Ο ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ

                                   Ο ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε
τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα
όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο
την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα
την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο

                                                           

                                                            ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η δεκαεφτάχρονη μαθήτρια λιποθυμούσε από υποσιτισμό κι αυτοί έψαχναν αρχαία κόκαλα μέσα 

σε ψαροκασέλες.

Τι να το κάνεις το παρελθόν και την ιστορία, όταν δεν υπάρχει μέλλον;

Who is who;

Ο Λαομέδων ο Λέσβιος, ο Νέαρχος Ανδροτίμου ο Κρης, η Magica de spell;

Στα εργαστήρια, οι ερευνητές θα βρουν μέχρι και το χρώμα των οφθαλμών του αρχαίου νεκρού 

αλλά για τη δεκαεφτάχρονη μαθήτρια δε θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν ούτε ένα πιάτο φαΐ.

Τι να το κάνεις το παρελθόν και την ιστορία, όταν δεν υπάρχει μέλλον;

Τα ΜΑΤ χτυπούν τους φοιτητές έξω απ’ τη Νομική με κλομπς, χημικά, και χειροβομβίδες κρότου λάμψης. Ένας φωτορεπόρτερ τραυματίζεται κι ένας φοιτητής κινδυνεύει να χάσει το μάτι του.

Αμερικάνικο κινηματογραφικό συνεργείο, συνοδευόμενο από αρχαιολόγους και άλλους επιστήμονες ψάχνει τον λαβύρινθο στη Φαιστό.

Ο Ερτογκάν στήνει το παλάτι του στο κτήμα του Κεμάλ Ατατούρκ, που είναι πολλαπλάσιο 

σε διαστάσεις από τον Λευκό Οίκο, το παλάτι του Μπάγκιγχαμ και το Κρεμλίνο.

Οι συνεχείς σεισμικές δονήσεις δημιουργούν ανησυχία και εκνευρισμό.

Αποσύρθηκε η τροπολογία για τις εκατό δόσεις στον ΕΝ.Φ.Ι.Α. μετά από πιέσεις της Τρόικα. Απουσίασαν 39  βουλευτές από τη διαδικασία της ψηφοφορίας.

Παραιτήθηκε ο βουλευτής Αθηνών της συμπολίτευσης, Ανδρέας Ψυχάρης.  

Ο ΕΝ.Φ.Ι.Α. θα τον πάρει μαζί του στα τάρταρα τον σχιζοφρενή Τρελαντώνη*

Όχι μόνο δε θα καταφέρει να εκλέξει τον πρόεδρο της δημοκρατίας συγκεντρώνοντας ψήφους 

από τους «ανεξάρτητους» αλλά θα κινδυνεύσει να χάσει και τους δικούς του. Εκτός αν… Εκτός αν επικρατήσει η άποψη των πρασινορουφιάνων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ.

* Γεννήθηκε στην Καλαμάτα. Μικρός ήταν ψηλός, άχαρος και σχεδόν τυφλός.

Ο αρχικός χαρακτηρισμός του ήτανε χαζαντώνης. Του το άλλαξαν όμως το όνομα σεβόμενοι το ψευδώνυμο που του είχε δώσει η γιαγιά του. Αμολούσε συνεχώς χαρταετούς και είχε μια τεράστια συλλογή από καλούμπες. Παραμύθιαζε τα άλλα παιδάκια πως οι σπάγκοι του ήταν ο μίτος της Αριάδνης και πως κάποια στιγμή θα ανακάλυπτε τον λαβύρινθο.

Αργότερα με ό,τι καταπιάστηκε το έκανε κώλος……

Είναι πνευματικό παιδί του Ευάγγελου Αβέρωφ, αυτουνού που έγραψε το «Φωτιά και τσεκούρι». Μετά από ένα αλαλούμ της πολιτικής του πορείας έγινε πρωθυπουργός. Εξακολουθεί να είναι ψηλός, άχαρος και σχεδόν τυφλός.

Και αναρωτιέμαι: ένας σχεδόν τυφλός πού τη βλέπει την ανάπτυξη;

ΥΓ. Τις φωτογραφίες τις βρήκα στο διαδίκτυο. Κυκλοφορούν ευρέως.

ΜΕ ΛΕΝΕ ΑΡΤΕΜΗ

                     ΜΕ ΛΕΝΕ ΑΡΤΕΜΗ

Απ' όταν ο Θησέας σκότωσε τον Μινώταυρο
ο λαβύρινθος εγκαταλείφθηκε, απολύθηκαν οι φύλακες
με τον καιρό γκρεμίστηκε η οροφή του
βγήκαν στο φως οι τρομεροί διάδρομοι
οι αίθουσες για τα βασανιστήρια, την ανθρωποφαγία
οι στοές με τις κρυμμένες εφευρέσεις
τους καταχωνιασμένους θησαυρούς
πέσανε οι τοίχοι, μείναν μόνο τα χνάρια
από περίπλοκα χαράγματα πάνω στη γη.
Όμως προσομοιώσεις λαβυρίνθων, σκοτεινές κατασκευές
δεν έπαψαν να χτίζονται με νέα υλικά
με καινούρια τέρατα, θύματα, ήρωες, ηγεμόνες,
φτιάχνονται προπαντός λαβύρινθοι με λέξεις
κάθε χρονιά μπαίνουν μέσα τους νέες φουρνιές
αγόρια και κορίτσια, με φόβο μαζί και αψηφισιά
για τις παγίδες, τις καταπακτές, τ' αδιέξοδα
φιλοδοξώντας να ξαναπλάσουν και να παίξουν
το παλιό δράμα προσαρμοσμένο στα νέα δεδομένα
δίνοντας στους κύριους ρόλους τα ίδια ονόματα
Μίνωας, Πασιφάη, Μινώταυρος, Αριάδνη,
Δαίδαλος, Ίκαρος, Θησέας.

                    ΤΙΤΟΣ  ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Δεν πίστευα πως οι ψαροκασέλες θα είχαν κι άλλο ρόλο κι άλλη ιδιότητα εκτός από το να τοποθετούνε μέσα τα φρέσκα ψάρια ή να αποψύχουν τα κατεψυγμένα για να τα πουλήσουν ως φρέσκα.

Θυμήθηκα το συχωρεμένο το Νώντα, που έριχνε την κατεψυγμένη αθερίνα στο διχτάκι, την έβαζε στη θάλασσα για να φύγει ο πάγος και έλεγε στον γνωστό δημοσιογράφο Μάκη:

-Κοίτα Μάκη μου, στον αφρό την πιάνω…

Ο Μάκης καμάρωνε και κορδωνότανε ανάμεσα στους επωνύμους δημοσιογράφους φίλους 

του, τον Θανάση και τον Κώστα και τους έλεγε:

-Είδατε πού σας έφερα;…..

Α, να μην ξεχάσω. Μου ήρθε από τον εμπορικό και εισαγωγικό σύλλογο ένα έγγραφο καταγραφής ζημιών από τον πρόσφατο σεισμό. Τι να καταγράψω;

Ένα Εβραϊκό after shave κι ένα βαζάκι μαρασκίνο; Ένα μπουκάλι κολόνια Santa Barbara  

και ένα μπουκάλι λικέρ καρπούζι;

Ζούμε ένα σύγχρονο αλαλούμ και μου ήρθε στο μυαλό ο Αρτέμης……..

Με λένε Αρτέμη!

Δεν ξέρω αν υπάρχει άγιος Αρτέμιος ή αν είναι το αρσενικό της Αρτέμιδος.

Με λένε Αρτέμη!

Ο νεκρός βρέθηκε στην Αμφίπολη σε ξύλινη κάσα χωρίς φο μπιζού και αρώματα,

λίγα μέτρα κάτω απ’ τη γη κι έτσι χάθηκε η ευκαιρία οι ανασκαφές να συνεχιστούν σε βάθος με προοπτική να βρεθεί πετρέλαιο.

Με λένε Αρτέμη!

Και αισθάνομαι ότι υπάρχει στις μέρες μας τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας.

Το ψωμί, η παιδεία και η ελευθερία λιγοστεύουν…

Με λένε Αρτέμη!

Και βαρέθηκα να βλέπω τους ιμιτασιόν με μπλαζέ ύφος εμπειρογνώμονα.

Όλοι παριστάνουν τους ειδήμονες, όμως τα ρούχα δεν κάνουν τον παπά. Αν φορέσεις στους παίχτες του Παναιγιάλειου τις στολές των παιχτών της Ρεάλ Μαδρίτης ή της Μπάγερν Μονάχου, δε σημαίνει ότι θα αποδώσουν το ίδιο.

Με λένε Αρτέμη!

Αν αυτοί είναι κομμουνιστές, τότε εγώ είμαι ο Βούδας.

Με λένε Αρτέμη και αναρωτιέμαι:

Πού βρίσκουν το θράσος όλοι αυτοί οι άσχετοι σφουγκοκωλάριοι που τοποθετήθηκαν στον πολιτισμό από το δήμο να εξηγούν στους γνωρίζοντες;  

Με λένε Αρτέμη και αναρωτιέμαι:

Πόσες Χριστοπαναγίες πρέπει να πεις για να πάρεις δεκάδες χιλιάδες κλικ στο διαδίκτυο;

Με λένε Αρτέμη και αναρωτιέμαι:

Πόσες χιλιάδες χρόνια πρέπει να περάσουν για να καταλάβουν τα ζώα πως τα πεζοδρόμια κατασκευάστηκαν για τους πεζούς και όχι για τα αυτοκίνητα;

ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

                               ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

                                              
                                                     Κραυγή σεισμός και αλίμονο,

ο χρόνος θα ξεχάσει,

να ρυμουλκήσει στη σειρά

αυτούς που ’ναι να φύγουν.

Θα ’ναι γερόντοι ή παιδιά,

που ’χουν πολλά να κάνουν;

Θα ’ναι όνειρο ο θάνατος

ή θα πονέσει λίγο;

Θα ’ναι της μοίρας συλλογή

εκείνον να χορτάσει.

Μα ο Άδης πάντα αχόρταγος

τής ζήτησε απ’ όλους.*

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο δρόμος είναι μοναχικός στη σύγχρονη εξορία κι ο καθένας κουβαλάει τον δικό του σταυρό, 

τον δικό του Γολγοθά.

Το άστρο της νίκης έσβησε και μαζί του έσβησε κάθε προοπτική και κάθε ελπίδα.

Το μόνο που απέμεινε είναι κάτι πλανόδιοι και γραφικοί ερασιτέχνες εφημεριδοπώλες, κάτι στρατευμένοι διακινητές προκηρύξεων και κάτι ζήτουλες κομματικών οικονομικών ενισχύσεων.

Πώς να αφυπνίσουν την ταξική συνείδηση των εργαζομένων οι ασυνείδητοι;

Πώς να διαφωτίσουν το λαό τα σούργελα;

Σε μια άδεια Βουλή συζητάνε δυο τρεις για τον υποσιτισμό των μαθητών που λιποθυμούν εξαντλημένοι από την αβιταμίνωση. Τα παιδιά αυτά προέρχονται από λαϊκά στρώματα. 

Συνήθως είναι παιδιά απολυμένων και ανέργων. Θυμίζουν τα χρόνια της Κατοχής, που τα κάρα μάζευαν τους νεκρούς από την πείνα.

Τότε που ο πρωθυπουργός Τσουδερός έδωσε τα τρόφιμα στους Εγγλέζους.

Ο υφυπουργός Παιδείας, πρώην πανεπιστημιακός από την Άρτα, θυμάται τις παλιές 

καλές εποχές με τους Γερμανοτσολιάδες και τους ταγματασφαλίτες, τσαμπουκαλεύεται 

και τον «παραιτούν».

Οι καταληψίες μαθητές οδηγούνται στο αυτόφωρο και τους προσφέρουν μόνο νερό.

Όπως κάνανε τότε, τα παλιά καλά χρόνια στη Μπουμπουλίνας, στο Αβέρωφ και στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.

Το υπουργείο Παιδείας προσλαμβάνει εθελοντές από άλλες υπηρεσίες (άλλα υπουργεία) μετατρέποντάς τους σε καθηγητές, για να καλύψουν τις κενές θέσεις  των εκπαιδευτικών στις τάξεις.

Ο Σήφης επικηρύσσεται ως τρομοκράτης και νεκρός δε βρίσκεται στον τάφο της Αμφίπολης.

Και είναι Πέμπτη 7 Νοεμβρίου και ώρα 7.13 μ.μ και μου ’ρχονται στο κεφάλι  χιλιάδες cd. Όλη η ιστορία της μουσικής από τη γέννησή της μέχρι και σήμερα και πλήθος αγάλματα Αρχαιοελληνικά, Αιγυπτιακά από πέτρες ηφαιστείου, ινδιάνικα τοτέμ, γυάλινοι Βούδες, Ρώσικα ορειχάλκινα αγάλματα από το μαυσωλείο του Λένιν και Αφρικανικές μάσκες.

Γέμισαν οι κάλτσες και τα παπούτσια μου με θρυμματισμένα γυαλιά. Έκανα χαρακίρι με την προτομή του Μάο και με μελανόμορφους, ερυθρόμορφους και κυανόχρυσους αμφορείς!

Η συναυλία αναβλήθηκε. Ο κόσμος ήταν φοβισμένος. Η πόλη μύριζε αλκοόλ από τα σπασμένα μπουκάλια των ποτών. Αλκοόλ, βροχή και γιασεμί.

Ο Σόϊμπλε αρνείται οποιαδήποτε συζήτηση για διαπραγμάτευση του χρέους.

-Αφού έχετε πλεόνασμα, δεν χρειάζεται ούτε κούρεμα ούτε επιμήκυνση ούτε καινούργιες διαπραγματεύσεις. Είμαι βέβαιος πως θα τα καταφέρετε…

Επανέφερα στη θέση τους τις μουσικές και τα αγάλματα στις τέσσερις το πρωί.

Ο Μιλτιάδης είχε κερδίσει τη μάχη του Μαραθώνα και ο Θεμιστοκλής τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μάζεψα τα απομεινάρια από τα σπασμένα αρχαία αγάλματα τοποθετώντας τα σε μια πλαστική σακούλα του σούπερ μάρκετ κι έπειτα στον κάδο ανακύκλωσης, που έχει μετατραπεί σε κάδο σκουπιδιών.

Κουράγιο!

*Αφιερωμένο σ’ αυτούς που έφυγαν από το σεισμό στις 15/6/1995 στο Αίγιο.

Περιέχεται στην ποιητική μου συλλογή «ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ»

«ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ»

ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

          ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

                                                             Στρατιωτικοί χιτώνες

                     Περίεργα ονόματα

                     Ηλίθιος καιρός.

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ουρανός ήταν χλωμός στην άγρια Δύση. Μια υγρή παγωνιά μου τσάκιζε τα κόκαλα. 

Οι καμπάνες χτυπούσαν ασταμάτητα. Πυκνά σήματα καπνού και άγριες  κραυγές.

-Λέτε οι ινδιάνοι να σκότωσαν το σερίφη;

Το όνειρο ήταν εφιαλτικό. Ευτυχώς χτυπάει το τηλέφωνο.

-Χριστός ανέστη!

-Επίσης!

Συλλογιζόμουν τι μαλακία του είπα του ανθρώπου. Όμως αργότερα κατάλαβα το φιλοσοφικό νόημα του υποσυνειδήτου. Η σκέψη μου έχει θολώσει από τις πολλές πληροφορίες και ειδήσεις. 

Μου βαραίνουν το κεφάλι….

Είναι κι εκείνο το παλιό μυθιστόρημα του Ντίκενς, ο «Όλιβερ Τουίστ», που ο χλωμός και κοκαλιάρης γέρος εκπαίδευε ορφανά να κλέβουν μαντήλια και πορτοφόλια.

Και το προφητικό δίστιχο του Σαββόπουλου «Φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα και ιστορία 

οι παρέες» που εφαρμόστηκε κατά γράμμα. 

Και κυκλώματα ζήσαμε και ιστορίες από παρέες φάγαμε στη μάπα.

Επίσης στη μάπα φάγαμε σφουγκοκωλάριους, μιζαδόρους γελωτοποιούς και κλακαδόρους.

Κι είναι κι εκείνη η σύγχρονη ιστορία με τον Ανθούλη, που έβγαζε ατελείωτους

λόγους με ασυναρτησίες και εθνικιστικά συνθήματα και όλα αυτά τα έπαιρνε η ερωμένη του 

η Χρυσαυγή, η κουτσομπόλα της γειτονιάς, που μάλλιασε η γλώσσα της στην κυριολεξία κι επειδή 

δεν μπορούσε να μιλήσει, τα τύπωνε σε προκηρύξεις με έναν πολύγραφο που κληρονόμησε από 

τον πατέρα της, που ήταν κουκουλοφόρος στην κατοχή.

Με φορτίζουν τα οικονομικά μέτρα, η φορολογία, οι απολύσεις, οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι,
το ασφαλιστικό, οι συλλήψεις με ποσόστωση, ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης, οι θυσίες στο βωμό των επιτοκίων, οι offshore, οι τράπεζες, η δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αφγανού, η μείωση της αμοιβής εργασίας, η αύξηση του ορίου ηλικίας για τη σύνταξη, το ΔΝΤ, η επιτήρηση, η παιδεία, ο πολιτισμός, ο Καλλικράτης, οι εισαγωγές, τα σκουπίδια, το γάλα των εργαζομένων και
τα εμβόλια, η ανικανότητα, τα υποβρύχια που γέρνουν, η Τζούλια, ο ρατσισμός και τα συνθήματα,
ο Αλέξανδρος, «τα άσπρα περιστέρια που τα ’καναν περιστερόσουπα κι όσα γλυτώσανε γινήκανε σαρκοφάγα », τα ματζούνια, τα γλειφιτζούρια, τα σάμαλι, το μαλλί της γριάς και η ηχογραφημένη φωνή του Κινέζου «ό,τι πάρεις ένα euro» στην εμποροπανήγυρη της Παναγίας της Τρυπητής,
οι εκλεγμένοι και οι πολιτευτές, που σπρώχνονται για να τους πάρει η τηλεόραση. Ο Καλαβρυτινός που γύρισε απ' το Πακιστάν, το βαθύ λαρύγγι, η Εμμανουέλα, η ιστορία της Ο, ο Eric Burdon, οι Vaya con dios, o Ξυλούρης, η Κωνσταντινούπολη, η Ζυρίχη.
Ο πάγος έχει λιώσει στο ποτήρι. Ο καφές ζέστανε. Μάλλον θα χρειαστεί να φτιάξω άλλον.
Θα αρχίσει και η συνέντευξη του Πάγκαλου στην κρατική τηλεόραση και δε θέλω να την χάσω.
Η ζωή όμως συνεχίζεται… Οτσαλάν - Ίμια - ΔΝΤ.
Άντε και καλή συνέχεια……..

EΡΗΝΟΥΛΑ ΟΠΩΣ...ΕΙΡΗΝΗ

          ΕΡΗΝΟΥΛΑ ΟΠΩΣ….. ΕΙΡΗΝΗ

Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα και οι μισθοφόροι που σε κυβερνούν
Πέφτει σύρμα, πέφτει σύρμα, οι ίδιοι αύριο θα σε δικάζουν
Και "Χαίρε, Καίσαρα μελλοθάνατε" θα σου πουν 
Αυτά που λες, "et preterea censeo Carthago delenda est"*  

Αλλά εγώ. Θα σου πάρω βιολιά και ένα ντέφι γλυκό να σου παίζουν
Ερηνούλα μου, Ερηνούλα μου...

                                                                  ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Εδώ παπάς εκεί παπάς πού είναι ο παπάς; Υπάρχουν λεφτά, δεν υπάρχουν λεφτά, πού είναι τα λεφτά; Πολιτική και παπατζιλίκια ή παπατζιλίκια και πολιτικοί;

Τι έκανε ο άλλος! Πέταξε παπούτσι στον πρωθυπουργό. Και τι παπούτσι! Αργεντινέζικο!

Επισημαίνω τον κίνδυνο να χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα στη διαμαρτυρία. 
Ξεφεύγουμε από τις ρίζες μας. Χάθηκε το παραδοσιακό γιαούρτι και τα ζαρζαβατικά, που είναι και στην εποχή τους. Τι τα θέλετε τα παπούτσια; Αυτά είναι κόλπα μουσουλμανικά. Αλλαξοπιστήσατε; Τι θα πει ο Ανθούλης; Και θα ’χει και χίλια δίκια.

Να μου πείτε με τα λεμόνια Αργεντινής και τα σκόρδα Τουρκίας, που αγοράζετε από τα Σούπερ Μάρκετ και τα μανάβικα, μπερδευτήκατε.

Εγώ όμως έχω ιερό καθήκον να σας επαναφέρω στην τάξη και την ηθική, όπως θα 'λεγε και ο Πόποτας.

Πλάκα που έχει να διδάσκουν ηθική οι ανήθικοι με έμφαση και στόμφο και να πουλάνε αντριλίκι οι άνανδροι! Αυτός ο τόπος είναι γεμάτος εκπλήξεις! Αχταρμάδες, ασυναρτησίες, ελαστικές συνειδήσεις, σεχταριστικές συντεχνίες κι ο άλλος δίπλα φτιάχνει την εθνική λαμογίων.

Blogs αντιεξουσιαστών, με την άλλη έννοια όμως, δηλαδή αυτών που κατηγορούν την εξουσία γιατί
δεν είναι στα δικά τους χέρια.

Ξαναλανσάρονται ……

Τους θυμάμαι παλιότερα, που δημιουργούσαν κόντρες και ανταγωνισμούς με την Πάτρα, 
λες και είχαν να χωρίσουν οι γάιδαροι τα άχυρα. Τοπικιστική ηλιθιότητα. Όλα για πάρτη τους. Να τους ρίξουνε τους άλλους. Γιατί σαν κοντόφθαλμοι και παρταόλες δεν  χωρούσε στο μυαλό τους πως για τα ίδια προβλήματα υπάρχουν και οι ίδιες λύσεις και πως θα έπρεπε να  αγωνιστούνε για την ανάπτυξη του νομού, οι μπαστουνόβλαχοι.

Τι καταφέρανε τόσα χρόνια; Γελάει όλη η Ελλάδα μαζί μας. Δεν είναι ικανοί ούτε τα σκουπίδια να μαζέψουν.

Απ' όλο αυτό το ερμαφρόδιτο συνοθύλευμα των προβλέψιμων ξεπουλημένων μικροαστών
(στην ουσία ίδιοι με τους άλλους είναι) με στεναχώρησε κι ο παλιός μου συμμαθητής για  την επιλογή  του. Ξέρει αυτός……….

Με εκνευρίζει που ώρες-ώρες με πιάνουν  τα τοπικιστικά μου. Προσπαθώ να τα αποφύγω αλλά
δεν μπορώ. Έχουν κάνει τον τόπο μου σακατεμένο τόπο……

Πλησιάζουν οι πρώτες εκλογές του Καλλικράτη και η κυβέρνηση καλείται να περάσει από εξετάσεις. Θα είναι μια μορφή δημοψηφίσματος που ο ελληνικός λαός  θα εγκρίνει ή θα απορρίψει τις επιλογές της, για την  επιβολή  των κυβερνητικών μέτρων και την προσφυγή  της στο ΔΝΤ..
Τυχούσα ελαστικότητα και υποχωρήσεις που θα συμβούν το χρονικό διάστημα μέχρι τις κάλπες,
θα είναι προσποιητές και δήθεν.

Καινούργια μέτρα λιτότητας θα παρουσιαστούν μετά το τέλος του δεύτερου γύρου των εκλογών.

Περισσότερο στα Λατινικά  μ’ αρέσει η μουσικότητα και η μελωδία της γλώσσας.

Όσο για τη μετάφραση, σε βοηθούν να την κάνεις τα σύγχρονα μέσα.

*Και πέρα απ’ αυτά κρίνω πως η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί

Μια από τις αγαπημένες φράσεις του Κάτωνα στη Σύγκλητο στην αρχή ή στο τέλος του λόγου του. Πρακτικά σημαίνει ότι η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί.

Η Καρχηδόνα ήταν ισχυρός εχθρός της Ρώμης εκείνη την περίοδο και ο Κάτωνας επέμενε πως αν δεν την καταστρέψει η Ρώμη, θα καταστραφούν οι ίδιοι από τους Καρχηδόνιους. Τελικά, και για την ιστορία, ο Κάτων τα κατάφερε και η Καρχηδόνα καταστράφηκε στον 3ο Καρχηδονιακό πόλεμο.

Γράφτηκε και δημοσιεύθηκε την περίοδο που ήταν Πρωθυπουργός 

ο Γιώργος Παπανδρέου

ΤΟ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΤΥΡΙ

                  ΤΟ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΤΥΡΙ

                                         Έπαιζες το θύμα κι ήταν ένοχοι πολλοί 

                                         Σ’ αυτό το σήριαλ παίζαμε όλοι 

                                         Και ξαφνικά μια νύχτα στην πιο κρίσιμη σκηνή 

                                         φεύγεις κρυφά απ’ την οθόνη. 

                                         Καλώς ήρθες Μαργαρίτα με τα κόκκινα μαλλιά 

                                         Καλώς ήρθες Μαργαρίτα μες την πόλη 

                                         Σε θυμάμαι που κρατούσες κάτι σχέδια παιδικά 

                                         Τώρα κρύβεις μες την τσέπη το πιστόλι.

                                                                       ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η παγκόσμια οικονομική κρίση ακούμπησε τη χώρα μας και την κατάστρεψε. «Κάποιος χτύπησε την πόρτα μα ήταν ο βοριάς». Η κυβέρνηση εξακολουθεί να βοηθάει και να στηρίζει οικονομικά τις τράπεζες. Ποτέ δεν έκανε το ίδιο για το λαό.

Τα αποτελέσματα ήταν τραγικά: κλείσιμο επιχειρήσεων, αύξηση της ανεργίας, κατασχέσεις κατοικιών, αύξηση της εγκληματικότητας. Και επιτρέπουν οι άθλιοι στο Μητσοτάκη να προτείνει λύσεις…

Ποιος είναι αυτός; Είναι αυτός με τα πολλά προνόμια  τις πολλές συντάξεις…

Δεν ξέρω αν για όλα αυτά ευθύνεται η αναξιοκρατία ,οι οικονομικές και κοινωνικές διακρίσεις, το σύστημα, ο ιμπεριαλισμός, η παιδεία όλων μας και του καθενός ξεχωριστά. Για αυτό όμως που είμαι σίγουρος είναι για το βόλεμα και τη διαστροφή του καθενός μας. Βαρέθηκα τις συντεχνίες και τα κυκλώματα.

           Λέω είναι ζώα που μυρίζουν τελείως ιδιόμορφα

           Και λέω πάλι δεν βαριέσαι έχω και εγώ την ίδια μυρουδιά

                                                                                  Brecht

Η Ελβετία φοριέται πολύ τώρα τελευταία. Συνευρέθηκα  με κάποιους φίλους παλιούς. 

Συμφάγαμε και για επιδόρπιο δοκιμάσαμε ελβετικό τυρί και ελβετικές σοκολάτες.

Σκέφτονται να αγοράσουν μεζονέτες στα ορεινά. Τις πουλάει μια ελβετική  κατασκευαστική εταιρεία, όπως επίσης και μια ελβετική εταιρεία φτιάχνει  το σιδηρόδρομο για να φτάνεις φαντασμαγορικά και ρομαντικά στην κατοικία σου.

Οι εταιρείες συνήθως είναι ανώνυμες. Τέτοιου είδους εταιρείες μας δίδαξαν να φτιάχνουμε και μεις, οι μεγάλοι πολιτικοί της χώρας μας.

Δεν ξέρω εγώ ως Έλλην αν μπορώ να φτιάξω μια τέτοιου είδους εταιρεία με έδρα

την Ελβετία  για να πάρω το κύρος της χώρας. Πώς λέγαμε παλιά, ελβετικά ρολόγια,

ώρα ΓΚΡΙΝΟΥΙΤΣ.  Τώρα λέμε όρα προς Ελβετία μεριά.

Κι όλα αυτά με το λίγο μυαλό που διαθέτω λύνονται με μια πρωτοβάθμια εξίσωση. 

Μέχρι εκεί τα καταφέρνω και βγαίνει το συμπέρασμα πως με τις ανώνυμες εταιρείες 

ένας Έλληνας μπορεί να έχει μια ελβετική εταιρεία όπως επίσης ένας Ελβετός μια ελληνική.

Θέμα που μπορεί να ξετρυπώσει πολλούς επώνυμους στην περιοχή που μυριστήκανε

τυρί και που δεν είδανε την φάκα ή που νόμισαν πως δεν τους αφορούσε αυτό.

Είναι η νοοτροπία του Έλληνα που νομίζει πως τα πάντα αφορούν τους άλλους…

 Καληνύχτα Μαργαρίτα

                                                                         

                                                                                               

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΝΙΚΗΣΕ...

              ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΝΙΚΗΣΕ…

Σκηνή πρώτη

Ήχος πένθιμης τρομπέτας και μια φωνή από μακριά  μοιάζει με  τραγούδι

Κάθε πρωί καταργούμε τα όνειρα

χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια

Τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο

Κάθε πρωί χαιρετάμε τους χθεσινούς φίλους.

Οι νύχτες μεγαλώνουν μεγαλώνουν σαν αρμόνικες,

ήχοι καημοί πεθαμένα φιλιά ασήμαντες απαριθμήσεις

Τίποτα. Τίποτα

Λέξεις μόνο για τους άλλους μα που τελειώνει η μοναξιά;

                                                       Μανόλης Αναγνωστάκης

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Για άλλους λόγους εξεγέρθηκαν οι Αμερικανοί φοιτητές. Ήταν οι ενοχές τους από το Βιετνάμ. Αλλά οι άλλοι, οι Ευρωπαίοι φοιτητές θα έπρεπε να είχαν όραμα, θα έπρεπε να είχαν στόχο, γιατί είχαν τουλάχιστον θεωρητική κατάρτιση, παρελθόν και ιστορία. Αγωνίστηκαν οι γονείς τους κατά του φασισμού και κατά δικτατορικών καθεστώτων. 

Στο βάθος του μυαλού τους θα ’πρεπε να είχαν την ανατροπή.

Θυμάμαι το βιβλίο του ΖΑΝ ΠΟΛ ΣΑΡΤΡ «Τα  γρανάζια», γκρέμισαν οι επαναστάτες 
το καθεστώς  και έγιναν ύστερα ίδιοι και χειρότεροι…….

Πόσο όμως απέχει αυτό απ’ την πραγματικότητα και τι έκανε όλους αυτούς να αλλάξουν 
στο δρόμο;

Ήταν ένα κίνημα με κοινό στόχο ή ο καθένας ξεχωριστά εξυπηρετούσε την προσωπική 
του φιλοδοξία, την προσωπική του ματαιοδοξία;

Κατά πόσο ενδιέφερε όλους αυτούς η ισότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη;

Κατά πόσο όλοι αυτοί θα μπορούσαν να λειτουργήσουν συλλογικά, να βρουν αυτά που τους ενώνουν για να πετύχουν τους στόχους τους;

Να βρούμε όμως πρώτα από όλα αυτά που τους χωρίζουν. Και είναι τα συμπλέγματα των παραδοσιακών κομμουνιστικών κομμάτων για την πρωτοπορία της εργατικής τάξης και 
η συμπεριφορά τους απέναντι στους διανοούμενους. Δηλαδή η μόνιμη διαμάχη που δημιουργείται μεταξύ μορφωμένων και αμόρφωτων.

Δεν ξέρω αν για μερικούς είναι σκληρό αυτό που γράφω αλλά η αλήθεια είναι επαναστατική έννοια και θα πρέπει να την δεχτούν και να την καταλάβουν.

Έτσι η υποτίμηση της πρωτοπόρας δύναμης της νεολαίας που αγωνίστηκε και διεκδίκησε μέσα 
απ’ το φοιτητικό κίνημα την κάνει να νιώθει  απογοητευμένη, διαφοροποιημένη και μονάχη χωρίς στήριξη από τους άλλους.

ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ.

Η απογοήτευση τους οδηγεί στην εγκατάλειψη του κοινού οράματος, της συλλογικότητας 
και του κοινού στόχου. Τους απομονώνει στον ατομικισμό και στο κυνήγι της επιτυχίας. Προσπαθώντας να εκπληρώσουν προσωπικές φιλοδοξίες και εικονικά όνειρα μέσα από την υπερκατανάλωση, δημιουργούν τον «τάφο του Ινδού» αμυνόμενοι στο φόβο της κατάθλιψης, όπου τελικά μπορεί και να οδηγηθούν.

Οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η σύγχρονη ανθρωπότητα είναι πολλοί. Από την καταστροφή του περιβάλλοντος, τα καμένα δάση, τις κλιματολογικές αλλαγές, την έλλειψη νερού, τις πυρηνικές δοκιμές, τους πολέμους, την άνιση κατανομή του πλούτου, τη φτώχια, την πείνα και τις αρρώστιες ιδιαίτερα στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, την ανεργία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο ως τη διακίνηση ναρκωτικών, την εμπορία ανθρωπίνων οργάνων και την παιδική πορνεία.

Όσο για τη χώρα μας υπάρχει ο κίνδυνος αλλοίωσης της ιστορίας μας, του πολιτισμού μας, 
της γλώσσας μας και της εθνικής μας ταυτότητας.

Για να προστατευτούμε από όλους αυτούς τους κινδύνους χρειάζεται συλλογική δράση και αγώνας. Η ατομικότητα, το μόνο που μπορεί να καταφέρει είναι να μας οδηγήσει στην απραξία και την απομόνωση και να επωφελούνται αυτοί που τη σκηνοθέτησαν.

Σκηνή δεύτερη

Δεν ξέρω πώς βρέθηκα εδώ πέρα. Αυτοί έχουν χάσει τη μπάλα. Θα προτιμούσα

να παρακολουθήσω αγώνα Β’ εθνικής.

Τους προβολείς στήσε

άπλετο φως στη ράμπα να πέφτει

η δράση να κυλάει

να παρασέρνεται στη δίνη.

Η τέχνη δεν πρέπει να αντανακλά

σαν τον καθρέφτη

μα σαν φακός να μεγεθύνει

                                   Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι

Το να εκπαιδεύουμε ηθοποιούς είναι ένα θέμα. Το να εκπαιδεύουμε θεατές

είναι το πιο δύσκολο. Ανάμεσα σε μια σούμα «ημιμετρίων» πολλές φορές λειτουργούμε σε βάρος των ταλέντων. Όμως ισχύει το «όσο ζεις μαθαίνεις» και έτσι μου ’ρθε να σκηνοθετήσω 

«ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ» με μουσική από την ΕΜΑΝΟΥΕΛΛΑ.

Επίσης να μπερδεύω τις επετείους και τα πρόσωπα. Τον Γκουσγκούνη με τον Ομπάμα και τον Μάο Τσε Τούνγκ, τον Ηρόδοτο, τον Ξενοφώντα  και τον Θουκυδίδη με τον Καραγκούνη, τον Ψινάκη και τον Μπιλάντεν.

Την άλωση της Κωνσταντινούπολης με το Ανόρθωση-Ολυμπιακός, την επέτειο του Πολυτεχνείου με τον Ισπανικό εμφύλιο, την επανάσταση του ’21 με τη συμφωνία της Γιάλτας και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τον Ιούλιο Καίσαρα.

Και έτσι θα μπορώ να τεντώνομαι, να φουσκώνω, να πουλάω μούρη και θα νιώθω ανώτερος από τον Κουν, τον Ευαγγελάτο, τον Ποταμίτη και όλους τους άλλους.

Ξέρω πως κι άλλοι έκαναν τις ίδιες σκέψεις με μένα, όμως φοβούνται να ξεστομίσουν

την αλήθεια.

Παίζω για τελευταία φορά το ρόλο της εγκλωβισμένης σας συνείδησης.

Εγώ τα είπα και ησύχασα.

Τέλος.