Η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

Η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

Σωθήκανε τα ψέματα κατάρρευσαν οι μύθοι

τώρα σχεδόν αμήχανα κοιτάζω τον καιρό

τις διαδρομές που κάναμε τις κάναμε στην τύχη

μικρό καράβι χάρτινο βουλιάζει στο νερό

Τα οράματα μας άφησαν σαν άστατη ερωμένη

λάθος στο λάθος κύλησε του μύθου η τροχιά

περίλυποι αθροιζόμαστε του ονείρου οι χαμένοι

και μας κυκλώνει του άγνωστου μια θάλασσα πλατιά

                          Ενοικιαστές αυθαιρέτων κάστρων ερειπωμένων

ενός ονείρου φθίνοντος παράλογοι εραστές

ποιος είπε τάχα πονηρά νικά ο επιμένων

νικά εκείνος που πουλά επικερδώς το χθες

Μέσα σε γήπεδο βαρύ στου σχετικού τη λάσπη

σύραμε και κυλήσαμε ιδέες κι εμμονές

σ' αυτά που αγαπήσαμε μια μαύρη τρύπα χάσκει

ο Θούριος που αρχίσαμε μας βγήκε αμανές

                                                          ΜΙΚΡΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Αλήθεια ξέρετε πώς πέθανε ο Καραγκιόζης; Τα πολύ παλιά τα χρόνια, σε μια χώρα της ανατολής,
ο Πασάς αποφάσισε να ανακαινίσει το παλάτι του. Όμως πέρναγαν οι μέρες, πέρναγαν οι μήνες, πέρναγαν τα χρόνια και το παλάτι δεν προχωρούσε. Τότε ο Πασάς κάλεσε τους εργολάβους και τους ρώτησε εκνευρισμένος για ποιο λόγο καθυστερούν οι εργασίες αποπεράτωσηςτου έργου.
 Τότε όλοι μαζί του απάντησαν ότι υπεύθυνος για όλα είναι ο Καραγκιόζης, που μαζεύει τους εργάτες και τους λέει αστεία και ανέκδοτα, αυτοί γελάνε, εξαντλούνται από τα γέλια και δεν έχουν όρεξη να δουλέψουν.

-Πώς ένα αντιπαραγωγικό άτομο κατάφερε να κάνει τους εργάτες μου σαν τα μούτρα του είπε
ο πασάς.

-Βεληγκέκα σε διατάζω να θανατώσεις τον Καραγκιόζη.

Ο Βεληγκέκας εκτέλεσε τη διαταγή του Πασά.

Όμως οι εργάτες έπεσαν σε κατάθλιψη. Τα φαρμακεία ήταν κλειστά. Οι φαρμακοποιοί έκαναν απεργία. Τότε ο Πασάς, που βρισκόταν σε δύσκολη θέση και φοβόταν και τις αντιδράσεις του όχλου, κάλεσε τον Χατζηαβάτη και του ζήτησε να βρει έναν τρόπο να αναστήσουν τον Καραγκιόζη.
Ο Χατζηαβάτης εφτά μερόνυχτα έστυβε το μυαλό του.

Ώσπου ένα κερί και μια σκιά από την κουρτίνα, που τον τρόμαξαν νομίζοντας πως ήταν φάντασμα του έδωσε την ευκαιρία να ανακαλύψει το θέατρο σκιών.

Οι παραστάσεις του Καραγκιόζη και της τρελοπαρέας του ήταν με εισιτήριο εισόδου.

Οι εργάτες απέδιδαν στην εργασία τους και οι καπιταλιστές βρήκαν έναν τρόπο να τους παίρνουν τα λεφτά τους πίσω. Από κει βγήκε το «Καπιταλισμός και θέαμα».

Καθώς στη μετεξέλιξη βρέθηκαν πόρνες με μπλοκάκια παροχής υπηρεσιών, προφυλακτικά φωσφορούχα και με γεύση φράουλα, καθώς επίσης ο Λοβέρδος με κόμμα.

Ο Καμένος το ’καψε το χαρτί του. Έπαθε σύγχυση ανάμεσα στο ευρώ, τη δραχμή και το δολάριο.
Ο αντανακλαστικός όμως πόνος τραντάζει και τη ΝΔ γιατί σημερινά στελέχη της σε όλες τις κλίμακες της ιεραρχίας, διαγραμμένα στελέχη της που θέλουν να επανέλθουν και άλλοι από τον ευρύτερο κεντροδεξιό χώρο αρχίζουν να ψιθυρίζουν τη λύση του ενωτικού Κώστα Καραμανλή!

Ο άλλος πόλος με τις προσπάθειες του Λοβέρδου από τη μια και του Βενιζέλου από την άλλη δε φαίνεται να έχει πιθανότητες και προοπτική (εκτός αν έρθει πίσω ο Σημίτης!) Όσο για το ΣΥΡΙΖΑ.
Η έλλειψη σοβαρών μεσαίων στελεχών, δηλαδή της ραχοκοκαλιάς ενός πολιτικού οργανισμού, καθώς και η ανύπαρκτη επεξεργασία και καθορισμός θέσεων και στόχων θα αποκαλύψουν σύντομα το εύθραυστο του χώρου. Η ασάφεια και η έλλειψη προσανατολισμού σίγουρα θα του δημιουργήσουν μελλοντικά προβλήματα.(εκτός αν γυρίσει ο Αλαβάνος!)

ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ

ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ

Ποτέ του δεν κατάφερε να βγει σε μια λιακάδα

και ζει με ό,τι περίσσεψε από ένα σκάρτο ποίημα,

τα πρωινά σηκώνεται με μια βαριά ζαλάδα

και λέει πως τον ξύπνησε ένα μεγάλο κύμα.

Κρεμάει τις αφίσες του στα παράθυρά του,

κρύβει το φως μα κρύβει κι όλα τ' άλλα,

γιατί το μόνο που λαχτάρησε ως λάφυρά του

είναι μια θάλασσα να φτάνει ως τη σκάλα.

Βάζει σημάδια με στυλό πάνω στον τοίχο του,

μετράει το ύψος του που πόντο-πόντο χάνει,

μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ' τον ύπνο του

στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι.

Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια,

πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες,

ξέρει αν μπορούσε θα ’κανε μία απ’ τα ίδια,

αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες;

                                                                          ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

                           (Το τραγούδι «Μικρές νοθείες» είναι αφιερωμένο στον ποιητή Άλκη Αλκαίο)

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Έψαξα φωτογραφίες στο διαδίκτυο και βρήκα δυο- τρεις σχεδόν ίδιες.

Για γραμματικές γνώσεις και οικογενειακή κατάσταση δεν βρήκα τίποτα. Στίχους και ποιήματα βρήκα 154. Μυρωδιές από Καρυωτάκη, Λαπαθιώτη, Μπωντλαίρ, Ρεμπώ, Βιγιόν.

Δεν έδωσε συνέντευξη ποτέ του. Απέφευγε τους φωτογράφους και τη δημοσιότητα. Μονάχα σκάρωνε στιχάκια: ύμνους για τη ζωή, βαριά αντρικά ζεϊμπέκικα κι επικήδειους για τους πρόωρα χαμένους φίλους.

Όπως για το Νίκο Πουλατζά

Μέχρι να αρχίσεις, μέχρι να τελειώσεις 

το πρόσωπό τους αποστρέψανε άφωνοι

οι φίλοι και γελούν στις συγκεντρώσεις

μεγάφωνοι, μικρόφωνοι, παράφωνοι.

Στην Πέργαμο και στη Μπαστιά

δίδυμα φτάνουν φορτηγά

κι ένα ιπτάμενο δελφίνι

στον Πόρο και στη Σαντορίνη.

Κι εγώ απόψε θα σε χάσω

και αύριο θα σε ξεχάσω.

Όπως για το Μάνο Λοΐζο

Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό

στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο

κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο

και σαν καφέ πικρό

Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή

και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση

και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση

και σαν Ανατολή

Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών
μ’ ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο
κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο
σ’ ένα καρέ τυφλών.

Τώρα Βαγγέλη Λιάρο ποιος θα γράψει το δικό σου επικήδειο;

Ένα του ποίημα, που δημοσιεύτηκε στο Ριζοσπάστη με τίτλο «ΦΛΕΒΑΡΗΣ 1848» το βρήκε ο Θάνος Μικρούτσικος, το έκοψε ευλαβικά με το ψαλίδι, επικοινώνησε μαζί του, τα συμφώνησαν κι έγινε τραγούδι στο δίσκο «Τραγούδια της λευτεριάς»

Μανουέλ Ντουάρντε απ’ το Πράσινο Ακρωτήρι

ίσως ποτέ και να μη δω το πρόσωπό σου

ωστόσο αν κρίνω απ’ το αιμάτινο γραφτό σου

θα πρέπει να ’ναι γιομάτο από λιοπύρι

Ελμπέρτο Κόμπος Παναμέζε αδελφέ μου

ίσως ποτέ να μην ακούσω τη φωνή σου

ωστόσο ασίγαστη θε να ’ναι σαν τη γη σου

αν κρίνω απ’ τα μηνύματα του ανέμου

Ναϊμ Ασχάμπ απ’ τις όχθες του Ιορδάνη

ίσως ποτέ και να μη σφίξουμε το χέρι

ωστόσο δίπλα μου αγρυπνάει το ίδιο αστέρι

που δίπλα σου αγρυπνάει κι αυτό μου φτάνει

Απόψε σμίξαν τις καρδιές μας σ’ έναν έστω

στιγμιαίο συντονισμό ίδιες ελπίδες

καθώς μας φώτιζαν το δρόμο οι σελίδες

απ’ το κομμουνιστικό μας μανιφέστο

Η οικονομική κρίση διχάζει και κουράζει τους ανθρώπους.

Οι Έλληνες είναι υπερήφανοι.

Δεν μπορούν να ζουν κάτω από το ζυγό και την αναξιοπρέπεια.

Εσύ τα ξέρεις καλύτερα…

Πώς να κοπάσει ετούτη η τρικυμία

τα κύματά της με καταζητούνε

φορούν οι φίλοι πορφυρό μανδύα

με ρούμι οι βοριάδες με κερνούνε

Στον όλμο εκεί υπνοβάτης βλαστημάει

και τρώει ένα κουλούρι σκεφτικός

έφυγε απ’ την καρδιά μου ο πανικός

και γελαστός την πόρτα μου χτυπάει

Άλογο ατίθασο μακριά με φέρνει

στων κυνηγών του χρόνου την αυλή

ο πυρετός τους την ζωή μου παίρνει

και τ’ άλογό μου τρέπει σε φυγή

Η τρικυμία ποτέ δε θα σβηστεί

για μια ανεξιχνίαστη αιτία

καρφώθηκα σε όμορφη εξορία

το πέλαγο καρφί μου και σφυρί

Καλό ταξίδι σύντροφε…

ΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ, ΘΑΥΜΑΣΙΕΣ ΜΕΡΕΣ

ΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ, ΘΑΥΜΑΣΙΕΣ ΜΕΡΕΣ

Θα σας περιμένω μέχρι τα φοβερά μεσάνυχτα αδιάφορος
Δεν έχω πια τι άλλο να πιστοποιήσω.
Οι φύλακες κακεντρεχείς παραμονεύουν το τέλος μου
ανάμεσα σε θρυμματισμένα πουκάμισα και λεγεώνες.
Θα περιμένω τη νύχτα σας αδιάφορος
χαμογελώντας με ψυχρότητα για τις ένδοξες μέρες.

Πίσω από το χάρτινο κήπο σας
πίσω από το χάρτινο πρόσωπό σας
εγώ θα ξαφνιάζω τα πλήθη
ο άνεμος δικός μου
μάταιοι θόρυβοι και τυμπανοκρουσίες επίσημες
μάταιοι λόγοι.

Μην αμελήσετε.
Πάρτε μαζί σας νερό.
Το μέλλον μας θα έχει πολύ … ξηρασία.

                                                                           ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Στη λίστα Λαγκάρντ ήταν η Μαργαρίτα τέως Παπανδρέου, ο Γιώργος Μαργαρίτης, η Μαργαρίτα Ζορμπαλά, «Η Μαργαρίτα, η Μαργαρώ» κόρη του διάσημου μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, 

το ποίημα του Ελύτη «Κάτω στης Μαργαρίτας το αλωνάκι», το παλιό άσμα «Μη μαδάς τις μαργαρίτες» καθώς και το σύγχρονο HIP HOP «Μαργαρίτα, ου, ου!». Όλα αυτά όμως ήταν μια προβοκάτσια των εφημερίδων για να σπιλώσουν το όνομα του τέως πρωθυπουργού Γιώργου.
Ο Γιώργος όμως «δε μασάει ταραμά», έχει αλλεργία!

Ο ελεύθερος ανταγωνισμός βελτιώνει την ποιότητα και τις τιμές. Γι’ αυτό και είναι φτηνά τα πατατάκια στην κατανάλωση. Σας βελτίωσα την ποιότητα. Όσο για τις τιμές, αυτές βρίσκονται σε μυστικά τιμολόγια.

Το συμβούλιο αναβλήθηκε επειδή απουσίαζαν οι εισηγητές κι ας είχαν έρθει επισκέπτες από τα Φάρσαλα, τα Φιλιατρά, τη Φλώρινα, τη Φλόριντα (της Αμερικής), την Πάτρα και την Κόρινθο.

«Άμα σε λέγαν Βάσω θα ήταν πιο καλά κι αν ήμουν ο Πικάσο θα σε ζωγράφιζα»

Χρησιμοποιώ τους στίχους του Άσιμου γιατί δεν έχω έμπνευση να γράψω δικούς μου

Ο επαναστατικός χαρακτήρας ορισμένων, ακόμα και μέσα στη βουλή, μου θυμίζει

φοιτητικές παρατάξεις της δεκαετίας του εβδομήντα με τη μόνη διαφορά ότι εκείνοι δημιουργούσαν οργάνωση, διαμόρφωναν άποψη και γνώση και αποκτούσαν εμπειρία. Τούτα δω είναι βατράχια.

Συγκινητική και πλήρης ήταν η επιστολή του Δ.Σ του προοδευτικού συλλόγου Καμαρών. Ήταν η απάντησή τους στην αντιδημαρχία πολιτισμού για τις προτεινόμενες χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις.

Εδώ χρειάζονται συναυλίες διαμαρτυρίας για να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην ποιότητα ζωής
κι όχι τραλαλά και κάλαντα.

« Πάρε παρέα και κούκου νιάου Ρέα να είχες και κεραία.»

Πού είναι οι αριστεροί με την ευαισθησία τους προς το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ποιότητα στη ζωή. Οι τσέπες τους έχουν καβούρια για να διοργανώσουν μια συναυλία αλληλεγγύης.

Κι όμως συνέβη κι αυτό!

Υποψήφια αριστερής παράταξης δεν ψήφισε για να μην πληρώσει τα δεκαπέντε ευρώ της συνδρομής της, ενώ είχε την απαίτηση να την ψηφίσουν τα υπόλοιπα κορόιδα που πλήρωσαν και ψήφισαν……

Μήπως απουσίασε από τις διαδικασίες όπως ο Λένιν από την επανάσταση του 1905 προβλέποντας
το αποτέλεσμα της ήττας και εγώ ο κακοπροαίρετος την κρίνω;

Έχω γίνει τόσο καχύποπτος που αναρωτιέμαι μήπως η πρότασή τους για την παραπομπή όλων αυτών που μας έμπλεξαν με το ΔΝΤ ήτανε μόνο για να δημιουργηθούν επιτροπές και να παίρνουν κάτι παραπάνω στο μισθό τους.

Αλήθεια «ποιος πλήρωσε το βαρκάρη» στο τριήμερο;

Ακούστηκε κι αυτό στη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΣΟΚ πέθανε. Ο γάιδαρος ψόφησε.
Ε, δε θα γίνουμε εμείς η ουρά του ψόφιου γαϊδάρου.

Άνοιξε το «Πολυτεχνείο», η θεατρική και μουσική σκηνή στην πόλη μας.

Πρώτη συνάντηση με το κοινό ο Γεράσιμος Ανδρεάτος και η Σοφία Παπαζογλου.

Η αίθουσα και ο εξώστης ήταν κατάμεστα. Προσέφεραν κέφι και χαρά στο ενθουσιασμένο κοινό που συμμετείχε τραγουδώντας και χειροκροτώντας.

Τρεις ώρες συναυλίας με συνθέσεις των Μάλαμα, Πασχαλίδη, Δουρδουμπάκη, Παπάζογλου, Θαλασσινού, Παπαδημητρίου, Κορακάκη, παλιά λαϊκά, ρεμπέτικα και παραδοσιακά. Συγκινητική στιγμή όταν τραγούδησε ο Γεράσιμος το «Σκάκι» του Μανόλη Αναγνωστάκη.

Ακολουθεί στις 14 Δεκεμβρίου ο Θάνος Μικρούτσικος με τη Ρίτα Αντωνοπούλου.

Όσοι πιστοί προσέλθετε ….

Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ;

Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ;

Σ’ αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω
θολή φιγούρα δίχως πρόσωπο και λόγια
οι θεατές μ’ έχουνε κιόλας ξεχασμένο
και φεύγουν βιαστικά κοιτώντας τα ρολόγια

Τώρα γυρίζω σε μια πόλη μεθυσμένη
σαν μετανάστης που δεν ξέρει πού πηγαίνει
τώρα βυθίζομαι στου κόσμου την ανία
ριξ’ τα μαλλάκια σου για να πιαστώ Μαρία

Σ’ αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω
πάλι θα σβήσουνε τα φώτα της οθόνης
και συ σαν σφίγγα θα μου το κρατάς κρυμμένο
ποιος ειν’ ο θεατής και ποιος ο θεατρώνης

Σ’ αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω

                                                                                     ΑΛΚΗΣ ΑΛΚΑΙΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο προπονητής Αναστασιάδης είχε πάει στον πνευματικό του. Ο πνευματικός, ενταγμένος στο Θρύλο, κατεύθυνε τις πράξεις του. Ήτανε και δυο δωδεκάδες φόρμες χρώματος ερυθρού, δώρο από το Μαρινάκη στην ομάδα, καθώς και η καταγωγή του από τον Πλατανιά, και όλα αυτά συν τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ συνετέλεσαν ώστε να αλλοιωθεί το αποτέλεσμα του αγώνα.

Όταν δεν έχεις ομάδα, προσπαθείς να αποδώσεις ευθύνες στο μεταφυσικό.

Πολλοί αλλά σκόρπιοι, έλεγε ο φίλος μου ο Γιώργης παλιά.

Πολλοί αλλά μαζεμένοι Γιώργη, θα του απαντούσα τώρα.

Κι όλοι τους διαλεχτοί, εξαιρετικοί, μπουμπούκια. Τόσο εξαιρετικοί που αν τους βάλεις σε γλάστρα και τους ποτίσεις μπορεί και να φυτρώσουν!

Όλοι αυτοί είναι οι αναπληρωματικοί, οι ξεχασμένοι, οι παίχτες του πάγκου, που δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να πρωταγωνιστήσουν στο παρελθόν. Τώρα όμως με την οικονομική κρίση, με την κρίση αξιών, με την κρίση στις συνιστώσες, ευελπιστούν να παίξουν ρόλους στη νέα θεατρική σκηνή. Έρχονται οι Καραγκιόζηδες, οι Μαντάμ Σουσούδες και τα σούργελα. Απέφυγα πρόσφατα, από ένστικτο, το συνωστισμό σε δυο φάσεις και δικαιώθηκα.

Αλήθεια, πώς αλλοιώνεται ο χαρακτήρας σου, όταν αποχτάς μια καρέκλα! Έτσι είναι ή είχες και τις προδιαγραφές; Μήπως ο στόχος ήταν να τρουπώσεις;

Ο κόσμος είναι έμπειρος σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Κι έχει ο καιρός γυρίσματα.

Τώρα με την αλλαγή της χρονιάς θα αλλάξουν κι οι αντιδημάρχοι. Τους ξέρω όλους, κι αυτούς που θα ’ρθουν κι αυτούς που θα γυρίσουν στα σπίτια τους πικραμένοι.

Θα αναρωτιούνται τι έφταιξε κι αλλάχτηκαν, αν εκπλήρωσαν τους ρόλους τους και σε τι ήταν ανεπαρκείς. Η απάντηση είναι απλή: άλλος είναι ο Καραγκιόζης κι άλλος ο Καραγκιοζοπαίχτης. Με λίγα λόγια, είναι το ύφασμα τέτοιο…

Τώρα αν το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό για το πλήθος, σημαίνει ότι μέχρι εκεί καταλαβαίνει. Όσο για τους κατασκευαστές (δημιουργούς), αν το αποτέλεσμα τους ικανοποιεί, μέχρι εκεί μπορούν…

Τις τελευταίες μέρες υπάρχει από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μια προσωπική επίθεση προς τον Πέτρο Τατσόπουλο. «Το δέντρο που έχει τους καρπούς πετροβολούν». Θεωρώ πως ο Πέτρος μαζί με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι αυτοί που ξεχωρίζουν από το ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το υπόλοιπο συνονθύλευμα της ασυναρτησίας. Είδα και άκουσα το Νάσο Αθανασίου, καλεσμένο μαζί με το Γεράσιμο Γιακουμάτο, και τράβαγα τις κοτσίδες μου…..

Έρρωσθε!

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΧΤΑΡΜΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΧΤΑΡΜΑΣ

Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους που σου ’κλειναν την πόρτα μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα 'σπάζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

                                                                ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο τύραννος της χορδής απέδιδε τις συνθέσεις του. Οι κατσαρίδες μετανάστευαν σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη και ο αλλοδαπός ερμηνευτής συμπλήρωνε το εμπνευσμένο σύνολο.

Ήταν και η επεκτατική πολιτική του πράκτορα 007 που εμποδιζόταν από τα σούργελα, την κακομούτσουνη και το βλαχοδήμαρχο.

Τα γεγονότα είχαν πάρει άλλη τροπή.

Ήταν και τα πακέτα από το ΕΣΠΑ πειρασμός για τους άφραγκους.

Κάθε βράδυ παίρνουν τις καρέκλες στο σπίτι και κοιμούνται αγκαλιά μην τις χάσουν.

Κι η αλλαγή του χρόνου θα φέρει καινούργια πρόσωπα. Δηλαδή τα ίδια ανάποδα. Ανακατεύεις την τράπουλα και σου βγαίνει λιμούρα.

Άσε που έχουν κάνει και σχέδια να την κάνουν για αλλού. «Πάμε για αλλού,

πάμε για αλλού…». Αυτό θα σας μείνει ανάμνηση σαν τίτλος τραγουδιού.

Συσκέψεις επί συσκέψεων. Στο φουλ η ηλιθιότητα και η ασυναρτησία.

Στο τέλος θα παρουσιαστεί και ο σωτήρας, που θα έχει ολοκληρώσει το έργο του με τους προηγούμενους.

Εν αναμονή η συνέχεια…

Η απειλή του Στάθη Παναγούλη μέσα στη βουλή τράνταξε τα νερά, δημιούργησε πανικό και φόβο. «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί» όπως λέει η λαϊκή παροιμία. Απ’ όλων το μυαλό πέρασε η είδηση του βιασμού, του λιντσαρίσματος και της δολοφονίας του Αμερικανού πρέσβη στη Λιβύη.

Στον Παναγούλη δεν έχω καμία ιδιαίτερη εκτίμηση, όπως και σε πολλούς άλλους από το συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ, όμως «Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται».

Γιατί πανικοβάλλεστε;

Μαζική έξοδος υπαλλήλων της Βουλής των Ελλήνων παρατηρείται την τελευταία εβδομάδα εν όψει της περικοπής προνομίων. Σύμφωνα με πληροφορίες, έφθασαν στους 45 οι υπάλληλοι, κυρίως προϊστάμενοι διευθύνσεων, που κατέθεσαν τα δικαιολογητικά τους για συνταξιοδότηση, μετά την ανακοίνωση της απόφασης της κυβέρνησης να κοπούν προνόμιά τους.
Η μαζική κατάθεση αιτήσεων για συνταξιοδοτήσεις ξεκίνησε μετά τη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου, όταν ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα καταθέσει εκ νέου την τροπολογία την οποία αναγκάστηκε να αποσύρει, λόγω των έντονων αντιδράσεων που υπήρξαν από τους υπαλλήλους της Βουλής.
Η δήλωση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, την Κυριακή, ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να κόψει τα όποια προνόμια είναι θεσπισμένα σε επιμέρους κατηγορίες, όπως για παράδειγμα το εφάπαξ των υπαλλήλων της Βουλής, οδήγησε μόνο τη Δευτέρα, 18 άτομα στο να προχωρήσουν στην κατάθεση των σχετικών δικαιολογητικών. Στην πλειονότητά τους οι υπάλληλοι που αποχωρούν είναι προϊστάμενοι διευθύνσεων, ενώ τρεις από αυτούς είναι στενογράφοι.
Ο γενικός γραμματέας της Βουλής Θανάσης Παπαϊωάννου, μιλώντας με δημοσιογράφους, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να γίνει καμία πρόσληψη στη Βουλή προσθέτοντας ότι το μόνο θέμα που βρίσκεται σε εκκρεμότητα είναι η πρόσληψη 14 στενογράφων, οι οποίοι πέτυχαν στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ το 2010, για να καλύψουν οργανικές θέσεις.

Ποιος θα τους φέρνει το νερό να ανθίζουν τα λουλούδια;

Ποιος θα τους ρίχνει τα χαρτιά τη μοίρα τους να ξέρουν;

Και στο χαζό τον Άδωνι ποιος θα του λέει περάστε;

Περάστε κύριε βουλευτά περάστε κύριε φλούφλη

Περάστε να ελέγξετε τα αμπελοχώραφα σας.

ΚΑΛΗΝ ΗΜΕΡΑΝ

                                     ΚΑΛΗΝ ΗΜΕΡΑΝ

                                                  (ΓΙΑ ΤO ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ)

Καλήν ημέραν συντεχνίες, κομματόσκυλα, σφουγγοκωλάριοι

Καλήν ημέραν άρχοντες, κλέφτες, μιζαδόροι, ανδρείκελα

Καλήν ημέραν εθελοντές σωτήρες του πολιτισμού απατεώνες

Καλήν ημέραν χαρτογιακάδες, σκουλήκια, ρασοφόροι

Καλήν ημέραν ελαστικές συνειδήσεις, κακομούτσουνοι, ρουφιάνοι,

Καλήν ημέραν φαντάσματα, δολοφόνοι ηρώων, παιδεραστές, κίναιδοι

Καλήν ημέραν βρωμερά και άθλια ανθρωπάκια

που τα όνειρα μικρών παιδιών τα κάνατε κομμάτια

                                                                                                             9-11-2012

                                                                                                   ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ Α(ΝΑ)ΚΡΙΒΕΙΕΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ Α(ΝΑ)ΚΡΙΒΕΙΕΣ

                                    
                                       Τα ελεύθερα μάτια μας μπορούν τώρα να δουν

αυτό που ως σκλάβοι

δεν μπορούσαμε να δούμε:

                          πως δηλαδή ο δυτικός πολιτισμός κρύβει,

πίσω από την εντυπωσιακή του βιτρίνα,

μια πραγματικότητα

γεμάτη ύαινες και τσακάλια. . . . . . .

                     Απόσπασμα από ομιλία του ΤΣΕ Γκεβάρα στα Ηνωμένα Έθνη στις 11-11- 1964

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Στην οθόνη προβάλλεται ο Άδωνις που αναλύει τη μάχη του Μαραθώνα.

Το … 490 π.Χ. έγινε η μεγάλη μάχη του Μαραθώνα. Οι Έλληνες πετσόκοψαν τους εισβολείς Πέρσες, υπό την ηγεσία του Αθηναίου Καλλίμαχου.
Πριν από την μάχη, και όταν όλα ήταν ακόμη αμφίρροπα, αν όχι σκούρα, ο Καλλίμαχος έκανε τάμα στους θεούς, πως αν τυχόν νικήσουν οι Έλληνες, τότε θα θυσιάσει μια κατσίκα για κάθε νεκρό Πέρση. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Η μάχη έγινε. Οι Έλληνες νίκησαν. Και όταν μετρήθηκαν οι νεκροί Πέρσες, βρέθηκαν να είναι περίπου 6.400. Πάρα πολλοί δηλαδή.
Δυστυχώς για τον Καλλίμαχο, αλλά και για τους θεούς, η Αθήνα δεν διέθετε τόσα πολλά κατσίκια.
Τι έκαναν λοιπόν οι Αθηναίοι; Ζήτησαν από τους θεούς την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους. Λέγεται μάλιστα, ότι πέρασαν εκατό περίπου χρόνια μέχρι να το ξοφλήσουν οριστικά!
Προφανώς, ο Καλλίμαχος, ο Δίας και οι υπόλοιποι θεοί δεν είχαν ακούσει περί ΔΝΤ και περί δυνατότητας κουρέματος του ιερού χρέους. Ο Καλλίμαχος ήταν ένας πολέμαρχος της μάχης του Μαραθώνα , που μαζί με τους δέκα στρατηγούς των Αθηναίων αποφάσισαν τη σύγκρουση της Αθήνας με την αυτοκρατορία των Περσών το 490 π.Χ. Το όνομά του έμεινε στην ιστορία, γιατί η δική του ψήφος, η ενδεκάτη, έκρινε το αδιέξοδο, όταν ισοψήφισαν οι στρατηγοί, υποστηρίζοντας οι πέντε ότι είναι μάταιο να συγκρουστεί η Αθήνα με τους παντοδύναμους Πέρσες και οι άλλοι πέντε συμφωνώντας με τη γνώμη του Μιλτιάδη να αγωνιστούν στο Μαραθώνα.

Ο Καλλίμαχος έπεσε γενναία στη μάχη για την ελευθερία της πατρίδας (διοικούσε τη δεξιά πτέρυγα) και οι Αθηναίοι τον απεικόνισαν μαζί με τον Μιλτιάδη (όχι τον Έβερτ) ως πρωταγωνιστή στην περίφημη ζωγραφική παράσταση της μάχης, στην Ποικίλη Στοά.

Θα’ θελα να κοιμηθώ μια μέρα

και να ξυπνήσω σ’ έναν αιώνα

οπού τα πουλιά ακόμη

να κελαηδούν ελληνικά

και νικητήρια ….
                                 Ο. Ελύτης

Όμως… Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει Κεμάλ, γιατί αυτός που φεύγει αφήνει ένα ίδιο πίσω του…
Το θεατροποιημένο νούμερο ξεκινάει με ένα δημοσιογράφο που χώνει στη μούρη ενός μαθητή ένα ματζαφλάρι (μικρόφωνο) και τον ρωτάει με απορία:

Τι έγινε την 28η Οκτωβρίου; Τότε ο μαθητής απαντά με βεβαιότητα. Μα φυσικά η Μικρασιατική καταστροφή. Δεν γνωρίζω αν λύθηκε η απορία του δημοσιογράφου ή αν γνώριζε και ο ίδιος την απάντηση.

Κι όλα αυτά με την ούγια δηλαδή υπό την αιγίδα του Αυτοκράτορα.

Ε ρε Τζάμπο που σας χρειάζεται!

Κι όλα συνεχίζονται στη λογική του παράλογου. Η δημοκρατία κλονίζεται .Με τη λογοκρισία και τις απολύσεις δημοσιογράφων στην κρατική τηλεόραση .Με την αυτεπάγγελτη από εισαγγελέα σύλληψη δημοσιογράφου που δημοσίευσε λίστα φοροφυγάδων. Με τη ΔΗΜΑΡ να διαφωνεί με τα εργασιακά και να στηρίζει την κυβέρνηση που θα τα εφαρμόσει. Με το Γιούρκα Σεϊταρίδη να πραγματοποιεί το όνειρό του σκοράροντας στον αγώνα με τη Λάτσιο.
Και τον Παπακωνσταντίνου να έχει προβλέψει ότι θα χαθεί το cd για αυτό και το μετέφερε σε φλασάκι.

Και τώρα αφήστε με να πω το ποίημά μου.
Νιώθω εμπνευσμένος είπε ο στρατηγός Αντώνιος στο πλήθος.

Κι αν τα χάσουμε όλα, στο τέλος κάτι θα μείνει, μια ελιά, ένα αμπέλι, ένα καράβι, ένα ψάρι ή ένα σαλιγκάρι.

Τότες οι έξυπνοι θα πάρουν το καράβι κι ό,τι άλλο προλάβουν και θα την κοπανίσουν.

Όσο για το λαό, θα κυνηγάει το ψάρι που κυνηγάει το σαλιγκάρι….

Όμως. Το καράβι δεν πρόκαμαν να το πιάσουν να το χρησιμοποιήσουν για καυσόξυλα
για να ζεσταθούν ή για να ψήσουν το ψάρι και το σαλιγκάρι.

Όσο για την ελιά και το αμπέλι, αυτά είναι απλά, μέρος του σκηνικού.

Κι όλα αυτά σας τα αναφέρω για να θυμηθείτε τα λόγια του ποιητή:

Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις εκεί που πάει να σκύψει…..

Ο στρατηγός Αντώνιος ιδρωμένος ψελλίζει:

Παρακαλώ πού είναι το WC; Θέλω να ολοκληρώσω τον ποιητικό μου οίστρο.

Το αεροπλάνο έπεσε σε κενό αέρος και επηρεάστηκε λίγο το αντεράκι μου.

Από τα μεγάφωνα ακούγεται δυνατά λες και σκίζει τους ανέμους το τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου

«Τον λόγο τους αντανακλά σαν κάτοπτρο το πλήθος
και όπως άλλαζα βρακί μου βγήκε αυτός ο στίχος.»