ΤΑ ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΑ ΠΑΓΙΑ

             ΤΑ ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΑ ΠΑΓΙΑ

 

Τα βράδια είναι ατέλειωτοι αιώνες μαζεμένοι

μέσα στον ύπνο το βαθύ πολυταξιδεμένοι

Άλλοι γυρνάνε με το νου και άλλοι στα εμπόδια

άλλοι ψηλά αρμενίζουνε κι έχουν φτερά στα πόδια

Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα

μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ’ ατίθασα

      έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι

ξέχασα τις αγάπες μου που μου `στησαν καρτέρι

Να `σαι μονάχος σου θα πει να είσαι αντρειωμένος

να μη σε πιάνει πανικός ούτε κι ο ίδιος ο Θεός

Αλλιώς στα πάγια κολλάς σέρνεσαι βρίζεις και πονάς

αγάπες σε κυκλώνουνε και στο μαντρί σε χώνουνε

Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα

μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ’ ατίθασα

έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι

ξέχασα τις αγάπες μου που μου `στησαν καρτέρι

                                            

                                              ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Αυτή η πόλη είναι γεμάτη μαλάκες, πούστηδες και φασίστες!

Σε ποια κατηγορία ανήκεις;

Θα μου κόψεις την καλημέρα; Δε με νοιάζει…

Έρχεται η μπουχλάδω από το βάθος του δρόμου με λαχανί μπλουζάκι, με στάμπα L.A.

Αν είναι έτσι στο Λος Άντζελες, τότε χίλιες φορές στην Τέμενη, που έχει και ένδοξο παρελθόν (αμβροσία, σουβλάκι…)

Εκεί ανακαλύφθηκε και ο πρώτος προϊστορικός άνθρωπος (που τον έλεγαν Θανάση). 

Εκεί πάρθηκε η απόφαση για την κήρυξη του «Τρωικού πολέμου» όπως επίσης και του «αγνώστου πολέμου». 

Εκεί έγινε και η συνέλευση της Βοστίτσας και πάρθηκε η απόφαση για την έναρξη 

της επανάστασης του 1821 και εκεί  ίσως γίνει και ο τελικός του survivor.

Ο αλβανός τουρίστας με το λευκό κανισάκι μου λέει:

-Είμαι αλβανός τουρίστας και έπεσα θύμα απάτης... Μου έκλεψαν το πορτοφόλι οι γύφτοι. 

Μπορείς να με βοηθήσεις;

Ποιος ήταν αυτός; Ο καινούριος προπονητής του ολυμπιακού; Ο γκόμενος του Φουρθιώτη;

Αυτός που έκλεψε το κανίς από τους γύφτους;

Γεννήθηκα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και η πρώτη λέξη που συλλάβισα ήταν Ολυμπιακός.

Αποποιούμαι την 57χρονη ποδοσφαιρική μου ιδεολογία και δηλώνω «Αστέρας Αμαλιάδας» 

από δω και μπρος.

Τελικά τα πάντα είναι θέμα αισθητικής.

Ο Πολιτισμός γκρεμίζεται μέρα με τη μέρα. Έρχονται οι ανθρωποφάγοι, οι κανίβαλοι.

Όσο κι αν φαίνεται κινηματογραφικό, έρχονται…(στο έργο της Δευτέρας…).

Δευτέρα ξημερώνει αύριο.

Παραβιάζονται καθημερινά κεκτημένες αξίες, στον πλανήτη, στη χώρα, στον μικρόκοσμο 

της γειτονιάς. Εσύ, ό,τι πάλεψες να κτίσεις, γκρεμίζεται από τα ανθρωποειδή που λανσάρουν 

τα κουσούρια τους ως προσόντα.

Ο ρόλος που σου δίνουν είναι να τους πληρώνεις φουσκωμένα τα πάγια, να τους φουσκώνεις 

τις τσέπες τους και τους κώλους τους.

Ο αλβανός τουρίστας με το λευκό κανισάκι (που έκλεψε από τους γύφτους) συμμετείχε σε μια σύσκεψη προσωπικοτήτων για την τουριστική ανάπτυξη της πόλης μας, με σορτς από τη λαϊκή αγορά (L.A), λευκή αθλητική κάλτσα για να ταιριάζει με το λευκό κανισάκι και παντόφλες στρατού.

Η σύγχρονη αμφίεση του Νεάντερνταλ χρυσαυγίτη.

Άιντε και εις ανώτερα… μαλάκες.

.

 Δε μένει εδώ κανείς, 
 μόνο τα δέντρα μείναν ίδια
 κι άδειοι δρόμοι με σκουπίδια.
 Δε μένει εδώ κανείς, 
 σκληρό το φως που ξημερώνει, 
 σα μεθυσμένο μ’ ανταμώνει
 και με λιώνει…

ΥΓ. Τα αστέρια χαμηλώσανε για να τα μετρήσω ένα  ένα και να αποκοιμηθώ.

Καληνύχτα μαλάκα.  Η ζωή έχει αξίες μαλάκα!

ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ

           ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ

                  
                    Αντί να φωνασκώ και να συμφύρομαι

με τους υπαίθριους ρήτορες και τους αγύρτες

-Μάντεις κακών και οραματιστές-

όταν γκρεμίστηκε το σπίτι μου

και σκάφτηκε βαθιά με τα υπάρχοντα

(και δε μιλώ εδώ για χρήματα και τέτοια)

πήρα τους δρόμους μοναχός σφυρίζοντας.

Ήτανε βέβαια μεγάλη η περιπέτεια

όμως η πόλις φλέγονταν τόσο όμορφα

ασύλληπτα πυροτεχνήματα ανεβαίνανε

στον πράο ουρανό με διαφημίσεις

αιφνίδιων θανάτων κι αλλαξοπιστήσεων.

Σε λίγο φτάσανε και τα μαντάτα πως

κάηκαν όλα τα επίσημα αρχεία και οι βιβλιοθήκες,

οι βιτρίνες των νεωτερισμών και τα μουσεία,

όλες οι ληξιαρχικές πράξεις γεννήσεων

και θανάτων -έτσι που πια δεν ήξερε

κανείς αν πέθανε ή αν ζούσε ακόμα-

όλα τα δούναι και λαβείν των μεσιτών

από τους οίκους ανοχής τα βιβλιάρια των κοριτσιών,

τα πιεστήρια και τα γραφεία των εφημερίδων.

Εξαίσια νύχτα τελεσίδικη και μόνη

οριστική (όχι καθόλου όπως οι λύσεις στα περιπετειώδη φιλμ).

Τίποτα δεν πουλιόταν πια.

Έτσι λαφρύς και περιττός πήρα τους δρόμους

Βρήκα την Κλαίρη βγαίνοντας

απ' τη Συναγωγή κι αγκαλιασμένοι

κάτω απ' τις αψίδες των κραυγών

περάσαμε στην άλλη όχθη με τις τσέπες

χωρίς πια χώματα, φωτογραφίες και τα παρόμοια.

      Τίποτα δεν πουλιόταν πια.

                             ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

      Περιμένετε να καταλαγιάσει λίγο

      να κάτσει ο κουρνιαχτός στο έδαφος

      Μέχρι να προλάβουν τα περιστέρια

      να γυρίσουν στις φωλιές τους

      Μέχρι οι άγγελοι να ξαναφορέσουν

      τα βγαλμένα τους φτερά.

      Τότε θα μιλήσω

      για τις χαραγμένες σβάστικες στα μπράτσα

      Τότε θα μιλήσω

      για τις εικονικές εκτελέσεις που αναβλήθηκαν

      Τότε θα μιλήσω

      για την υποταγή και τις εντολές των ανακτόρων

                                                       ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

      Φρόντισε οι στίχοι σου να σπονδυλωθούν

με τις αρθρώσεις των σκληρών των συγκεκριμένων λέξεων.
Πάσχισε να ’ναι προεκτάσεις της πραγματικότητας
όπως κάθε δάχτυλο είναι μια προέκταση στο δεξί σου χέρι.
Έτσι μονάχα θα μπορέσουν σαν την παλάμη του γιατρού
να συνεφέρουν με χαστούκια όσους λιποθύμησαν
μπροστά στο άδειο πρόσωπό τους.
                                                  ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

  

          
           Προχωρούσε ένα δρόμο της μεγάλης πόλης το λεωφορείο μας
           Πίσω από ένα βυτιοφόρο που έγραφε με μεγάλα γράμματα:
           ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΘΡΩΝ
           Ξεκινούσε το βυτιοφόρο
           Ξεκινούσαμε και εμείς
           Σταματούσε
           Σταματούσαμε
           Ακολουθούσαμε όλοι το μεγάλο βαρέλι
           Χοντροί κύριοι και λεπτές κυρίες
           Μέσα στη μεγάλη πόλη.

                                            ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΡΟΚΟΣ

ΚΑΛΕ ΘΥΡΩΡΕ!

               ΚΑΛΕ ΘΥΡΩΡΕ!

                                                      Λίνα, Λίνα, μην λυπάσαι

                                                      Λίνα, Λίνα, μη φοβάσαι
                                                      Λίνα, Λίνα, πώς κοιμάσαι
                                                      μόνη σου, πανάθεμά σε;

Φεύγει κι έρχεται ο καλός σου, 
πώς να βρεις τον εαυτό σου;
Δεν αξίζει τόσο όσο, 
η ζωή κι ο θάνατός σου.

Πες μου ένα ψέμα, 
ν’ αποκοιμηθώ.
Μοναχά για σένα, 
κάνω το χαζό.

Λίνα, Λίνα, καρδερίνα, 
θα σε δω τον άλλο μήνα, 
μ’ έχεις κλείσει στην κουζίνα
κι έγινες και μπαλαρίνα.

Λίνα, Λίνα, ζούμε χώρια, 
δούλεψα και στα βαπόρια
Λίνα, Λίνα, τέτοια ζόρια, 
να `χαν τ’ άλλα σου τ’ αγόρια.

Πια δεν έχω χρόνο, 
να σου εξηγώ.
Δύσκολα τελειώνω, 
μ’ ό,τι αγαπώ.

Λίνα, Λίνα, σαν σε είδα, 

ένιωσα σαν ναυαρχίδα
κι έσκασες σαν καταιγίδα, 
στην χλωρίδα και πανίδα.

Τώρα λες πως σου ανήκα, 
μα δεν πλήρωνα το ΙΚΑ, 
θα `ταν μεγαλομανία, 
αν με γράφαν στα ταμεία.

Πες μου ένα ψέμα, 
ν’ αποκοιμηθώ.
Μοναχά για σένα, 
κάνω τον χαζό.

Λίνα, Λίνα, κι αν σε χάνω, 
δε θα σε ξαναπικράνω, 
σαν το σκύλο με τη γάτα, 
η αγάπη μας στη στράτα.

Λίνα, Λίνα, παίρνω φόρα
κι όλα τ’ άπλυτα στη φόρα, 
έχεις ομορφιά φιδίσια, 
τι γυρεύεις στα Πατήσια;

        

              ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ

 ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

-Φρουρά…

-Φρουρά…

-Ρε φρουράααα….

-Φρουρά… Φρουρά… Φρουρά, φωνάζω φρουρά…

-Φρουρά φρουρά… Μα καλά δεν υπάρχει φρουρά;

Έλεγε ο προεδρεύων της Βουλής, ο επονομαζόμενος Μπαλαούρας.

-Θυρωρέ….

-Θυρωρέ…

-Καλέ θυρωρέ…

Ο Αλέξης επέσπευσε τις διαδικασίες για την ψήφιση του τέταρτου μνημονίου ή την επέκταση 

του τρίτου.

Ήθελε να δει το survivor και τον Σπαλιάρα στην ελληνοτουρκική σύρραξη.

Ο Κούλης δεν διαμαρτυρήθηκε καθόλου για την αλλαγή της διαδικασίας.

Ήθελε κι αυτός να δει τον Ντάνο. Να απολαύσει και να λιγουρευτεί το λυγερό κορμί του. 

«Αρχαίο σώμα αθάνατο»…

Το πνεύμα τα τίναξε. Είναι κλούβιο….

Η Φώφη έτρεξε να συναντήσει τη Σάρα, τη Μάρα και το κακό συναπάντημα.

-Με λένε Πόπη!

-Με λένε Αρτέμη!

-Φρουροί…

-Ρε φρουροί…

- Μα καλά δεν υπάρχουν φρουροί;

Η Ραχήλ Μακρή ξεφεύγει από τους αστυνομικούς, υψώνει το δεξί της χέρι σχηματίζοντας 

με τα δάχτυλά της το σήμα της νίκης και ψέλνει τον εθνικό ύμνο βροντοφωνάζοντας 

«Κάτω η Χούντα»

-Αέρααααα….

Ο κώλος της, από την χαλάρωση, σκουπίζει τα πατώματα.

Θα το μοντάρουν στο βίντεο που έχει παραγγέλλει το «Μέτωπο της Νίκης»;

Αχ! ρε Κουφοντίνα!

Πού είναι ο Βάγκνερ; Πού είναι ο Πουτσίνι; Πού είναι ο Σώρας; Πού είναι

ο Νικολόπουλος; Πού είναι η Ελένη Λουκά; Πού είναι ο Αμβρόσιος; Πού είναι

ο Κασιδιάρης; Πού είναι ο Ψωμιάδης; Πού είναι ο Ξανθόπουλος; Πού είναι

ο Φούντας; Πού είναι ο Πρέκας; Πού είναι ο Λεβέντης;

Α! Ξέχασα. Ο Λεβέντης είναι στη Βουλή γιατί εσείς τον στείλατε.

Η κοινωνία δεν αποβάλει τα σούργελα. Αντίθετα τα ευνοεί και τα ενισχύει.

Είναι ο καθρέφτης της.

Στο survivor τον ήπιαμε δυο φορές από τους Τούρκους.

Ο Ζεν Σπαλιάρας δεν έκανε τη διαφορά. Εξειδικεύεται κι αυτός στο ρουφιανιλίκι.

Η Ραχήλ μετράει τα like της στο καινούργιο της video clip. Θα γίνει viral;

Το τέταρτο μνημόνιο ή η επέκταση του τρίτου ψηφίστηκε πανηγυρικά από τους αριστεροδέξιους.

Σκόρπιες διαδηλώσεις και αδύναμη αντίσταση.

Οι Κνίτες ήταν στις γυμναστικές επιδείξεις!

Το ξεπούλημα της χώρας και η μετανάστευση της νεολαίας συνεχίζονται καθώς 

και η αλβανοποίηση των Ελλήνων.

 Ο Φουρθιώτης διδάσκει δημοσιογραφία, συντακτικό, παιδεία, ήθος και αξιοπρέπεια 

(είναι αυτός που έδωσε το μπουκάλι της σαμπάνιας στην Τζούλια)

Το μόνο παρήγορο είναι η επέλαση του κόκκινου στρατού του Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη, που κέρδισε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και προκρίθηκε στον τελικό του Final Four

ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ

                                                      ΤΟΥΣ  ΕΙΠΑ

                           ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ

                            

                           Θέλω μια θέση στο δημόσιο

είπα στο ρουφιάνο στο απέναντι πεζοδρόμιο

Θέλω ασφάλεια είπα στον ασφαλιστή

και στον χωροφύλακα

Θέλω ψωμί και νερό είπα στον παπά της ενορίας

στα λαϊκά συσσίτια

Θέλω δουλειά και αξιοπρέπεια

είπα στον κομματικό μηχανισμό

Θέλω χειροβομβίδες να τους ρίξω

είπα στους συντρόφους της επανάστασης

                          Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ

    

                          Έκανα το σχήμα του σταυρού

Επάνω

Κάτω

Δεξιά

Αριστερά

Παντού ρουφιάνοι

Παντού!

Και μπροστά

Και πίσω

Με σκύλους

Με γριές

Με ποδήλατα

Με αγροτικά

Κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο

Ακούν τους ψιθύρους

Τους γεύονται

Μολύνοντας την ανάσα της ελευθερίας

                                    

                  ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ 10-5-2017

Αφιερωμένα στον Μιχάλη Κατσαρό και στον Άρη Αλεξάνδρου.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ

         Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ

 

Στη Λαϊκή οδό Ασκληπιού
φιλοξενούμενος ενός κακοποιού
πέρασα χίλιες δέκα Κυριακές
μερικές μουντές όλες κακές
Κάπνιζα, χάριζα το κορμί μου
περίμενα ν’ αρχίσω τη ζωή μου

Και ένα βράδυ στην Ασκληπιού
στο άντρο του γνωστού κακοποιού
πλευρίζει μια βάρκα μ’ ένα σκύλο
τρομάζω μα δεν έχω ένα φίλο
Για δες να μην το έχω επισημάνει
πως η Ασκληπιού ήταν λιμάνι

Και φωνάζει τ’ όνομά μου ο Βαρκάρης
αόμματος μουγγός και πενηντάρης
σκουντάει το κρεβάτι μου γλυκά
ξύπνα ήρθα για σένα ειδικά
έχεις τελειώσει εδώ κάτω πια

Και δραπετεύω από του κακοποιού
απ’ τη θαλάσσια οδό Ασκληπιού
πώς πέρασα τόσες χιλιάδες Κυριακές
όλες μουντές όλες κακές
Τώρα με δυο ενθύμιά μου για περιουσία
γελώντας πάω για την Αχερουσία

                                

                                ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Τα ηχεία τρίζανε από τα κακοποιημένα ακόρντα και τους άθλιους παραμορφωτές.

Το ματωμένο, λευκό, χάρτινο τριαντάφυλλο κείτεται νεκρό στο έδαφος.

Ο Κανένας έγινε τίποτα… Ο καθρέφτης θα είναι το μόνο μέσο για την επιστροφή.   

Όταν ο μικρός ανεμόμυλος του φυλακισμένου

γίνεται ποίημα

Kι όταν το κλεμμένο ποίημα γίνεται ψέμα,

δεν σου μένει τίποτε άλλο

από το ν’ αφήσεις τα σπίρτα

να γυρίσουν στην αρχική τους θέση

και να παίξουν το ρόλο τους ξανά*

Ο Θεός Δίας μεταμορφωμένος σε Κύκνο βίασε την αχόρταγη χήνα για να γεννηθεί η ερμαφρόδιτη Ελένη που ικανοποιούσε άντρες και γυναίκες…

Η ωραία Ελένη ήταν η αιτία του Τρωικού πολέμου.

Την απόφαση για την κήρυξη του πολέμου έλαβαν στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας της Τέμενης βασιλιάδες και στρατηγοί.

Ο χώρος που πάρθηκε η απόφαση (όχι η Ελένη) διακρίνεται σήμερα με ειδικά τηλεσκόπια από τη σελήνη και φαίνεται καθαρά στο επάνω μέρος  σχηματισμένο φωτοστέφανο.

Οι 47 μνηστήρες της Ελένης έγιναν μνηστήρες της Πηνελόπης και ο Κανένας έγινε τίποτα.

Σήμερα μας κυβερνούν οι Βλάχοι. Αύριο θα μας κυβερνούν οι γύφτοι.

Τι γίνεται μεθαύριο;

Το τρένο ξεκίνησε από το Βελιγράδι προς το Κόσσοβο φορτωμένο με αφίσες του Παΐσιου και του Αμβρόσιου.

Η ναρκαλιευτής Μιμή Ντενίση ανέλαβε να ελέγξει τις ράγες καθ’ όλην τη διάρκεια της διαδρομής. Όμως την πάτησε το τρένο.

Έγκυρες δημοσιογραφικές πληροφορίες από το «Ε» και τον Μένιο Φουρθιώτη αναφέρουν ότι 

η Μιμή δολοφονήθηκε γιατί ήθελε να υποδυθεί την Ιφιγένεια.

Καημένη Ιφιγένεια. Σε θυσιάζουν ως παρθένα για να ηρεμήσουν οι θεοί, ενώ εσένα σε είχαν πάρει «παρτούζα» στην πενταήμερη σχολική εκδρομή στην Τέμενη.

Το επιβεβαιώνει και η ιστορικός-ερευνήτρια.

Ο Έλληνας έχει φως. Το εκπέμπει από τα μάτια, από τα χέρια, από τα χείλη, από τις λέξεις, 

από τους ήχους

Ο Ήλιος τον ανατροφοδοτεί. Όμως ζει στην περίοδο του σκοταδισμού και του Μεσαίωνα, 

όπως τότε που καίγανε τους επιστήμονες ως μάγους. Τότε που η γη ήταν τετράγωνη…

Θα τον βρει τον δρόμο του… Όμως πότε;

Ακούω από επιφανείς γείτονες συμπολίτες:

-Αν δεν τους πειράζαμε τους Γερμανούς στην κατοχή, αυτοί θα μας πείραζαν;

-Στην χούντα δεν περνάγαμε καλύτερα;

-Εναντιώνεσαι στο Μητροπολίτη;

Ο Δίας δεν αντέχει άλλο το βάρος των γήινων και τους χωρίζει σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, σε άσπρους και μαύρους, σε Ολυμπιακούς και παναθηναϊκούς, σε πλούσιους και φτωχούς, 

σε αριστερούς και δεξιούς, σε κλέφτες και αστυνόμους, σε τίμιους και ρουφιάνους.

Και έτσι οι «φωτισμένοι ηλίθιοι» θα σκοτώνονται μεταξύ τους και θα ξεκουράσουν κάποια στιγμή την πλάτη του θεού που τους κουβαλάει.

Only lovers left alive!

Μαμά, μαμά, μαμά

Είμαι ένας πίθηκος

Κι όσους θα μου μπουν στο μάτι

Έναν έναν τους αδειάζω**

*Από την ποιητική μου συλλογή «ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ»

Το Μωβ βιβλίο

**Αγγελάκας  «Νεάντερνταλ» απόσπασμα

.

ΦΟΥΚΑΡΙΑΡΑ ΜΑΙΜΟΥ

            Φουκαριάρα Μαϊμού

 

                                        Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη,

ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη,

κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους

που δε σηκώνει τ’ άδικο

Και τώρα κάθονται εδώ στη Μακρόνησο

στο άνοιγμα του τσαντιριού, αγνάντια στη θάλασσα,

σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας,

με τα νύχια μπηγμένα στην πέτρα. Δε μιλάνε.

Κοιτάνε πέρα την αντιφεγγιά της Αθήνας,

κοιτάνε τον ποταμό του Ιορδάνη,

σφίγγοντας μια πέτρα στη χωματένια φούχτα τους,

σφίγγοντας μες στα μάτια τους τα σκάγια των άστρων,

σφίγγοντας μες στο φυλλοκάρδι τους μια δυνατή σιωπή,

εκείνη τη σιωπή που γίνεται πριν απ’ τ’ αστροπελέκι.

                                                            

                                                              ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

«Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας.

Το δείξαμε όταν κινδύνευε η Ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της.

Και ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα 

και πολέμους. «ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ» και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε 

και τη ζωή μας…»

Αυτά ήταν λίγα από τα λόγια του Νίκου  Μπελογιάννη στην απολογία του στο στρατοδικείο 

που τον καταδίκασε σε θάνατο.

Τα ορφανά από το πτωχοκομείο είχανε φάει τη σκόνη των πλουσίων.

Απέδρασαν…

Ο γερο-λωποδύτης τα πήρε και τα εκπαίδευσε να κλέβουν μαντήλια και πορτοφόλια.  

Του τα πήγαιναν… και εκείνος τους έδινε φαΐ, νερό, ύπνο και εκπαίδευση…

Το όνειρό τους ήταν όταν θα μεγαλώσουν να γίνουν σαν τον γέρο αφεντικό τους, 

«εκπαιδευτές κλεφτών».

Κάτι σαν την «Χρυσοπηγή» και τον Καλλίνικο, κάτι σαν την «Χρυσή Αυγή» και τον Μιχαλολιάκο. Μόνο που αυτοί του Καλλίνικου και του Μιχαλολιάκου εκτός από κλέφτες ήταν και φιλοεξουσιαστές.

Η μαϊμού με τα ράσα χοροπηδούσε έξαλλη γιατί την είχε εγκαταλείψει το ταίρι της.

Έκανε απόπειρες αυτοκτονίας «τρεις φορές ανεπιτυχώς» με κονσερβοκούτια και δεν έπαθε 

ούτε τέτανο. Βούτηξε στο πηγάδι του Μελιγαλά αλλά δεν πνίγηκε.

Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει… όπως θα έλεγε και ο σοφός λαός.

Όμως θα αυτοδηλητηριαστεί από το μίσος που θρέφει για ζωντανούς και πεθαμένους. 

Θα βράζει στα καζάνια της κολάσεως εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Η θρασύτητα, η γραφικότητα, το μίσος και η ασέβεια αναπαράγονται από ηλιθίους στα ηλεκτρονικά μέσα και μετατρέπονται σε διχασμό, σε ανασφάλεια, σε φόβο και αντιπαλότητα.

Θέλετε η μαϊμού να σας βαράει το ντέφι και σεις να χορεύεται στο ρυθμό της;

Μα εγώ ξέρω πως οι μαϊμούδες χορεύουν στο ρυθμό που εμείς θέλουμε!

Βάλτε τη να χορέψει rock, swing, χασαποσέρβικο!

Βάλτε την να χορέψει τον ύμνο του ΕΛΑΣ!

Πήδα, πήδα μαϊμού
φουκαριάρα μαϊμού γερασμένη…

Επιτέλους βάλτε τα πράγματα στη σωστή τους θέση.

Και εσείς παλιοί μου σύντροφοι, χτυπήστε το βαγόνι πριν προλάβει να γίνει τρένο…

Γιατί το δίκιο είναι με το μέρος μας!

Ο δικός μου Χριστός είναι εκεί που οι πλάτανοι

 έχουνε κόκκινα και χρυσαφένια φύλλα.

 Εκεί που δεν πεινάς και δεν φοβάσαι

 να μην φας από την πείνα τον διπλανό σου.

Καλή Ανάσταση!

Ο,ΤΙ ΣΕ ΔΗΛΩΣΟΥΝ, ΕΙΣΑΙ...

            Ό,τι σε δηλώσουν, είσαι…

                                 Τόσα σκοτάδια, πώς μπορείς

να τραγουδήσεις και να πεις

το φως θα αλλάξω;

Τόσα σκοτάδια, όμως μπορώ

να τραγουδήσω και να πω

θα σας ξεγράψω

                                 Γιατί εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Κι αν γίναν όλα δυστυχώς

συγκαλυμμένο καθεστώς

Εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Φέραν φωτιές και κεραυνούς

τα αγάλματα  αιμορραγούν

πύρινες σφαίρες

Δίνουν ελπίδα στα παιδιά

να τους θολώσουν τα μυαλά

με τις ψευτοκαριέρες

                                 Γιατί εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Κι αν γίναν όλα δυστυχώς

συγκαλυμμένο  καθεστώς

Εμένα με φοβάται κι ο Θεός*

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Προετοίμασε το δεματάκι που περιείχε ένα δοχείο βενζίνη, ένα κουτί σπίρτα, οκτώ γκαζάκια και έναν κινέζικο ωρολογιακό μηχανισμό σαν κι αυτόν που είχε σκάσει στα χέρια του Σάββα Ξηρού.

Έβαλε στο cd player την επιτυχία της Έφης Σαρρή «Στα βράχια της Αλόννησου βρήκα 

το παντελόνι σου» για να εμψυχωθεί μιας και οι στίχοι του τραγουδιού έχουν και συμβολικό χαρακτήρα. Ήπιε μια τεκίλα σφηνάκι κίτρινη με «σκουλήκι» και ξεκίνησε για το βιβλιοπωλείο.

Γυρίζοντας στο σπίτι, τηλεφώνησε στον «Ζούγκλα» για να προειδοποιήσει…

Από τη έκρηξη υπήρξαν θύματα τρεις νοσοκομειακές κατσαρίδες και ένας μονόφθαλμος αρουραίος.

Την προηγούμενη μέρα είχε στείλει αεροπορικώς σε φάκελο, αυτοσχέδια βόμβα και φαγουρόσκονη στο γραφείο του Σόιμπλε στη Γερμανία.

Τώρα τι μένει;

Να αφήσει να περάσει μια μέρα και να τηλεφωνήσει για να πει πως αναλαμβάνουν την ευθύνη 

της έκρηξης, του φακέλου και των θυμάτων, οι «Πυρήνες της Φωτιάς».

Η ανακούφισή του ήταν πολύ μεγάλη. Ήταν σχεδόν σαν έκσταση…

Απήγγειλε ένα αυτοσχέδιο χαϊκού:

«Στου παραδείσου το Σεράι η ψυχή μου κατουράει…»

Είπε να τον παίξει… αλλά δεν του βγήκε…

Προτίμησε να βάλει να δει στο dvd την ταινία «Lone Ranger»

Ο Τόντο έλεγε:

«Τα βουβάλια και οι Ινδιάνοι έχουν εξαφανιστεί από τον σιδηρόδρομο.

Σήμερα οι τίμιοι, για να ξεχωρίζουν από τους άλλους, πρέπει να φοράνε μάσκες και να ληστεύουν τράπεζες…»

Στη γειτονική Πάτρα, 17χρονη μαθήτρια λυκείου λιποθύμησε γιατί είχε να φάει τρεις μέρες. 

Δεν είναι περίπτωση νευρικής ανορεξίας, απλά οι γονείς της κοπέλας είναι και οι δυο τους άνεργοι…

Διαμαρτύρεστε πως άργησα να γράψω. Πράματι! (Κούλης Μητσοτάκης version)

Φοβάμαι πως θα καταλήξω σαν τον Μανόλη Αναγνωστάκη να γράφω για τους αγώνες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου και για τα ευρωπαϊκά ρετρό τραγούδια, τον κώλο του Αϊζενστάιν 

και τον γκασμά που σκότωσε τον Τρότσκι. Το προτιμώ!

Βαρέθηκα τους μισθοφόρους του Ολυμπιακού, τη γιορτή του Τσίπρα, το διάγγελμα του Σώρρα, 

τη συνάντηση Τραμπ-Μέρκελ και τις προσυνεδριακές διαδικασίες «τσίρκο» του ΚΚΕ.

Ούτως ή άλλως, στην Ελλάδα δεν είσαι ό,τι δηλώσεις, όπως έλεγε εντελώς άστοχα 

ο Τσαρούχης. Είσαι ό,τι σε δηλώσουν.

Σε σημαδεύουν οι προβοκάτορες και οι ρουφιάνοι και σε χτυπούν πισώπλατα.

Είμαι καλά.

Είμαι καλά. Αύριο θα με σταυρώσουν.

Είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι καλά…

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ.

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μιλιά να το φωνάξω.

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω.

Γι’ αυτό το σκάβω…

Το σμιλεύω επιτύμβιο…

πάνω σ’ αυτόν τον ανεμόδαρτο γκρεμνό…

σ’ αυτό το τρελό νεκροταφείο…

πως όλοι οι νεκροί του

Ε Ι Ν Α Ι   Κ Α Λ Α**

Τα άψυχα σώματα, μετά την αναγνώριση, αποκεφαλίστηκαν. Τα δύο κεφάλια περιφέρθηκαν σε διάφορα χωριά, όπου γίνονταν γλέντια, για να καταλήξουν στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα. Εκεί τα κρέμασαν και ακολούθησε μεγάλη γιορτή με νταούλια και χορούς... 

Αυτοί είμαστε…

* ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ ΣΤΟ  

  ΚΡΕΒΑΤΙ» ΤΟ ΡΟΖ ΒΙΒΛΙΟ

**ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ