Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΦΙΕΣΤΑΣ

           Η Αλίκη στη χώρα της φιέστας

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η γιορτή  πλησίαζε προς το τέλος.

Όπως σε κάθε τηλεοπτική φιέστα έτσι και τώρα δόθηκε η ένταση στο φινάλε.

Μόνο που τα βαρελότα και οι φωτοβολίδες αντικαταστάθηκαν με μολότοφ και χειροβομβίδες κρότου–λάμψης.

Οι μασκαράδες φορούσαν κουκούλες, ράσα και στολές των ΜΑΤ.

Τα άρματα του καρναβαλιού ήταν αγροτικά και τρακτέρ.

Στη μάχη υπήρξαν μικροτραυματισμοί και μια προσαγωγή γαϊδάρου.

Δεν γίνεται σύντροφοι έτσι η επανάσταση, με Φαραντούρη, Νταλάρα και Καζαντζίδη.

Πού ήταν το ενάμιση εκατομμύριο των ανέργων; Γιατί δεν έρχονται; Τι τους απωθεί;

Τι τους διώχνει;

Η κυβέρνηση τραντάζεται εκ των έσω και ψάχνει καινούργιες λύσεις.

Ευτυχώς που εμπόδισε ο Λαλιώτης τον αρραβώνα του Τσίπρα με τη Φώφη, αλλιώς θα βλέπαμε

τον Βενιζέλο υπουργό οικονομικών στη νέα συγκυβέρνηση.

Το κουαρτέτο υποδέχεται τον Κατρούγκαλο στο Hilton.

Στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» προσγειώθηκε ο Σεμπάστιαν Λέτο.

-Ήρθε ο Λέτο! Ήρθε ο Λέτο!

Ο Στουρνάρας κατέθεσε μελέτη πως θα χρειαστούν 600.000.000 το 2016 για το μεταναστευτικό

ενώ η Ε.Ε θα μας δώσει 440.000.000 μέχρι το 2020.

Ο Καμμένος δεν κατάφερε να προσγειωθεί με το ελικόπτερο στην Κω.

Φοβήθηκε τα γιαούρτια, τα αυγά, την πίσσα με τα πούπουλα;

Την επόμενη μέρα έστειλε τα ΜΑΤ!

Το νησί της Κω είναι μια από τις επιλογές της κυβέρνησης για τη δημιουργία HOT SPOT (στρατοπέδων συγκέντρωσης) ενώ είναι ο τρίτος τουριστικός προορισμός στην επιλογή

των ξένων τουριστών.

Η Αλίκη είναι ένα από τα 10.000 ορφανά προσφυγόπουλα που βρίσκονται στην Αθήνα χωρίς γονείς, χωρίς στέγη, χωρίς τροφή. Ξαποσταίνει σε ένα παγκάκι και παρακολουθεί τη γιορτή…

Σκουπίζει τα δάκρυά της από τα δακρυγόνα και τις σκληρές αναμνήσεις του πολέμου.  Ανοίγει ένα μικρό βιβλίο, μεταφρασμένο στη γλώσσα της, που στο εξώφυλλο γράφει «Ανθολογία Ελλήνων ποιητών» και βυθίζεται στο διάβασμα…

Με τις λέξεις σου να είσαι πολύ προσεχτικός
όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν βαριά τραυματισμένο
που κουβαλάς στον ώμο.
Εκεί που προχωράς μέσα στη νύχτα
μπορεί να τύχει να γλιστρήσεις
στους κρατήρες των οβίδων
μπορεί να τύχει να μπλεχτείς στα συρματοπλέγματα.
Να ψαχουλεύεις στο σκοτάδι με τα γυμνά σου πόδια
κι όσο μπορείς μη σκύβεις
για να μη σούρνονται τα χέρια του στο χώμα.
Βάδιζε πάντα σταθερά
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις
πριν σταματήσει η καρδιά του.
Να εκμεταλλεύεσαι
κάθε λάμψη απ’ τις ριπές των πολυβόλων
για να κρατάς σωστόν τον προσανατολισμό σου
πάντοτε παράλληλα στις γραμμές των δυο μετώπων.
Ξεπνοϊσμένος έτσι να βαδίζεις
σαν να πιστεύεις πως θα φτάσεις
εκεί στην άκρη του νερού
εκεί στη πρωινή την πράσινη σκιά ενός μεγάλου δέντρου.
Προς το παρόν, να ’σαι πολύ προσεχτικός
όπως είσαι ακριβώς μ’ έναν μελλοθάνατο
 που κουβαλάς στον ώμο.

                                                          ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν
πάνω από ένα καθαρό κομμάτι χαρτί
μέσα σε βρόμικες διαλυμένες κάμαρες
Γεμάτοι οργή κι απόγνωση
Αποφασισμένοι ωστόσο
να το λεκιάσουν με λέξεις
βρόμικες λέξεις
άγιες λέξεις
λέξεις κλειδιά
ιδέες φαντάσματα
λυτρωτικές φράσεις
Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου
Να γλείψω το μελάνι από τα δάχτυλά τους
Να φιλήσω τα παραμορφωμένα τους μέτωπα
Να συμμαζέψω τις τσαλακωμένες τους ονειρώξεις
Να διορθώσω τα ορθογραφικά λάθη του έρωτά τους
Να τους καθησυχάσω
Να τους πείσω πως δε χρειαζόμαστε άλλο αίμα γι' απόψε
Πως χορτάσαμε
Κι ύστερα να τους βάλω στο κρεβάτι
Και να τους νανουρίσω

                                                        ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

            Κι επειδή τα οικονομικά μου πήγαιναν όλο και στο χειρότερο,

άρχισα να γίνομαι εφευρετικός: κατέβαινα, λόγου χάρη, στο υπόγειο

όπου βρισκόταν ένα παλιό χαλασμένο ρολόι,

το έβαζα στην πιο κρίσιμη ώρα και περίμενα –

κι ας είναι ευλογημένο τ’ όνομα του Θεού, ποτέ δεν έπεσα έξω,

ύστερα, υπερήφανος, πήγαινα στο οινομαγειρείο,

όπου ο ατμός απ’ τις κατσαρόλες με γέμιζε θρησκευτικές σκέψεις,

συνωστιζόταν ο φτωχόκοσμος, μέθυσοι με ποδοπατημένα καπέλα,

λόγια χιλιοειπωμένα σαν τις εποχές, ώσπου, τέλος, πιωμένος,

έπαιρνα από πίσω κάποιον απ’ τους νεκρούς μου

κι έτσι έβρισκα πάντα το σπίτι μου…

                                                                          ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

            Κάποτε θα πάρουμε ένα γράμμα, θα 'ναι από μιαν άλλη εποχή, 

θα το ακουμπήσουμε στο τραπέζι αμήχανοι,

θα σκεφτούμε πόσο είμαστε ακόμα ξένοι,

οι λέξεις θα 'χουν γίνει φαντάσματα,

στο δρόμο θα βρίσκεις καμιά φορά ένα επισκεπτήριο,

αλλά δε θα 'χουμε μνήμη, τα καφενεία άδεια σαν τοπία του υπερπέραν –

και μόνον εγώ, τότε, ο τρελός θα σηκωθώ και θα φωνάξω «σύντροφοι»,

σαν να απαντάω στην ατέλειωτη αυτή σιωπή...
Το ημερολόγιο θα δείχνει Οκτώβριο –

με τα μαραμένα φύλλα και τις εξεγέρσεις.

                                                                                ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

   

Τη νύχτα έρχονται οι μεγάλες αποφάσεις
Τη νύχτα πλάι στην αγαπημένη
Στους γλυκούς όρκους πριν από τη συνουσία
Τη νύχτα οδηγούν τα λεωφορεία στην αποθήκη
Όταν αρχίζουν να δουλεύουν τα πιεστήρια
Και σβήνουνε τα νυσταγμένα φώτα ένα-ένα
Τη νύχτα έρχονται οι μεγάλες αποφάσεις
των μυστικών, τα σχέδια επαναστάσεων,
η λειτουργία του καζίνου,

εκείνο το τελευταίο γράμμα, απ' το κελί σου,
τα ιδεώδη, τελοσπάντων, για την αναπροσαρμογή.

Τη νύχτα εκείνη αρνήθηκα ν' ακολουθήσω πια
Αρνήθηκα τη μοναξιά των λέξεων,
των εσκεμμένων συνειρμών, τη λογική του ονείρου.
Τη νύχτα εκείνη κάηκε το διανυκτερεύον φαρμακείο
Αποκοιμήθηκε βαθιά ο σκοπός στρατιώτης
Βρέθηκε μες στο δρόμο νεκρός ο φτωχός νυχτοφύλακας.
Άτιμοι! Εσείς δολοφονήσατε τον τελευταίο νυχτοφύλακα!

                                                                     

                                                                 ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Ναι, Αλίκη. Δεν έχουν καμιά σχέση αυτοί που διαβάζεις με αυτούς που βλέπεις.

Δε σου λέω υπομονή, γιατί υπομονή σημαίνει ψευτιά, υποκρισία.

Σου λέω πάλεψε, αγωνίσου! Αλλά όχι σαν κι αυτούς…

Καληνύχτα Αλίκη!

ΔΟΚΤΩΡ ΤΖΕΚΙΛ - ΜΙΣΤΕΡ ΧΑΙΝΤ

               ΔΟΚΤΩΡ ΤΖΕΚΙΛ - ΜΙΣΤΕΡ ΧΑΙΝΤ

Κολλάω και τραυλίζω αν είναι να στο πω
για αυτό και σου χαρίζω τον μυστικό πομπό.
Τον πειρατή, τον πειρατή! Ψίθυροι και παράσιτα
φωτιές από μιαν άλλη γη κύματα γέλιου που ξεσπά
αφιερωμένο εξαιρετικά.

Μπροστά στο αναμμένο γυαλί του μηχανήματος
ακόμα περιμένω τον ήχο που είναι αδύνατος
την πιο παράξενη ακοή όταν ξυπνάς απότομα
και το ραδιόφωνο ειν’ εκεί φέγγοντας όλη τη φωνή
όλα της χαλάλι για να λειτουργεί.

Σπατάλη κι αφθονία μέσα σε βραχυκύκλωμα
και ραδιοπειρατεία στο Εθνικό Ίδρυμα,
ακούγεται σαν εξτρεμισμός με λαϊκό έρεισμα
μα είναι ένας άγγελος τραυλός που πριονίζει τη μιλιά
αφιερωμένος εξαιρετικά.

Εργάτες θυμωμένοι κρατούν το εργοστάσιο
και οι ερωτευμένοι ζητούν το πολλαπλάσιο
μα όσοι δουλεύουν στους πομπούς ψάχνοντας την αγάπη τους
ας καταλάβουν τους σταθμούς του ραδιοφώνου τα κλειδιά
αφιερωμένοι εξαιρετικά.
                                                 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η πόλη μου είναι προνομιούχα σε σχέση με τις άλλες πόλεις.Συνδυάζει βουνό και θάλασσα.

Πολλοί κάτοικοι διαθέτουν λαχανί αγροτικά σε συνδυασμό με λαχανί tablet.

Παίζουν δυνατά με ανοιχτά τα παράθυρα, ακόμα και στον άγριο χειμώνα Γωγώ Τσαμπά.

Ω πω πω πω πω πω πω πω πω πω πω....
Τι καημός...
Ω πω πω πω πω πω πω πω πω πω πω....
Θα τρελαθώ!

Μυρίζουν καβαλίνα και λιοκόκκι και έχουν μεταφέρει τις μυρωδιές τους και στις δημόσιες υπηρεσίες: στον ΟΑΕΕ, στο ΙΚΑ, στο Δήμο, στην Πυροσβεστική, στην Αστυνομία, στην εκκλησιά, στα σχολεία. Παντού. Υπήρξαν στο παρελθόν αφισοκολλητές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και έτσι διατηρούν τη διπλή ιδιότητα. Την ιδιότητα του αγρότη και του δημοσίου υπαλλήλου.

Δεν θα λυθεί κανένα ασφαλιστικό αν δεν υπάρξει δίκαιη και χαμηλή φορολογία.

Μ’ αυτά τα δεδομένα, δεν θα γίνει καμιά επένδυση για να προχωρήσουμε αργότερα στην ανάπτυξη και στη μείωση της ανεργίας. Προς το παρόν η μόνη επιχείρηση  που μεσουρανεί και κερδοσκοπεί είναι ο ενεχυροδανειστής «Ριχάρδος».

-Να ρθεί ο τελάλης στο πόστο του.

-Έρχεται η ελπίδα…

Η Κυβέρνηση παροτρύνει τις λαϊκές κινητοποιήσεις γιατί με αυτό τον τρόπο ενισχύεται

το διαπραγματευτικό της χαρτί. Κάτι σαν το δημοψήφισμα, κάτι σαν το τρίτο μνημόνιο…

Τελάλης

-Η ελπίδα κάνει ντρίπλα μέσα σε τηλεφωνικό θάλαμο…

Ένας χρόνος στη χώρα των Συριζανέλ και οι αγροτοταλιμπάν χύνουνε τα γάλατα στους δρόμους.

-Στρώσε την κουρελού να παίξουμε μπαρμπούτι και ρίξε και κανένα κούτσουρο στη φωτιά…

Τελάλης

-Σιωπή, έρχεται ο Κούλης…Έρχεται ο Κούλης.

Κοινό

-Qu' est-ce que c'est  Κούλης;

Σόϊμπλε

-Το εφαρμοστικό, ηλίθιε…

-Μα το εφαρμοστικό δεν ήταν η ΕΡΤ και οι καθαρίστριες;

Τα μπλόκα των αγροτοκτηνοτρόφων συνεχίζονται.

Ω πω πω πω πω πω πω πω πω πω πω....
Τι καημός...
Ω πω πω πω πω πω πω πω πω πω πω....
Θα τρελαθώ!

Ξεκίνησε η επανάσταση από τα τηλεοπτικά κανάλια. Τις εντολές τις δίνουν οι εγκάθετοι τηλεκατευθυνόμενοι ρεπόρτερ του δρόμου, ο Πορτοσάλτε, οι γραβάτες Armani και το υαλουρονικό οξύ Versace.

Αναρωτιέμαι αν θα έκαναν τέτοιο show χωρίς την τηλεοπτική κάλυψη.

Πώς χύνουν τόσο γάλα ενώ γνωρίζουν πως υπάρχουν οικογένειες ανέργων που τα παιδιά τους λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα;

Πώς χύνουν τόσο γάλα ενώ γνωρίζουν πως υπάρχουν παιδιά προσφύγων που στη μάχη με το θάνατο στα παγωμένα νερά του Αιγαίου βγαίνουν στα νησιά μας ταλαιπωρημένα, ρακένδυτα, με υποθερμία, αφυδάτωση και αβιταμίνωση;

Οι αγροτοκτηνοτρόφοι αδιαφορούν για τα πεινασμένα παιδιά, τσαμπουκαλεύονται

και απειλούν, βελάζοντας σαν τα ζώα.

Κι όλα αυτά για μερικά δευτερόλεπτα τηλεοπτικού χρόνου…

Ο ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΤΕΨΗ

                  Ο ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΤΕΨΗ

Ο τύπος με τη Μερσεντές αυτός με την καράφλα
κι ο άλλος με το μούσι και τ' αχτένιστα μαλλιά
για δες που ανεβήκανε στην πλάτη μας ρε μάγκα
και μας πετάν γιαούρτια, γιαούρτια και αυγά

Δουλειά και οικογένεια και πράσινη γραβάτα
κι άλλος αναρχοροκάς με ύφος χασικλή
για δες που ανεβήκανε στην πλάτη μας ρε μάγκα
και θέλουν να μας βάλουν, να μας χώσουν φυλακή

Όλη η Πελοπόννησος στην Πανεπιστημίου
γριά πουτάνα κι άρρωστη να ψάχνει για τεκνά
για δες που ανεβήκανε στην πλάτη μας ρε μάγκα
οι εργατοϋπάλληλοι και τα λαμέ φρικιά

Αν δεν υπήρχανε οι Κνίτες κι η ηρωίνη
αν η γιαγιά μου δηλαδή είχε ρουλεμάν
θα ήτανε, θα ήτανε, θα ήτανε πατίνι

               

                  ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Μετά την Ελντοράντο έφυγε και η Softex και η Bacardi.

Όχι μόνο δε θα γίνουν επενδύσεις σ’ αυτή τη χώρα, αλλά θα φύγουν κι αυτές που απέμειναν.

Οι Βούλγαροι μας ευχαριστούν με πρωτοσέλιδα και γράφουν πως χάρη στην ελληνική οικονομική πολιτική λύσανε το πρόβλημα της ανεργίας τους. 200.00 άνεργοι απορροφήθηκαν από ελληνικές επιχειρήσεις στη Βουλγαρία.

Ο χρησμός της Βούλτεψη επιβεβαιώθηκε. Τι θα τρώμε; Τι θα πίνουμε;

Τι θα τραγουδάμε; Τι θα κάνουμε τώρα χωρίς κωλόχαρτα και σερβιέτες;

Πλησίαζαν τα γενέθλια της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλοι ήταν ανήσυχοι για το

τι δώρο θα επέλεγαν για τον πρωθυπουργό Αλέξη.

Τα περιφερειακά τηλεοπτικά κανάλια του προσέφεραν τη γριά με το μπαστούνι που διέκοψε τον ποδοσφαιρικό αγώνα (για να κόψει δρόμο). Οι αγρότες τού κλείσανε τους δρόμους με τρακτέρ.

Οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι φαρμακοποιοί, οι μηχανικοί, οι συμβολαιογράφοι, οι συνταξιούχοι,

οι ναυτικοί, οι εκπαιδευτικοί, οι έμποροι και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι βγήκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για το ασφαλιστικό και την άγρια φορολογία.

Ο Βαρουφάκης βγήκε στον Παπαχελά. Η Ραχήλ Μακρή σε επίδειξη μόδας νυφικών και

ο Κούγιας είδε στο δρόμο του ονείρου U.F.O, το Χριστό φαντάρο, τον συζυγοκτόνο αλβανό

και ότι είχε υψος 1.78 m.

Θα κλείσουνε τους δρόμους με τρακτέρ

στις ράγες θα ξαπλώσουν αγελάδες

ζεστός καφές και πρωινές φυλλάδες

γλυκιά η μελωδία του ασανσέρ…

Και ενώ όλα αυτά διαδραματιζόντουσαν σε έναν βαρύ χειμώνα, ο πρωθυπουργός Αλέξης συλλογιζόμενος, αναρωτιόταν γιατί τις γαλοπούλες δεν τις λένε ελληνοπούλες…

-Η νοοτροπία του υπόδουλου λαού, του εξαρτημένου, του αφαιρεί τα αντανακλαστικά

της αντίστασης.

Πλησίασε στο παράθυρο. Περίμενε τον Κυριάκο, τον μεταρρυθμιστή.

Και αντί να συναντήσει το βλέμμα του τον Κυριάκο, συνάντησε μια κότα…

Αυτή ήταν η λύση στον προβληματισμό του.

Τις λένε γαλοπούλες γιατί απλούστατα οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι κότες...

-Η ψυχολογία του υπόδουλου λαού, του εξαρτημένου, του αφαιρεί τα αντανακλαστικά

της αντίστασης.

Όμως, γιατί προηγήθηκε η κότα του Κυριάκου; …σκέφτηκε. Είναι συμβολικό; Τι να σημαίνει; 

Μήπως ο Κυριάκος έστειλε αντιπρόσωπο; Να φωνάξω να στρώσουν κόκκινο χαλί;

Μήπως είμαι και γω μια τυχαία ανώνυμη κότα; 

Μην είναι συντρόφισσα;  Μην είναι αδελφή μου;

Η κότα συνελήφθη. Ο Κυριάκος πέρασε την πύλη του Μαξίμου κι όλοι αναρωτιόμαστε

ποια θα είναι η τύχη της κότας….

Κι ενώ η ανεργία αύξανε ραγδαία, ο γραμματέας της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ διορίζει τη μάνα του,

τον αδελφό του και την γκόμενα. 

Συμπέρασμα. Αν δεν είχες παππού στην ΟΠΛΑ να απειλεί να σκοτώσει τον Άρη Αλεξάνδρου,

τον Μενέλαο Λουντέμη, τον Μιχάλη Κατσαρό, τον Στρατή Τσίρκα, τον Μανόλη Αναγνωστάκη, τον Βλαδίμηρο Μαγιακόφσκι, δεν υπάρχει σωτηρία και προκοπή.

Το πιθανότερο είναι να έχεις την τύχη της κότας.

Γιατί απλούστατα. Η πραχτική του υπόδουλου λαού, του εξαρτημένου, του αφαιρεί

τα αντανακλαστικά της αντίστασης.

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

               η γειτονιά των αγγέλων

Δείτε εκεί ψηλά, εγώ είμαι στον Παράδεισο.
Μου ’τυχαν αόρατα σημάδια,
μου ’τυχαν βάσανα, δεν μπορούν πια να με κλέψουν.
Όλοι πλέον με γνωρίζουν.

Δες εκεί ψηλά, άνθρωπε. Κινδυνεύω,
δεν μου απέμεινε τίποτα να χάσω.
Είμαι σε τέτοια ευφορία που το μυαλό μου ζαλίζεται.
Έριξα το κινητό μου κάτω στη γη.

Αυτή η φύση δεν μου ταιριάζει.

Από τη στιγμή που έφθασα στη Νέα Υόρκη,
ζούσα σαν βασιλιάς.
Τότε, ξόδεψα όλα μου τα χρήματα
κυνηγώντας τον κώλο σου.

Είτε με αυτόν τον τρόπο ή χωρίς κανέναν άλλο τρόπο,
όπως ξέρεις, θα ελευθερωθώ
όπως ακριβώς εκείνο το γαλάζιο πουλί.
Τώρα, αυτή η φύση δεν μου ταιριάζει.

Ω, θα ελευθερωθώ
όπως ακριβώς εκείνο το γαλάζιο πουλί.
Ω, θα ελευθερωθώ.
Τώρα, αυτή η φύση δεν μου ταιριάζει.

                                                                                    DAVID BOWIE

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Κιμ, ο πρόεδρος της Βόρειας Κορέας, επωφελούμενος από τις σεισμικές δονήσεις

παραμυθιάζει τον κόσμο ότι κάνει πυρηνικές δοκιμές με βόμβες υδρογόνου.

Οι Γερμανίδες μπαμπόγριες εκφράζοντας τον ρατσισμό και την ξενοφοβία τους, 

παραμυθιάζουν τον κόσμο ότι τους έγινε απόπειρα βιασμού από Αφρικανούς και Ασιάτες μετανάστες και μεις παραμυθιαζόμαστε μόνοι μας.

Παραμύθια και ευτράπελα κι η ζωή συνεχίζεται…

Ο σύζυγος της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Καφαντάρη διορίζεται πρόεδρος σε ΔΕΚΟ που δεν υπάρχει…

Ο Λεβέντης κλαίει γιατί δεν αντέχει τόση αποδοχή. Ο Καμμένος σκοτώνει καρχαρίες και

ο Κώστας Καραμανλής προωθεί τα χιονοδρομικά κέντρα και τον τουρισμό της Σερβίας.

Η αναμέτρηση των μονομάχων τέλειωσε.

Η αγέλη εξέλεξε τον καινούργιο της Αρχηγό. Νικητής είναι «το βλέμμα της συναγρίδας»

ο επονομαζόμενος Κυριάκος Μητσοτάκης, στέλνοντας στην αποθήκη με τα άχρηστα τον Βεληγκέκα και τους παρατρεχάμενούς του.

Τρέξε, τρέξε, μικρούλη. Γίνε άντρας, μικρούλη. Άντρας ωραίος, γερός.

«Γερά, γερά, για τη νέα αριστερά». «Κυριάκος. Η νέα αριστερή άποψη».

Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι ο μεγεθυντικός φακός που θα βοηθήσει να καταλάβει και ο τελευταίος μαλάκας το τι συμβαίνει τώρα και το τι θα συμβεί στο μέλλον.

Στην Μαντάγια της Συρίας πεθαίνουν τα παιδιά από την πείνα.

Θρέφονται με σανό και γρασίδι και καμιά καμπάνα δεν βάρεσε πένθιμα.

Στη Μύκονο, το χταπόδι πιάστηκε από τον σταυρό γιατί δεν άντεχε τα φάλτσα και την υποκρισία των παπάδων.

Η Δύση, στις χώρες που λεηλατεί έχει δημιουργήσει τέρατα: τους Μουτζαχεντίν, τους Ταλιμπάν, τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, την Αλ Κάιντα, το ISIS κι ένα κάρο άλλες θανατηφόρες εκδοχές της ίδιας πολιτικής. Το κάθε τέρας είναι χειρότερο απ’ το προηγούμενο.

Ο 18χρονος Σαουδαράβας τζιχαντιστής καμικάζι σκοτώνει δέκα Γερμανούς τουρίστες και έναν Νορβηγό και τραυματίζει σοβαρά άλλους δεκαπέντε μπροστά στην Αγιά Σοφιά.

Η Καναδική εταιρεία Ελντοράντο φεύγει από τις Σκουριές αφήνοντας την κυβέρνηση να μετατρέψει τους απολυμένους εργάτες σε καθαρίστριες και δημόσιους υπαλλήλους.

Κι ενώ τα ΜΑΤ χτυπούσαν τους συνταξιούχους, που διαμαρτυρόντουσαν για τις περικοπές των συντάξεων τους, ένας γεράκος που το ’λεγε η καρδιά του, τελικά λύγισε, δεν τόλμησε να πάει στην πρώτη γραμμή.

-Φοβάμαι μην μου σπάσουν τα γυαλιά και δεν έχω λεφτά να αγοράσω άλλα…

Τσίπρα, αυτό δε θα περάσει έτσι. Θα το πληρώσεις ακριβά…

Τώρα που θα έρθει και της Όλγας το «πόθεν έσχες».

Οι Έλληνες δημοσιογράφοι, σε αντίθεση με τους δημοσιογράφους όλου του κόσμου, ψάχνανε

να βρουν τρωτά στον τεράστιο αυτόν καλλιτέχνη, στον τεράστιο αυτόν δημιουργό. Στη θεϊκή αυτή φωνή, τον David Bowie.

Κοντά ανόητα ανθρωπάκια… Κρίνετε τους ημίθεους που φεύγουν προσωρινά.

Κλείστε τα μάτια και ακούστε το «Time», το «Lady grinning soul» το «Wild is the wind»

το «Space oddity» και επικοινωνήστε μαζί του.

Θα αισθανθείτε μια αγαλλίαση, σα να ’χετε πιει όλο το νέκταρ των θεών.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

            ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

Καλέ μου φίλε, σου γράφω για να παρηγορηθώ
και εξαιτίας της απόστασής μας, τρελά θα εξηγηθώ.
Μα, από τότε που λείπεις, παρατήρησα ξανά
πως ο γερο-χρόνος έφυγε μα κάτι ακόμα εδώ δεν προχωρά.

Σπανίως βγαίνουμε έξω κι ας είναι και γιορτές,
αρκετοί σωριάζουν σάκους με άμμο

στα παράθυρα και στις σκεπές.
Άλλος πάλι σωπαίνει για βδομάδες σαν νεκρός
κι όσοι δεν έχουν κάτι τις να πούνε, τους περσεύει και καιρός.

Μα η μικρή οθόνη μάς είπε για τη νέα χρονιά
για έναν ανασχηματισμό ευρύ

που καρτερούμε πώς και τι.
Θα 'χουμε, λέει, Χριστούγεννα και καρναβάλια καθ' εκάστην
κάθε Χριστούλης θα κατέβει απ' τον σταυρό,
και τα πουλάκια θα επιστρέψουν στο άστυ.

Θα έχει φαγοπότι και φως όλο τον χρόνο,
θα βγάζουν λόγο και οι μουγκοί

γιατί οι κουφοί μιλούσαν μόνο.
Θα επιτραπεί ο έρως όπως τον θέλει ο καθείς,
θα παντρευτούνε κι οι καλόγεροί μας

μα κατόπιν δοκιμής.
Και ως δια μαγείας, θα εξαφανιστούν
κάτι κρετίνοι, κάτι απαίσιοι που μας ταλαιπωρούν.

Βλέπεις, αδερφέ μου, τι σου αραδιάζω, ακριβέ μου;
Μα, εδώ κοντεύω να φλιπάρω

έστω σαν όνειρο αν το πάρω
Βλέπεις, κύριέ μου, παραμιλάω, τρεκλίζω
γελάω μ' όλα τα εφέ μου

και συνεχίζω να ελπίζω
Μα, αν ο χρόνος ήταν μόνο για μιαν ώρα,

κάτι σαν κομήτης, πόσο σκληρό γίνεται τώρα

καθώς χανόμαστε μαζί της.

Ο χρόνος που μετράει σε λίγο δεν θα είναι εδώ,
θα τον φάω ή θα με φάει, αυτά είχα να σου πω.

                                                                 Lucio Dalla

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η Βουλή σήμερα ήταν ένα τεράστιο τσίρκο. Ο Τσακαλώτος μοίραζε κονκάρδες.

Τα θεωρεία ήταν γεμάτα από τη μια μεριά με μαθητές από την επαρχία και από την άλλη με gay

και λεσβίες, που χειροκροτούσαν ή γιουχάριζαν ανάλογα με το ποιος βρισκότανε στο βήμα.

«Τα κινήματά μας αγωνιζόντουσαν παράλληλα. Συναντηθήκαμε και στο παρελθόν στη διεκδίκηση κοινωνικών αιτημάτων» είπε η υφυπουργός Παιδείας, Σία.

Τα είχε πει και ο Μπακούνιν στο παρελθόν: «Το λούμπεν προλεταριάτο έχει την εμπειρία

και τη γνώση. Αυτό θα διαμορφώσει το αύριο…»

Το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης ψηφίστηκε σχεδόν από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, εκτός από τη Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ.

Κάποιοι απουσίαζαν σκόπιμα όπως ο Καμμένος, ο Σαμαράς, ο Καραμανλής, ο Μεϊμαράκης,

ο Άδωνις και η Φώφη.Έβγαλαν την ουρά τους απέξω οι δεινόσαυροι.

Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα και οι καμπάνες βαράνε πένθιμα.

Θα πρέπει να πέθανε κάποιος σημαντικός συμπολίτης μας. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Μα εδώ πάμε για γεννητούρια, για το μήνυμα της χαράς, της αγάπης, της αισιοδοξίας,

της δημιουργίας. Τη γέννηση του θεανθρώπου. 

Γιατί βαρούν πένθιμα τα σήμαντρα; Μήπως τα τίναξε ο Δέσποτας;

Το τίναγμα των χαλιών από το μπαλκόνι είναι άκρως επικίνδυνο. Δημιουργεί παλμικές κινήσεις που αφομοιώνει και καταγράφει το σώμα και που επαναλαμβάνονται διαρκώς από μνήμης. Κι ας μην τινάζεις τα χαλιά. Το ίδιο συμβαίνει και στην μπουγάδα, στο σιδέρωμα και στο άπλωμα.

Ο πρώτος γύρος της εκλογής νέου αρχηγού στη Ν.Δ έχει τελειώσει με τον Μεϊμαράκη να προηγείται και τον Μητσοτάκη να ακολουθεί. 

Οι εκλογές θα επαναληφθούν στις 10 Γενάρη. Το φυσιολογικό είναι να κερδίσει αυτός που προηγείται. Όμως τι το φυσιολογικό συμβαίνει σ’ αυτήν εδώ τη χώρα;

Ο Μεϊμαράκης εκφράζει τη λαϊκή δεξιά. Τέτοια δε θέλουμε. Έχουμε.

Λαϊκή δεξιά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Ανηφόρισα στα Ψηλά Αλώνια για να ξελαμπικάρει λίγο το μυαλό μου κι εκεί συνάντησα

τα «όρθια παγκάκια». Το άκρον άωτον της ακαλαισθησίας.

Τέτοια σαχλαμάρα δεν έχω δει ποτέ μου… 

Και πλήρωνε εσύ, αδιαμαρτύρητα, φορολογούμενε!

Ο ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟΣ ΤΗΣ ΟΛΓΑΣ

           Ο ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟΣ ΤΗΣ ΟΛΓΑΣ

 

Μέρες βαριές χοντρές ψιχάλες
πάνω σε χάπια και μπουκάλες
δε θα γυρέψω νοσηλεία
στα σινεμά και στα βιβλία

Πάω ν’ αδειάσω το τασάκι
κι αυτό το σκούρο σου σακάκι
θα το πετάξω απ’ το μπαλκόνι
να βρει κανέναν που κρυώνει κι εγώ...

Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά

Έχει ψυχρούλα και μ’ αρέσει
κι αν δε μου πάει θα σπάσω μέση
η αγάπη πάει με μπαστούνι
κι εγώ με γκάζια στο τακούνι

Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου
στα ραδιόφωνα του κόσμου
με τρύπια βάρκα και ναυτία
βγαίνω λοιπόν στην πειρατεία κι εγώ...

Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά

       

                                  ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το ζεϊμπέκικο (ή ζεϊμπέκικος) είναι ελληνικός λαϊκός χορός. Το όνομά του οφείλεται στον εξισλαμισμένο ελληνικό πληθυσμό των Ζεϊμπέκων. Αναφέρεται ότι διαδόθηκε στα ελλαδικά αστικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα. Ωστόσο, η εμφάνισή του ανάγεται στα τέλη του 17ου αιώνα σε αστικά κέντρα όπως η Κωνσταντινούπολη και η Σμύρνη.

Ο Τούρκος περιηγητής και συγγραφέας Εβλιά Τσελεμπί (Evliya Çelebi) αναφέρει ότι χορευόταν στη Μαγνησία και το Αϊδίνιο σε τοπικές γιορτές. 

Όντας αρχικά αντικριστός χορός δύο ατόμων που έφεραν οπλισμό, εξελίχθηκε σε «μονήρη αυτοσχεδιαστικό ανδρικό χορό». Ο ζεϊμπέκικος ως παλιός χορός είναι αυστηρά αντρικός

γι’ αυτό και ορισμένες φορές αποκαλείται εξαιτίας των χορευτικών του κινήσεων από άνδρες,

ως «χορός του αετού».

Είναι χορός που δεν έχει βήματα αλλά μόνο φιγούρες και μία συγκεκριμένη κυκλική κίνηση.

Ο ρυθμός ακολουθεί το βυζαντινό μέτρο που είναι στα 9/8. 

Ο Εβλιγιά Τσελεμπί υποστηρίζει πως ο «ζεϊμπέκικος» είναι χορός σύνθετος που συνδυάζει στοιχεία και από άλλους χορούς: τον τσάμικο και ιδίως τον καλαματιανό που φαίνεται να έχει και τον ίδιο ρυθμό αλλά ανάποδα. Ο χορός αντλεί την καταγωγή του από εξισλαμισμένους Ζεϊμπέκους.

Οι Ζεϊμπέκοι ως ιδιαίτερη μειονότητα του πληθυσμού της Προύσας, του Αϊδινίου και της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας, επονομαζόμενοι και «ιππότες των ορέων», ήσαν υπό διωγμό εξαιτίας της παραβατικής συμπεριφοράς τους.

Κατά τον Ηρόδοτο, η λέξη «Ζεμπέκος» παράγεται από την αρχαία Θρακική λέξη «μπούκο» που προερχόμενη από την φρυγική λέξη «βέκος» σημαίνει βούκα = μπουκιά η οποία με πρώτο συνθετικό την κλητική του «Ζεύς», «Ζευ», παράγει τη λέξη «Ζεϊμπέκηδες». Επίσης, θεωρεί ότι συμβολίζει κατά κάποιο τρόπο μια αναζήτηση για την ένωση του πνεύματος με το σώμα, του θεού με τον άνθρωπο και χορευόταν στην απώτερη αρχαιότητα προς τιμήν της Κυβέλης, της θεάς μητέρας.

Οι ζεϊμπέκοι συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνική ζωή, χτίζουν τεμένη, γέφυρες, σχολεία, επισκευάζουν κρήνες, ανοίγουν πηγάδια, τιμωρούν τους χαφιέδες και τους αυταρχικούς τοπικούς ηγέτες, ληστεύουν κρατικές χρηματαποστολές και εύπορους εμπόρους, παίρνουν λύτρα από γαιοκτήμονες.

Η σύγχρονη αντίληψη για τους ζεϊμπέκους είναι ότι στην πλειονότητά τους διακρίνονται από αντικρατική και αντιεξουσιαστική συμπεριφορά, στρέφονται εναντίον των προεστών, οι οποίοι φέρονται άδικα κι απάνθρωπα, και εναντίον της κρατικής βίας και καταπίεσης καθώς και της κακής διοίκησης και διεκδικούν τη δικαίωση των λαϊκών τάξεων.
Στην πλειονότητά τους παίρνουν ενεργό μέρος στους κοινωνικούς αγώνες και μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι τυπικά δείγματα επαναστατών. Η αντιεξουσιαστική και αντικρατική δράση τους ορίζεται ως πραγμάτωση συγκεκριμένων αξιών - απονομή δικαιοσύνης, προάσπιση του δικαίου των καταπιεζόμενων και των φτωχών, διαρκής αγώνας ενάντια στην απανθρωπιά και την τυραννία.
Είναι ιδεολόγοι επαναστάτες με αδιαμόρφωτη, από θεωρητικής άποψης, πρωτογενούς μορφής, αντικαταπιεστική - αντικρατική αντίληψη, οι οποίοι προσδοκούν μια κοινωνία ισότητας και κοινωνικής ελευθερίας.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΑΡΧΙΖΕΙ…

Αναρωτιέμαι τι δουλειά έχουν οι συμβιβασμένοι με τους ασυμβίβαστους;

Η Άρτα και τα Γιάννενα.

Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Όλγα, χορεύει στην πρεμιέρα του Γιώργου Μαργαρίτη και της Ραλίας, το «Γεννήθηκες για την καταστροφή» και «Το κελί 33»

Οι προσωπικοί της φρουροί ασφαλείας και η ασφάλεια του μαγαζιού χειροκροτούν.

Οι συνοδοιπόροι δεν πετούν γαρίφαλα. Πετούν κάστανα.

-Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ.

-Τσοβόλα, δώστα όλα!

Το πλήθος από κάτω φωνάζει:

-Όλγα, Όλγα, κάστανα.

-Αυλικέ, φώναξε τον τραγουδιστή στο πόστο του…

Συνέλαβαν τον καστανά

και το μουνί χορεύει

Εδώ ο κόσμος καίγεται

κι αυτή χορό γυρεύει…

Ο καστανάς είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Αριστοτέλους, από μια διμοιρία της ομάδας ΔΙΑΣ γιατί δεν είχε άδεια.

Προφυλακίστηκε και στη συνέχεια διαπιστώθηκε πως είχε χρέη προς το ασφαλιστικό του ταμείο

και την εφορία.

Δικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση με αναστολή.

-Τι θα κάνεις αύριο, τον ρώτησαν.

-Θα πάω στον δήμαρχο Μπουτάρη να του ζητήσω άδεια κι αν δε μου τη δώσει, θα βγω παράνομα να πουλήσω κάστανα για να βγάλω το ψωμί μου.

-Τι θέλετε; Να τρώω συνέχεια κάστανα;

-Όλγα, Όλγα, κάστανα.

   

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ, Ο ΤΣΕ ΚΑΙ ΕΓΩ

         Ο ΓΙΑΝΝΗΣ, Ο ΤΣΕ ΚΑΙ ΕΓΩ

Είμαι τυχερός, είμαι τυχερός
είμαι τυχερός, είμαι τυχερός

Κι όταν με πληγώνεις
κι όταν με πουλάς
κι όταν με στριμώχνεις
μ’ εκβιάζεις, μου κολλάς

Νιώθω τυχερός, νιώθω τυχερός
Σ’ ευχαριστώ

Είμαι τυχερός, είμαι τυχερός
είμαι τυχερός, είμαι τυχερός, τυχερός

Κι όταν δε με θέλεις
κι όταν με πουλάς
κι όταν με στριμώχνεις
με βιάζεις, με χτυπάς

Νιώθω τυχερός, νιώθω τυχερός
Σ’ ευχαριστώ

                                     ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η τρύπα αποκαταστάθηκε. Πρέπει να κράξεις για να υπάρξει αποκατάσταση.

Τα καραβάνια προχωρούσαν και τα σκυλιά γαυγίζανε στο Συριζιστάν.

Ο Μπαλούρδος ψαλίδιζε τα γένια του Άρη Βελουχιώτη.

Αγγλικά αεροπλάνα ακριβείας ξεκινούσαν από τις βάσεις της Κύπρου βομβαρδίζοντας τις πετρελαιοπηγές που ελέγχουν οι τζιχαντιστές στη Συρία. 

Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που έβαζαν οι ΝΑΖΙ τους Εβραίους τοποθετούνται οι πρόσφυγες του πολέμου. Τις ίδιες άθλιες συνθήκες αντιμετωπίζουν και οι πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν από την Ειδομένη στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Tae Kwon Do στο Παλαιό Φάληρο.

Οι μισθοφόροι παίχτες δεν τα κατάφεραν. Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από την Άρσεναλ και τώρα απομένει το ΟΥΕΦΑ.

Ένα γέρικο γουρούνι «η εθνική μας μαγείρισσα» φτιάχνει ντολμαδάκια και μου τη δίνει.

Άναρχες κραυγές και οργή στη συναυλία.

Λάι λάι λάι λάι λάι λάι λα

Λάι λάι λάι λάι λάι λάι λα

Εεεεεεει…

Διαγραμμένα στελέχη του ΚΚΕ στο Αίγιο συσκέφτηκαν και αποφάσισαν να ετοιμάσουν δημοτικό εκλογικό συνδυασμό διεκδικώντας με αξιώσεις τον Δήμο, στις επόμενες δημοτικές εκλογές.

Το τζιτζίκι ο Κώστας μαζί με τον υιό Ψυχάρη, τον υιό του Κωνσταντίνου, Νικόλαο και τον Βορίδη σκέφτονται σοβαρά για την ίδρυση νέου Βασιλικο-δεξιού κόμματος, αν αποτύχει στις επερχόμενες εκλογές της Ν.Δ το τζιτζίκι ο Κώστας.

Οι Έλληνες έχουνε πάθει σύγχυση από τις προφητείες του Παΐσιου σε συνδυασμό με το υαλουρονικό οξύ και τις μαλακίες που ακούνε όλη μέρα από την τηλεόραση.

Οι συνθήκες θα ήταν ώριμες, αν πρόσεχαν την εξής λεπτομέρεια που λέει πως Κωνσταντίνος έχασε την Κωνσταντινούπολη και την Αγιά Σοφιά και πως Κωνσταντίνος θα πρέπει να την φέρει πίσω.

-Πού πας Απόστολε; Παραβιάζεις το χρησμό.

Βγάλτε το γέρο Κωνσταντίνο, φορέστε του Βασιλική στολή και τραβάτε να την πάρετε σούργελα!

Κι ύστερα λένε πως φταίει ο Καμμένος, που λέει πως μας ψεκάζουνε. 

Λάι λάι λάι λάι λάι λάι λα

Λάι λάι λάι λάι λάι λάι λα

Εεεεεεει…

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ’ άφηνες θ’ ανοίγαν μια ρωγμή
απ’ το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ’ τη στάχτη

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
Και αν τ’ άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
και θα διέλυαν το κρυμμένο σου παράπονο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ’ τη στάχτη

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Υπάρχει ακόμα, υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες, ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Λάι λάι λάι λάι λάι λάι λα

Λάι λάι λάι λάι λάι λάι λα

Εεεεεεει…