ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ ΚΑΙ ΠΑΤΑΤΕΣ ΕΧΩ...

                     ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ ΚΑΙ ΠΑΤΑΤΕΣ ΕΧΩ …

Πότε πρόλαβαν να μου μείνουν συνήθειες απ’ το στρατό

όταν δεν πρόλαβα να φορέσω ούτε τις κάλτσες μου;

Όταν κηρύχτηκε ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος

Όταν εξερράγη το ηφαίστειο της Σαντορίνης

Όταν εξερράγησαν οι μπαρουταποθήκες του μέλλοντος

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Καύσωνας με συννεφιά. Θολό τοπίο.

Οι γύπες και τα κοράκια πετάνε χαμηλά. Τα φίδια, οι ύαινες, οι αρουραίοι και τα τσακάλια καραδοκούν πάνω από το πτώμα του 62%. Τους τρέχουνε τα σάλια και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να το ξεκοκαλίσουν.

Ο Φον Βαρ Ρουφ πίνει την ροζέ σαμπάνια του στην άκρη της πισίνας.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης τον πίνει στην άκρη στο ποτάμι, τον καφέ του.

Ο μικρός Αλέξης έχει παραδώσει στους αλληλέγγυους ξένους το σακάκι του, το παντελόνι του, 

το σώβρακό του και δυο γυαλένια, που τα είχε πάρει μαζί του για γούρι.

Τουλάχιστον του έμεινε ο έρπης.

-Αλέξη, μου φαίνεται πως έρπεις.

Πάμε τώρα στο ρεπορτάζ.

Έχουμε νεότερες πληροφορίες. Στις σφυγμομετρήσεις ο Λεβέντης παίρνει 3,5%

και το ιστορικό ΚΚΕ 3,2%. Τους απορρόφησε ο Βασιλάκης.

-Καρπούζια και πατάτες έχω…

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Το μνημόνιο είναι μνημόνιο και η Τρόικα είναι Τρόικα.

Είναι πια σαφές μετά από τόσους μήνες.

-Σύντροφοι, αν δεν ψηφίσετε το νομοσχέδιο, αύριο δε θα είμαι πρωθυπουργός, εκλιπαρεί ο Αλέξης.

Η πλειοψηφία της κεντρικής επιτροπής τάσσεται κατά του μνημονίου.

Η Νάντια Βαλαβάνη παραιτείται.

Υπέρτατη ανιδιοτέλεια, φωνάζει η Ζωή.

Ο Ευκλείδης δεν μπορεί να πείσει ούτε τον εαυτό του. Τον δυσκολεύει και η γλώσσα.

Δεν καταλαβαίνει ελληνικά.

Μας πήρε το ποτάμι… Μας πήρε ο ποταμός.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

Συγκέντρωσαν ταυτότητες και βρήκανε τους βλάχους. Εξέτασαν το γενεαλογικό τους δέντρο και όσοι ήταν από καταγωγής, τους έστειλαν στα χωριά τους να φυτεύουνε μαρούλια και να αρμέγουν κατσικούλες. Κι έτσι ξεφούσκωσε το δημόσιο, χτυπήθηκε η αστυφιλία και μειώθηκαν οι εισαγωγές στα είδη διατροφής. Ανάπνευσαν οι τράπεζες, μειώθηκε το εξωτερικό χρέος και έπαψαν να κυκλοφορούν λαχανί αγροτικά στο κέντρο της πόλης.

Η Βουλή  ξεκίνησε τις διαδικασίες της  για την ψήφιση του νομοσχεδίου.

Η Ζωή έβγαλε λόγο, τσαμπουκαλεμένη, για τις πολεμικές αποζημιώσεις και τα κλεμμένα αρχαία μάρμαρα. Αποσύρθηκε από το προεδρείο καλώντας να την αντικαταστήσει ο πρώτος αντιπρόεδρος της βουλής, Αλέξης Μητρόπουλος.  

Μολότοφ και δακρυγόνα στο Σύνταγμα, μπροστά απ’ το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια».

-Αλέξη, μας πήρε το ποτάμι, μας πήρε ο ποταμός. Μας έφαγε το έντιμο μνημόνιο και η απειλή χρήσης της δεδηλωμένης.

- Αλέξη, το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Το ΠΑΣΟΚ είναι παντού…

Τους εμπιστεύτηκες και σε γούλισαν στα βράχια σα χταπόδι και σου πήρανε και τα γυαλένια που είχες για γούρι και το σώβρακο με τον Ντόναλντ Ντακ και σου ’μεινε ο έρπης.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

Πού είναι ο Αλέξης;

Παίζει μπιρίμπα με τον Αδιάβροχο στο προεδρικό μέγαρο;

Δεν μπόρεσε να αντικρίσει τη Ζωή κατάματα;

Πήγε στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ;

Συνάντησε τον Λεβέντη και του ζήτησε να μετέχει στην καινούργια κυβέρνηση;

Πετάει μολότοφ στο Σύνταγμα;

Θα μετέχει στην ψηφοφορία του τρίτου μνημονίου ή θα το παίξει αντιμνημονιακός;

ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟ

                                          ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟ 

Σε είπανε Θεό
και δε Σε πίστεψα,
γιατί αν ήσουνα
θα ’χες φόβο,
θα ’χες τρόμο
θα ’χες ντροπή
γιατί αν ήσουνα
θα Σε λυπόμουνα.

Σε είπαν επανάσταση
και Σ’ ακολούθησα,
ήθελα να γκρεμίσεις,
ήθελα να χτίσεις,
ήθελα να τελειώσεις
και ν’ αρχίσεις,
ήθελα ν’ αλλάξεις
κι Εσύ
κι εγώ

Και μ’ άφησες στους πέντε δρόμους.

                           ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΥΚΑΡΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Αδελφούλα, παρά τα όσα έχουν υποστηριχθεί, δεν ήσουν εσύ αλλά εγώ που έπρεπε να γίνω για όλες και όλους το παράδειγμα προς μίμηση.

Γιατί αυτό που θέλουν να ξεχνούν οι Αντίγονοι είναι το γεγονός ότι η Εξουσία χτίζει την ισχύ της πάνω σε εικόνες ηρώων και τάφων.

Όσο για μένα, αιώνες τώρα οι Αντίγονοι με σκηνοθετούν, με καρφώνουν πάνω στις σταυρωτές ερμηνείες τους…

Η ντουντούκα του αγροτικού προαναγγέλλει το γάμο του Καραγκιόζη στα Ψηλά Αλώνια με εισιτήριο. Η κρίση αξιών που λανσάρεται σαν οικονομική κρίση θα φέρει πίσω τους αρκουδιάρηδες με τις αλυσίδες και τα ντέφια.

Οι Δειλοί και οι Μοιραίοι αγκαλιά στο Κοινοβούλιο.

«Άδεια μου αγκαλιά Χριστέ… Άδεια μου αγκαλιά …»

Τη μεγάλη λεωφόρο διανύουν ο Ιησούς και ο Ντόναλντ Ντακ πιασμένοι χέρι-χέρι.

Σκαφτιάδες ξηλώνουν την άσφαλτο και νύμφες ντυμένες στα λευκά σπέρνουν μαρούλια και χασίσι τραγουδώντας τραγούδια της επανάστασης.

Κατσικούλες αγελάδες, αρνάκια και κοτούλες βόσκουν αμέριμνα.

Όλα είναι «Ζωή και Κότα» 

Οι ολιγάρχες του πλούτου δεν τα παίρνουν από παντού: από τις τράπεζες, από τα ΜΜΕ και τα δημόσια έργα.

Τα φαντάσματα του παρελθόντος ηττήθηκαν. Πώς το εξαργυρώσατε;

Πώς το 62% ψήφισε ΟΧΙ και σεις μετά από λίγες μέρες υπογράφετε το τρίτο μνημόνιο;   

Το ποτάμι δεν ποτίζει τα δένδρα για να μεγαλώσουν. Παίρνει ανθρώπινη φωνή και βροντοφωνάζει: «Φέρτε μου μνημόνια να τα υπογράψω».

Διευθυντής τοπικής εφημερίδας τρώει σκυλοτροφές ακολουθώντας τυφλά τις οδηγίες του σύντροφου Μαδούρο.

Η Άντζελα Δημητρίου τάσσεται υπέρ του ΟΧΙ λέγοντας:

- Εγώ θέλω να τρώω ελληνικά κρέατα και όχι εγχώρια.

Η λύση δεν ήταν ο Γιάνης με ένα νι αλλά το ΕΛΑΣ με ένα λάμδα.

Ο Γιάνης ταξιδεύει για τη Αίγινα, επικαλούμενος σοβαρή οικογενειακή υπόθεση, ποζάροντας στο κατάστρωμα του καραβιού σαν τον Φρέντυ Μέρκιουρι.

Γιάνη μου το μαντήλι σου,
τι το ’χεις λερωμένο βρε Γιάνη, Γιανάκη μου,
τι το ’χεις λερωμένο βρε παλικαράκι μου;
 
Το λέρωσε η ξενιτιά,
τα έρημα τα ξένα βρε Γιάνη, Γιανάκη μου,
τα έρημα τα ξένα βρε παλικαράκι μου.

Ο Σταύρος Θεοδωράκης, επικεφαλής του Ποταμιού, έβαλε ως όρο την αποχώρηση του Γιάνη Βαρουφάκη απ’ την κυβέρνηση.

Πέντε ποτάμια το ’πλυναν,

και βάψαν και τα πέντε βρε Γιάνη, Γιανάκη μου,

και βάψαν και τα πέντε βρε παλικαράκι μου.

Στη Βουλή συνεχίζονται οι διαδικασίες. Πρόταση-Αποδοχή-Σύμβαση.

Ευτυχώς που υπάρχει και ο Φίλης, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, αυτός ο ωραίος άντρας, με την κατάθλιψη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο και το φιστικί μπλουζάκι -τύπου λακόστ- με το μαύρο ρέλι στο γιακαδακι και στα μανίκια. Μεταμοντέρνα τέχνη εν κινήσει.

Μοναχά μην ξεχαστεί και πάει στο ζωολογικό κήπο γιατί θα τον γλύψουνε οι μαϊμούδες, οι χιμπατζήδες και οι γορίλες. Ή να μην τον πάρει χαμπάρι ο σούπερ Γκούφη και τον τεμαχίσει σε μερίδες.

Ο Θεοχάρης Θεοχάρης τον έβλεπε στο πάνελ και δάγκωνε τα χείλη του. Πιεζότανε να μη γελάσει. Όμως δε διαφωνούσε, δεν έκανε κριτική. Σε έναν μελλοντικό ανασχηματισμό ίσως να βρίσκονται μαζί στην ίδια κυβέρνηση.

Το θέατρο του παραλόγου εξακολουθεί. Τι άλλο θα δούμε σ’ αυτή τη χώρα

μ’ όλους αυτούς που μπλέξαμε;

Η παράσταση αρχίζει. Όλες οι φιγούρες στη σκηνή.«Ο γάμος του Καραγκιόζη»

Η Βουλή ολοκλήρωσε τις διαδικασίες της για την ψήφιση του τρίτου μνημονίου.

Η πορνογραφία του τρόμου. Οκτώ δήλωσαν παρών. Δύο όχι. Επτά απουσίες.

Ζωή και κότες

Τρύπιες κιλότες

Άδειες καπότες

Μπράβο πατριώτες!

Οι οπορτουνιστές, οι φιλοεξουσιαστές και οι δραχμοφοβικοί επικράτησαν.

Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης είναι πλέον αναπόφευκτος. Διευρυμένος.

Θα μετέχουν σ’ αυτήν κι από τα άλλα κόμματα. Τα υπάρχοντα κόμματα θα αλλάξουν ύφος, ιδεολογίες και χαρακτήρα. Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

Η συνέχεια επί της οθόνης…  

ΤΡΥΠΙΕΣ ΟΜΠΡΕΛΕΣ

            ΤΡΥΠΙΕΣ ΟΜΠΡΕΛΕΣ

Και να που φτάσαμε εδώ χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος
Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη
Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά πετούσαν πιο πέρα

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται

Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα  για να πεθαίνουν κι αλλού
και την απληστία για να μένουν νεκροί για πάντα

  ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Τούτο το καλοκαίρι δε λέει να αρχίσει…

Η αφίσα του χορού φαντάζει δίπλα στα σκουπίδια. Το πρόγραμμα εκπνέει…

Τα γκολπόστ αλλάζουν διαρκώς θέση και η μπάλα δε λέει να καταλήξει στα δίχτυα. 

Τα κείμενα της συμφωνίας είναι σταθερά ή μετακινούνται;

Τζόγος είναι με κρυφά χαρτιά ή παπάς με παπατζήδες;

Ευρώ φυτεμένα σε γλάστρες, σε κήπους. Κρυμμένα κάτω από τα στρώματα, μέσα σε μαξιλάρια. Τοποθετημένα μέσα στην κατάψυξη.

Η συναγρίδα (ο Κυριάκος) ήταν κατεψυγμένη και έχει θολώσει το βλέμμα της.

Συγκρούονται ολοκληρωτικές απόψεις επικαλούμενες αρχές και διαδικασίες  δημοκρατίας. Ισχυρίζονται πως πάνε να σώσουν το κατρακύλισμα του λαού προστατεύοντας φανερά το δικό τους κατρακύλισμα.

Σέρνουν το λαό σε δημοψήφισμα. Ζητούν τη συμμετοχή του στη λήψη των αποφάσεων. 

Για ποιο λόγο; Για να ψηφίσει ο λαός το δικό τους μνημόνιο;

Τα 8 δις μέσα σε δεκαέξι μήνες; Οξυγόνο θα έχουμε να αναπνεύσουμε;

Οι τράπεζες κλειστές. Οι συνταξιούχοι περιμένουν στα σκαλοπάτια.

Σοβαρές ελλείψεις φαρμάκων στην αγορά. Βενζίνη βρίσκεις με δυσκολία.

Το χρήμα ρέει με το σταγονόμετρο. Εξήντα ευρώ το μάξιμουμ.

Η ΕΡΤ 3 άνοιξε. Οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών στις θέσεις τους.

Οι μετανάστες κάνουν ηλιοθεραπεία. Δόθηκε αύξηση για πρωινό στους υπαλλήλους της ΔΕΗ. Οι συντεχνίες ευνοούνται από την κρίση. Οι γριούλες και τα γερόντια  περιμένουν μέσα στον ήλιο έξω απ’ τις τράπεζες  για 60 ευρώ.

Μέσα στο τρελάδικο, ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ αξιοποίησε τους τρελούς δημιουργώντας μια θεατρική ομάδα. Τους έβαλε να παίζουν, να τραγουδούν, να φτιάχνουν σκηνικά, να ράβουν κοστούμια. και να ψυχαγωγούν τους άλλους τρελούς.

Εμείς κάναμε τους τρελούς κυβέρνηση και πληρώνουμε το τίμημα.

Αυτούς μας φύλαγε η διευρυμένη Αριστερά; Τους Ταμτάκους;

Φτηνούς πρωταγωνιστές, βγαλμένους από βιντεοταινία της δεκαετίας του ’80.

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα

Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,  μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα κι έτσι είμαστε δύο,
κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο

Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει παίρνει το μέρος των φτωχών
Αλλά τα βράδια τι όμορφα που μυρίζει η γη!

Δος μου το χέρι σου..
Δος μου το χέρι σου..

Δε θα σας πω τι να κάνετε με το ηλίθιο «κατασκεύασμα» σε μορφή δημοψηφίσματος.   

Δε θα σας πω εγώ τι θα κάνω…

ΟΜΩΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΤΣΙ Η ΡΗΞΗ! 

Το μόνο που μπορώ να πω είναι: Αναλογιστείτε τις ευθύνες σας απέναντι στον εαυτό σας, απέναντι στη χώρα σας, απέναντι στην ιστορία σας.

Καλή λευτεριά.

ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΚΑΙΡΟΣ

                                     ΘΑ ’ΡΘΕΙ  ΚΑΙΡΟΣ

                                        Ωραιοάσχημη, ασχημοωραία μου, κοιμήσου

Μ’ αυτό της μύτης το ρύγχος, της γελοίας

Δυο κώνοι μπρούτζου να ορθωθούν και να οι μαστοί σου

Και δυο τα τσίνορα προκών, τόξα ασφαλείας

Κι ως δυο μουτζούρες, των φρυδιών σου οι ματσακόνες

Το ζώο στόμα σου ανοιχτό, έως το αυτί σου

Ω των μηρών σου αρχαίο ναό, πεστές κολόνες

Ωμού βοϊδάγγελε, η ασχήμια η λατρευτή σου.

                                                               ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Σκουπίδια, ξερά χόρτα και αναλογικές τηλεοράσεις.

Κανείς δε σκοπεύει να τα μαζέψει… Ακόμα και οι γύφτοι τα σνομπάρουν.

Τα άσπρα περιστέρια της ειρήνης γινήκανε σαρκοφάγα.

Τρώνε πίτσες, λουκανόπιτες, πενιρλί και κρεατόπιτες.

Βρωμίζουν με τις ακαθαρσίες τους τα μπαλκόνια των σπιτιών, τις ταράτσες των πολυκατοικιών, τους προαύλιους χώρους των εκκλησιών και των σχολείων,

τις πλατείες και τα πάρκα.

Σούρνονται στα πόδια τους από το πάχος και κράζουν θλιβερά και φάλτσα.

Η γίδα Αμάλθεια βόσκει. Για να τη δούνε πληρώνουν εισιτήριο…

Το αρχαιοπρεπές θεατράκι με τις ξύλινες κερκίδες και το δέντρο στη μέση της σκηνής 

θα ’ταν προτιμότερο να είχε για καθίσματα λεκάνες τουαλέτας. Θα ήταν πιο pop art, 

αν ήταν συνδεδεμένες με το βιολογικό καθαρισμό για να εκφράζει ο θεατής αυθόρμητα 

και με μεγαλύτερη αμεσότητα τις απόψεις του για τα θεάματα που του λανσάρουν οι κήρυκες του πολιτισμού …

Τους θυμάμαι όλους αυτούς, που πρωταγωνιστούν σήμερα στο «θέατρο του παραλόγου» 

να πολεμούν με πέτρες και με ξύλα για να εμποδίσουν τη δημιουργία του βιολογικού καθαρισμού, έργου ανάπτυξης για την πόλη.

«Θα ’ρθει καιρός που θα φανούν οι κήρυκες

Κι όχι μονάχα ψεύτες και ρουφιάνοι»*

Με στρατιωτικό αεροπλάνο C-130 της πολεμικής αεροπορίας μεταφέρθηκε ο πρωθυπουργός Αλέξης στη Ρίγα της Λετονίας για τη σύνοδο κορυφής.

Τρεις ώρες ταξίδι. Ξεκουφάθηκε εντελώς στη διαδρομή.

Τι θα τους πει, όταν δεν ακούει τι του λένε;

Ενώ ο Γιάνης, με ύφος υπεροπτικό, καταγράφει σε δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι τις συνομιλίες 

με τους εταίρους και τις εταίρες. Θα τα αξιοποιήσει στο μέλλον για την έκδοση της αυτοβιογραφίας του. Είναι βέβαιο πως θα γίνει παγκόσμιο best seller.

Ο Αλέξης είχε πάρει μαζί του το καλαθάκι με το κολατσιό, που του είχε ετοιμάσει η σύζυγός του 

για το ταξίδι. Δυο τοστ με ζαμπόν και τυρί διπλωμένα επιμελώς σε ασημόχαρτο. Δυο φέτες ψωμί ολικής αλέσεως με μερέντα σε μορφή σάντουιτς. Ένα πράσινο μήλο. Μια κομπόστα βερίκοκο σε κονσέρβα (χωρίς συντηρητικά). Ένα παστέλι Ροδου κι ενα σοκολατούχο γάλα carnation. 

Κι άφησε πίσω του συντρίμμια. Τη Ζωή, τον Άδωνι και τη Γαρουφαλλιά.

Τι σημασία έχει αν εκφράζουν διαφορετικούς πολιτικούς χώρους;

Τι σημασία έχει αν μιλούν άπταιστα την αρχαΐζουσα, όταν ο γιατρός που τους παρακολουθεί είναι ο ίδιος και τους γράφει τα ίδια φάρμακα;

Ένα ξενοδοχείο-μύθο επέλεξε ο υπουργός Άμυνας, Πάνος Καμμένος για τη διαμονή του στην Ουάσιγκτον. Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων διάλεξε το πιο διάσημο ξενοδοχείο, το Four Seasons. Το πιο απλό δωμάτιο κοστίζει 778 ευρώ ανά διανυκτέρευση, χωρίς πρωινό. Ακολουθεί 

το premier δωμάτιο με 912 ευρώ. Τα πράγματα γίνονται πιο άνετα στην junior suite που κοστίζει 1.128 ευρώ, ενώ η σουίτα Georgetown κοστίζει 1.700 ευρώ. Η ανυπέρβλητη Capital Suite κοστίζει 2.261 ευρώ τη βραδιά.

Τι σημασία έχει αν η αστική τάξη είναι αριστερόστροφη ή δεξιόστροφη, όταν αστική τάξη είναι;

ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ* 

    

ΤΟ ΕΝΤΙΜΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

                          ΤΟ ΕΝΤΙΜΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Πλέκω στιχάκια με κάποιο χιούμορ
μ’ αρχή και τέλος σαν τον Αίσωπο
Νιώθω σαν κάτι γκομενούλες του σαράντα
που πλέκαν κάλτσες για το μέτωπο

Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς, μωρό μου,
για δες πώς με κοιτάει η σπιτονοικοκυρά
Κοίτα ποιοι παίρνουν τα τραγούδια μου, μωρό μου,
και τα πουλάνε σαν απορρυπαντικά

Γιατί θαρρείς ότι δεν κόβω τα μαλλιά μου
γιατί φοράω σκουλαρίκια, χαϊμαλιά
Είμαστε αιχμάλωτοι στο σπίτι μας, μωρό μου,
και πρέπει να `χουμε σαφή διακριτικά

Μα όσο υπάρχουν απλωμένα στα μπαλκόνια
των πολυκατοικιών, άσπρα σεντόνια
δε φοβάμαι
Άραγε μέχρι πότε αλήθεια θα κρατήσει
αυτή η ανακωχή μεταξύ των ενοίκων

Πλέκω στιχάκια κι έχω ένα φόβο
να μη χτυπήσει το τηλέφωνο
και ειν’ ο τύπος απ’ το κράτος που ελέγχει
αν υπακούει το φερέφωνο

Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς, μωρό μου,
να μην αφήνεις το παράθυρο ανοιχτό
Κοίτα πώς κρέμονται οι αυτόχειρες φαντάροι
με τις θηλιές απ’ της σημαίας τον ιστό

Οι παλιοί μας φίλοι για πάντα φύγαν
κουνώντας μαντηλάκι καλαματιανό
Παίζουμε μόνοι μας στο θέατρο, μωρό μου,
κι οι θεατές θα βλέπουν κάποιον τελικό

Μα όσο υπάρχουν απλωμένα στα μπαλκόνια
των πολυκατοικιών, άσπρα σεντόνια
δε φοβάμαι
Άραγε μέχρι πότε αλήθεια θα κρατήσει
αυτή η ανακωχή μεταξύ των ενοίκων

                                                ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Τελικά τους ξεβράκωσαν χωρίς συμφωνία.

Τους ανάγκασαν να παραδώσουνε τα σώβρακα και τις φανέλες, όμως αντισταθήκανε στις κάλτσες. Γραβάτες δε φορούσαν. Τώρα θα πίνεις ψυχοφάρμακα με χαμηλό ΦΠΑ και θα διαβάζεις 

τα απομνημονεύματα του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, που σε έμπασε στο λάκκο με τα φίδια.

Τι ζούμε τώρα; 
Η μοναδική διαφορά της σημερινής κυβέρνησης από τις κυβερνήσεις του παρελθόντος είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Το κρατικό ραδιόφωνο μεταδίδει:

Η Ζωή είναι λαθραία

Η Ζωή είναι μοιραία

Η Ζωή είναι χασίσι

Η Ζωή είναι γαμήσι

Και συνεχίζω την αφήγησή μου για το έντιμο μνημόνιο…

Η  Κριστίν είναι άντρας. Το πραγματικό της όνομα είναι Βαγγέλης, πρωτοξάδερφος του Τέρυ Χρυσού, θείος του Κυριάκου, που στα ινδιάνικα ονομάζεται «Το βλέμμα της συναγρίδας». Μετά από έντονο προβληματισμό αποφάσισε να αλλάξει φύλο. Συγκέντρωσε χρήματα και βρέθηκε στη Βραζιλία για την εγχείρηση.

Εκεί γνώρισε το Χριστό… στο Ρίο Ντε Τζανέιρο. Ήταν φωτισμένος, με απλωμένα τα χέρια 

και επιβλητικός. Ήταν ένα θαύμα!

Τότε βάρεσε το υπηρεσιακό του τηλέφωνο. Ποιου; Μα του Βαγγέλη!

Ήταν εκείνος … Γνώρισε τη φωνή του. Πού την ήξερε;

Ένα νούμερο από το υπερπέραν! Από το πουθενά! Από την άβυσσο!

-Βαγγέλη δε θα κάνεις εγχείρηση. Μην πετάξεις τα όργανά σου. Εδώ που ήρθες, θα κάνεις ριζική αποτρίχωση και θα αγοράσεις περούκα.

Ο Βαγγέλης πίστεψε. Αγόρασε και κάτι ταγεράκια και έγινε Κριστίν.

Ήταν για τα μεγάλα σαλόνια των μνημονίων και του ΔΝΤ.

Έδωσε όμως μεγάλη υπόσχεση, όρκο πίστης
(όπως κάνουν όλες οι πουτάνες λίγο πριν τα τινάξουνε, γεμίζοντας τους τοίχους με εικονίτσες,
στα δωμάτια που έκαναν βίζιτες) πως θα τοποθετήσει έναν τεράστιο φωτισμένο σταυρό στην είσοδο της πόλης, που θα τον βλέπουν οι πεζοί, τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα της πυροσβεστικής.

Το Δ.Σ του Εμπορικού Συλλόγου έλυνε τις διαφορές του στο αστυνομικό τμήμα  

Δαγκωθήκανε. Ποιοι; Το Δ.Σ, η βιτρίνα του συλλόγου;

Η γίδα Αμάλθεια συνεχίζει το πρόγραμμά της στον Πολιτισμό και ο Κατρούγκαλος αποκαθιστά 

τα λαμόγια που βρίσκονταν σε διαθεσιμότητα: τους γιατρούς που παίρνανε τα φακελάκια και τους παιδεραστές δασκάλους που παρενοχλούσαν τους μαθητές τους.

Παρατείνεται το διαπραγματευτικό θρίλερ.

Και η ζωή συνεχίζεται… με ή άνευ μνημονίου, με παράταση ή με επέκταση, με αναδιάρθρωση 

ή με επανεξέταση…

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΠΑΛΑ;

                          ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΠΑΛΑ;

Μια χώρα χωράφι
στη μέση εγώ
σκιάχτρο σε ράφι
βυζαντινό
με ηρωικό ριπλέι
με μια ταρζανιά
πυροβατώ σ’ αναμμένα σκατά

Η Ελλάδα στα κάρβουνα

Βυζαίνω πουτάνες
χαμένο μωρό
μ’ αφήσανε μάνες
σε κάποιο χορό
στα βράχια του Ζάλογγου
στον Ευρογκρεμό
αναστενάρης, ζογκλέρ, ζιγκολό

Η Ελλάδα στα κάρβουνα

                                                     ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ήταν πολλές και πολύχρωμες.

Το αυθόρμητα κατευθυνόμενο κίνημα είχε κατακλύσει τις πλατείες και τα πάρκα. Χωρίς πανό, χωρίς συνθήματα, χωρίς σημαίες. Μόνο φάλτσες κραυγές με ηλίθιο ύφος: «Είμαστε μαλάκες πιστέψτε μας»

Από τη μια πλευρά της πλατείας οι «Δειλοί» κι από την άλλη οι «Μοιραίοι».

Στη μέση οι «Πού Πάμε;» μαζί με τον υπόκοσμο και τον Μίκυ Μάους. 

Περιπλανώμενος στο πέρα-δώθε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

«Είμαστε δυο, είμαστε τρεις……»

Δεν υπάρχει συνέχεια… Στο σημείο αυτό ή κόλλησε το cd ή το κασετόφωνο μάσησε την κασέτα 

ή κόπηκε το ρεύμα.

Επικρατεί πλήρης σιωπή…

Ένας από το βάθος φωνάζει.

-Τρεις και το λουρί της μάνας.

-Και γιατί να κάνεις μάνα;

Άφησέ τους αυτούς… θα  τους απορροφήσει ο Λεβέντης.

Άκου, τους καλεί: «Προλετάριοι όλων των Εθνών ενωθείτε»

Και στις άκρες της πλατείας οι αναρχικοί με χιούμορ να τραγουδάνε την καινούργια τους επιτυχία:

Η Ζωή είναι ωραία

Η Ζωή είναι ΑμεΑ

Η Ζωή είναι παιχνίδι

Η Ζωή είναι ένα αρχίδι

Η Συμφωνία της Βάρκιζας είχε επαναληφθεί. Είχαν υπογράψει απ’ τον Φλεβάρη την παράταση 

του μνημονίου. Ξανά τα ίδια και τα ίδια. Τα όπλα παραδόθηκαν για ακόμα μια φορά…

Εξατμίσθηκε κάθε αριστερή ρανίδα. Όλα τα άλλα ήταν η γαρνιτούρα για την τούρτα, 

η λουκουμόσκονη, το ντεκόρ.

Φλερτάκια, τζιριτζάτζουλες και χαμένος τηλεοπτικός χρόνος.

Ο Στέλιος Κούλογλου, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο 

του κρατικού ραδιόφωνου

-Με πόσο βαθμολογείς, με άριστα το δέκα, την αριστερή κυβέρνηση για τη στάση της στις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς;

Απάντησε:

-Με τέσσερα.

Η κυβέρνηση έμεινε μετεξεταστέα για τον Σεπτέμβρη, μαζί με τους μαθητές του Γυμνασίου 

στη Χημεία, καθώς αυτή διαχώρισε τη θέση της από τη Φυσική.

Πού είναι η μπάλα; Ποιος την έχει στα πόδια του; Ποιος κλωτσάει;

Έβγαλαν σπρέι και ψεκάζονται μοναχοί τους;

Γιατί δεν το βγάζουν στην αγορά να προχωρήσουμε προς την ανάπτυξη;

Τι έγινε με τις κόκκινες γραμμές, τις γραμμές του τρένου, τις γραμμές της κόκας;

Πλαστικοποίησαν το μνημόνιο για να μην καταστραφεί.

Πήραν παράταση; Θα εκτελεστούν πέναλτι;

Η ΑΝΕΛ θα αποχωρήσει από την κυβέρνηση, εντέχνως, γιατί παραβιάστηκαν οι κόκκινες γραμμές της με τις περικοπές των κονδυλίων για τους εξοπλισμούς και με την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά.

Θα την αντικαταστήσει το Ποτάμι, πρόθυμα, γιατί δεν έχει γραμμές…

Ο Βαρουφάκης δεν μίλησε … Μήπως δεν ήταν εκεί;

Η Κριστίν  χαμήλωσε το βλέμμα προς το πάτωμα και ψιθύρισε χαμηλοφώνως προς το μικρό Αλέξη:

-Εμένα δε με χρειάζεσαι πια;

Γύρισε την πλάτη κι ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό της.

Ο άνεμος τής πήρε το μεταξωτό εμπριμέ φουλάρι.

Ο μικρός Αλέξης έσκυψε να το πιάσει και της φώναξε:

-Κριστίν…το φουλάρι. Κριστίν… Στάσου… μύγδαλα!

Εκεί που έσκυψε για το φουλάρι βρήκε την μπάλα και δήλωσε με χιούμορ:

 «Η μπάλα βρίσκεται σε ευρωπαϊκό έδαφος»

Δε φτάνει που έσκυψες... Θες να κάνεις και χιούμορ; Πιπέρι, μικρέ Αλέξη, πιπέρι...

Τι θα πει ο Λαφαζάνης, ο Στρατούλης και η Ζωή, όταν το μάθουν;

Έχουμε πρωθυπουργό που σκύβει και πιάνει τις μπάλες;

Η ΖΩΗ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΑ

          Η ΖΩΗ ΤΡΑΒΑΕΙ ΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΑ

Έχω φάτσα στιλπνή σαν γυαλί σαν καθρέφτη
Έλα σκύψε να δεις σαν καλός θεατής
Ένα βιντεοκλίπ μέσα στο πρόσωπό μου
Το τραγούδι μελό ερωτικό γαλλικό

Καπρί σε φινί
οι αγάπες, τα λουλούδια, μαραζώσανε
Καπρί σε φινί
έλα, Ιούδα, να μου δώσεις το φιλί
Καπρί, ω, σε φινί
σαν φίδια οι ατάλαντοι μας ζώσανε
Καπρί σε φινί
τέχνη βαμμένη με λαμέ με μπικουτί

Μ' αγαπάς, σ' αγαπώ μα η αγάπη είναι ζάλη
Μου 'ρχεται εμετός αρσενικός τοκετός
Παρά φύσιν γεννώ το ξανθό μογγολάκι
είναι αγνώστου μητρός το φωνάζουνε Λάκη

Καπρί σε φινί
Λαμπράκηδες, προσκόποι, δεξιοί, ΠΑΣΟΚ
Καπρί σε φινί
κατρακυλάνε αγκαλιά με τη δραχμή
Καπρί, ω, σε φινί
Αλαμάνα, Τεπελένι, Χάνι της Γραβιάς
Καπρί σε φινί
Μάταλα, Μύκονος, Κορφού, καμένη γη

Ένδοξο παρελθόν αμβροσία σουβλάκι
Άγαλμα με μαγιό και τριγύρω γκαζόν
Εγώ, ήχος και φως μπρος σε γκρουπ τουριστών
ντίσκο στη διαπασών με φωνάζουν γκαρσόν

Καπρί σε φινί
Τα θέρετρα σε φέρετρα μας κλείσανε
Καπρί σε φινί
για μια μακάβρια ατραξιόν τουριστική
Καπρί, ω, σε φινί
τι κάνει αυτή η γυμνόστηθη αλλοδαπή
Καπρί σε φινί
σέρφινγκ σε φέρετρο με κόκκινο πανί

                                                               ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Όταν ήμουν αρχιστέλεχος της Αριστεράς, βρέθηκα με κάποιους συντρόφους σε ένα παραλιακό σκυλάδικο Γ’ Εθνικής. 
Η ορχήστρα φάλτση, οι τραγουδίστριες φάλτσες, τα ποτά μπόμπες. Το ενδιαφέρον ήταν μόνο στην κονσομασιόν. Ο χαμηλός φωτισμός και η ζάλη από τις μπόμπες τις ομόρφαιναν. 
Αν τις έβλεπες με το φως της ημέρας, θα έφευγες τρέχοντας. Όμως ο ανταγωνισμός με τους λαϊκούς, με τους λιμανίσιους, μας φανάτισε και μας έκανε να διεκδικήσουμε τη σταρ του μαγαζιού.

Η σταρ ήτανε η Φώφη, που τσίμπησε μαζί μας γιατί είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους. Όμορφοι, άνετοι και διανοούμενοι. Free and easy.

Το μαγαζί μετατράπηκε σε Φαρ Ουέστ. Σπασμένα μπουκάλια, χυμένα ποτά, τραυματισμένοι, αίματα και κραυγές.

Φύγαμε ανέγγιχτοι και ατσαλάκωτοι.

Μέσα στη μάχη ο σύντροφος Τάκης κυνηγούσε γονατιστός γύρω-γύρω από την πίστα τη σταρ. 

Δε θα ξεχάσω ποτέ την ατάκα του:

-Έλα δώ μωρή Φωφώ!

Τον βγάλαμε έξω σηκωτό…

Ήτανε δεκατρείς αρκούδες. Εννέα χορεύτριες απ’ αυτές που σούρνουν με αλυσίδες οι γύφτοι και οι Εβραίοι στα πανηγύρια βαρώντας τους τα νταούλια και τα ντέφια. Τις καίγανε και τις βαρούσαν και τώρα που είναι ελεύθερες και χωρίς αλυσίδα, αλλά φοβισμένες, δεν διανύουν μεγαλύτερη απόσταση από την απόσταση της νοητής αλυσίδας.

Τρεις από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, που φοβηθήκαν τους βομβαρδισμούς 

και παραβίασαν τα σύνορα. Και μια Αμερικάνα από τσίρκο, ήτανε (ποδηλάτισσα).

Τις στείρωσαν για να μη βγάλουν προβληματικά μοντέλα στην κοινωνία.

Έξω, εκατομμύρια ημεδαποί και αλλοδαποί μαλάκες να κάνουν χάζι γιατί  βλέπουν τις αρκούδες εγκλωβισμένες μέσα στο συρματόπλεγμα.

Οι 47 σελίδες των νέων μέτρων που πρότεινε η αριστερή κυβέρνηση, δεν άφησαν τους θεσμούς ικανοποιημένους. Συμπύκνωσαν τα μέτρα του καινούριου μνημονίου σε επτά σελίδες, προσθέσανε κι άλλα και αποφάσισαν πως δεν τα διαπραγματεύονται.

«Αυτά είναι τα μέτρα. Αν σας αρέσουν». Βασικός τους σκοπός η υποτέλεια και η υποταγή.

Την επόμενη μέρα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στηθήκανε στις ουρές των τραπεζών  για να πάρουν 

τις καταθέσεις τους, τους βουλευτικούς τους μισθούς μηνών εντατικής και εξαντλητικής εργασίας. Αργότερα, προς το μεσημέρι βγήκαν στα κανάλια να παραμυθιάσουν τους μαλάκες πως δεν πρέπει να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. «Είναι εθνικό μας χρέος»

Την άλλη μέρα ο μικρός Αλέξης τους κάλεσε για τσάι. Ήπιανε καφέ με παξιμαδάκι και κονιάκ, 

όπως στα μνημόσυνα, με την κυρά Φώφη, τον κυρ Σταύρο και την κυρά Ντόρα.

-Οι Ρώσοι είναι όλο υποσχέσεις. Από τα Ορλωφικά μέχρι και σήμερα δεν έχουμε δει το ρούβλι τους. Αργότερα συζήτησαν για την εξευτελιστική ήττα από τα νησιά Φερόε.
Μίλησαν περί ανέμων και υδάτων και αραδιάσανε ένα τσούρμο μαλακίες για τις μέρες που κυλάνε με αβεβαιότητα και τους πήρε το μεσημέρι.

Ο αδιάβροχος πρόεδρος επιστράτευσε όλες του τις δυνάμεις στα όρια των καθηκόντων του 

και η ζωή τραβάει την ανηφόρα χωρίς ποδήλατο και χωρίς ορθοπεταλιά. 

 Η Ζωή απαγόρευσε στους μπάτσους να κατουράνε εντός της Βουλής.

Οι καθαρίστριες επαναπροσληφθήκαν στο υπουργείο Οικονομικών και η ΕΡΤ επαναλειτουργεί. 

Ε, και λοιπόν τι έγινε; Αυτά θα μας λύσουν τα προβλήματα;

Αυτά θα μας οδηγήσουν στην ανάπτυξη;

Τι θα πει ο ιστορικός του μέλλοντος; Τι θα πει ο μαλάκας του παρόντος;

Κάποιος πρέπει να τους πει πως «η ζωή τραβάει την ανηφόρα».