ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΗΡΩΩΝ

                                                                 
     
              ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΗΡΩΩΝ

Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
όμως η μοίρα μας πάντα νικά.

Και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς.

Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες αισθήματα, πέπλα στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές

ριγμένα ανάκατα μαζί μ᾿ εμάς
(πες μου πού πάμε; πες μου πού πας;)
Πάνω απ᾿ το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου η ζέβρα

γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
(πότε μας γέννησαν; πότε μας θάψαν!)
Και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει. Δες

και την καρδιά μας ένα σφουγγάρι,
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.

                                                   

                                               ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Μεγάλο κι ατελείωτο τούτο το καλοκαίρι. Διαβάζω soft λογοτεχνία «Ο Άδωνις και το Βερίκοκο». Το χειμώνα διαβάζω βαριά λογοτεχνία: Μπλεκ, λοχαγό Μαρκ, Σούπερ Γκούφη,  Λούκι Λουκ, Αστερίξ, Σεραφίνο, ήρωες των παιδικών μου χρόνων, ήρωες των κόμικς. 
Όμως για τους ήρωες της πραγματικότητας, τους ήρωες της ιστορίας τι γίνεται; Όταν τους αποκαθιστάς δε θα ’πρεπε να στέλνεις στο σκαμνί και να δικάζεις όλους αυτούς που τους δυσφημήσαν και τους έστειλαν στη δυσμένεια και στο θάνατο;

Φαίνεται πως δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση και η κρίση αξιών στις μέρες μας. Είναι και η κρίση κατασκευής ηρώων.  Η μηχανή παραγωγής χάλασε και  σβήνει, πολτοποιεί, αμφισβητεί και απομυθοποιεί από τις μνήμες μας όλους κι όλα όσα είχαν καταγραφεί κατά το ένδοξο παρελθόν.

Περίπου ένα μήνα μετά την επιστροφή του Ζαχαριάδη από το Νταχάου, ο Γιάννης Ρίτσος τυπώνει το «επικαιρικό», αλλά όχι έλασσον, ποίημά του «Ο σύντροφός μας Νίκος Ζαχαριάδης». Η άφιξη του ηγέτη του ΚΚΕ στα γραφεία του «Ριζοσπάστη» -με πανωφόρι το στρατιωτικό αμπέχονο και ποδήματα τις αρβύλες που του είχαν δώσει οι συμμαχικές αρχές μετά την απελευθέρωση των κρατουμένων του γερμανικού στρατοπέδου συγκεντρώσεως- καταγράφεται στο φύλλο της 31ης Μαΐου 1945 και από τον ευαίσθητο μάστορα του χρονογραφήματος και ποιητή, που υπογράφει με το ψευδώνυμο Απ. Σπήλιος, δηλαδή τον Απόστολο Κολτσιδόπουλο (1909 - 1976). Γράφει λοιπόν στη στήλη του «Σφυριές», υπό τον τίτλο «Πώς ήρθε ένας αρχηγός»: Άξαφνα -σα να άλλαξε κάτι μέσα στο δωμάτιο. Ο αέρας έγινε ελαφρότερος. Τα κεφάλια [...] ανασηκώθηκαν και στράφηκαν προς την πόρτα. [...] «Κάτι» ήρθε [...]. Από πολύ μακριά... Μα κι από πολύ κοντά μας ταυτόχρονα: Τα ματωμένα στρατόπεδα της Γερμανίας και το αίμα της καρδιάς μας που κλωθογύρισε γοργότερα, εντονότερα στις φλέβες- μας τον «ανήγγειλαν». Η πόρτα εξακολουθούσε να μένει κλειστή. Ο σκιτσογράφος δίπλα μου ψιθυρίζει: «Ένας φαντάρος είναι μέσα στη Διεύθυνση. Κι είναι όλοι σκυμμένοι απάνω του...» Ένας φαντάρος! Αυτό τα ’λεγε όλα. [...] Και η πόρτα άνοιξε κάποτε. Και είδαμε την Απλότητα, τη Δραματική Απλότητα των σύγχρονων καιρών να χαμογελά και να μας χαιρετάει. Ένα χοντρό χειμωνιάτικο αμπέχονο, δυο αρβύλες που πατούσαν στερεά στο έδαφος και τα μάτια να σπιθίζουν σε προσπάθεια αναγνώρισης! Όλοι νέοι... όλοι άγνωστοι... Τα χέρια σφίγγονται, τα πρόσωπα γελάνε κ’ οι καρδιές μιλάνε στον Αρχηγό. [...].»

Ο Ρίτσος επιλέγει από την περιγραφή του Σπήλιου ψηφίδες για τη δική του εικονοποιία, και τις μεταλλάσσει και τις εντάσσει στο ποιητικό του έργο, δίνοντας τη δικιά του πνοή στο συμβάν και στην περιγραφή του:

«Ήρθες απ’ του Νταχάου τα συρματοπλέγματα / [...] / όπως έρχεται ο ήλιος από την πόρτα της νύχτας. / Ήρθες μ’ ένα χοντρό στρατιωτικό χιτώνιο / απλός φαντάρος της παγκόσμιας λευτεριάς / εσύ αρχηγός δίχως παράτες και γαλόνια και παράσημα / [...] κι ο μπάρμπα - Γιώργος χτύπησε το χαρτονένιο του τσαρούχι στο πανί του Μόλα / σάμπως να οσμίστηκε κάποιο μαντάτο «ωρέ ζαγάρια» στον αγέρα. / «Κάποιος στέκει στην πόρτα». «Ένας φαντάρος. / [...] ήσουν συ που στεκόσουν στην πόρτα απ’ όξω / με το χοντρό στρατιωτικό σου αμπέχονο με τις μεγάλες τσέπες σου / ολόγιομες με την καρδιά μας / [...].»

Οι τελευταίες λέξεις σε χαρτί …..Το τελευταίο αντίο.

«Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στους Μπρέζνιεφ, Κολιγιάννη, Φλωράκη και Σία. Χαλάλι τους». Υπογραφή: Νίκος Ζαχαριάδης.

Μ' αυτό το δραματικό υστερόγραφο στο γράμμα της αυτοκτονίας του -την 1η Αυγούστου 1973, στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου ζούσε εκτοπισμένος από τις σοβιετικές αρχές και το κόμμα του- ο άλλοτε ηγέτης του ΚΚΕ, ολοκλήρωσε την τελευταία πολιτική πράξη του και περνούσε οριστικά στην κρίση της Ιστορίας

Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

       Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους
              Όταν υπόταξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα
         Όταν μαζί τους πεθάνανε σε μιαν οικτρή παραμόρφωση
    Τα τελευταία μας σχήματα των παιδικών αισθημάτων
Και τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν;
      Ξέρει να σφίγγει γερά εκεί που ο λογισμός μάς ξεγελά
             Την ώρα που ο χρόνος σταμάτησε και η μνήμη ξεριζώθηκε
  Σα μιαν εκζήτηση παράλογη πέρα από κάθε νόημα;
                                                          
                                                   ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο δρόμος για την ανάπτυξη είναι σαν μια παλιοσακαράκα με οδηγό τον Αυτοκράτορα Αντώνιο και συνεπιβάτες τον Κυριάκο και τον Άδωνη.

Ξάφνου από τους ουρανούς ακούγεται η φωνή του ηθοποιού Στάθη Ψάλτη να λέει: «Κούλα είναι πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος….»

Στη συνέχεια της πορείας φεύγουν οι λαμαρίνες, το τιμόνι, τα τζάμια, οι υαλοκαθαριστήρες,
η εξάτμιση, σκάνε τα λάστιχα. Αυτό που απομένει είναι μια μαυρισμένη σανίδα και τέσσερα ρουλεμάν. Μα εκείνοι πανηγυρίζουν.

Γύρω-γύρω χιλιάδες πρόβατα αυτιστικά παρακολουθούν ανέκφραστα

τις εξελίξεις. Τι είναι τούτα εδώ; «Η Σιωπή των αμνών»;

Ο Αυτισμός είναι μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, καθώς και από περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά

            
            (Κι αυτοί γυρίζουν πίσω μια μέρα χωρίς στο μυαλό μια ρυτίδα

Βρίσκουνε τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους που μεγάλωσαν

Πηγαίνουνε στα μικρομάγαζα και στα καφενεία της συνοικίας

Διαβάζουνε κάθε πρωί την εποποιία της καθημερινότητας.)

Τους δώσανε κληρονομιά τα κλειδιά και τα χαράτσια κι αυτοί πήρανε των ομματιών

τους και φύγανε καταλήγοντας οικονομικοί μετανάστες εις την αλλοδαπήν.

Ο δεκαεννιάχρονος Θανάσης βρήκε φτηνότερο εισιτήριο για τον παράδεισο

και κατέληξε εκεί. Κάτω στη γη χάνονται ανθρώπινες ζωές για ένα ευρώ.

Καλύτερα νεκρός και αξιοπρεπής παρά να σέρνεσαι σαν το σκουλήκι.

Ο ανεγκέφαλος φασίστας φανατίζεται με το επικό heavy metal των σατανιστών, των σταυροφόρων, των κουρσάρων της βασίλισσας.Οι αναρχικοί έχουν γράψει στον τοίχο:

«Εσείς είσαστε οι κλέφτες και μείς οι αρματωμένοι»

 Πεθαίνουμε τάχα για τους άλλους ή γιατί έτσι νικούμε τη ζωή

Ή γιατί έτσι φτύνουμε ένα-ένα τα τιποτένια ομοιώματα

Και μια στιγμή στο στεγνωμένο νου τους περνά μιαν ηλιαχτίδα

Κάτι σα μια θαμπήν ανάμνηση μιας ζωικής προϊστορίας

Φτάνουνε μέρες που δεν έχεις πια τι να λογαριάσεις

Καμουφλαρισμένοι λύκοι αστοί παραπλανούν τα πρόβατα. Πάρτε το χαμπάρι όλοι σας πως όλοι αυτοί δεν έχουν κανένα λόγο να ανατρέψουν το καθεστώς.

Το στηρίζουν και τους στηρίζει. Οτιδήποτε κάνουν είναι προς όφελος του εαυτού τους και του συστήματος. Οι κατσαρίδες αυξάνουν επικίνδυνα. Βγαίνουν από παντού. Έμαθα πως στην Αίγυπτο θα τις ορίσουν κυβερνήτες των πόλεων. Στην πόλη μου, οι επικρατέστεροι ικανοί υποψήφιοι κυβερνήτες - δημάρχοι θα είναι υποψήφιοι αλλά υπό προϋποθέσεις…..Άντε χρόνια πολλά! Σου εύχομαι, την επόμενη φορά που θα ’ρθει ο Τσίπρας, να τον υποδεχτείς εσύ στα διόδια!

Συμβάντα ερωτικά και χρηματιστηριακές επιχειρήσεις

Δε βρίσκεις καθρέφτες να φωνάξεις τ' όνομά σου

Απλές προθέσεις ζωής διασφαλίζουν μιαν επικαιρότητα

Ανία, πόθοι, όνειρα, συναλλαγές, εξαπατήσεις

Κι αν σκέφτομαι είναι γιατί η συνήθεια είναι πιο προσιτή από την τύψη.

Να ξέρετε, πως οι εξεγέρσεις δεν βοηθάνε σε τίποτα. Μόνο θύματα μπορούν να προκαλέσουν, ενώ η επανάσταση έχει όραμα, κατεύθυνση και στόχο. Ποιος όμως θα είναι αυτός που θα παίξει το ρόλο του πρωτοπόρου; Ποιος θα καθοδηγήσει το κίνημα; Οι μεταμφιεσμένοι λύκοι ή τα αυτιστικά πρόβατα;

Το πειθαρχημένο φασιστόσκυλο έκανε το καθήκον του. Ήταν ελεγκτής εισιτηρίων και έλεγχε τα εισιτήρια. Τώρα το να τον απειλήσει, να σκίσει την μπλούζα του δεκαεννιάχρονου νεαρού, να τον «σπρώξει», ίσως θεωρηθεί υπέρβαση καθήκοντος. Όμως εκτελούσε εντολές. Αν παρατηρήσεις τον Άδωνη και τον Κυριάκο, θα διαπιστώσεις ότι είναι εργασιομανείς και πως κάνουν το καθήκον τους.

Εκτελούν τις εντολές του ΔΝΤ και της τρόικα χωρίς να ενδιαφέρονται για τις κοινωνικές επιπτώσεις. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο ότι όλοι οι ναζί που έφτασαν στα μεταπολεμικά δικαστήρια για τα δικά τους «σπουδαία κατορθώματα» ισχυριζόντουσαν ΟΤΙ ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ ΕΝΤΟΛΕΣ. Γιατί λέτε τόση ομοιότης; Ισχυρίζονται με θράσος ΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ. Η μαγική αυτή φράση, που σημαίνει αποποίηση των ευθυνών τόσο για την ποιότητα όσο και για τα αποτελέσματα της κάθε «δουλειάς» που αναλαμβάνουν. Ιδιαίτερα, όταν έχει να κάνει με τον κοινωνικό έλεγχο,  
«τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια»....

Μα ποιος θα 'ρθει να κρατήσει την ορμή μιας μπόρας που πέφτει;

            Ποιος θα μετρήσει μια - μια τις σταγόνες πριν σβήσουν στο χώμα

Πριν γίνουν ένα με τη λάσπη σαν τις φωνές των ποιητών;

Επαίτες μιας άλλης ζωής της στιγμής λιποτάχτες

Ζητούνε μια νύχτα απρόσιτη τα σάπια τους όνειρα

            Γιατί η σιωπή μας είναι ο δισταγμός για τη ζωή και το θάνατο*

Μήπως έφτασε ο καιρός να ξανά-ανταλλάξουμε τηλέφωνα και διευθύνσεις;

*Μανόλης Αναγνωστάκης  

ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει
τη δικιά σου μελαγχολία
κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις
με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις.

                                                                           
                                                          ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Μέσα στον καύσωνα, βρωμάει όλη η πόλη απ’ τα σκουπίδια. Οι προηγούμενες δημοτικές αρχές έπλεναν τουλάχιστον και απολύμαιναν τους κάδους.

Δεν ανεβήκαμε όλο το βουνό είπε ο Σόιμπλε. Έχει κι άλλες ανηφόρες, πέτρες, βράχια και αγκάθια Δεν μας είπε όμως για την άλλη μεριά του βουνού, που είναι γεμάτη τσουλήθρες, τρόικες, απότομες κατηφόρες και χαράδρες.

                         Κατά τα άλλα εσείς, που είστε αστοί,

                         και αξιοπρεπείς, βοηθήστε μας και λίγο.

                         Δώστε μας πνοή, στέγη και τροφή

                         μια ιδέα στεγανή, που να μην μπάζει κρύο*

Δεν ξέρω αν οι λέξεις αστοί και αστείοι έχουν την ίδια καταγωγή, την ίδια προέλευση. Όμως εκείνη τη μέρα στην πράξη ταιριάζανε απόλυτα, ταιριάζανε γάντι. Όλοι αυτοί ήταν και αστοί και αστείοι …….
                      
                       K' η καρδιά μου, ως εβάδιζα, βογκούσε:
                       «Θά 'ρτει τάχα ποτέ, θε νά 'ρτει η ώρα
                       που η ψυχή της αρκούδας και του Γύφτου,
                       κ' η ψυχή μου, που Mυημένη τηνε κράζω,
                       θα γιορτάσουν μαζί;»**

Στην είσοδο της πολυκατοικίας μια τεράστια γιγαντοαφίσα και στο κέντρο ζωγραφισμένη μια κατσαρίδα. Κι έγραφε: «Ένα βιβλίο πρέπει να είναι το τσεκούρι που σπάζει την παγωμένη θάλασσα μέσα μας» ***

Αρνάκι άσπρο και παχύ, της μάνας του καμάρι,

εβγήκε εις την εξοχή, και στο χλωρό χορτάρι.

Καλώς μου τον κι ας άργησε ….. Σε περίμενα…. στο τέλος του δρόμου……..

Ο δρόμος συνεχίζει….. Αν δεν είσαι εσύ ικανός να τον παρακολουθήσεις, δεν σημαίνει πως τελείωσε κι ο δρόμος. Κάτσε εκεί να υπερασπίζεσαι τα χούφταλα, τους συκοφάντες, να συνταυτίζεσαι και πού ξέρεις….μπορεί να σε βολέψουνε και σένα.

                        
                        Κι οι ποιητές με χέρι υγρό, 
                        υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
                        κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
                        με τους σοφούς του κράτους τα ’χουνε πλακάκια,
                        Σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί, τους έχω σιχαθεί. ****

Πόσα παράθυρα πρέπει να ανοίξεις στον κομπιούτερ για να αντιμετωπίσεις τον καύσωνα των 39 βαθμών; Η κατάστασή μου είναι φορτισμένη και υπογλυκαιμική.

Πρέπει επειγόντως να φάω γλυκό ταψιού ή γλυκό του κουταλιού, να τρέχουν τα μέλια, να τρέχουν τα σιρόπια. Η μοίρα μου όμως και το αριστερό μου παρελθόν με οδήγησαν να τρώω μπιφτέκια και πανσέτα και να πίνω μπύρες.

                      «Ραντεβού ξεχασμένο, με πικρό κατακάθι στη μνήμη,

                      η γραφή δεν αλλάζει, πληγωμένη η καρδιά μου θα μείνει.»*****

Η κάπνα επιβάρυνε την ατμόσφαιρα. Σουβλάκια με ένα ευρώ και με το ΦΠΑ ενσωματωμένο.  
«Η Καταγωγή της οικογένειας» του Ένγκελς για προσάναμμα.

Το τραίνο είχε τρακάρει από υπερβολική ταχύτητα. στην Ισπανία. 77 νεκροί και 143 τραυματίες. Όλα οφείλονταν σε ανθρώπινο λάθος. Λεωφορείο πέφτει σε χαράδρα ύψους 30 μέτρων στη Νότια Ιταλία με απολογισμό 37 νεκρούς (ανάμεσά τους και μικρά παιδιά) και τους υπόλοιπους επιβάτες σοβαρά τραυματισμένους να χαροπαλεύουν.

Ξαφνικά, κάτω από τις ψησταριές, απ’ το ψυγείο ή απ’ την υπαίθρια βιβλιοθήκη

ξεπετάγεται ένα σκαθάρι, μια κατσαρίδα. Δεν μπορώ να το ξεκαθαρίσω απ’ την απόσταση. Τι είναι τούτο; Ο απολυμένος καθηγητής, ο απολυμένος δημοτικός υπάλληλος, ο Gregor βγαλμένος σαν φάντασμα μέσα από τη «Μεταμόρφωση» του Κάφκα, που θα ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του με το σώμα ενός αποκρουστικού, γιγαντιαίου εντόμου, ο Άδωνις Γεωργιάδης μεταμφιεσμένος κατάσκοπος;

Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να καθοριστεί με ακρίβεια και σαφήνεια η οικονομική, κοινωνική και πολιτική δομή της νέας κοινωνίας που θέλουμε να χτίσουμε. Κι αυτό το πρόγραμμα πρέπει να περιγράφει ξεκάθαρα πώς θα είναι ο καινούριος κόσμος που υποσχόμαστε. Κι ακόμα εξίσου καθοριστικό είναι αυτό το πρόγραμμα να γεννηθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι από

επαγγελματίες φωστήρες της επανάστασης.

Τα αντανακλαστικά είναι μειωμένα. Άδικα ο καλλιτέχνης προσπαθεί να ξεσηκώσει τα πλήθη.
Του γυρίζουν την πλάτη, όπως έκαναν τότε στο Μαγιακόβσκι.

Κι αυτός ο σκύλος έχει βάλει σκοπό της ζωής του να γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες. Τρώει ακατάπαυστα από τις έντεκα μέχρι τις τρεις! Τι γυρεύουν οι χορτασμένοι πλάι στους πεινασμένους;

Πήρα ένα e-mail. Οσφρίζομαι τα πάντα: τον τηγανιτό γαύρο από απόσταση, το χορωδιακό φάλτσο, τις ερμαφρόδιτες καταστάσεις, το ακαλαίσθητο του τοπίου, τις συναλλαγές κάτω απ το τραπέζι, καθώς και το συγκαλυμμένο οπορτουνισμό.

Είμαι κομμουνιστής, φτωχός, αόμματος
ορίστε έχω και χαρτιά του κόμματος
βοηθήστε με, μαντάμ, να ανανήψω
το αριστερό μου παρελθόν... να τους το κρύψω.******

Παύλος Σιδηροπουλος,* Άγγελος Σικελιανός,** Φραντς Κάφκα,***

Βολφ Μπίρμαν,**** Μαρίζα Κωχ,***** Τζίμης Πανούσης******

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Με τα χέρια ανοιχτά, σκεπάζω το πορτρέτο του Νταβίντσι

για να μη φανεί το μισό χαμόγελο της Τζοκόντα,

που με πρόδωσε και έκλαψα.

Οι πευκοβελόνες μου τρυπάνε τα δάχτυλα

κι έτσι νιώθω ζωντανός, νιώθω να ελπίζω.

Η μουσική σφυρίζει στα αυτιά μου

από τους θλιμμένους ήχους του βιολιστή παλιάτσου.

Του Μπετόβεν οι νότες με τρελαίνουν

και του κλείνω τα μάτια με γαρίφαλα

να μη βλέπει τα πλήκτρα να παίζει.

Μα εκείνος κουφός και τυφλός,

συνεχίζει να δίνει ζωή στη γέρικη βάρκα.

Ζωντανός φρουρός, πανοπλία.

Στη σκιά του πλατάνου κλέβω όνειρα

προσπερνώντας τη λίμνη των κύκνων,

τις ξύλινες γέφυρες.

Τότε παίρνω μπογιές και πινέλα και βάφω το ηλιοβασίλεμα.

Και στα κλειστά εργοστάσια βάζω καπνό και φουγάρα.

Και γελάω και κλαίω και χαίρομαι και τρελαίνομαι
και τρέχω στο λιμάνι που πνίγεται τρυφερά 
αγκαλιά με τη θάλασσα κι απ’ το μίσος και την αδράνεια των ανθρώπων.

Κι έτσι φεύγω, αλλάζω ορίζοντα

για να βρω το λιμάνι που σε μένα ταιριάζει.

                          Μα η βάρκα που περίμενα

                          με λαχταρά εκεί να με πάει
                          δε χωράει στο νησί με τα κότερα.

Μου ζητάει συγνώμη,

χαμηλώνει το βλέμμα της

και γυρίζει στο δικό μας λιμάνι.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα μακάβρια θεάματα

είναι η εικόνα της μικρής φυλακής μου.

Όλα αυτά κι άλλα τόσα μακάβρια θεάματα,

όποια πόρτα ή παράθυρο αν ανοίξω

μου ξεσκίζουν τα όνειρα, την ανάσα,

το βλέμμα βουλιάζουν.

Του Νταβίντσι τον πίνακα σκέπασα

και τη φάτσα του θλιμμένου παλιάτσου

προσπερνώντας τη λίμνη των κύκνων,

τις ξύλινες γέφυρες.*

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Πολλές φορές ο μεθυσμένος πελαργός έκανε γκάφες και παρέδιδε λάθος μωρά και λάθος αυγά σε λάθος παραλήπτες. Έτσι, συναντήσαμε στα παραμύθια και στα καρτούνς, κότες να μεγαλώνουν πάπιες, πάπιες να μεγαλώνουν κύκνους, γάτες να μεγαλώνουν πάνθηρες, παπαγαλάκια να μεγαλώνουν δεινόσαυρους και αρκούδες να μεγαλώνουν ανθρώπους. Ποιος όμως πήρε το αυγό του φιδιού; Ποιος το συντηρεί και ποιος το μεγαλώνει; Γιατί δεν το παρέδωσε στο τσίρκο, να λικνίζεται στους ήχους του φλάουτου; Ποιους εξυπηρετεί η ύπαρξή του;

Σήμερα είναι 24 Ιούλη, είναι η μέρα της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.

Όμως για ποια δημοκρατία μιλάμε; Την αποικιοκρατική; Των υποταγμένων;

Των ξεπουλημένων; Των ανέραστων, που δεν είναι ικανοί να ερωτευτούν τον τόπο τους; Τη Γη; Τον Αέρα; Το Νερό; Το Φως; Τα Βράχια και τα Αγάλματα; Τη Θάλασσα και τα Ποτάμια; Τις Μυρωδιές και τα Χρώματα; Τους Θεούς που έκαναν Έρωτα με τις Θνητές; Τον Αριστοτέλη, τον Ηράκλειτο, τον Επίκουρο;

Μυστικές δημοσκοπήσεις που παράγγειλαν τα δυο μεγάλα κόμματα, που διεκδικούν την εξουσία παρουσιάζουν σοκαριστικά αποτελέσματα.

Κι είστε εσείς αυτοί που καλλιεργήσατε αυτό που μεγαλώνει. «Που το σκοτώνουν από βαγόνι πριν προλάβει να γίνει τρένο». Πώς θα αντιμετωπίσετε τον κίνδυνο που έρχεται; Θα το καταπιείτε και θα συνυπάρξετε μαζί του ή μήπως νομίζετε ότι θα το ενσωματώσετε; Μήπως είστε και σεις ίδιοι;

Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα
κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ θεμελιώνετε ατάκα.
Διαλέγετε ένα πτηνό ει δυνατόν με δυο κεφάλια
το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σαν βεντάλια **

Κυκλοφόρησαν και προστατευτικά αυτοκόλλητα για τις εισόδους των νοσοκομείων και των τηλεοπτικών σταθμών «ΜΗ ΒΑΡΑΤΕ ΤΟΝ ΑΔΩΝΗ» όπως ήταν παλιά στα σαλούν στο ΦΑΡ ΟΥΕΣΤ «ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΙΑΝΙΣΤΑ».

Συμβαίνουν και ευτράπελα με την κινητικότητα και τις μετατάξεις. Άκουσα πως αρκετούς από τους δημοτικούς αστυνομικούς τους προορίζουν για φύλακες κρατουμένων στις φυλακές κάνοντας τους μια βασική εκπαίδευση το καλοκαίρι και τοποθετώντας τους από Σεπτέμβρη. Όπως επίσης τους καθηγητές της τεχνικής εκπαίδευσης, θα τους μετακινήσουν σε νοσοκομεία. Όσο για τους δημοσιογράφους της ΕΡΤ, χωρίς να είναι διασταυρωμένη η πληροφορία, έμαθα πως τους στέλνουν στη Βόρεια Κορέα για στρατιωτική εκπαίδευση. Θα τους επιμελείται η Φώφη…

Και για να μην το ξεχάσω! Όταν σου δίνεται η ευκαιρία να αποδυναμώσεις την εξουσία, δεν της δίνεις συγχωροχάρτι ή αναβολή. Τη βαράς στο ψαχνό σύντροφε. Ειδικά, όταν το αποτέλεσμα εξαρτάται από τη δική σου ψήφο.

*Το «πεζογράφημα δωματίου» περιέχεται στην ποιητική μου συλλογή «Μην καπνίζεις στο κρεβάτι», στο Κόκκινο βιβλίο. Αίγιο 1999 **Γιάννης Κακουλίδης. 

Η ΤΕΧΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΤΕΧΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

                                                      Κάτι γυμνό και ξέσκεπο

                                                      στα ολανοιγμένα πλάτια,

                                                      που ζωντανό θα το ’δειχναν
                                                      μόνο δυο φλόγες μάτια,

                                                      κάτι από τους σάτυρους

                                                      κρατιέται κι είναι αγρίμι

                                                      και είν' η φωνή του ασήμι,

                                                      μη φύγεις, ειμ' εγώ.

                                                                                     
                                                                                     ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ένα λάθος συγχωρείται. Το δις εξ αμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Όταν όμως μια κίνηση είναι διαρκώς επαναλαμβανομένη θεωρείται αυνανισμός.

Οι βουλευτές και οι υπουργοί της κυβέρνησης πριν από τη συνεδρίαση της Βουλής

για το πολυνομοσχέδιο, είχαν στηθεί έξω από τα προποτζίδικα για να ποντάρουν στο στοίχημα.
Ο μεταρρυθμιστής της ταραμοσαλάτας ανακοίνωνε από τα ηλεκτρονικά μέσα υπό μορφήν διαγγέλματος πως κέρδισε το στοίχημα και πως ο ΦΠΑ στην εστίαση θα πάει 13% δοκιμαστικά μέχρι και το τέλος του Δεκέμβρη. Ο Βενιζέλος δεν κατάλαβε καλά, μπέρδεψε τις ημερομηνίες και νομίζοντας ότι ισχύει από τώρα πήρε σβάρνα τα σουβλατζίδικα. Ο Άδωνις νόμισε ότι έπιασε δεκατριάρι στο ΠΡΟ-ΠΟ και πήγε να το εξαργυρώσει.

Οι ηλίθιοι χαλάσανε την έκπληξη του Σόιμπλε, που θα ερχόταν ντυμένος Αη-Βασίλης, εν τω μέσω του καλοκαιριού, να τους το ανακοινώσει.

Ένας βουλευτής σε ένα προποτζίδικο είδε απότομα μια αφίσα του Στάλιν και υπέστη ελαφρύ ισχαιμικό επεισόδιο, άλλος μέσα στο συνωστισμό έχασε το βρακί του.

Θα προλάβουν να γυρίσουν να ψηφίσουν στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο για να στηρίξουν την κυβέρνηση;

Μνημόνια, ελεγχόμενες χρεοκοπίες, μη βιώσιμο χρέος, ελλείμματα, δημοσιονομικό χρέος, μείωση κατανάλωσης, μαζικές απολύσεις, ανεργία, αυτοκτονίες…

Όλοι όσοι είχαν μαζευτεί γύρω από τη Βουλή έφυγαν απογοητευμένοι με τα κεφάλια

κάτω, όταν ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας από τον αντιπρόεδρο της

Βουλής. Τι περίμεναν; Κάτι διαφορετικό; Τα αντανακλαστικά είναι μειωμένα. Αυτό φταίει.
Ο τοκογλύφος ήρθε κι έφυγε προτείνοντας καινούργιο μνημόνιο.

Είναι λάθος της αριστεράς, όλων των πτυχών, της  υποψήφιας για κυβέρνηση, της κομμουνιστικής και της εξωκοινοβουλευτικής, που δεν κατάφερε, μέχρι τώρα να δώσει αυτό που πρέπει να δίνει η αριστερά, ένα πλαίσιο δράσης και εξέγερσης. Όλες μαζί ή η καθεμιά χωριστά ή σε συνδυασμό.

Όταν γύρισε ο Χατζιδάκις από το εξωτερικό το 1972, τα χρόνια της χούντας, πολλοί περίμεναν πως θα γράψει ένα έργο με συνθήματα κατά του καθεστώτος. Όμως αυτός προτίμησε να αντιπαραθέσει τους Έλληνες ποιητές φτιάχνοντας τον Μεγάλο Ερωτικό. Αυτό θα κάνω και εγώ τώρα χρησιμοποιώντας Έλληνες ποιητές και αποσπάσματα από τις Γραφές. Οι τέχνες συντροφεύουν τους αγώνες.

Αυτές τις μέρες εκτός από τη ζέστη, τους σεισμούς και την εφαρμογή του μνημονιακού κυβερνητικού έργου από μια τσογλανοπαρέα, με ενοχλεί κι ένας οργανωμένος αντικομμουνισμός στα ηλεκτρονικά μέσα και τα έντυπα, που έχει φτάσει σε επίπεδο θράσους και λασπολογίας. Τι όμως περιμένεις από τα γουρούνια που έχουν συνηθίσει να κυλιούνται στη λάσπη; Το καλό είναι ότι εξακολουθούν να φοβούνται.

ΠΡΩΤΟ

Aπό τη νέα πληγή που μ' άνοιξεν η μοίρα
έμπαιν' ο ήλιος, θαρρούσα, στην καρδιά μου
με τόση ορμή, καθώς βασίλευε, όπως
από ραγισματιάν αιφνίδια μπαίνει
το κύμα σε καράβι π' ολοένα
βουλιάζει... Γιατί εκείνο πια το δείλι,
σαν άρρωστος, καιρό, που πρωτοβγαίνει
ν' αρμέξει ζωή απ' τον έξω κόσμον, ήμουν
περπατητής μοναχικός στο δρόμο…..

Mα να' στην ησυχία αυτή, απ' το γύρο
τον κοντινό, προβάλανε τρεις ίσκιοι.
Ένας Aτσίγγανος αγνάντια ερχόταν,
και πίσωθέ του ακλούθααν, μ' αλυσίδες
συρμένες, δυο αργοβάδιστες αρκούδες.

Kαι να' ως σε λίγο ζύγωσαν μπροστά μου
και μ' είδε ο Γύφτος, πριν καλά προφτάσω
να τον κοιτάξω, τράβηξε απ' τον ώμο
το ντέφι και, χτυπώντας το με το 'να χέρι,

με τ' άλλον έσυρε με βία τις αλυσίδες….

ΔΕΥΤΕΡΟ

Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

ΤΡΙΤΟ

Ξεκρέμασε τις φλόγες απ’ τις υψικάμινους ξεκρέμασε
Και τη σκουριά των καραβιών γύρω απ’ το λαιμό σου
Και πήγαινε ανάμεσά τους πήγαινε κατάλευκος
με το πουκάμισό σου ανοιγμένο

Χαμήλωσε.

Από ψηλά δεν ζωγραφίζονται τα όνειρα
Δε διακρίνεται η αλήθεια.

Χαμήλωσε.

ΤΕΤΑΡΤΟ

Έως πότε θα βασιλεύει υποκριτής και θα παγιδεύεται ο λαός;

ΠΕΜΠΤΟ

«Εάν υποθέσωμεν, ότι ομιλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπην, έγινα όμοιος προς τον άψυχον χαλκόν, που βουίζει, όταν τον κτυπούν, ή προς το κύμβαλον, που βγάζει θορυβώδη και χωρίς σημασίαν ήχον». (Προς Κορινθίους Κ.Ιγ 1)

ΕΚΤΟ

Καληνύχτα, λυπημένε αδερφέ μου

Αν τύχει να δεις ένα μεγάλο αστέρι

είναι που θα σε συλλογίζομαι

καθώς θ' ακουμπήσεις τ' όπλα σου στη γωνιά

θα ξαναγίνεις ένα σπουργίτι.

Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις

χτύπα με αλλού μη σημαδέψεις την καρδιά μου.

Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο.

Δεν θα 'θελα να το λαβώσεις.

Άγγελος Σικελιανός, Κωνσταντίνος Καβάφης, Αντώνης Κολυβάς,

Ιώβ, Απόστολος Παύλος, Τάσος Λειβαδίτης

Στη φωτογραφία το γλυπτό με τα 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, αναπαριστά τα παιδιά του Λίντιτσε της Τσεχοσλοβακίας, που θανατώθηκαν στους θαλάμους αερίων των χιτλερικών και στέκει στο μαρτυρικό χωριό για να θυμίζει τη «σχέση» του ναζισμού με τα παιδιά...

ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Δημόσια Νέα Τηλεόραση

                       

Μια σιωπή καταλυτική. Η πόρτα κλειδωμένη
το στίγμα σου ξεμακραίνει κι η νύχτα απορρυπαντική.
Βλέμμα γυάλινο, χλωμό. Σ’ ένα παιχνίδι χαμένο
ψάχνεις για κερδισμένο κι εγώ πάλι στο βυθό.
Όμως με τίποτα δεν μπορείς να μου στερήσεις το όνειρο.
Δικαίωμα στο όνειρο, δικαίωμα στο τίποτα
όμως με τίποτα δεν μπορείς, να μου στερήσεις το όνειρο.
Φυγάς σε δίκη που εκκρεμεί, που τίποτα δεν περιμένει
παρά απόφαση καταδικαστική. Μέσα σε γυάλινο κελί
η τύχη σου δοσμένη. Το μέλλον ξεμακραίνει.
Η όψη σου αποθαρρυντική. Όμως με τίποτα, με τίποτα,
με τίποτα, με τίποτα, δεν μπορείς να μου στερήσεις το όνειρο...

ΛΑΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Όταν ένας ναρκομανής δεν παίρνει τη δόση του, κρυώνει, τρέμει, πονάει σε όλο του το κορμί, ιδρώνει, έχει μυϊκούς σπασμούς και ένα σωρό αλλά στερητικά συμπτώματα. Τελικά, ποιοι είναι αυτοί; Και πώς τα κατάφεραν έναν ολόκληρο λαό να τον κάνουν να συμπεριφέρεται σαν ναρκομανή, φοβισμένο μήπως δεν καταφέρει να πάρει τη δόση του;

Οι φασαρίες είχαν ξεκινήσει. Καθηγητές συνεπλάκησαν με τα ΜΑΤ στο Υπουργείο Παιδείας. Οι δήμοι απειλούν με λουκέτα μετά από τις μετατάξεις και τις μαζικές απολύσεις. Οι δρόμοι θα γεμίσουν με σκουπίδια σε φουλ τουριστική περίοδο.

Θα καταφέρουμε να διώξουμε τα σκουπίδια πριν από τις Γερμανικές εκλογές;

Τα στρουμφάκια θα ψηφίσουν τα πάντα στη βουλή. Πετσοκομμένες θα ’ρθουν οι δόσεις και θα δοθούν μέχρι και τις Γερμανικές εκλογές, αφού πρώτα πειθαρχήσουμε στρατιωτικά στα νέα μέτρα και στις ανθρωποθυσίες που θα μας ζητήσουν.

Κοιμόμουνα. Ξύπνησα ιδρωμένος. Ο ιδρώτας μου μύριζε την αλκοόλη της προηγούμενης μέρας. Έβλεπα στον ύπνο μου μια μεγάλη μπάλα σαν υδρόγειο, που την κουλαντρίζανε στα βαθιά μπλε, πράσινα και κόκκινα άγρια κύματα. Συνοδευόταν από επικές μουσικές του Μεσαίωνα. Στο επάνω μέρος της μπάλας φαινότανε θολά η Βουλή των Ελλήνων και είδα πως ο τρελός της Βουλής είχε γίνει υπουργός Υγείας.

Το όνειρο ήταν έγχρωμο διαθέτοντας όλα τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας

και τρισδιάστατα. Μετά είδα τον Νταβλούρο ντυμένο με τα ρούχα του Σπίθα, του φίλου του Θαλάσση στο μικρό ήρωα, με φούμο στη μούρη και με σφεντόνα στην κωλότσεπη, πρηνηδόν να προσπαθεί να κόψει τα καλώδια από τους αναμεταδότες της ΕΡΑ Πάτρας στο Παναχαϊκό. Ήταν όνειρο! ΑΛΗΘΕΙΑ, τα όνειρα λογοκρίνονται;

Έφτιαξα βιαστικά καφέ. Άνοιξα την τηλεόραση. Η πραγματικότητα ήταν η συνέχεια του ονείρου μου. Βλέπω στην οθόνη της τηλεόρασης την μπάλα να την παίρνουνε τα σαράντα κύματα και από κάτω το λογότυπο ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ με μουσικό χαλί πρελούδια, κάτι σαν νεκρώσιμες ακολουθίες.

Ποιος πέθανε; Έκανα γρήγορα ζάπινγκ στα ιδιωτικά κανάλια. Μην έπαθε τίποτα ο Βαλσαμωμένος; Δεν είχε όμως συμβεί τίποτα. Ένα λιποθυμικό επεισόδιο και μια δυσκολία στην ούρηση του Κωνσταντίνου του τέως.

Γέμισα απορίες. Τι συνέβη; Από πού εκπέμπουν; Μπήκαν τα ΜΑΤ και τους διώξανε; Εκπέμπουν από κανένα βανάκι στην Παιανία, από το Skai, από το Mega, από τον Antenna, από την ΓΑΔΑ, από το σπίτι της Μιμής, από το σπίτι του Μητσοτάκη;

Τελικά πληροφορήθηκα πως εκπέμπουν από ιδιωτικά στούντιο, δηλαδή από τα παλιά στούντιο του Mega.

Μετά σκέφτηκα το λογότυπο ΕΔΤ. Δεν μου αρέσει. Δεν είναι καθόλου εύηχο. Θα κάνουμε και καιρό να το συνηθίσουμε. Δεν είναι πιασάρικος ο τίτλος.

Το Ρ, τι έγινε το Ρ; Τι θα γίνει με τη δημόσια Ραδιοφωνία;

Έβαλα το μυαλό μου να δουλέψει σαν διαφημιστής για να βρω κάτι προσιτό,

κάτι σαν ρεφραίν από τραγούδι του Καρβέλα. Και ως εκ θαύματος θυμήθηκα την περίπτωση του Πανιωνίου που διαλύοντας την προηγούμενη Α.Ε. δημιούργησε μια καινούργια και έγινε ο Νέος Πανιώνιος.

Άρα εδώ έχουμε Δημόσια Νέα Τηλεόραση, Δ.Ν.Τ. Δεν θα δυσκολευτούμε καθόλου να το συνηθίσουμε και να το προφέρουμε ! Έχουμε κι ένα παρελθόν…….

ΑΝΤΙ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

ΑΝΤΙ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Έπειτα απ’ το μεγάλο μπουμ
Χίλιοι φακοί να κάνουν ζουμ,
Πλάνα ωραία της καταστροφής
Με φωτιές και σάρκες να τραφείς
Όταν η αράχνη θα νιώθει ευφυής
Στριμωγμένη στο μπετόν της οροφής.

Είχες πει χρειάζεται καιρός
Να φτιαχτούν σκουπίδια ένας σωρός
Να σκεπαστούνε φεγγίτες και φωταγωγοί
Να συμβούνε θάνατοι αργοί
Να γεννηθούνε καινούργιοι πυροτεχνουργοί
Για να αξίζει να επιστρέψεις στον πλανήτη γη.

Τη ζωή που σκότωσα εγώ
Είναι η ζωή που νοσταλγώ
Με τα σκεπάσματά σου έχω σκεπαστεί
Το κορμί σου έχω αφουγκραστεί
Η ύπαρξή σου καράβι που έχει βυθιστεί
Με φωνάζεις τελευταίο ασυρματιστή.

Μπαίνοντας πρωί σε ένα ταξί
Καίγομαι μέσα στο οξύ
Βλέπω στα μάτια των περαστικών
Ξυραφιές ονείρων χθεσινών
Σου κοκκινίζει τα νύχια το μανόν
Και είσαι θύτης μα και το θύμα συνθηκών.

                                                                                    ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Μπορεί όμως ο παπάς να κάνει τα ράσα, αν είναι καλός μόδιστρος ή ακόμα και μοδίστρα. Η αμφίεση συμβάλλει ελαφρώς στη σκηνική παρουσία, δε σημαίνει όμως, πως αν φορέσω τη στολή του ποδοσφαιριστή, πως μπορώ να παίξω και ποδόσφαιρο.

Οι λαοί από τους αρχαίους χρόνους το γνώριζαν αυτό και έδιναν την ευκαιρία

στο πλήθος να μεταμφιέζεται και να παριστάνει ό,τι ονειρεύεται, ό,τι φαντάζεται και ό,τι λειτουργεί υπολανθάνον στο υποσυνείδητό του.

Κάπως έτσι θα βγήκαν και οι μουσαντοί (οι κάλπικοι). Κοιτάζοντας τον εαυτό τους στον καθρέφτη, διαπίστωσαν πως η στολή της μεταμφίεσης τούς πηγαίνει γάντι και πως μπορούν να παραστήσουν έναν κακοπαιγμένο ρόλο για όλη τους τη ζωή.

Αρκεί όμως μόνο το περίβλημα;

Παριστάνω τον πολιτικό, τον διανοούμενο, τον καλλιτέχνη, τον σκηνοθέτη, τον συνδικαλιστή, τον τραγουδιστή, τον δεσπότη, τον δάσκαλο, τον προπονητή, τον κομμουνιστή, τον αγνό, τον δίκαιο, τον πατριώτη, τον πιστό, τον οικογενειάρχη και ο ρόλος μού βγαίνει!

Κακοί ντυθήκανε καλοί και πιάσαν εξουσίες
Κι υπερωρία πέσανε στις αγιοαμαρτίες
Λύκοι ντυθήκανε αρνιά κάνουν πως μπεμπενίζουν
Κι όσοι τους είδαν για ψητά στον Άδη αρμενίζουν*

ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

Ο Βορίδης δεν έκανε μια λανθασμένη και άστοχη δήλωση. Τους δήλωσε

ευθέως «παρών» στο συνέδριο. Ήταν μια αρχηγική παρουσία δείχνοντας τους πως ανά πασά στιγμή είναι έτοιμος να αναλάβει το ρόλο του ηγέτη στη Ν.Δ. και επίσης, πως μπορεί να τους φέρει κι άλλους απ’ τα αμπέλια, σε περίπτωση δυσκολίας σχηματισμού κυβέρνησης στο εγγύς μέλλον. Ο Άδωνις ακολούθησε τις απόψεις του πραγματικού του αρχηγού. Όσο για τον Πολύδωρα. Ήταν ένα ξέσπασμα. Μια ορμονική διαταραχή.

Ο Άδωνις χτυπάει τον Καμμένο και ο Καψής μέσα από τα «ΝΕΑ» εκτελεί.

Αλήθεια! Για να μην το ξεχάσω. Να τους χαίρεστε τους συνέδρους. Είναι διαλεχτοί! Ένας κι ένας!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πάμε πάλι πίσω. Πού είχαμε μείνει;

Α! ναι στα ράσα και στον παπά. Ο Λόγος είναι τόσο ισχυρός, που μπορείς να τον εκφράσεις δυναμικά ακόμα και ξεβράκωτος ή τόσο απλά, με ένα τζιν, με ένα μακό μπλουζάκι και αθλητικά παπούτσια και τα σκηνικά να είναι άδειοι τοίχοι.

Αρκεί να υπάρχει ρυθμός, πάθος, ανάσα, καρδιά, ένταση, νεύρο, σωστή άρθρωση, παύσεις, άρσεις, συναίσθημα και το κυριότερο: ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ. Όταν προσπαθώ να μεταδώσω ένα μήνυμα, δεν θα πρέπει να φοβάμαι τις λέξεις ΕΑΜ – ΕΛΑΣ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ όπως επίσης τις λέξεις ΑΝΥΠΑΚΟΗ- ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Παλιέ μου πόθε, στο πέρα δώθε,
μη σε χαλάσουν
φοβάμαι, για εσένα πιο πολύ.
Όλα τα φτύνω, τα καίω όλα,
μπαίνω και βγαίνω
και δένω, με εσένα απ’ την αρχή **

Καληνύχτα συνιστώσες …..

*ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ **ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ