Ο,ΤΙ ΣΕ ΔΗΛΩΣΟΥΝ, ΕΙΣΑΙ...

            Ό,τι σε δηλώσουν, είσαι…

                                 Τόσα σκοτάδια, πώς μπορείς

να τραγουδήσεις και να πεις

το φως θα αλλάξω;

Τόσα σκοτάδια, όμως μπορώ

να τραγουδήσω και να πω

θα σας ξεγράψω

                                 Γιατί εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Κι αν γίναν όλα δυστυχώς

συγκαλυμμένο καθεστώς

Εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Φέραν φωτιές και κεραυνούς

τα αγάλματα  αιμορραγούν

πύρινες σφαίρες

Δίνουν ελπίδα στα παιδιά

να τους θολώσουν τα μυαλά

με τις ψευτοκαριέρες

                                 Γιατί εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Κι αν γίναν όλα δυστυχώς

συγκαλυμμένο  καθεστώς

Εμένα με φοβάται κι ο Θεός*

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Προετοίμασε το δεματάκι που περιείχε ένα δοχείο βενζίνη, ένα κουτί σπίρτα, οκτώ γκαζάκια και έναν κινέζικο ωρολογιακό μηχανισμό σαν κι αυτόν που είχε σκάσει στα χέρια του Σάββα Ξηρού.

Έβαλε στο cd player την επιτυχία της Έφης Σαρρή «Στα βράχια της Αλόννησου βρήκα 

το παντελόνι σου» για να εμψυχωθεί μιας και οι στίχοι του τραγουδιού έχουν και συμβολικό χαρακτήρα. Ήπιε μια τεκίλα σφηνάκι κίτρινη με «σκουλήκι» και ξεκίνησε για το βιβλιοπωλείο.

Γυρίζοντας στο σπίτι, τηλεφώνησε στον «Ζούγκλα» για να προειδοποιήσει…

Από τη έκρηξη υπήρξαν θύματα τρεις νοσοκομειακές κατσαρίδες και ένας μονόφθαλμος αρουραίος.

Την προηγούμενη μέρα είχε στείλει αεροπορικώς σε φάκελο, αυτοσχέδια βόμβα και φαγουρόσκονη στο γραφείο του Σόιμπλε στη Γερμανία.

Τώρα τι μένει;

Να αφήσει να περάσει μια μέρα και να τηλεφωνήσει για να πει πως αναλαμβάνουν την ευθύνη 

της έκρηξης, του φακέλου και των θυμάτων, οι «Πυρήνες της Φωτιάς».

Η ανακούφισή του ήταν πολύ μεγάλη. Ήταν σχεδόν σαν έκσταση…

Απήγγειλε ένα αυτοσχέδιο χαϊκού:

«Στου παραδείσου το Σεράι η ψυχή μου κατουράει…»

Είπε να τον παίξει… αλλά δεν του βγήκε…

Προτίμησε να βάλει να δει στο dvd την ταινία «Lone Ranger»

Ο Τόντο έλεγε:

«Τα βουβάλια και οι Ινδιάνοι έχουν εξαφανιστεί από τον σιδηρόδρομο.

Σήμερα οι τίμιοι, για να ξεχωρίζουν από τους άλλους, πρέπει να φοράνε μάσκες και να ληστεύουν τράπεζες…»

Στη γειτονική Πάτρα, 17χρονη μαθήτρια λυκείου λιποθύμησε γιατί είχε να φάει τρεις μέρες. 

Δεν είναι περίπτωση νευρικής ανορεξίας, απλά οι γονείς της κοπέλας είναι και οι δυο τους άνεργοι…

Διαμαρτύρεστε πως άργησα να γράψω. Πράματι! (Κούλης Μητσοτάκης version)

Φοβάμαι πως θα καταλήξω σαν τον Μανόλη Αναγνωστάκη να γράφω για τους αγώνες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου και για τα ευρωπαϊκά ρετρό τραγούδια, τον κώλο του Αϊζενστάιν 

και τον γκασμά που σκότωσε τον Τρότσκι. Το προτιμώ!

Βαρέθηκα τους μισθοφόρους του Ολυμπιακού, τη γιορτή του Τσίπρα, το διάγγελμα του Σώρρα, 

τη συνάντηση Τραμπ-Μέρκελ και τις προσυνεδριακές διαδικασίες «τσίρκο» του ΚΚΕ.

Ούτως ή άλλως, στην Ελλάδα δεν είσαι ό,τι δηλώσεις, όπως έλεγε εντελώς άστοχα 

ο Τσαρούχης. Είσαι ό,τι σε δηλώσουν.

Σε σημαδεύουν οι προβοκάτορες και οι ρουφιάνοι και σε χτυπούν πισώπλατα.

Είμαι καλά.

Είμαι καλά. Αύριο θα με σταυρώσουν.

Είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι καλά…

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ.

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μιλιά να το φωνάξω.

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω.

Γι’ αυτό το σκάβω…

Το σμιλεύω επιτύμβιο…

πάνω σ’ αυτόν τον ανεμόδαρτο γκρεμνό…

σ’ αυτό το τρελό νεκροταφείο…

πως όλοι οι νεκροί του

Ε Ι Ν Α Ι   Κ Α Λ Α**

Τα άψυχα σώματα, μετά την αναγνώριση, αποκεφαλίστηκαν. Τα δύο κεφάλια περιφέρθηκαν σε διάφορα χωριά, όπου γίνονταν γλέντια, για να καταλήξουν στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα. Εκεί τα κρέμασαν και ακολούθησε μεγάλη γιορτή με νταούλια και χορούς... 

Αυτοί είμαστε…

* ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ ΣΤΟ  

  ΚΡΕΒΑΤΙ» ΤΟ ΡΟΖ ΒΙΒΛΙΟ

**ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ

           ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ

Πέντ’ έξι αρπαχτήκανε βαθιά μέσα στο ΤΑΟ
κι εγώ τους παρατήραγα απ’ τον φωταγωγό.
Οι μεν ήτανε Γιάνκηδες, οι δε ήταν Κινέζοι, 
γίνανε κουλουβάχατα και τα παιδία παίζει
και κορυφούται η ένταση, προβλέπω μαύρη λύση
κι όποιος νικήσει τελικά, μονάχος του θα ζήσει.

Τι γυρεύεις μες στην Κίνα, Τσάκι Τσαν;
Οι γροθιές σου εκατομμύρια τσάκισαν.
Δείρε τους μισούς μα όχι όλους, 
τους Κινέζους, τους Τζαπάν και τους Μογγόλους.

Τι γυρεύεις μες στην Κίνα, Τσάκι Τσαν;
Οι γροθιές σου εκατομμύρια τσάκισαν.
Μην ξεχνάς πως κι εσύ ’σαι κιτρινιάρης
και το μπούμερανγκ στην μούρη θα το πάρεις.

Παράτα πια μου φώναξαν την γη των τραγουδιών
και γίνε τίμιος έμπορος πυρηνικών βομβών.
Μολών λαβέ τους φώναξα και πήγαν να με φάνε
και ενωμένοι όλοι μαζί ακόμη με βαράνε.
Στην διεθνή αμνησία μου, θυμήθηκα τον Μάο
και πόσο ανεξίτηλα εσένα αγαπάω...
                                           

                                      ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ήταν η μέρα του Αδόλφου. Του Αδόλφου Βαλεντίνου.

Ο Κούλης συναντήθηκε ανήμερα του Αγίου με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Σόιμπλε για 77 ολόκληρα λεπτά και προσπάθησε να τον πείσει για την αξιοπιστία του κόμματός του και του ιδίου.

-Γνωρίζω τον Χριστοφοράκο!

-Λέω και Πράματι. Στο γάμμα δυσκολεύομαι…

-Ξέρω να γουρλώνω και τα μάτια.

-Αγόρασα και το σπίτι του Βολτέρου.

-Του Αδόλφου, δεν το πουλούσαν τα ανίψια του…

-Μήπως έπρεπε να πάρω του Βαλεντίνου ή ένα σπίτι στην Τέμενη;

Ο Σόιμπλε καθόταν στο αναπηρικό του καροτσάκι και κουνούσε απειλητικά το μπαστούνι του προς τον αξιόπιστο Κούλη.

Ο Κούλης με φόβο και λυγμούς έλεγε:

-Θα λέω ναι σε όλα… Θα είμαι υποτακτικός… Θα πονάω και θα μ’ αρέσει…..

Θα μαζεύω τον χρυσό και θα σας τον στέλνω…

Όταν πονάω, θα δακρύζω στη βροχή για να μη φαίνεται. Πράματι!

Θα σας κάνω δώρο τον Άδωνι, να τον κάνετε μπρελόκ!

Θα φωνάζω «Χάι Χίτλερ!»

Ο Σόιμπλε δεν πείθεται με τίποτα. Θέλει αίμα. Τι αίμα όμως να του δώσει το αντιανεμικό αναιμικό;…

Είχε τελειώσει και η τελετή στην Τέμενη, στον Αη- Γιώργη και προσφέρθηκε γλυκό του κουταλιού, νεραντζάκι με περγαμότο. 

Ήταν η εκκλησία όπου έγινε «η συνέλευση της Βοστίτσας» απεφάνθη η έμπειρη ιστορικός αναλυτής και ερευνήτρια.

Αναρωτιέμαι αν κάποια από τις άλλες 12 εκκλησιές της περιοχής που έφεραν το όνομα Αη-Γιώργης πρόσφεραν αρνί στη σούβλα με τζατζίκι, σαλάτες, κρασί και παγωτό, τι τύχη θα είχαν; 

Θα της παίρνανε και τα σώβρακα της έμπειρης ιστορικού-ερευνήτριας, που απεφάνθη και έβγαλε πόρισμα για κάτι που δεν έγινε ποτέ.

Απλά, κάποια γρόσια πέσανε στο τραπέζι…

Προεστοί και δεσποτάδες παίζανε μπιρίμπα και ζάρια, πίνανε ποτά και κάνα τρίφυλλο στα σπίτια τους, στις ταβέρνες και στα bar της περιοχής.

Ας σοβαρευτούμε…

Με βασανίζουν αναπάντητα ερωτήματα.

-Τι γύρευε ο Κοτζιάς στην Ουκρανία;

-Τι γύρευε ο Τσίπρας στην Disneyland;

-Τι δουλειά έχουν οι χρυσαυγίτες με το Heavy Metal;

-Τι γυρεύεις μες στην Κίνα Τσάκι Τσαν;

-Γιατί ο Τραμπ τρώει γαριδάκια, δρακουλίνια και μπισκότα γεμιστά;

-Ποιος δηλητηρίασε τον αδελφό του Κιμ, προέδρου της Βόρειας Κορέας;

Εν κατακλείδι…

Το θέμα είναι ποιος θα διαχειριστεί το τέταρτο μνημόνιο. Γιατί χωρίς το τέταρτο μνημόνιο, το ΔΝΤ δεν θα συμμετέχει ούτε καν σαν παρατηρητής.

Χωρίς το ΔΝΤ, η Ελλάδα δεν θα υφίσταται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Grexit θα είναι προ των πυλών.

Άρα, έχεις να διαλέξεις τον νέο διαχειριστή του μνημονίου, μόνο του ή σε σύνθετο μικτό

Εκτός αν…

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!

               ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!

Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις

όλη η Ελλάδα ατέλειωτη παράγκα

παράγκα, παράγκα, παράγκα του χειμώνα

κι εσύ μιλάς σαν πτώμα

Ο λαός, ο λαός στα πεζοδρόμια

κουλούρια ζητάει και λαχεία

κοπάδια, κοπάδια, κοπάδια στα υπουργεία

αιτήσεις για τη Γερμανία

Κυράδες, φιλάνθρωποι παπάδες

εργολαβίες, ψαλμωδίες και καντάδες

Η Ευανθούλα κλαίει πριν να κοιμηθεί

την παρθενιά της βγάζει στο σφυρί

Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει

στα καφενεία μπιλιάρδο, καλαμπούρι και χαρτί

Στέκει στο περίπτερο διαβάζει

φυλλάδες με μιάμιση δραχμή

Όχι, όχι αυτό δεν είναι τραγούδι

Είναι η τρύπια στέγη μιας παράγκας

Είναι η γόπα που μάζεψε ένας μάγκας

Κι ο χαφιές που μας ακολουθεί.

                                 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο χειμώνας βαρύς. Οι δρόμοι γεμάτοι παιδιά των φροντιστηρίων και αδέσποτα σκυλιά. Βρισκόμαστε στη σκιά του τέταρτου μνημονίου.

Θα υπάρχει η Ε.Ε μετά τον Ιούλιο;

Θα είμαστε στο ευρώ, στη δραχμή ή και στα δυο;

Τι θα κάνουμε φέτος στη Eurovision;

Θα είναι ο Κούλης πρωθυπουργός;

Πολλά και αναπάντητα τα ερωτήματα. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω μερικά.

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Ο Κούλης, πολιτικός κρατούμενος από 6 μηνών, στα 12 του χρόνια πήγε και είπε στον πατέρα του:

-Πατέρα όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαλεπιτζής.

-Όχι παιδί μου, είσαι καταδικασμένος, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις πρωθυπουργός…

Και ο Κούλης από τότε περιμένει… Και ακόμα θα περιμένει.

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Ο Κούλης δεν θα καταφέρει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Οι πατερίτσες Διαμαντοπούλου-Ραγκούσης-Φλωρίδης δεν τα κατάφεραν να σχηματίσουν κόμμα γιατί δεν έχουν αποδοχή από το λαό.

Την εντολή θα την πάρει το δεύτερο κόμμα, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα τον στηρίξει ο μεγάλος ρυθμιστής Γιώργος, ο «πρωταγωνιστής» μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το υπόλοιπο σκυλολόι. 

Και το ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ!

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Η Μέρκελ παρακολουθούσε τσόντες για να συλλάβει τον τρόπο σκέψης του Τραμπ.

Δεν γνωρίζω αν αυνανιζόταν κατά την διάρκεια της παρακολούθησης.

Ο Τραμπ δεν «τον παίζει». Κυνηγάει τους μουσουλμάνους.

Τούρκοι αξιωματικοί έκαναν επίδειξη δύναμης μπροστά απ’ τα Ίμια.

Αλβανοί νεοσύλλεκτοι στον ελληνικό στρατό σχηματίζουν με τα χέρια τους το σήμα της μεγάλης αλβανίας. Η μεγάλη αλβανία τους μάρανε…

Παράλληλα, τα αλβανάκια θα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια αν παρακολουθήσουν την 9χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση.

Τρίτος νεαρός νεκρός στη Μόρια από δηλητηρίαση με μαγκάλι.

Το Βήμα και τα Νέα έκλεισαν γιατί δεν έχουν χαρτί να τυπώσουν την εφημερίδα.

Το MEGA εξακολουθεί με τους δημοσιογράφους και τους τεχνικούς απλήρωτους.

Δυο κνίτες κατέβηκαν στις εκλογές του εμπορικού συλλόγου και πήραν δυο ψήφους.

Ο Μαυρίδης πήρε 52 μόνος του…

-Δεν τους πιστεύω άλλο τους μαλάκες μάτια μου.

Λύσε με…

Δεν τους αντέχω, κοντά τους άλλο δεν μπορώ.

Έπεσα κουρασμένος για ύπνο και έζησα έναν πραγματικό εφιάλτη.

Είχα ξηλώσει όλη την άσφαλτο στη Μητροπόλεως και είχα φυτέψει στο χωματόδρομο στα άκρα, δεξιά και αριστερά, μαρούλια και στο κέντρο χασίσι. Μετέφερα το πολιτικό μήνυμα «legalize it» (νομιμοποιήστε το), ώστε αργότερα να μπορούμε να μπούμε πιο εύκολα στις αγορές και στην ανάπτυξη.

Ξύπνησα ιδρωμένος και στα χέρια μου βαστούσα το λογαριασμό του νερού.

Ήταν η παρανομία μου στο όνειρό μου. Τους ξόδεψα το νερό…

-Δεν τους πιστεύω άλλο τους μαλακές μάτια μου.

Λύσε με…

Δεν τους αντέχω, κοντά τους άλλο δεν μπορώ.

Ο χειμώνας μου τσάκιζε τα κόκαλα από το κρύο και την υγρασία. 

Τα παιδιά των φροντιστηρίων μαζί με τα αδέσποτα σκυλιά είχαν γίνει μια παρέα κι έβγαζαν τους ίδιους άναρθρους ήχους. Εγώ είχα ήδη αργήσει…

Πάτησα το play στο DVD. «Τα κουρέλια τραγουδούσαν ακόμα»…

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

                 Ο πρωταγωνιστής

                                                     Κι απόμεινα παιχνίδι σ’ ένα πάρκο

που πια κανείς δε θέλει να το δει.

Κι αν κάθομαι ακόμα και σου γράφω,

είναι γιατί σε πόνεσα πολύ.

Κι απόμεινα μονάχος σ’ ένα τρένο

που βγήκε κάποια νύχτα απ’ τη γραμμή.

Κι αν κάθομαι ακόμα κι επιμένω,

είναι γιατί σ’ αγάπησα πολύ.

Κοίτα να ντύνεσαι καλά

κι  έρχεται κρύο.

Ξέρεις, δεν είπα πουθενά

για μας τους δύο.

                                                                     

                                                                          ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΤΟΥΜΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Φυσούσε βοριάς απ’ το νοτιά.

Χιόνιζε στα παράλια και τα βουνά ήταν γυμνά…

Η ρόδα δεν κύλαγε (ρόδα είναι… και δεν γυρίζει…)

Η Αριάδνη έφυγε αφήνοντας πίσω της ένα ξεβράκωτο κράτος και τον Μουζάλα.

Τους υποσχέθηκε ότι θα ξανάρθει…

Το τρένο δεν έφτασε ποτέ στην Κατερίνη…

Τα ζώα ψόφησαν στις στάνες γιατί τα ζώα που τα φρόντιζαν, παρά τις έντονες προειδοποιήσεις, 

δεν είχαν προμηθευτεί τρόφιμα.

Ο Μπουτάρης είχε πρόβλημα γιατί πάγωνε το αλάτι.

-Γι αυτό μου παγώνει και μένα η σούπα, όταν την αλατίζω; …

Ο κοντόψευδος ήρωας δήμαρχος άνοιξε τα σχολεία για να κοιμίσει τους αγανακτισμένους-εγκλωβισμένους της εθνικής οδού Αθηνών-Πατρών.

Ο Κυρίτσης δήλωσε ότι στο μεταναστευτικό είχαν 80% επιτυχία, που μεταφράζεται πως στους δέκα πεθαίνουν οι δύο, στους εκατό οι είκοσι και στους χίλιους οι διακόσιοι.

Είπαμε… Για πρώτη φορά Αριστερά, αλλά όχι να γίνουμε και Μόσχα…

Φρενάρετε λίγο τη μαλακία στις δηλώσεις σας.

Η μαλακία  βλάπτει σοβαρά τα νεύρα…

Ο Καμμένος συλλαμβάνει δημοσιογράφους και σκιτσογράφους ζητώντας τους τρελές

αποζημιώσεις. Ο Ερντογανισμός δεν θα περάσει…

Ο Τσίπρας δηλώνει ότι οι εφημερίδες είναι επικίνδυνες και πως βλάπτουν σοβαρά την υγεία. 

Ο Ερντογανισμός δεν θα περάσει…

Η Πόλα Ρούπα (ληστής τραπεζών) παριστάνει την αναρχική. 

Ο Ολυμπιακός κερδίζει εκτός έδρας την Μπαρτσελόνα.

Και εκεί που όλα είναι μαύρα, γυρίζει ο Γιώργος στο ΠΑΣΟΚ μαζί με τον μουσουλμάνο Ποταμίσιο απ’ τη Ροδόπη.

Ο Γιώργος τους πήγε κάστανα Κισσάβου και ο μουσουλμάνος Ποταμίσιος λουκούμια Κομοτηνής.

-Δώστε τα στον Βενιζέλο μπας και στουμπώσει και τη γλιτώσουμε…

Ο Λεβέντης για πρώτη φορά δηλώνει πως θέλει να γίνει Πρωθυπουργός και το δικαιούται λόγω ηλικίας, εμπειριών, γνώσεων, πτυχίων, διορατικότητας, ευαισθησίας, ευφυΐας και επειδή έχει νοσηλευτεί… Δεν εννοώ τότε που τράκαρε με την κολόνα.

Η Ραχήλ τσακώθηκε με τη Ζωή. Αποκαλεί την Πλεύση Ελευθερίας μόρφωμα, τους χρηματοδότες του κόμματος υπόπτους και φλερτάρει με τον Κούλη (μόνο εκεί δεν έχει πάει).

Φινάλε ο Σώρρας, ο δισεκατομμυριούχος άφραγκος που θέλει να μπει στη Βουλή και να εξασφαλίσει τον βουλευτικό μισθό για να επιβιώσει.

Έχει δεσμούς συγγενείας με την περιοχή μας και υψηλά ιστάμενα στελέχη: πρώην κομμουνιστές και νυν ακροδεξιούς-φασίστες…

Γεγονός της καινούριας χρονιάς η παρακάτω φωτογραφία που συμβολίζει την «Έντεχνη Ζωή».

Και μη χειρότερα…

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

                ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

 

Σ’ αυτό το χώρο κάτι μου φέρνει
ρίγη γλυκιάς αδιαφορίας
Δεν τρέχει τίποτα έξω από μένα
ζω στο δικό μου μικρό παράδεισο

Σ’ αυτό το χώρο όλα μας φέρνουν
ρίγη ηδονής, ρίγη ευτυχίας
Δεν τρέχει τίποτα γύρω από μας
κανένα ίχνος ανησυχίας

Κλείνω τ’ αυτιά μου σε κάθε ψέμα
που μου ξυπνά φόβο παράλογο
Είμαι περήφανος που ζω σαν τον καθένα
στην αυτοκρατορία των ανάπηρων

                                                  

                                                   ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Ερντογάν φοβίζει τους Τούρκους ότι ο χάρτης θα γυρίσει στη συνθήκη των Σεβρών,
αν αποχωρίσει ο ίδιος.
Και ο Αλέξης δηλώνει πως είχε πέσει μικρός στην μαρμίτα της αισιοδοξίας.
Συμβαίνουν τόσα πολλά τον τελευταίο καιρό.
«Κοσμοϊστορικές αλλαγές» που αν τις αναλύσεις με πολιτικά κριτήρια, υποκειμενικά και
με υποκρισία, μπορείς να μαγειρέψεις τα συμπεράσματα και να δώσεις μια αισιόδοξη νότα.
Αν όμως τα κοιτάξεις κατάματα, με το προφητικό ένστικτο του ποιητή, οι εξελίξεις θα είναι δύσκολες και επικίνδυνες.

Δεν είμαι με κανέναν. Ούτε με τον λαό ούτε με τον Θεό.
Ο Θεός κοιτάζει την πάρτη του και ο λαός είναι όχλος.
Αντικρίζω κάθε μέρα τα εμφυλιακά τους βλέμματα.
Υπάρχει συγκρατημένο μίσος.
Υπάρχει ασυγκράτητο μίσος.
Τα φρένα είναι φθαρμένα. Θα κοπούν στην ευθεία…
Εγώ το ξέρω. Είναι όλοι τους εναντίον μου: δεξιοί, αριστεροί, κομμουνιστές και φασίστες.
Είναι η μοίρα αυτών που ξεχωρίζουν από το κοπάδι, από τον όχλο.
Ρωτήστε τον Κατσαρό, τον Αναγνωστάκη, τον Αλεξάνδρου…
Άνω κάτω η Πατησίων. Προβοκάτορες καίνε τα τρόλεϊ.
Ο Καμμένος, με τα αποκριάτικα ρούχα του στρατού, σταυρώνει τους πιλότους.
Οι συνταξιούχοι έλαβαν το εφάπαξ βοήθημα για τις γιορτές και τους ήρθε «μία η άλλη»
Η χαρά τους θα είναι στιγμιαία. «Κυριακής χαρά και Δευτέρας λύπη»
Τον άλλο μήνα θα κλαίνε. Όταν συνειδητοποιήσουν τι έπαθαν με την περικοπή του ΕΚΑΣ.
Κι όπως έγραψε και ο σύντροφος Στάθης, ο σκιτσογράφος: «Αυτός ο Μέγας Λιόντας ο Ληστής έδωσε στην πλέμπα ένα επίδομα εφάπαξ για να την κλέβει επ’ άπειρον».
Ο υποτακτικός δεξιός πολιτικός, που ονειρεύεται για σπίτι του τον τάφο του Ινδού, πισίνα
και να σπουδάσει τα κωλόπαιδά του στο Μπέρκλεϋ ή στο Χάρβαρντ και που κατά βάθος χέζεται για τον φτωχό λαό, δεν έχει καμιά διαφορά από έναν άσχετο και ανιστόρητο αριστερό πολιτικό, που νομίζει ότι είναι αριστερός και που φέρνει τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα.
Οι ηττημένοι τζιχαντιστές στη Συρία αντιδρούν με τρομοκρατικά χτυπήματα στην Τουρκία και στην Ευρώπη.
Στη Ρωσία δεν υπάρχει περίπτωση να χτυπήσουν.
Θα τους αλέσουν με την ψιλή μηχανή του κιμά.
Θα γεμίζει η Ευρώπη φανατικούς μουσουλμάνους που θα απειλούν τους πάντες και τα πάντα. Ανεξέλεγκτος όχλος, που θυσιάζεται και θυσιάζει…
Δεκάδες χιλιάδες καλασνίκοφ βρίσκονται θαμμένα σε κασέλες, σκορπισμένα σε ολόκληρη 

την Ελλάδα. Ο εχθρός είναι εντός.
Τα τάγματα ασφαλείας βρίσκονται σε απόλυτη επιφυλακή. Έχει γεμίσει ο τόπος ρουφιάνους. Παριστάνουν τους αριστερούς και είναι χρυσαυγίτες.
Μοιράζουν στους πεινασμένους τραχανά, φασόλια και ληγμένα φάρμακα και τους μιλούν
για τη μεγάλη ιδεολογία με πρότυπο τον Ξανθόπουλο, τον Πρέκα και τον Φούντα.
Και την Χούντα! Και την Χούντα!
Οι εφημερίδες κλείνουν η μια μετά την άλλη και η «εντεχνίλα» έχει πέσει στα χέρια επικίνδυνων αμόρφωτων.
Ο πολιτισμός και η γλώσσα τραντάζονται συθέμελα.
Η γίδα Αμάλθεια θέλει να επιβάλει την αριστοκρατική της φυσιογνωμία και το αρχοντιλίκι της.
Τα πάντα είναι θέμα αισθητικής και είναι δύσκολο να την έχεις…

Τις μέρες του αυτόχθονος καιρού
Φέρτε ένα χάρτη του χωριού
Εγώ να σας μετρήσω
Το μέγεθος της τρέλας σας
Και της ανοησίας…

ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

                  ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

                                        Τα πιο ωραία παραμύθια

 απ’ όσα μου ’χεις διηγηθεί

 αχ είν’ εκείνα που μιλούσαν

 για τα παιδιά που ’χουν χαθεί

 Για τα παιδιά που χάθηκαν

 στο στοιχειωμένο δάσος

 στις λίμνες στο βορρά

 Για τα παιδιά που χάθηκαν

 στου δράκου το πηγάδι

 στης στρίγκλας τη σπηλιά.

 Σε συμμορίες με ζητιάνους

 σε αχυρώνες και σ’ αυλές

 και σε καράβια του πελάγους

 με λαθρεμπόρους πειρατές

 Για τα παιδιά που τα ’συραν

 στης Αφρικής τις αγορές

 εμπόροι και ληστές

 και φοβισμένα κι ορφανά

 στη Σμύρνη και στη Βενετιά

 τα πιάσαν οι φρουρές.

 Ψωμί ζητήσαν του φουρνάρη

 λίγο νερό του καφετζή

 τα διώχνει ο πρώτος μ’ ένα φτυάρι

 κι ο άλλος λύνει το σκυλί

                                         Στις λυπημένες πολιτείες

 πέφτει μια κίτρινη βροχή

 στο σώμα μου έχω ανατριχίλες

 και το `να δόντι μου πονεί

                                   

                                        Το γράμμα σου δέκα σελίδες

 πάλι η ίδια συμβουλή

 μου λες στο σπίτι να γυρίσω

 μου λες ν’ αλλάξω πια ζωή

                                         Ομίχλη πέφτει στις σκεπές

 φεύγουν οι φάτσες σαν σκιές

 και τρέμει το κερί

 φωτιές ανάβουν στις ακτές

 μέσα στ’ αυτιά μου ακούω στριγκλιές

 και τρέμω σαν πουλί.

                                                        

                                                     ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

«Ο γέρο-Κάστρο πέθανε, ο γέρο-Κάστρο πάει…»

Αγαπώ τα καρτούνς περισσότερο από τους ανθρώπους. Ίσως γιατί είναι αθάνατα.

Ίσως γιατί δεν ασπρίζουν τα γένια τους και τα μαλλιά τους.

Ίσως γιατί δεν αρρωσταίνουν ποτέ. Ίσως γιατί δεν γερνούν ποτέ. 

Ο άνθρωπος είναι όμορφος, όταν πεθαίνει νέος. Να, σαν τον Τσε.

Τα μαλλιά του ανέμιζαν στον αέρα. Δεν μπορούσε να τον σταματήσει κανείς.

Κανείς. Εκτός αν έδινε μόνος του το τέλος…

Έφυγε από την Κούβα, αρνούμενος τη θέση του Υπουργού Βιομηχανίας,

και μαζί με τους δώδεκα μαθητές του χάθηκε στη Βολιβία.

-Μην πολεμάς στην πρώτη γραμμή, του έλεγε ο Φιντέλ, άφησε τους άλλους.

Εσύ μας χρειάζεσαι και για μετά…

Όμως, ο Τσε δεν έφυγε ποτέ του από την πρώτη γραμμή.

Μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού ήρθε το εμπόριο, οι επισκέψεις του Πάπα, του Ομπάμα, μέχρι και του Κοκού και του Καρατζαφέρη. 

Τα πρόσωπα της επανάστασης έγιναν καρικατούρες. 

Τσολιαδάκια Made in Japan.

Ο Τσε τα είχε προβλέψει όλα, όπως κι ο Μαγιακόφσκι.

Δεν υπήρχαν πια κόκκινες γραμμές. Υπήρχαν κόκκινες υπόγειες διαδρομές.

Παιδική πορνεία, μαφία, ναρκωτικά. Το «αμερικάνικο όνειρο» πνιγμένο στα νερά
του ωκεανού και οι αμερικάνικες βάσεις νοικιασμένες.

Για όλα έφταιγε το Εμπάργκο; Για όλα έφταιγε η κατάρρευση του σοσιαλισμού;

Για όλα έφταιγε ο καραγκιόζης ο Τραμπ;

Του κώλου τα νιάμερα…

Τελετές, καραμούζες και φιέστες, δηλώσεις, κροκοδείλια δάκρυα και λυκοφιλίες.

«Ο γέρο-Κάστρο πέθανε, ο γέρο-Κάστρο πάει…»

Ο σοσιαλισμός θα πρέπει να επανεξεταστεί με βάση την ελευθερία και τη δημοκρατία,
τις ανθρώπινες ανάγκες και τις ανθρώπινες αξίες. 

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑΣ

          Η εκδίκηση της γυφτιάς

                            Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά

 γερμένος πάνω σ’ ένα δεκανίκι

 δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά

 και είχε γλώσσα μόνο για να γλείφει

 Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά

 μα ακούγονταν ευχάριστα στ’ αυτί μας

 γιατί έμοιαζε μ’ αλήθεια η κάθε του ψευτιά

 κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας

Έστησε το κρεβάτι του πίσω απ’ την αγορά

 κι έλεγε καλαμπούρια στην ταβέρνα

 μπαινόβγαινε κεφάτος στα κουρεία και στα λουτρά

 και χάζευε τα ψάρια μες στη στέρνα

 Και πέρασε ο χειμώνας κι ήρθε η καλοκαιριά

 κι ύστερα πάλι ξανάρθανε τα κρύα

 ώσπου κάποιο βραδάκι βρε τι του `ρθε ξαφνικά

 κι άρχισε να φωνάζει με μανία

 Τα πόδια μου καήκανε σ’ αυτή την ερημιά

 η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα

 τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ’ αυτιά

 μα απέχουνε πολύ απ’ την αλήθεια

 Αμέσως καταλάβαμε τι πήγαινε να πει

 και του `παμε να φύγει μουδιασμένα

 αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει

 καλύτερα να μην μας πει κανένα

                                                                      ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

28^η Οκτωβρίου. Στο φινάλε της μαθητικής παρέλασης, εμφανίζεται στην εξέδρα των επισήμων

η Ελένη Λουκά να ωρύεται. 

-Φίλη, προδότη, Γερμανοτσολιά! Να φύγεις από τη χώρα!

Λίγες μέρες μετά, ο υπουργός παιδείας, Νίκος Φίλης, καρατομείται από τον Αλέξη Τσίπρα (πρωθυπουργό), τον Ιερώνυμο (αρχιεπίσκοπο) και την Ελένη Λουκά (λαϊκή εκπρόσωπο),

που μετείχαν σε μυστική σύσκεψη.

9 Νοεμβρίου. Εμπρησμός στο σπίτι του αρχιδιαιτητή Μπίκα.

10 Νοεμβρίου. Χειροβομβίδα στη Γαλλική πρεσβεία με έναν φρουρό τραυματία.

Η χειροβομβίδα ήταν Ρωσικής προελεύσεως.

Έτσι, καλείται η αντιτρομοκρατική υπηρεσία, να περιφρουρήσει τον πρόεδρο της Αμερικής,

Μπαράκ Ομπάμα, μαζί με τους πενήντα ειδικούς φρουρούς του, που θα τον συνοδεύουν κατά

την επίσκεψή του στην Αθήνα την 15η και 16η  Νοεμβρίου.

Την ίδια μέρα, μετά από καθυστέρηση μιάμισης ώρας, στην 6^η κατά σειρά  συνδιάσκεψη

των προέδρων, αποφασίζεται η επαναλειτουργία του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβούλιου και ψηφίζονται τα νέα του μέλη.

Όμως, ο Κούλης έπεσε στην παγίδα του Αλέξη στα μυστικά νταραβέρια.

Την απόφαση αυτή, για την επανεκκίνηση του ΕΣΡ, την επέλεξε πρώτον για να μην απομονωθεί

και δεύτερον για να μην πάρει την ευθύνη για τη μη συγκρότηση του ΕΣΡ.

Ο Αλέξης κατάφερε με αυτή την ταχτική να συσπειρώσει γύρω του άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Αν ο Κούλης στις επερχόμενες εκλογές δεν καταφέρει να πάρει την αυτοδυναμία, ο Αλέξης,

σαν δεύτερο κόμμα, θα σχηματίσει κυβέρνηση μαζί με όλους τους άλλους.

Κι έτσι θα γλιτώσει κι από τον Καμμένο.

«Μη φωνάζεις πως χαζεύω σαν με βλέπεις να γυρνώ

 την αγάπη μου μαζεύω μες απ’ το σκουπιδαριό»

9 Νοεμβρίου. Ο σεναριογράφος των Simpsons επιβεβαιώνεται. Το είχε προβλέψει δεκάξι χρόνια

πριν, σε τηλεοπτικό επεισόδιο της σειράς. Και ο Τραμπ εξελέγη!

Καρτουνίστικες επιλογές;

Γιατί; Είναι όλοι τους Αμερικανάκια; Μαλάκες; Ηλίθιοι;

Ήταν η εκδίκηση της γυφτιάς; Μα υπήρχαν και εύποροι και διανοούμενοι.

Υπερασπιστές του κράτους, του έθνους, της πατρίδας τους, της περιουσίας τους, του αστικού τους ήθους, των εθίμων και των παραδόσεών τους.

Μήπως η παγκοσμιοποίηση καταστρέφει και καταπίνει τα πάντα;

Οι δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στο Λος Άντζελες, στη Νέα Υόρκη και στο Πόρτλαντ του Όρεγκον δεν αποδέχονται τον καινούργιο τους πρόεδρο. Και θα υπάρξουν και άλλες διαμαρτυρίες, ακόμα πιο έντονες, από τον «Αυθόρμητο» λαό και τους εγκάθετους των ΜΜΕ, που υπερασπίζονται τους Κλίντον.

Αλλά ας δούμε τους εφτά λόγους που οδήγησαν στην εκλογή του Τραμπ:

1 Είναι άντρας

2 Τον εγκρίνει ο Πούτιν

3 Είναι Ολυμπιακός

4 Θεωρεί την εργασία δικαίωμα

5 Δεν έχει καμιά σχέση με τη διάλυση της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας

6 Δεν έχει καμιά σχέση με το λιντσάρισμα, τον βιασμό και τη δολοφονία του  

   Καντάφι

7 Δεν έχει καμιά σχέση με την αλεστική κρεατομηχανή της παγκοσμιοποίησης,  

   που αλέθει τα πάντα και αποβάλλει αίμα.

11 Νοεμβρίου. Ανακοινώνεται από τους διαχειριστές του στο facebook η είδηση του θανάτου
του Leonard Cohen.

Με συντρόφευσε στα εφηβικά μου χρόνια, στο δωμάτιο μου, στην απομόνωση, σε ώρες περισυλλογής, στα bar, στις παραλίες.

Λίγες μέρες πριν, άκουσα τον τελευταίο του δίσκο. Προαναγγέλλει το τέλος, απαγγέλλοντας

με ρόγχο θανάτου. Όμως το αποτέλεσμα σε παγώνει. Σε ταράζει. Σε αδειάζει. Σε απελευθερώνει. Νιώθεις έναν τεράστιο θαυμασμό. Είναι από τους σημαντικότερους δίσκους που έχω ακούσει.

Η λιτή μουσική, ένα «απλό μουσικό χαλί», η δύναμη της ποίησης μαζί με την δύναμη της πραγματικότητας, της αλήθειας και του προσωπικού του ήθους δημιουργούν ένα αριστούργημα, ένα μεγάλο έργο τέχνης που αφήνει πίσω του ο σεμνός αυτός καλλιτέχνης παρακαταθήκη στις νεότερες γενιές.

Κατεβάστε το. Αγοράστε το. Ακούστε το! Leonard Cohen «You want it darker»