ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΡΑΒΑΚΙ;

                ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΑΡΑΒΑΚΙ;

                                                     Στις ανθισμένες νερατζιές

θα βρεις την κιβωτό σου.
Τέσσερις τοίχοι στις φωτιές
θα ταξιδέψουν τις νυχτιές
και το παράπονό σου.

Πάρε μια λέξη για να ζεις
και στρώσε τη ζωή σου.
Και φώναζε ολονυχτίς
που βρίσκει ο βασανιστής
νερό του παραδείσου.

Και πάρε χάντρες του Μαγιού,
πηλό της Ρωμιοσύνης
τάμα δεκαπενταύγουστου,
την όψη την κρυφή σπαθιού
και της δικαιοσύνης.

Και πάρε δεντρολιβανιά,
μυρτιά και πικροδάφνη.
Του Μακρυγιάννη τον καημό
και δεκαπεντασύλλαβο
να βρεις αρχή και άκρη.

Και πες τα λόγια τα παλιά
κι απ’ όλους τους αγώνες.
Και πες αυτά που είναι θηλιά
κι ήταν μαράζι και σκαλιά
στους δίκοπους αιώνες.

         

                     ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Κανένα από τα κορίτσια του ορφανοτροφείου δε βρήκε τον ίσιο δρόμο, την τίμια ζωή. 

Όλες κατέληξαν στα μπορντέλα, στα κόκκινα φανάρια ….

Και η Ειρήνη και η Περσεφόνη και η Μαρίνα και η μικρή Ελπίδα.

Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε από τους Ουκρανούς. Παραδόθηκε στα τσιράκια της Μέρκελ με κίνδυνο 

να βρεθεί εκτός της διοργάνωσης του ΟΥΕΦΑ για τον επόμενο γύρο.

Ο Πρωθυπουργός Τσίπρας εύχεται καλή χρονιά σε άπταιστα Κινέζικα.

Αυτό κάτι μου θυμίζει….

Αξιότιμε κύριε Πρέσβη. Αξιότιμε πλοίαρχε του σκάφους του 18^ου  στόλου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας….

-Με λένε ΑΡΤΕΜΗ

Θα φυτέψουμε τους Κνίτες ανάποδα σε μεγάλες γλάστρες και θα τους ποτίζουμε με καταβρεχτήρι. Είναι βέβαιο ότι θα πιάσουν. Θα φυτρώσουν. Βγάζουν κάτι φυτά που μοιάζουν σαν βλίτα, σαν ραδικοβλάσταρα, σαν αγριομάρουλα. Αυτά θα τα εξάγουμε στους συντρόφους μας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας κι έτσι θα ’ρθει η ανάπτυξη.

Το θεατρικό που παρουσιάζει το ορφανοτροφείο είναι σύνθετο, αλλοπρόσαλλο και σουρεαλιστικό. Μπερδεμένο το σενάριο, τα σκηνικά, τα φώτα και η μουσική.

Στο έργο συμμετέχουν και οι παραπλανημένες πόρνες της Συγγρού.

Περπατώ εις το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι εδώ.

-ΛΥΚΕ, ΛΥΚΕ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;

Πού πας ξυπόλυτος στα αγκάθια; Πού πας σε μονομαχία δίχως σφαίρες; Πού πας στον πόλεμο χωρίς όπλο; Πού πας στην παραλία χωρίς το κουβαδάκι σου; Πού πας να γαμήσεις χωρίς προφυλακτικό; «Πού πας χωρίς αγάπη στη νύχτα, στη βροχή;»

-Με λένε ΑΡΤΕΜΗ

Κι αν οι κάβοι σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
Απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό
και πάρει τους ναύτες και τον τιμονιέρη;
Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;

Ακολουθεί πλήθος λαού με πανό, συνθήματα και ντουντούκες. Ο βαλσαμωμένος απερχόμενος πρόεδρος της δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας διεκδικεί δικαίωμα στην εργασία. Ο Σόιμπλε στο αναπηρικό του καροτσάκι, ντυμένος Αη-Βασίλης,  μοιράζει δώρα στα ορφανά. Η Κανέλλη με τον Μιχαλολιάκο, τον Κασιδιάρη, τον Καραγκιόζη και τη Μαρία τη Λουκά βροντοφωνάζουν 

«ΕΟΚ ΚΑΙ ΝΑΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ»

Με το ίδιο μακό

και με κέφι κακό

φύγαν μέρες.
Το φεγγάρι απ’ τη μια

και του κόσμου η ζημιά

βάλαν βέρες*

-Με λένε ΑΡΤΕΜΗ

Ξάφνου εμφανίζεται η κοκκινοσκουφίτσα με μουστάκι και μεταχειρισμένες μπότες παλιού ΕΣΑτζή. Πυροβολεί και σκοτώνει τον άκακο λύκο.Ο Καμπούρης σακατεύεται στο ξύλο από μια ομάδα αναρχικών. Τα ορφανά κλαίνε απαρηγόρητα για το χαμό του άκακου λύκου και το έργο τελειώνει με την απαγγελία του ΑΡΤΕΜΗ:

Κι αν οι κάβοι σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
Απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό
και πάρει τους ναύτες και τον τιμονιέρη;
Πού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;**

*ΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

** ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;

        ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ;

                           Κι απόμεινα παιχνίδι σ’ ένα πάρκο

που πια κανείς δε θέλει να το δει.

Κι αν κάθομαι ακόμα και σου γράφω,

Είναι γιατί σε πόνεσα πολύ.

Κι απόμεινα μονάχος σ’ ένα τρένο

που βγήκε κάποια νύχτα απ’ τη γραμμή.

Κι αν κάθομαι ακόμα κι επιμένω,

είναι γιατί σ’ αγάπησα πολύ.

Κοίτα να ντύνεσαι καλά

κι έρχεται κρύο.

Ξέρεις, δεν είπα πουθενά

για μας τους δύο.

                                                 ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΤΟΥΜΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο πολιτισμός είναι μεγάλη κουβέντα. Τι πολιτισμό να νιώσει μια σαρδέλα κονσερβοποιημένη σε τσίγκο με καυτερή πιπεριά και σπορέλαιο; Χωρίς κλιματισμό και εξαερισμό, συμπιεσμένη, μαγειρεμένη πρόχειρα περιμένοντας να καταλήξει στο στομάχι ενός φτωχομπινέ αλλοδαπού, που θα την ρευτεί με αηδία στα μούτρα ενός τυχαία περαστικού;

-Δεν ξαναπαίρνω σαρδέλες. Από δω και πέρα θα παίρνω σκουμπρί ή γαύρο. Αν και τα Friskies που έφαγα την προηγούμενη βδομάδα, είχαν περισσότερο ενδιαφέρον.

Αλήθεια, τι θα ένιωθες, αν διάβαζες σε ένα Αθηναϊκό blog (από τα δημοφιλέστερα) πως είσαι το μοναδικό αξιοθέατο αυτής της πόλης;

Χαρά ή λύπη; Μοναξιά, αυτοπεποίθηση ή ματαιοδοξία;

Η χώρα για άλλη μια φορά στη κατάψυξη. Ζημιές, που ίσως να μην καταφέρουν να τις αποκαταστήσουν.
Η εικονική πραγματικότητα γεμάτη παράσιτα και οι γεύσεις  χάνουν το νόημά τους.

Ληστέψτε τον ήχο. Ληστέψτε τον ήλιο. Ληστέψτε τα χρώματα. Ληστέψτε τη γνώση. Ληστέψτε τον ουρανό. Ληστέψτε τη θάλασσα. Ληστέψτε τα μάρμαρα. Ληστέψτε το χρόνο.

Γέμισε ο τόπος πολιτικούς αναλυτές. Εκτός από το Λαζόπουλο και τη Σταυρούλα, τον περιπτερά,
τον μανάβη, το φούρναρη, τον Καμπούρη, τον Καραγκιόζη, τον Χατζηαβάτη, τον πλανόδιο αλλοδαπό μικροπωλητή, τον Λέλο, έγινε πολιτικός αναλυτής και η μάνα μου και κάθε πρωί που ξυπνάω, πριν προλάβω να πιω μια ρουφηξιά καφέ, να καπνίσω ένα τσιγάρο, μου εξηγεί το ρόλο του Πούτιν, του Ομπάμα, του Βαρουφάκη, των Εβραίων, των Κινέζων και των Γότθων.

Έχω πάθει ιδεολογική σύγχυση. Έχω πάθει εγκεφαλική κράμπα.   

Πού είναι ο Wagner, πού είναι ο Puccini;
Πού έχουν πάει όλοι εκείνοι;

Πού είναι το 1.500.000 απολυμένοι, τα 2.500.000 φτωχοποιημένοι, οι απολυμένες καθαρίστριες,
οι σχολικοί φύλακες, οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι απολυμένοι καθηγητές, οι απολυμένοι της ΕΡΤ; Πού είναι τα καλύτερα μυαλά των dr και των masters; Ο κόσμος που ανταποκρίθηκε ήταν λίγος.
Ο τρόπος που οργανώθηκαν«οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας» ήταν λάθος.

Πού είναι ο Wagner, που είναι ο Puccini;
Κανένας πια δεν έχει μείνει,
μονάχα εσύ μου μένεις μόνο,
γλυκιά μου αγάπη στο δηλώνω  (Solo tu)

Πού ακριβώς είναι η λαϊκή συμμετοχή για τη στήριξη των κυβερνητικών προτάσεων; Το διαδίκτυο φάνηκε ανεπαρκές. Δεν αναπτύσσεται έτσι το κίνημα. Τις αντιπαραθέσεις από τις σέχτες, τις αντιλαμβάνεται κι ο απλός πολίτης. Πού είναι τα μεσαία στελέχη, που θα κινητοποιήσουν τον κόσμο;

Χωρίς προγραμματισμό και οργάνωση, κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε φολκλορικοί.

Με τους αριθμούς που συγκεντρώνετε, δεν φοβίζετε ούτε τις κατσαρίδες.

Δεν κερδίζεται έτσι η Μέρκελ και ο Σόιμπλε.

Τα γουρούνια δεν τα ενδιαφέρει η ανθρωπιστική κρίση, η ανεργία, οι αυτοκτονίες, η πείνα 
και η εξαθλίωση.

Η ελευθερία δεν χαρίζεται, κατακτιέται.

Το παρελθόν και η ιστορία έχουν διδάξει πως στη διεκδίκηση ακολουθούν εκατομμύρια ένθερμου λαού, που διαδηλώνουν, αγωνίζονται, θυσιάζονται και κερδίζουν.

Πού είναι ο Wagner, πού είναι ο Puccini;
Πού έχουν πάει όλοι εκείνοι;

Τσικνοπέμπτη σήμερα. Οι σκουπιδιαραίοι μάζεψαν νωρίς τα σκουπίδια.

Θα τσικνίσουν μαζί με τις οικογένειες τους.

Άντε και καλές Αποκριές.

 
*Τις φωτογραφίες τις πήρα από την ηλεκτρονική εφημερίδα  filodimos.gr

ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

                                ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Η σκοτεινιά της κάμαρας
θα ’ρθει μαζί σου

ντύσου

κι η νύχτα αυτή που κράτησες δική σου

ντύσου
Ο κόσμος ξημερώνει
ο κόσμος ξημερώνει
Με τα φιλιά που κάρφωσα
εδώ βαθιά σου
βιάσου… βιάσου 

κι αυτά που απόψε κέρδισες δικά σου
βιάσου
Ο κόσμος ξημερώνει
ο κόσμος ξημερώνει

  ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο γεροπυροβολημένος, υπόλειμμα του τρίτου Ράιχ και των ναζί, σφίγγει τα δόντια του στο αναπηρικό του καροτσάκι. Νιώθει μίσος για τα νιάτα, για την ανατροπή.

Οι εκλογές στην Ελλάδα έχουν χαθεί για τη συντήρηση και τους υποταχτικούς της.

Υπάρχει κίνδυνος γι’ αυτούς κι άλλες λαϊκές δυνάμεις, από χώρες του καταπιεσμένου Νότου, 

να στραφούν εναντίον τους. Κινδυνεύουν να οδηγηθούν  στην απομόνωση.  

Η προοδευτική αριστερή αντίληψη της νέας κυβέρνησης στην Ελλάδα είναι φανερή.

Η ομιλία της νέας  πρόεδρου της βουλής, Ζωής  Κωνσταντοπούλου, ήταν δυναμική, επαναστατική, συγκινητική.

Έλαμπε το βλέμμα της. Έλαμπε το σοσιαλιστικό φωτοστέφανο.

Μύρισε η βουλή Ελλάδα, θάλασσα και γιασεμί. Αριστοτέλη, Όμηρο και Καζαντζάκη. Δημοκρατία, κοινωνική προκοπή, αντίσταση και αγώνες.

Τι να σου κάνει η Κανέλλη και τα παιδιά της ΚΝΕ…

Έχω απέξω το άλογό μου αραγμένο …..

Ελάτε να τους κυνηγήσουμε. Να τους πάρουμε φαλάγγι, όπως παλιά.

Να τους οδηγήσουμε «Εκεί στης Ρωσίας τα χιόνια, εκεί που φυσάει ο βοριάς».

Οι μεσημεριανές τηλεοπτικές εκπομπές, εύπεπτης λαϊκής κατανάλωσης, η Σταυρούλα και 

ο Πάγκαλος ασχολούνται με την τσέπη του παντελονιού του υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη.

Κοντές και χαμηλόκωλες ορίσανε συνήθεια

να με τραβάνε απ’ τα μαλλιά να τις ακολουθήσω

Και εγώ Ιούδας και Χριστός, ένας σαχλός μικροαστός

προς χάριν του θεάματος κατέθεσα αλήθεια

Στη δύση του μεγάλου φεγγαριού

φέρτε ένα χάρτη του χωριού

Εγώ να σας μετρήσω

το μέγεθος της τρέλας σας

και της ανοησίας.*

Τι κρύβει στην τσέπη του ο Γιάνης; Την αμηχανία του; Την ανασφάλειά του; Τη βέρα του; Μύγδαλα; Μήπως οπλοφορεί; Μην παίζει το πουλί του; Μήπως ξύνει τα αρχίδια του; Βαστάει ό,τι θέλει. Φοράει ό,τι θέλει. Ντύνεται όπως θέλει.

Φτάνουν πια το πρωτόκολλο και το savoir vivre.

Ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος κι ο Τσοχατζόπουλος φορούσαν γραβάτα. Και ο Σαμαράς και ο Άδωνις 

και ο Βορίδης. Κι αν φορούσαν, τι κάνανε;

Παίρνανε εντολή. «Αγαπούλα, ξεπούλα»

Αυτή η χαζοπαραφιλολογία δεν ευνοεί στις παρούσες συνθήκες, όταν η σύγκρουση βρίσκεται στο ζενίθ. Για να στηριχθεί μια αριστερή κυβέρνηση, για να τηρήσει τις υποσχέσεις της και να υλοποιήσει το πρόγραμμά της, χρειάζεται λαϊκή συμμετοχή, έλεγχος και αγώνας, όπως τότε με την επανάσταση της Κούβας.

«Είμαστε ένας στρατός ονειροπόλων γι’ αυτό και είμαστε ανίκητοι»

                                                                                         ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ

*Περιέχεται στην ποιητική μου συλλογή «Μην καπνίζεις στο κρεβάτι»

Το κόκκινο βιβλίο

ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ

                ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ

                            Για πού το ’βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιά,
                            για ποια πέλαγα ουράνια, άστρα μαγικά;
                            Για πού το ’βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιά;

Για ποια μακρινή πατρίδα, έρμη ξενιτιά;
Θάλασσα, ουρανός μ’ αστέρια, πουθενά στεριά.
Για πού το ’βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιά;

Ποια αγάπη, ποιο λιμάνι, ποια παρηγοριά;
Θα ’χεις αγκαλιά το κύμα, χάδι το νοτιά.
Για πού το ’βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιά;

                                       ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΕΣΣΗΝΗ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Τζίμης σπούδαζε Νομική στην Ιταλία, τη δεκαετία του ’80. Ήταν μοντέρνος και στιλάτος. Ακολουθούσε κατά γράμμα τη μόδα, σε όλη της τη λεπτομέρεια.

Εκείνα τα χρόνια συνηθιζότανε να φοράς διπλά αξεσουάρ: δυο ρολόγια, δυο μενταγιόν. Ο Τζίμης τη μόδα την είχε επεκτείνει και φόραγε δυο εσώρουχα, ένα σλιπάκι κι ένα μποξεράκι.

Μια μέρα, καμιά δεκαριά φρικιά είχαν βρει μια κακομοίρα και την πήραν για παρτούζα, σε ένα σπίτι λίγο πιο πάνω από τα Γυμνάσια. Ο Τζίμης ποτέ δε βρήκε τη σειρά του…. Μέχρι να βγάλει το μποξεράκι και το σλιπάκι, τον προλάβαινε κάποιος άλλος. Η κακομοίρα αποχώρησε ψόφια λόγω φόρτου εργασίας και ο Τζίμης πέταξε το μεγάλο ρητό. Το παραθέτω αναλλοίωτο: «Τελικά τι σημαίνει γαμήσι; Να ντύνεσαι και να γδύνεσαι;»

Ο Τζίμης δεν υπάρχει πια. Μας εγκατέλειψε πρόωρα. Όμως αυτό το περιστατικό μου ήρθε στο μυαλό την ημέρα των εκλογών. Χουζούρευα στο κρεβάτι καπνίζοντας και απολαμβάνοντας τη θαλπωρή της κουβέρτας. Η τηλεόραση είχε παιδικό πρόγραμμα με κινούμενα σχέδια: τον «Όλιβερ Τουίστ», «Το ταξίδι του Γκιούλιβερ».

«Βουτιά στα βαθιά», στην αγνότητα, στα παιδικά μου χρόνια. Έπρεπε όμως να εκτελέσω το εκλογικό μου καθήκον. Τότε μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του Τζίμη ελαφρώς παραποιημένα: «Τελικά τι σημαίνουν εκλογές; Να ντύνεσαι και να γδύνεσαι;»…  

Τελευταία μέρα του Γενάρη. Πέφτει μια «παράξενη βροχή». Δυνατός άνεμος, ζεστός σαν καύσωνας και το έδαφος τραντάζεται συνεχώς.

Ο μικρός Αλέξης, της διαφήμισης, παρατάει το τρενάκι και σπρώχνει το βραχίονα του γραμμοφώνου. Είχε κολλήσει στα 1946….

Εμπρός Ε.Λ.Α.Σ. για την Ελλάδα
το δίκιο και τη λευτεριά
σ’ ακροβουνό και σε κοιλάδα
πέτα πολέμα με καρδιά

Ύστερα προβάλλονται σε μια γιγάντια οθόνη σκηνές από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά»: οι δοκιμές με τις βόμβες Ναπάλμ στα βουνά του Γράμμου από τις συμμαχικές δυνάμεις, Άγγλους και Αμερικανούς.

Έχουν καεί τα πάντα. Δέντρα, βουνά, αντάρτες.

Ξαφνικά  παρουσιάζεται στο πλάνο μια τραυματισμένη Επονίτισσα μακιγιαρισμένη με φούμο ή με το βερνίκι camel που χρησιμοποιούσε ο Καΐλας στο «μικρό λουστράκο» και λέει με στόμφο «Τελικά ποιος νίκησε;»

Οι εκλογές έλαβαν τέλος.

Τον Σαμαρά τον τραβάγανε με το ζόρι για να βγει από το πρωθυπουργικό γραφείο κι εκείνος δεν έβγαινε... Τελικά πρόλαβε να πάρει μαζί του ένα κάδρο με μια ελιά κι ένα κεσεδάκι με βιομηχανοποιημένη ταραμοσαλάτα ως αναμνηστικό (σουβενίρ) μιας και αυτός ήταν  

«ο μεταρρυθμιστής της ταραμοσαλάτας».

Ίσως να με λένε Αρτέμη!

Ο Βαρουφάκης καβάλησε τη μεγάλου κυβισμού μηχανή του, φόρεσε το κράνος του και κατευθύνθηκε προς το κτίριο που θα έδινε κοινή συνέντευξη τύπου στα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ μαζί με τον υπουργό οικονομικών της Ολλανδίας και επικεφαλής του eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ.

Ο Γιάνης (με ένα νι) διώχνει την Τρόικα! Απλώνοντας το ένα του χέρι για τον ύστατο χαιρετισμό και έχοντας το άλλο χέρι στην αριστερή τσέπη του παντελονιού του. 

Οι Μαρξιστές Λενινιστές και οι Καμένοι έχουν κάνει το καθήκον τους τηρώντας κατά γράμμα τις υποσχέσεις που έδωσαν προεκλογικά στον ελληνικό λαό. Την επόμενη μέρα ο ίδιος δηλώνει 

στα διεθνή μέσα πως είχε γίνει λάθος στη μετάφραση……

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΣ

        ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΣ

                      
                                        Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα

να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ’ αφτιά
Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ’ έχουν θάψει

ή θα έχω ή θα έχω μαραθεί
Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ.

                               ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Οι αλκυονίδες έχουν τελειώσει. Θα ’ναι ξανά μουντός ο ουρανός και θα βρέχει λάσπη. 

Η εικονική πραγματικότητα στην τηλεόραση θα φαίνεται καθαρή λόγω του digital HD. 

Οι φαντάροι θα σπάνε τα δόντια στις τσατσάρες και οι ερωτευμένοι θα μαδάνε μαργαρίτες.

Ο κοσμάκης θα εισπράττει ψέματα από παντού, γιατί τα έχει ανάγκη.

Το τραβάει ο οργανισμός του… «Ό,τι και να ψηφίσεις, ΠΑΣΟΚ θα βγει»

Τα οστά ήταν πολλά. Τα πτώματα ήταν πέντε. Ένας καμένος, δυο γυναίκες, ένας άντρας κι ένα βρέφος και πλήθος οστών από ιπποειδή (άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια).

Οι εκδοχές και οι πιθανότητες ξανάπεσαν στο τραπέζι.

Μην ειν’ η θάλασσα; Μην είναι τα βουνά; Μην είναι ο Φίλιππος ο Γ΄ ο Αριδαίος; Μην είναι 

η Ευρυδίκη, η σύζυγος; Η Ολυμπιάδα; Η Ρωξάνη; Ο Ηφαιστίωνας; Η οικογένεια Μητσοτάκη; 

Η οικογένεια Άνταμς; Ο Βουκεφάλας; Ο Πελεγκρίνο; Ο Αλέξανδρος, ο ίδιος αυτοπροσώπως; 

Η γοργόνα-ψαρόσουπα;

Μην είναι το τέμενος (ναός) του Πλούτωνα και της Περσεφόνης; Μην είναι ο Άδης;   

-Qu’ est que c’ est «Ποτάμι»;  Qu’ est que c’ est «Τελεία»;

Κάντε ντι-μπε-ι (debate) ρε! Φέρτε μου το Μουρίνιο σε ντι-μπε-ι (debate) να τον ξεσκίσω, 

είπε ο Μέγας Αλέφαντος.

«Όπου ακούς πολλά κεράσια, βάστα και μικρό καλάθι» λέει η λαϊκή παροιμία.

Όμως, εδώ τα φρούτα είναι πολλά και δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις.

Ισοβίτες του Κορυδαλλού, μεγαλοδικηγόρους, σωφρονιστικούς υπαλλήλους, παπατζήδες, τοκογλύφους, υπερεπαναστάτες, κνίτες που λένε τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα, πυρήνες της φωτιάς, πυρήνες τζιχαντιστών, εκβιαστές, εγκληματίες, μαφιόζους, φασίστες, αλβανούς, μοϊκανούς, γύφτους.

Η συγκέντρωση του Γιώργου ήταν μαζική. Ο παλμός αγωνιστικός και φίλαθλος. «Γιώργο γερά, 

να φύγει η δεξιά». Μα καλά, αυτός με τον Βενιζέλο δεν την έφεραν;

Μ’ αρέσει. Προτείνει δημοψηφίσματα μέρα παρά μέρα, όπως στην Αρχαία Ελλάδα, που είχαν στις 365 μέρες, 364 αργίες και γιορτές.

Ο πρώην πρωθυπουργός είχε αράξει το ποδήλατό του στην ειδική θέση των ΑμεΑ.

Κανείς δεν πρόσεξε τη λεπτομέρεια. Ούτε οι παλιότεροι και τωρινοί συνεργάτες του, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Απόστολος Κακλαμάνης και ο πρώην και νυν υπεύθυνος τύπου, Γιώργος Πεταλωτής. Είναι το μεγάλο του μυστικό. Το κρύβει χρόνια. Ακόμα κι από τη μητέρα του. 

Ακόμα και από τη γυναίκα του. Υπήρχαν σπουδαίοι ρήτορες στην αρχαία Ελλάδα, αλλά σαν τον Γιώργο κανείς…

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ!

Θα σηκωθείς από τον καναπέ, υπνωτισμένος από την τηλεόραση και θα ασκήσεις 

το μέγιστο δημοκρατικό σου δικαίωμα.

Αυτό που σου φυτέψανε στο μυαλό τα παπαγαλάκια της εξουσίας.

Και οι άλλοι, χλωμοί, αλλά με τα μάτια ανοιχτά.

«Παίζοντας καρπαζιές με το θάνατο σε κάθε βήμα

και γελώντας, γελώντας, σφίγγοντας το αύριο

μέσα στις χούφτες τους

πιο δυνατά κι από το κατσαρόλι του συσσίτιου»*

Οι συντεχνίες σε μυστικές συναντήσεις μοιράζονται την πίτα.

Καινούργια οφίτσια, καινούργιες φιγούρες, καινούργιες σκιές 

αναλαμβάνουν ρόλους εξουσίας.

Ξημερώνοντας Δευτέρα…

* Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από τις «Γειτονιές του κόσμου»

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;

           ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ;

                                        Τι είναι η πατρίδα μας; Μην ειν’ οι κάμποι;

                                        Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;

Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;

Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
Κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;

Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή,
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;

                               

                                                                       ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΟΛΕΜΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η είδηση είναι πως τοποθετήθηκαν γκαζάκια στο πολιτικό γραφείο του Άδωνη Γεωργιάδη από αγνώστους. Το ένα εξ αυτών εξερράγη δημιουργώντας μικροζημιές. Ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, δήλωσε ότι αισθάνθηκε βιασμένος. Η αλήθεια είναι πως ήταν προκλητικά ντυμένος και βιάσθηκε …..

Απεγκλωβίστηκα. Αποκόπηκα από το βιολογικό και ιδεολογικό ομφάλιό μου λώρο, αντιλαμβανόμενος πως το ζήτημα είναι «να μην κάνεις το μεγάλο λάθος» όπως τόνισε 

ο ερασιτέχνης ηθοποιός Αντώνης Σαμαράς σε τηλεοπτικό μήνυμα (πολιτική διαφήμιση).

Η μαλακία πάει και έρχεται: κακοσκηνοθετημένη σαχλαμάρα, κινδυνολογία, ηλίθιο χιούμορ, έλλειψη αισθητικής, σπατάλη και ερασιτεχνισμός.

Δε θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Αυτό το έκαναν οι άλλοι. Όλοι αυτοί που εξετάζουν και κρίνουν με ρηχότητα τα γεγονότα παριστάνοντας τους εμπειρογνώμονες και τους «κριτές των πάντων».

Για να είμαι όμως ειλικρινής, στον πρωθυπουργό Αντώνη διέκρινα υποκριτικό ταλέντο. Θα μπορούσε να παίξει κόντρα ρόλο σε αρχαία τραγωδία, υποδυόμενος τη «Μήδεια» που σκοτώνει τα παιδιά της (ντυμένος με το κοστούμι της διαφήμισης) και να λέει με έμφαση την ατάκα του φινάλε  

«Νέα Δημοκρατία, εγγυόμαστε το μέλλον»

Για ποιο μέλλον μιλάς ρε σούργελο; Εσύ δεν άφησες τίποτα όρθιο, ούτε παρελθόν ούτε παρόν ούτε μέλλον.

Μην είναι η πατρίδα μας

κάθε ρουφιάνος που μας τάχει κάνει χαρτοπόλεμο;

Κάθε χαφιές που αγκιστρώθηκε απ’ το κράτος;

Κάθε λιγούρης που κοιτάει να αναδειχθεί

πάνω στις πλάτες του ταλαίπωρου μαλάκα,

που τον ψηφίζει και την πληρώνουν οι σοφοί;*

Ο Γιώργος ήταν σαστισμένος στη συνέντευξη. Ήταν και αγουροξυπνημένος.

Δεν θα ’χει συνηθίσει το πρωινό ξύπνημα. Αυτός θα ήτανε και ο λόγος που είχε κόψει την «Καλημέρα» στον πατέρα του. Ξύπναγε για πρωί… το μεσημέρι!...

Θα αποτελέσει έναν από τους έντεκα της εθνικής Ελλάδος, που προτείνει ο Σταύρος Θεοδωράκης. Δεν είμαι σίγουρος αν θα του δώσουν τη θέση του τερματοφύλακα. Αλλά εσύ, ρε Θεοδωράκη, δεν κάνεις ούτε για να παίζεις γυαλένια τριγωνάκι στο προαύλιο της εκκλησίας, κάνοντας σκασιαρχείο από το κατηχητικό.

Ο Βενιζέλος θα έχει την καντίνα και θα ψήνει HOT DOG. Εννοείται πως θα τα τρώει όλα, όπως 

ο Πόλντο στον Ποπάυ. Όσο για τις άλλες θέσεις στην ενδεκάδα, βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει.

Με 1.500.00 ανέργους, ας δουλέψει τουλάχιστον η φαντασία.

Προπονητής της ομάδας θα είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Απ’ το σιντεόφωνο της καντίνας ακούγεται δυνατά…

Μας τη φέραν οι βάρβαροι

μας φλομώσαν στο ψέμα
μας τρελάναν στα πέναλτι

και δεν έχουμε τέρμα.

Δεν μπορώ δεν μπορώ δεν μπορώ να τη βρω
με κομπιούτερ και με κουμπάκια
New Wave, Jazz, Rοck, Sex, Drugs, Rοck n’ Rοll
με τζατζίκι και με σουβλάκια**

Όσο για τα τηλεοπτικά πάνελ, προσπάθησα να τα παρακολουθήσω, όμως δεν τα κατάφερα. 

Εκεί πάει η μαλακία σύννεφο από όλες τις μπάντες των κομμάτων. Παθαίνεις πυρετό, υποθερμία, διάρροιες, χλαπάτσα, τρέμουλο, ημικρανίες, πτώση της στύσης. Συμπτώματα Ασιατικής γρίπης και ισλαμικού τζιχαντισμού.

Ευτυχώς, που υπάρχουν τα κανάλια Β’ Εθνικής και παρακολουθώ τη μικρή Λουλού, τον Ντένι τον τρομερό και το ταξίδι του Γκιούλιβερ στη Λιλιπούπολη.

*Γράφτηκε για τις ανάγκες του κειμένου

 ** Τζίμης Πανούσης

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΜΕΝΟΥΣ

        ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΜΕΝΟΥΣ

Σε σκισμένες σε ψάχνω αφίσες
τις στιγμές που οι πλατείες σιγούν
Και οι ρήτορες μόνοι θρηνούν
φορτωμένοι του χθες τις βαλίτσες

Στις νεκρές διαδρομές μου γυρεύω
υποσχέσεις που γίναν πληγή
Και το σήμα του κόσμου που αργεί
στα ερείπια του λάθους χορεύω

Καπετάνιος και λαθρεπιβάτης
σε ακυβέρνητο σκάφος γλιστρώ
Μεγαλώνω κρυφά το μωρό
της στερνής, ζωντανής μου αυταπάτης

Προδομένη καρδιά ανεμίζω
και συ δείχνεις προς το πουθενά
Πού να ανοίξω, δεν ξέρω, πανιά
σαν τρελός το όνομά σου ψελλίζω

Κοντραμπάντο ιδεών και αισθημάτων
σε ασπρόμαυρο φιλμ εποχής
Βάρος συλλογικής ενοχής
σε ποθώ και πατώ επί πτωμάτων

Καπετάνιος και λαθρεπιβάτης
σ' ακυβέρνητο σκάφος γλιστρώ
Στο κατάρτι ψηλά ισορροπώ
της ζωής, της οργής, σχοινοβάτης

                                                  

                                           ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Μέσα σε λίγες ώρες, στη Λέσβο, δυο ηλικιωμένες γυναίκες βρήκαν τραγικό θάνατο στις φλόγες, στην προσπάθειά τους να ζεσταθούν….
Η 95χρονη ζούσε μόνη. Έχασε τη ζωή της εγκλωβισμένη μέσα στο σπίτι της, που τυλίχτηκε στις φλόγες μετά από την ανάφλεξη συσκευής θέρμανσης υγραερίου. Οι πυροσβέστες, που έφτασαν γρήγορα, πρόλαβαν τις φλόγες πριν επεκταθούν, αλλά δεν κατάφεραν να σώσουν την ηλικιωμένη γυναίκα, που κάηκε ζωντανή.
Στη μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου, όπου νοσηλευόταν με σοβαρά εγκαύματα, άφησε την τελευταία της πνοή μια 75χρονη γυναίκα από το Κεράμι της Λέσβου. Είχε ανασυρθεί λιπόθυμη από το σπίτι της, όταν ξέσπασε πυρκαγιά η οποία προήλθε από το μαγκάλι που χρησιμοποιούσε 

για να ζεσταθεί, αφού εδώ και ένα χρόνο της είχαν διακόψει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος λόγω χρέους!

Αυτή είναι η είδηση και όχι πού κατέληξε η Γκερέκου. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των οικονομικών μέτρων του μεταρρυθμιστή Σαμαρά.

Δεν υπάρχουν πια μεγάλες προσδοκίες. Τα οράματα, τα όνειρα, οι φιλοδοξίες, οι στόχοι, εξανεμίστηκαν. Γι’ αυτό πέσαν τα επίπεδα και οι αξίες.

Η ανώτερη αξία, η ζωή, φεύγει αγόγγυστα, αθόρυβα, αδιάφορα, ειρηνικά και ελεύθερα για να ανταμειφθεί δήθεν στην «ουράνια βασιλεία».

«Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού»

Όταν είσαι νέος, άνεργος, άφραγκος, περιθωριοποιημένος, φοβισμένος, πεινασμένος, εύκολα θα βρεθεί ένας εξτρεμιστής ιμάμης να σε προσηλυτίσει και να σε φανατίσει.

Δεν υπάρχει σύγκρουση πολιτισμών. Πολεμάνε οι πεινασμένοι με τους χορτασμένους και οι πεινασμένοι χωρίς ιδεολογική κάλυψη και όραμα πέφτουν θύματα πολιτικών και θρησκευτικών σκοπιμοτήτων. Η ταξική πάλη διεξάγεται ερασιτεχνικά και ασυνάρτητα χωρίς να υπάρχει σωστός ιδεολογικός προσανατολισμός και πολιτική καθοδήγηση. Τα προβλήματα των φτωχών είναι παντού και πάντα τα ίδια.

«Εγώ Χριστό και συ Αλλάχ, όμως κι δυο μας αχ και βαχ»

Ο Σαμαράς ποζάρει στα σύνορα, μπροστά στο συρματόπλεγμα και λέει:

Οι μετανάστες μάς πίνουν τα ψυχοφάρμακα…. μείναμε χωρίς θεραπεία… μείναμε χωρίς καταστολή.

Οι κοπτοραπτούδες που συγκροτούσαν τα ψηφοδέλτια, έραβαν, ξήλωναν, μπάλωναν, ώστε οι συσχετισμοί των συνιστωσών να παραμείνουν αναλλοίωτοι στη μεθαυριανή κυβέρνηση (αν υπάρξει…)

Τελικά, βρέθηκαν στα ψηφοδέλτια και η Μακρή και ο Λαπαβίτσας και ο Βαρουφάκης. Ο Μίκης εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του. Ο Γλέζος δεν παραπονέθηκε. Εκτός ψηφοδελτίου κι ο Χάρρυ Κλυνν. Η Κατσέλη απέσυρε όλους τους υποψηφίους της από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.

Μικρές οι προσδοκίες, μικρά τα επίπεδα, μικροί και οι άνθρωποι…

Λίγες μέρες έμειναν μέχρι τις εκλογές προσμένοντας τη μεγάλη αλλαγή.

Οδηγίες προς ναυτιλομένους, για αυτούς που δε μασάνε ταραμά, για αυτούς που γνωρίζουν πως  

«αν το κοινοβούλιο έλυνε τα προβλήματα, θα το είχαν καταργήσει» όπως έλεγε ο σύντροφος Μαρξ. Προτείνω τη μέρα της διεξαγωγής των εκλογών «να φτιάξουν μαγειρίτσα για να γευτούν τοιουτοτρόπως την ανάσταση!» 
Καλό βόλι!