ΜΩΒ ΒΡΟΧΗ

                      ΜΩΒ ΒΡΟΧΗ

                                                      Σβήνω αυτό το φως

 βάλε για καφέ

 ξημερώνει πού `ναι τα κλειδιά μου 

 τα λεφτά είναι στην ψωμιέρα

 κι ότι ζήσαμε μες στη νύχτα αυτή

 σαν σπουργίτι το τζάμι μας ραγίζει

 Ραγίζει η αγάπη μας

 κομμάτια κι αποσπάσματα

 γυρεύει αίμα και ρίζες

 μεροδούλι μεροφάι στιχουργική

 κι όταν ριζώνει ουράνιο τόξο είδες

 ανοίγει ξάφνου

 μες στης κυκλοφορίας την αιχμή

 Κλείσε το νερό

 δεν άκουσα τι λες

 αλλαξιές σου αφήνω στο καλοριφέρ

 είπα η νύχτα ίσως είναι

 πρόληψη κοινή θρυμμάτισμα γυαλιού

 σαν αράχνη εφτάχρονη φοβία

 Γυρίζω την πλάτη μου

 και να `το πάλι εδώ μπροστά

 θα ξαναβρούμε τους φίλους μας

 θα βγαίνουμε τα βράδια όπως πριν

 το καλοκαίρι θα πιάσουμε ένα σπίτι

 ξαναγυρνώντας

 στο απότομα ατέλειωτο ρεφρέν

 Στις εννιάμισι 

 θα πάω απ’ το γιατρό

 αν αργήσω να ο αριθμός

 τα παιδιά κοιμούνται ακόμα

 κι ότι ζήσαμε μες στη νύχτα αυτή

 ξημερώνει με στάχτες στον αέρα

 Και φεύγει αόρατο

 αλλάζοντας ταχύτητες

 ζητώντας δρόμο

 στην πολιτεία μας να μπει

 σαν μια καινούργια μουσική

 κι όταν ριζώνει

 ουράνιο τόξο τέλειο

 ανοίγει ξάφνου

 μες στης κυκλοφορίας την αιχμή

              ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

21η Απριλίου: η μαύρη επέτειος της δικτατορίας. Η κρατική τηλεόραση μεταδίδει  αφιέρωμα

για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. «Όλοι ενωμένοι! Όλοι ενωμένοι!».

Η εκφωνήτρια Μαρία Δαμανάκη καλεί τον κόσμο να βγει στους δρόμους. 

Ένα καινούργιο Πολυτεχνείο μάς χρειάζεται και τώρα. Θα έχει συμβολικό χαρακτήρα.

Αμέσως μου έρχεται στο μυαλό η εξέλιξη της Μαρίας και των άλλων και αλλάζω με ταχύτητα

το κρατικό κανάλι. Η είδηση του θανάτου του Prince με αναστατώνει. Γιατί τόσοι πολλοί εφέτος;

Οι μετανάστες πετάνε μπουκάλια με νερό στον υπουργό Μουζάλα, στη Λέσβο.

Ο Πελετίδης μοιράζει κοτόπουλα στους απόρους για να «κάνουν Πάσχα»

Το ασφαλιστικό και το φορολογικό ψηφίστηκαν επί της αρχής στις επιτροπές.

Πλησιάζει το Πάσχα και θα επισκεφθούνε τις εκλογικές τους περιφέρειες.

Αναρωτιέμαι ποιος θα τους σώσει…

Επιμένουν πως η μαλακία είναι ο σωστός τρόπος.

-Ήταν δυο σαλιγκάρια, ο Πέστο και ο Ξαναπέστο.

Ένας άνθρωπος πάτησε τον Πέστο. Και τι έμεινε;

-Ο Ξαναπέστο.

-Ήταν δυο σαλιγκάρια, ο Πέστο και ο Ξαναπέστο.

Ένας απάνθρωπος ηλίθιος κοντός με τις μικρές πατούσες του πάτησε τον Πέστο.

Τελικά τι απέμεινε;

Ο Αλέξης είχε δίκιο πως δε θα κάνουμε Ανάσταση με το τρίτο μνημόνιο.

Το τρίτο μνημόνιο είναι παρελθόν.

Θα κάνουμε Ανάσταση με το τέταρτο μνημόνιο.

Ο Πάπας Φραγκίσκος είχε φύγει από τη Λέσβο παίρνοντας μαζί του τους δώδεκα μαθητές του,

που κέρδισε με κλήρωση.

Ο Ολυμπιακός κέρδισε για μια ακόμα φορά το πρωτάθλημα.

Μπορώ να σας πω ποιος θα το πάρει και του χρόνου.

Οι γιατροί θα βάλουν στα τηλέφωνά τους τον κωδικό 090 και θα επικοινωνείς μαζί τους με τηλεφωνικό κέντρο μέσω Σιγκαπούρης. Θα σε χρεώνουν όπως οι χαρτορίχτρες, τα μέντιουμ

και οι πουτάνες στο τηλεφωνικό sex.

Η Αριστερά είναι καταδικασμένη να συσπειρώνει γύρω της φωτισμένες μειοψηφίες, διανοούμενους και ανθρώπους της τέχνης (καθηγητές πανεπιστημίου, συγγραφείς, ζωγράφους, σκηνοθέτες, ποιητές) αλλά και άτομα της νύχτας και του λούμπεν προλεταριάτου, τραβεστί, χαρτοπαίκτες, παπατζήδες (χαφιέδες και πρεζάκηδες και ταξικά κοθόνια), τροτσκιστές, κοντούς, λεσβίες, πορτιέρηδες, μαχαιροβγάλτες και βιζιτούδες, που όταν διεκδικούν την εξουσία, ενώνουν τις συνιστώσες τους και συσπειρώνονται.Όταν όμως δυσκολέψουν τα πράγματα κι όταν σφίξουν

τα γάλατα, ξαναθυμούνται τα συντεχνιακά τους συμφέροντα και πολυδιασπώνται. 

Η Ζωή τραβάει την ανηφόρα και ιδρύει νέο κόμμα, την Πλεύση ελευθερίας.

Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

Τώρα που οι 53 θα κλοτσήσουν. Τώρα που ο Δραγασάκης θα κλωτσήσει. Τώρα που ο Λαφαζάνης

θα συνεργαστεί με νέες εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις. Τώρα που ο Λαπαβίτσας το σκέφτεται σοβαρά. Τώρα που οι διαγραμμένοι από το ΚΚΕ συσπειρώνονται δυναμικά.

Καλό Πάσχα.

Η συνέχεια επί της οθόνης….

-          

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ

             Η συνωμοσία των ηλιθίων

           

Είμαι Κνίτης δίχως κόμμα, φέρετρο χωρίς το πτώμα
λουλουδάκι δίχως χώμα, και μπουκάλι δίχως πώμα
Μια αγάπη δίχως ζάλη, και φαλλός χωρίς κεφάλι
σύννεφο χωρίς αιθάλη, μια αυλή χωρίς Εκάλη

Μωρουδάκι δίχως πάνες, νταβατζής χωρίς πουτάνες
γειτονιά χωρίς αλάνες, χασικλής χωρίς τζιβάνες
Ένα δίχτυ δίχως ψάρια, πεύκο δίχως κουκουνάρια
πλοίο φλατ χωρίς αμπάρια, κι ένα τάβλι δίχως ζάρια

Κασκαντέρ, Ταρζάν και Τσίτα, κομπαρσάρα, Κομπαρσίτα
ήρωας και μαϊμουδίτσα, καλλιτέχνης, πουτανίτσα

Καντηλάκι σε ξωκλήσι, καλλιτέχνης δίχως κλίση
γκόμενα λίγο πριν κλείσει, πρόβλημα χωρίς μια λύση
Είμαι γάτος, είμαι γάτος, αλανιάρης και φευγάτος
χαμαιλέων, κουκουβάγια, του Χριστού έχω τα βάγια

Τα κουνάω, πανηγυρίζω, μα το βράδυ σαν γυρίζω
ο μεγάλος σκηνοθέτης, ο αστυνόμος, ο εφέτης
ο μπακάλης, ο τελάλης, ο Θεός της βιοπάλης
με ξερνάει, με ξεφωνίζει, τη ζωή μου μαγαρίζει

Κασκαντέρ, Ταρζάν και Τσίτα, κομπαρσάρα, Κομπαρσίτα
ήρωας και μαϊμουδίτσα, καλλιτέχνης, πουτανίτσα

                                                                                     

                                                                                                 ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Το ημερολόγιο έδειχνε Απρίλιος του 2016.

Ήταν λίγες μέρες πριν ο Πάπας Φραγκίσκος μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο επισκεφθούν το νησί της Λέσβου για να προσευχηθούν για τους πνιγμένους πρόσφυγες

και οικονομικούς μετανάστες που χάθηκαν στα νερά του Αιγαίου.

Η σεμνή τελετή της κηδείας του Άβερελ Ντάλτον είχε τελειώσει...

Οι άλλοι τρεις αδελφοί χωρίστηκαν σε τρία σημεία του ορίζοντα.

Ο ένας έμεινε στη άγρια Δύση και άνοιξε καζίνο στο Λας Βέγκας.

Ο άλλος πήγε στην Ανατολή κι έγινε πρωθυπουργός της Τουρκίας.

Κι ο τρίτος ο μικρότερος, ο Μοσχαναθρεμμένος έγινε δήμαρχος στην Πάτρα.

Στη Ελλάδα, η κυβέρνηση των Συριζαίων πούλησε στους Κινέζους το 67% του λιμανιού του Πειραιά, μιας και δεν κατάφερε να διώξει από εκεί τους μετανάστες.

-Ας τους διώξουν οι Κινέζοι, είπε η Θεανώ.

-Τσίτσο, το λιμάνι φεύγει…

Οι Λαφαζανικοί, οι ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι Αλληλέγγυοι ξεσηκώνουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Διδάσκουν επαναστατικές μεθόδους αντίστασης.

Γιατί δεν ξεσηκώνονται οι ίδιοι κατά της Κυβέρνησης, που με τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους, με τις περικοπές και τα τόσα άλλα, τους πιάνει τον κώλο;

Οι λάθος πραχτικές και μέθοδοι της δήθεν Αριστεράς αυξάνουν το ρατσισμό και το φασισμό. Νέο ακροδεξιό κόμμα προκύπτει, που γρήγορα θα διεκδικήσει την είσοδό του στη Βουλή.

-Τσίτσο, το λιμάνι φεύγει…

Το καραβάνι ξεκίνησε. Ξεκίνησε ο μεγάλος μαραθώνιος για την ανεργία.

Μπροστά πηγαίνει ο Ραντανπλάν να τους δείχνει το δρόμο για να μην κάνουν κανένα λάθος

και καταλήξουν στις Βρυξέλες. (Κνίτες είναι, και όλα μπορεί να συμβούν…)

Προορισμός τους είναι το Σύνταγμα. Ο Ραντανπλάν τον γνωρίζει το δρόμο. Ήταν μαζί με τον φίλο του, τον «Λουκάνικο» στις κινητοποιήσεις των αγανακτισμένων.

Πήραν μαζί τους πούλμαν, ασθενοφόρα, γιατρούς, νοσοκόμους, δυο συγκροτήματα: το ένα μουσικό και το άλλο χορευτικό, αλλαξιές ρούχα (σώβρακα, φανέλες, κάλτσες, γραβάτες, κιλότες, σουτιέν) σερβιέτες, παπούτσια, κρουασάν, ντόνατς, πατατάκια, ποπ-κορν και σοκολατούχο γάλα για πρωινό.

Κατεβαίνουν από τα λεωφορεία διακόσια μέτρα πριν από το καθορισμένο σημείο στάσης και συνεχίζουν με τα πόδια. Ξεφορτώνουν τα πανό με το σύνθημα «Δουλειά - Παιδεία -Ελευθερία»

και αμολάνε το μουσικό και το χορευτικό συγκρότημα. Αμολιούνται κι αυτοί στα σουβλατζίδικα

και στις ψησταριές και πάει το κοκορέτσι, το κοντοσούβλι και τα σουβλάκια σύννεφο.

Άσε τι πίνουν…Δεν προλαβαίνεις να τους σερβίρεις! 

Συνήθως οι αθλητές μετά τον αγώνα έχουν χάσει 4-5 κιλά. Αυτοί έχουν σίγουρα πάρει τα κιλά τους..

-Όταν φτάσουν στο Σύνταγμα, να τους ζυγίσεις…

Κι όλα αυτά με έξοδα του Δήμου.

-Τσίτσο, τα αεροδρόμια φεύγουν…

Η τηλεόραση δείχνει πλάνα από τα σύνορα. Τα μικρόφωνα είναι ξεχασμένα ανοιχτά.

-Είμαστε συνδεδεμένοι με Ειδομένη

 Και κάνει ζέστη στη γαμημένη

-Μη φοβάσαι. Θα την πάρουν οι Κινέζοι και θα τους διώξουνε…

ΕΓΧΩΡΙΑ ΣΚΑΘΑΡΙΑ

               ΕΓΧΩΡΙΑ ΣΚΑΘΑΡΙΑ

Σε μια στιγμή ανάβουν τα φώτα
κι η μουσική μας φέρνει τους μάγους στη σκηνή.
Αρχίσαν πάλι τ’ αστεία οι παλιάτσοι
κι ο σχοινοβάτης ιδρώνει, ιδρώνει στο σχοινί.

Τόση ομορφιά δεν είδες πουθενά,
τους μάγους, τους παλιάτσους με τα κόκκινα σκουφιά.
Σαν βγαίνουν στη σειρά ξεφαντώνουν τα παιδιά
και μέσα απ’ το καπέλο βγαίνουνε χίλια πουλιά.

Όταν μια μέρα και συ θα δακρύσεις
την ώρα που ο μάγος θριαμβεύει στη σκηνή,
καθώς σε κοροϊδεύει ο παλιάτσος
και το ταμπούρλο οργιάζει και κλαίει το βιολί.

Τότε τη δική μου θα νιώσεις την ψυχή
που κάθε βράδυ γίνεται λατέρνα σε γιορτή.
Του τσίρκου τους ανθρώπους ανταμώνει στη σκηνή,
 μαζί τους υποκλίνεται για σένα θεατή.

                                     ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η Μαρξιστική μου αντίληψη για το μεταναστευτικό με δυσκολεύει στα συμπεράσματα.

Όταν όμως θίγονται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τότε τα πράγματα αλλάζουν. 

Υπάρχουν μικρά παιδιά, θύματα εμπορίας οργάνων.

Ο καπιταλισμός με το πιο σκληρό του πρόσωπο…

Οι μόνοι που νοιάζονται για σας είναι οι απλοί άνθρωποι, οι άνθρωποι του μόχθου.

Οι κυβερνήσεις δεν σας θέλουν.

Τους Rolling Stones παρακολούθησαν μισό εκατομμύριο Κουβανοί.

Εμείς εδώ παρακολουθούμε τα δικά μας εγχώρια σκαθάρια, τους ντόπιους «κυλιόμενους βράχους» (βλέπε φωτό).

Ζητάμε να επενδύσουν οι πρόσφυγες της Ειδομένης προβάλλοντας τα θαύματα του Άγιου Παΐσιου, που μετέτρεψε το χιόνι σε λουκούμια και τα κρεμμύδια σε λουκουμάδες.

Το νερό τρύπησε και η θάλασσα άδειασε.

Λίβυοι μετανάστες φτάνουν στα παράλια της Νότιας Ιταλίας. Θα ακολουθήσουν οι Αιγύπτιοι και όλη «η Αραβική άνοιξη», οι νέοι άποικοι του μουσουλμανικού πλήθους.

Κι έτσι θα αρχίσει και το τέλος της Ευρώπης.

Το νερό τρύπησε και η θάλασσα άδειασε.

Ο Φίλης, ο υπουργός Παιδείας, έτρωγε μπαμπού με γεύση κεμπάπ, μέσα στη Βουλή.

Μετά χαλάρωσε και τον πήρε ο ύπνος.

Η Βουλή ήταν τσίρκο. Ήταν επιθεώρηση τύπου Σεφερλή.

Μιλούσαν για Δικαιοσύνη και διαπλοκή. Επαναληπτικές μαλακίες

Οι πρόσφυγες από τη Συρία, στο λιμάνι του Πειραιά, αντάλλασαν πέτρες με τους οικονομικούς μετανάστες από το Αφγανιστάν.

Τα τρακτέρ στην Ειδομένη οργώνανε τα χωράφια ανάμεσα σε σκηνές με κοιμισμένους και ανάμεσα σε παιδιά που έπαιζαν μπάλα στη λάσπη. Πολλή λάσπη αυτές οι ΜΚΟ, και οι εντός και οι εκτός.

Επενδύουν πάνω στην κατάντια, πάνω στη μιζέρια.

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΑ-ΤΑΣΙΑΣ

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΑ-ΤΑΣΙΑΣ

                    

                                              

                                                      Μια χώρα χωράφι

 στη μέση εγώ

 σκιάχτρο σε ράφι

 βυζαντινό

 με ηρωικό ριπλέι

 με μια ταρζανιά

 πυροβατώ σ’ αναμμένα σκατά

 Η Ελλάδα στα κάρβουνα

 Βυζαίνω πουτάνες

 χαμένο μωρό

 μ’ αφήσανε μάνες

 σε κάποιο χορό

 στα βράχια του Ζάλογγου

 στον Ευρογκρεμό

 αναστενάρης, ζογκλέρ, ζιγκολό

 Η Ελλάδα στα κάρβουνα

                                                                  

                                                                  ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Το χρυσό ελβετικό ρολόι με τον πλατινένιο μπρασελέ δείχνει το λιτό του χαρακτήρα της.

Είναι δώρο του ανδρός της και δεν το αποχωρίζεται ποτέ.

Με την αξία αυτού του ρολογιού θα τρώγανε για κανένα μήνα τα πεινασμένα.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης πίνει νερό, ενώ η Όλγα, ο Παππάς και ο Τέρενς Κουίκ

παρακολουθούν «σαν λιγούρια» λαθραία, πίσω από τις κουρτίνες, τη μεγάλη πρέσβειρα καλής θέλησης της ύπατης αρμοστείας του ΟΗΕ.

Πού τον ξέρω; Τι μου θυμίζει;

Ο Λονδρέζος δικηγόρος επισκέφτηκε τον κόμη Δράκουλα στον πύργο του, στα όρη της Τρανσυλβανίας, για να εκτιμήσει την ακίνητη περιουσία του. Γνωρίζοντας τον κόμη, που ήτανε βρικόλακας, υποτάχτηκε και έγινε πιστός του υπηρέτης. Για να μην τον επιβαρύνει οικονομικά, θρεφότανε με αράχνες, μύγες, κατσαρίδες και άλλα έντομα.

Τώρα, το πώς έγινε υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι από τα ανεξήγητα.

Οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, τα λαμόγια, οι τζιχαντιστές και οι άλλοι φώναζαν ρυθμικά στην Ειδομένη:

-Κυρα-Τασία, γύρνα πίσω. Μόνο εσύ μπορείς να μας σώσεις.
Μόνο εσύ μπορείς να ανοίξεις τα σύνορα. Τασία…Τασία…μύρτιλα!

Ο Φαήλος ονειρεύτηκε Γουδί και κρεμάλες και έθεσε τον εαυτό του εκτός κόμματος.

Και ο Κασιδιάρης ονειρεύεται εξορίες και απελάσεις.

Η Αντζελίνα Τζολί πέρασε απαρατήρητη. Μόνο ο Τσίπρας την αναγνώρισε και εκείνη

η διαμαρτυρόμενη κότα που τελικά ζει και βασιλεύει, αφού ο Φίλης, ο υπουργός Παιδείας

δεν πρόλαβε να την μετατρέψει σε γεύμα.

-Δώστε εξουσία στην Τασία! ζητωκραυγάζει το πλήθος.

Τέτοιο ενθουσιασμό έχει να ζήσει αυτή η χώρα από τότε που πήγε ο Παναθηναϊκός στο Γουέμπλεϊ

με τις βαλίτσες του Ασλανίδη.

-Η κυρα-Τασία στην εξουσία!

Αυτή τουλάχιστον το πρωί τα ’λιαζε και το βράδυ τα εξαφάνιζε.

Ενώ αυτός, ο βοηθός του Δράκουλα, τσαλάκωσε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, έφερε πίσω μεσαιωνικές σκηνές, αθλιότητα, πείνα, δίψα, αρρώστιες, κινδύνους επιδημίας, φόβο, πόνο, δάκρια, μιζέρια. Και η τηλεόραση να τους ρουφάει κάθε λεπτό το αίμα με το καλαμάκι.

Να βγαίνει ο Τσίπρας στην οθόνη και να λέει μαλακίες. Να βγαίνει ο Μητσοτάκης και να λέει μαλακίες. Να βγαίνει ο Θεοδωράκης και να λέει μαλακίες. Να βγαίνει η Φώφη και να λέει μαλακίες. Να βγαίνει κι ο Λεβέντης και να κάνει φουλ της μαλακίας.

Η γαλλική Vauge προτείνει στους καταναλωτές τα μποτάκια που φόρεσε η Ατζελίνα Τζολί στη Λέσβο γιατί είναι κομψά και αντέχουν και σε άγριες συνθήκες.

Φαντάσου να τα φόραγε στην Ειδομένη τι θα γινότανε…

Οι αναρχικοί, οι κομμουνιστές κι οι ουτοπιστές φωνάζουν:

-Δώστε την χούντα στο λαό.

Οι τρελοί, οι λογικοί, οι ρεαλιστές και οι νεοφιλελεύθεροι φωνάζουν: 

-Δώστε στη χούντα τον λαό.

Και κείνη τον παίρνει και τον γουλίζει σα χταπόδι για τη Σαρακοστή.

Ο Κιθ Έμερσον απαρνήθηκε τον μάταιο τούτο κόσμο. Αφαίρεσε τη ζωή του για να βρεθεί μια ώρα αρχύτερα στη γειτονιά των αγγέλων μαζί με τους άλλους μελωδούς.

Το έργο σου τεράστιο. Ευχαριστώ για όλα όσα μου πρόσφερες.

Τώρα θα είσαι μαζί με τον Μπαχ. Θα ακουμπάτε τα ίδια πλήκτρα και θα αυτοσχεδιαζετε…

Αντίο.

ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΗΟΤ SPOT

           ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ HOT SPOT

                           Ένα τεράστιο μουνί με κονδυλώματα

 γεννάει πτώματα μικροαστών

 Δόλιες μανούλες χαριεντίζονται σε στρώματα

 γεννοβολώντας τερατάκια με καρμπόν

Ένα τεράστιο μουνί μες στο κεφάλι μου

 δίνει στο χάλι μου κάποιο ρυθμό

 Καταναλώνεσαι, ανόητη, σε υποθέσεις

 με λουλουδάκια και καρδούλες σκαλιστές

 χιλιοπαιγμένες ιστορίες, ανόητη,

 σαν γκραν γκινιόλ χωρίς θανάτους και σασπένς

 Μες στο δικό σου το μουνάκι ταμπουρώνομαι

 να μη θαμπώνομαι απ' τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ

 Από το χέρι σε κρατάω κι απογειώνομαι

 πάνω απ' την πόλη με τα πράσινα ρομπότ

 Κι άμα γυρίσεις να κοιτάξεις, αγαπούλα μου,

 θα μαρμαρώσεις σαν τη σύζυγο του Λωτ

                                                     ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Στην Ειδομένη, οι γυναίκες δεν γεννούν στην ώρα τους. Γεννούν πρόωρα ή αποβάλουν.

Η σύσκεψη των 29 αναβλήθηκε για τις 18-19 Μαρτίου. Μέχρι τότε, τα σύνορα των Σκοπίων

θα παραμείνουν κλειστά. 

Τώρα γιατί ήταν 29 και όχι 28 τα κράτη μέλη της ΕΕ; Απλούστατα γιατί προστέθηκε στο συγκρότημα και ο Τούρκος νταβατζής.

Μέχρι τότε, οι Τούρκοι στρατιώτες θα πυροβολούν οικονομικούς μετανάστες και πρόσφυγες, όλους όσους θα αποπειραθούν να παραβιάσουν τα δικά τους σύνορα.

Τα ανθρωπιστικά μας αισθήματα εκφράστηκαν ποικιλοτρόπως στους πρόσφυγες και τους οικονομικούς μετανάστες και έτσι δημιουργήσαμε συνθήκες παραδείσου.

Προσφέραμε τσάι, άψητες πίτες γύρου, ψωμί βουτηγμένο σε χλωρίνη, κομμένες κεφαλές χοίρων και φρούτα. Να μην ξεχάσουμε τα φρούτα…

Τα δικά μου όνειρα είναι από λασπόνερα
είναι από βροχή και χώμα,
απ` αυτό που φτιάχνουν τις ψυχές.
Πες μου ό,τι θες!
Τα δικά μου όνειρα είναι από λασπόνερα*

Οι κομμουνιστές κινούν τις ελεγχόμενες συντεχνίες τους όπως ο καραγκιοζοπαίχτης

τις φιγούρες του.

Κανείς δεν διαδηλώνει για να σταματήσει ο πόλεμος. Πού είναι τα ειρηνευτικά αντιπολεμικά κινήματα που θα ενώσουν την Ευρώπη σαν μια γροθιά;

Εμείς τι κάναμε; Τίποτα. Μόνο η ματαιοδοξία μας και ο σαδιστικός μας χαρακτήρας μάς κάνει να νιώθουμε καλύτερα. Μάς κάνει να νιώθουμε πως υπάρχουν και χειρότερα…

Η Ειδομένη μετατράπηκε σε κινηματογραφικό Αγγελοπουλικό σκηνικό χωρίς κόστος

και προσπάθεια. Όλα θυσία προς χάριν του θεάματος και της τέχνης.

Κάποιοι θα θησαυρίσουν από το άρρωστο αυτό έργο: λαθρέμποροι, πολιτικοί, προμηθευτές,

ΜΚΟ και λαμόγια.

Η συντρόφισσα Μέρκελ τους καταλαβαίνει, τους κατανοεί τους πρόσφυγες.

Ο λόγος είναι ότι γεννήθηκε στην Ανατολική Γερμανία και έχει προσωπική εμπειρία.

Οι δυτικοί μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου συμπεριφερόντουσαν στους ανατολικούς
σαν να ήταν πρόσφυγες, σαν να ήταν οικονομικοί μετανάστες.

Οι μετανάστες φωνάζουν από τη Ειδομένη:

-Μέρκελ σ’ αγαπάμε, Μέρκελ σ’ αγαπάμε!!!

-Και πού να ξέρατε κορόιδα τι σας ξημερώνει…

Το μουνί σέρνει καράβι,

μια το σχίζει μια το ράβει.

Η σύσκεψη των βατράχων ή αλλιώς των πολιτικών αρχηγών του ελληνικού κοινοβουλίου

είχε φτάσει στο τέλος της. Η μαλακία είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της.

Η ημερήσια διάταξη ήταν εκτός από το μεταναστευτικό, οι Νεφελίμ, ο Μίμης ο Πιτόρος, η γάτα των  Ιμαλαΐων, ο διαιτητής Παππάς, ο «Αρχιμανδρίτης» Παππάς, ο Χρυσαυγίτης Παππάς
και ο Πάπας της Ρώμης. 

Αυτά τα βατράχια δεν κάνουν ούτε για βατραχόσουπα. Θα είναι ξινή και άνοστη.

Ο σύντροφος Στάλιν είχε τη λύση για τέτοιου είδους «προσωπικότητες»…

«Ζέψτε τους με το αλέτρι να οργώσουν τα χωράφια για να ξεκουραστούν τα βόδια»

*Νίκος Ζούδιαρης

Υ.Γ  Ίσως σας φαίνεται ανεπίκαιρο το τραγούδι του Πανούση, όμως σας διαβεβαιώνω πως

«ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ»

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΤΣ!

            ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΤΣ!

Γελάς, πού και πού χαχανάς και την ώρα περνάς.
Στα pubs, νυχτογυρνάς και γνωστούς συναντάς.
Αργά να τρως τ’ αγγούρι, μπας και σου φέρει γούρι
τα ζωδιακά, να τα μάθεις απ’ έξω. Πάει καλά,

κι ο Μόρισον ο Τζιμ στη μόδα σαν μπλου τζιν.

Μουσικώνεσαι μωρό μου με μουσική στερεοφώνου.
«Επαναστάτες, αναρχικοί, ροκάδες, φρικιά, όλοι μαζί»
Μην καρφωνόμαστε μωρό μου, θ’ ανοίξω μαγαζί δικό μου.

Μαλλιά άφησες μακριά, κόντρα στη μαμά.
Μετά θα τη βολέψεις και συ όπως όλα τα παιδιά…
Πάλι καλά που οι μπάτσοι μάς θεωρούν Απάτσι
και μας μαζεύουν πού και πού στα κρατητήριά τους
κι οι φυλακές, γεμίσανε κι αυτές για να `χεις και να λες.
Στη μπάντα η ζωή πεθαίνει κι η μουσική μου αφήνει γένι.

«Επαναστάτες, αναρχικοί, ροκάδες, φρικιά, όλοι μαζί»
Μην καρφωνόμαστε μωρό μου, το μαγαζί είναι δικό μου.

                                                                           ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

-Τι να σας κάνω που βγήκατε στους δρόμους χωρίς κατεύθυνση, στόχο και προορισμό…

-Γι’ αυτό διασπώνται και συντρίβονται.

Ο ποδοσφαιρικός αγώνας ήταν φιλικός. Τα έσοδα θα τα διέθεταν για τα ορφανά προσφυγόπουλα

του πολέμου.Οι ομάδες παρατάχθηκαν στον αγωνιστικό χώρο.

Η ατμόσφαιρα ήταν θολή από τα κοψίδια, τις μπριζόλες, τα παϊδάκια και τα σουβλάκια. 

Από τη μια μεριά παπάδες και πούστηδες και από την άλλη συνταξιούχοι οικοδόμοι μεταμφιεσμένοι σε αγρότες.

Το τι επακολούθησε δεν περιγράφεται.

Τα ράσα, οι ζαρτιέρες και το υαλουρονικό οξύ σκορπισμένα στο γρασίδι.

Χυμένα γάλατα, τσίπουρα, ακτινίδια, κοπριά και καστανόχωμα.

Ο γάιδαρος ενώ αρχικά τους έχεσε, μετά πήρε στο στόμα του το κύπελο του νικητή και πανηγύριζε τρέχοντας προς την έξοδο.

Οι φίλαθλοι μουντζώνανε και βρίζανε  τους διοργανωτές.

Οι αναρχικοί φώναζαν: «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»

Κάτι μεθυσμένοι, τσουγκρίζοντας τα μπουκάλια με τις μπύρες τους, ούρλιαζαν ρυθμικά:

«Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ»

Από τα μικρόφωνα ακούγονταν τσάμικα και καλαματιανά σε συνδυασμό με «Τα Αγροτικά»

του Μπακαλάκου.

Καμιά δεκαριά χαζοκνιτάκια τραγουδούσαν με φάλτση φωνή και αλβανική προφορά:

«Η ζωή τραβάει την ανηφόρα, με σημαίες και με ταμπούρλα».

Το τι ορθοπεταλιά έχουν τραβήξει τον τελευταίο καιρό στην ανηφόρα, δεν περιγράφεται…

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας γύρισε από το Ιράν με μια πετυχημένη εμπορική συμφωνία.

Για αυτό και είχε πάρει μαζί του και το μισό του υπουργικό συμβούλιο.

Η συμφωνία περιλαμβάνει: περσικά χαλιά για παιδικά δωμάτια με τις φιγούρες του Disney, χαλάκια για κατοικίδια ζώα, χαλάκια για μπάνια, τουαλέτες, εμπορικά και τράπεζες και ένα χαλάκι για το σπίτι με απεικόνιση τον Σούπερ Γκούφη.

Bonus δώρο η μπούργκα της Περιστέρας.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης μίλησε στο Βερολίνο στο κοινό του και στους δημοσιογράφους με θέμα:

«Η Ε.Ε. θα εκδημοκρατιστεί ή θα διαλυθεί». Με δώδεκα ευρώ είσοδο, παρουσία του Brian Eno, μέλους των Roxy Music, ιδρυτικού μέλους των 801 Live και παραγωγού των U2.

Στην είσοδο, υπήρχε ένα τεράστιο πανό που έγραφε «ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕ 12 EURO».

Την μουσική είχε αναλάβει και επιμελήθηκε ο Brian Eno.

Τελικά ερωτώ: Τα ευρώ ήτανε για τη σωτηρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή για τον Brian Eno;

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου καταγγέλλει, εκ των υστέρων, στο διαδίκτυο, τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα που δεν της επέτρεψε να γίνει υπουργός Δικαιοσύνης και τη θέση της, ως προέδρου της Βουλής, να καταλάμβανε ο έμπειρος πολιτικός Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Όμως αυτός γιατί γέρνει; Αν πάρεις χάρακες, τρίγωνα, διαβήτες και μοιρογνωμόνια, το κέντρο βάρους του θα είναι εκτός. Πώς στέκει όρθιος; Πώς ισορροπεί; Πώς και δεν πέφτει;

Ένα ιπτάμενο πουλί μας προστατεύει

Ένα ιπτάμενο πουλί μας κυνηγά  

Ένα ιπτάμενο πουλί μας κοροϊδεύει

Ένα ιπτάμενο πουλί μας κυβερνά

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΦΙΕΣΤΑΣ

           Η Αλίκη στη χώρα της φιέστας

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η γιορτή  πλησίαζε προς το τέλος.

Όπως σε κάθε τηλεοπτική φιέστα έτσι και τώρα δόθηκε η ένταση στο φινάλε.

Μόνο που τα βαρελότα και οι φωτοβολίδες αντικαταστάθηκαν με μολότοφ και χειροβομβίδες κρότου–λάμψης.

Οι μασκαράδες φορούσαν κουκούλες, ράσα και στολές των ΜΑΤ.

Τα άρματα του καρναβαλιού ήταν αγροτικά και τρακτέρ.

Στη μάχη υπήρξαν μικροτραυματισμοί και μια προσαγωγή γαϊδάρου.

Δεν γίνεται σύντροφοι έτσι η επανάσταση, με Φαραντούρη, Νταλάρα και Καζαντζίδη.

Πού ήταν το ενάμιση εκατομμύριο των ανέργων; Γιατί δεν έρχονται; Τι τους απωθεί;

Τι τους διώχνει;

Η κυβέρνηση τραντάζεται εκ των έσω και ψάχνει καινούργιες λύσεις.

Ευτυχώς που εμπόδισε ο Λαλιώτης τον αρραβώνα του Τσίπρα με τη Φώφη, αλλιώς θα βλέπαμε

τον Βενιζέλο υπουργό οικονομικών στη νέα συγκυβέρνηση.

Το κουαρτέτο υποδέχεται τον Κατρούγκαλο στο Hilton.

Στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» προσγειώθηκε ο Σεμπάστιαν Λέτο.

-Ήρθε ο Λέτο! Ήρθε ο Λέτο!

Ο Στουρνάρας κατέθεσε μελέτη πως θα χρειαστούν 600.000.000 το 2016 για το μεταναστευτικό

ενώ η Ε.Ε θα μας δώσει 440.000.000 μέχρι το 2020.

Ο Καμμένος δεν κατάφερε να προσγειωθεί με το ελικόπτερο στην Κω.

Φοβήθηκε τα γιαούρτια, τα αυγά, την πίσσα με τα πούπουλα;

Την επόμενη μέρα έστειλε τα ΜΑΤ!

Το νησί της Κω είναι μια από τις επιλογές της κυβέρνησης για τη δημιουργία HOT SPOT (στρατοπέδων συγκέντρωσης) ενώ είναι ο τρίτος τουριστικός προορισμός στην επιλογή

των ξένων τουριστών.

Η Αλίκη είναι ένα από τα 10.000 ορφανά προσφυγόπουλα που βρίσκονται στην Αθήνα χωρίς γονείς, χωρίς στέγη, χωρίς τροφή. Ξαποσταίνει σε ένα παγκάκι και παρακολουθεί τη γιορτή…

Σκουπίζει τα δάκρυά της από τα δακρυγόνα και τις σκληρές αναμνήσεις του πολέμου.  Ανοίγει ένα μικρό βιβλίο, μεταφρασμένο στη γλώσσα της, που στο εξώφυλλο γράφει «Ανθολογία Ελλήνων ποιητών» και βυθίζεται στο διάβασμα…

Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός
όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματισμένο
που κουβαλάς στον ώμο.
Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα
μπορεί να τύχει να γλιστρήσεις
στους κρατήρες των οβίδων
μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.
Να ψαχουλεύεις στο σκοτάδι με τα γυμνά σου πόδια
κι όσο μπορείς μη σκύβεις
για να μη σούρνονται τα χέρια του στο χώμα.
Βάδιζε πάντα σταθερά
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις
πριν σταματήσει η καρδιά του.
Να εκμεταλλεύεσαι
κάθε λάμψη απ’ τις ριπές των πολυβόλων
για να κρατάς σωστόν τον προσανατολισμό σου
πάντοτε παράλληλα στις γραμμές των δυο μετώπων.
Ξεπνοϊσμένος έτσι να βαδίζεις
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις
εκεί στην άκρη του νερού
εκεί στη πρωινή την πράσινη σκιά ενός μεγάλου δέντρου.
Προς το παρόν, να ’σαι πολύ προσεχτικός
όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν μελλοθάνατο
 που κουβαλάς στον ώμο.

                                                          ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν
πάνω από ένα καθαρό κομμάτι χαρτί
μέσα σε βρόμικες διαλυμένες κάμαρες
Γεμάτοι οργή κι απόγνωση
Αποφασισμένοι ωστόσο
να το λεκιάσουν με λέξεις
βρόμικες λέξεις
άγιες λέξεις
λέξεις κλειδιά
ιδέες φαντάσματα
λυτρωτικές φράσεις
Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου
Να γλείψω το μελάνι από τα δάχτυλά τους
Να φιλήσω τα παραμορφωμένα τους μέτωπα
Να συμμαζέψω τις τσαλακωμένες τους ονειρώξεις
Να διορθώσω τα ορθογραφικά λάθη του έρωτά τους
Να τους καθησυχάσω
Να τους πείσω πως δε χρειαζόμαστε άλλο αίμα γι' απόψε
Πως χορτάσαμε
Κι ύστερα να τους βάλω στο κρεβάτι
Και να τους νανουρίσω

                                                        ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

            Κι επειδή τα οικονομικά μου πήγαιναν όλο και στο χειρότερο,

άρχισα να γίνομαι εφευρετικός: κατέβαινα, λόγου χάρη, στο υπόγειο

όπου βρισκόταν ένα παλιό χαλασμένο ρολόι,

το έβαζα στην πιο κρίσιμη ώρα και περίμενα –

κι ας είναι ευλογημένο τ’ όνομα του Θεού, ποτέ δεν έπεσα έξω,

ύστερα, υπερήφανος, πήγαινα στο οινομαγειρείο,

όπου ο ατμός απ’ τις κατσαρόλες με γέμιζε θρησκευτικές σκέψεις,

συνωστιζόταν ο φτωχόκοσμος, μέθυσοι με ποδοπατημένα καπέλα,

λόγια χιλιοειπωμένα σαν τις εποχές, ώσπου, τέλος, πιωμένος,

έπαιρνα από πίσω κάποιον απ’ τους νεκρούς μου

κι έτσι έβρισκα πάντα το σπίτι μου…

                                                                          ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

            Κάποτε θα πάρουμε ένα γράμμα, θα 'ναι από μιαν άλλη εποχή, 

θα το ακουμπήσουμε στο τραπέζι αμήχανοι,

θα σκεφτούμε πόσο είμαστε ακόμα ξένοι,

οι λέξεις θα 'χουν γίνει φαντάσματα,

στο δρόμο θα βρίσκεις καμιά φορά ένα επισκεπτήριο,

αλλά δε θα 'χουμε μνήμη, τα καφενεία άδεια σαν τοπία του υπερπέραν –

και μόνον εγώ, τότε, ο τρελός θα σηκωθώ και θα φωνάξω «σύντροφοι»,

σαν να απαντάω στην ατέλειωτη αυτή σιωπή...
Το ημερολόγιο θα δείχνει Οκτώβριο –

με τα μαραμένα φύλλα και τις εξεγέρσεις.

                                                                                ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

   

Τη νύχτα έρχονται οι μεγάλες αποφάσεις
Τη νύχτα πλάι στην αγαπημένη
Στους γλυκούς όρκους πριν από τη συνουσία
Τη νύχτα οδηγούν τα λεωφορεία στην αποθήκη
Όταν αρχίζουν να δουλεύουν τα πιεστήρια
Και σβήνουνε τα νυσταγμένα φώτα ένα-ένα
Τη νύχτα έρχονται οι μεγάλες αποφάσεις
των μυστικών, τα σχέδια επαναστάσεων,
η λειτουργία του καζίνου,

εκείνο το τελευταίο γράμμα, απ' το κελί σου,
τα ιδεώδη, τελοσπάντων, για την αναπροσαρμογή.

Τη νύχτα εκείνη αρνήθηκα ν' ακολουθήσω πια
Αρνήθηκα τη μοναξιά των λέξεων,
των εσκεμμένων συνειρμών, τη λογική του ονείρου.
Τη νύχτα εκείνη κάηκε το διανυκτερεύον φαρμακείο
Αποκοιμήθηκε βαθιά ο σκοπός στρατιώτης
Βρέθηκε μες στο δρόμο νεκρός ο φτωχός νυχτοφύλακας.
Άτιμοι! Εσείς δολοφονήσατε τον τελευταίο νυχτοφύλακα!

                                                                     

                                                                 ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Ναι, Αλίκη. Δεν έχουν καμιά σχέση αυτοί που διαβάζεις με αυτούς που βλέπεις.

Δε σου λέω υπομονή, γιατί υπομονή σημαίνει ψευτιά, υποκρισία.

Σου λέω πάλεψε, αγωνίσου! Αλλά όχι σαν κι αυτούς…

Καληνύχτα Αλίκη!