ΦΟΥΚΑΡΙΑΡΑ ΜΑΙΜΟΥ

            Φουκαριάρα Μαϊμού

 

                                        Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη,

ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη,

κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους

που δε σηκώνει τ’ άδικο

Και τώρα κάθονται εδώ στη Μακρόνησο

στο άνοιγμα του τσαντιριού, αγνάντια στη θάλασσα,

σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας,

με τα νύχια μπηγμένα στην πέτρα. Δε μιλάνε.

Κοιτάνε πέρα την αντιφεγγιά της Αθήνας,

κοιτάνε τον ποταμό του Ιορδάνη,

σφίγγοντας μια πέτρα στη χωματένια φούχτα τους,

σφίγγοντας μες στα μάτια τους τα σκάγια των άστρων,

σφίγγοντας μες στο φυλλοκάρδι τους μια δυνατή σιωπή,

εκείνη τη σιωπή που γίνεται πριν απ’ τ’ αστροπελέκι.

                                                            

                                                              ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

«Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας.

Το δείξαμε όταν κινδύνευε η Ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της.

Και ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα 

και πολέμους. «ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ» και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε 

και τη ζωή μας…»

Αυτά ήταν λίγα από τα λόγια του Νίκου  Μπελογιάννη στην απολογία του στο στρατοδικείο 

που τον καταδίκασε σε θάνατο.

Τα ορφανά από το πτωχοκομείο είχανε φάει τη σκόνη των πλουσίων.

Απέδρασαν…

Ο γερο-λωποδύτης τα πήρε και τα εκπαίδευσε να κλέβουν μαντήλια και πορτοφόλια.  

Του τα πήγαιναν… και εκείνος τους έδινε φαΐ, νερό, ύπνο και εκπαίδευση…

Το όνειρό τους ήταν όταν θα μεγαλώσουν να γίνουν σαν τον γέρο αφεντικό τους, 

«εκπαιδευτές κλεφτών».

Κάτι σαν την «Χρυσοπηγή» και τον Καλλίνικο, κάτι σαν την «Χρυσή Αυγή» και τον Μιχαλολιάκο. Μόνο που αυτοί του Καλλίνικου και του Μιχαλολιάκου εκτός από κλέφτες ήταν και φιλοεξουσιαστές.

Η μαϊμού με τα ράσα χοροπηδούσε έξαλλη γιατί την είχε εγκαταλείψει το ταίρι της.

Έκανε απόπειρες αυτοκτονίας «τρεις φορές ανεπιτυχώς» με κονσερβοκούτια και δεν έπαθε 

ούτε τέτανο. Βούτηξε στο πηγάδι του Μελιγαλά αλλά δεν πνίγηκε.

Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει… όπως θα έλεγε και ο σοφός λαός.

Όμως θα αυτοδηλητηριαστεί από το μίσος που θρέφει για ζωντανούς και πεθαμένους. 

Θα βράζει στα καζάνια της κολάσεως εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Η θρασύτητα, η γραφικότητα, το μίσος και η ασέβεια αναπαράγονται από ηλιθίους στα ηλεκτρονικά μέσα και μετατρέπονται σε διχασμό, σε ανασφάλεια, σε φόβο και αντιπαλότητα.

Θέλετε η μαϊμού να σας βαράει το ντέφι και σεις να χορεύεται στο ρυθμό της;

Μα εγώ ξέρω πως οι μαϊμούδες χορεύουν στο ρυθμό που εμείς θέλουμε!

Βάλτε τη να χορέψει rock, swing, χασαποσέρβικο!

Βάλτε την να χορέψει τον ύμνο του ΕΛΑΣ!

Πήδα, πήδα μαϊμού
φουκαριάρα μαϊμού γερασμένη…

Επιτέλους βάλτε τα πράγματα στη σωστή τους θέση.

Και εσείς παλιοί μου σύντροφοι, χτυπήστε το βαγόνι πριν προλάβει να γίνει τρένο…

Γιατί το δίκιο είναι με το μέρος μας!

Ο δικός μου Χριστός είναι εκεί που οι πλάτανοι

 έχουνε κόκκινα και χρυσαφένια φύλλα.

 Εκεί που δεν πεινάς και δεν φοβάσαι

 να μην φας από την πείνα τον διπλανό σου.

Καλή Ανάσταση!

Ο,ΤΙ ΣΕ ΔΗΛΩΣΟΥΝ, ΕΙΣΑΙ...

            Ό,τι σε δηλώσουν, είσαι…

                                 Τόσα σκοτάδια, πώς μπορείς

να τραγουδήσεις και να πεις

το φως θα αλλάξω;

Τόσα σκοτάδια, όμως μπορώ

να τραγουδήσω και να πω

θα σας ξεγράψω

                                 Γιατί εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Κι αν γίναν όλα δυστυχώς

συγκαλυμμένο καθεστώς

Εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Φέραν φωτιές και κεραυνούς

τα αγάλματα  αιμορραγούν

πύρινες σφαίρες

Δίνουν ελπίδα στα παιδιά

να τους θολώσουν τα μυαλά

με τις ψευτοκαριέρες

                                 Γιατί εμένα με φοβάται κι ο Θεός

Κι αν γίναν όλα δυστυχώς

συγκαλυμμένο  καθεστώς

Εμένα με φοβάται κι ο Θεός*

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Προετοίμασε το δεματάκι που περιείχε ένα δοχείο βενζίνη, ένα κουτί σπίρτα, οκτώ γκαζάκια και έναν κινέζικο ωρολογιακό μηχανισμό σαν κι αυτόν που είχε σκάσει στα χέρια του Σάββα Ξηρού.

Έβαλε στο cd player την επιτυχία της Έφης Σαρρή «Στα βράχια της Αλόννησου βρήκα 

το παντελόνι σου» για να εμψυχωθεί μιας και οι στίχοι του τραγουδιού έχουν και συμβολικό χαρακτήρα. Ήπιε μια τεκίλα σφηνάκι κίτρινη με «σκουλήκι» και ξεκίνησε για το βιβλιοπωλείο.

Γυρίζοντας στο σπίτι, τηλεφώνησε στον «Ζούγκλα» για να προειδοποιήσει…

Από τη έκρηξη υπήρξαν θύματα τρεις νοσοκομειακές κατσαρίδες και ένας μονόφθαλμος αρουραίος.

Την προηγούμενη μέρα είχε στείλει αεροπορικώς σε φάκελο, αυτοσχέδια βόμβα και φαγουρόσκονη στο γραφείο του Σόιμπλε στη Γερμανία.

Τώρα τι μένει;

Να αφήσει να περάσει μια μέρα και να τηλεφωνήσει για να πει πως αναλαμβάνουν την ευθύνη 

της έκρηξης, του φακέλου και των θυμάτων, οι «Πυρήνες της Φωτιάς».

Η ανακούφισή του ήταν πολύ μεγάλη. Ήταν σχεδόν σαν έκσταση…

Απήγγειλε ένα αυτοσχέδιο χαϊκού:

«Στου παραδείσου το Σεράι η ψυχή μου κατουράει…»

Είπε να τον παίξει… αλλά δεν του βγήκε…

Προτίμησε να βάλει να δει στο dvd την ταινία «Lone Ranger»

Ο Τόντο έλεγε:

«Τα βουβάλια και οι Ινδιάνοι έχουν εξαφανιστεί από τον σιδηρόδρομο.

Σήμερα οι τίμιοι, για να ξεχωρίζουν από τους άλλους, πρέπει να φοράνε μάσκες και να ληστεύουν τράπεζες…»

Στη γειτονική Πάτρα, 17χρονη μαθήτρια λυκείου λιποθύμησε γιατί είχε να φάει τρεις μέρες. 

Δεν είναι περίπτωση νευρικής ανορεξίας, απλά οι γονείς της κοπέλας είναι και οι δυο τους άνεργοι…

Διαμαρτύρεστε πως άργησα να γράψω. Πράματι! (Κούλης Μητσοτάκης version)

Φοβάμαι πως θα καταλήξω σαν τον Μανόλη Αναγνωστάκη να γράφω για τους αγώνες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου και για τα ευρωπαϊκά ρετρό τραγούδια, τον κώλο του Αϊζενστάιν 

και τον γκασμά που σκότωσε τον Τρότσκι. Το προτιμώ!

Βαρέθηκα τους μισθοφόρους του Ολυμπιακού, τη γιορτή του Τσίπρα, το διάγγελμα του Σώρρα, 

τη συνάντηση Τραμπ-Μέρκελ και τις προσυνεδριακές διαδικασίες «τσίρκο» του ΚΚΕ.

Ούτως ή άλλως, στην Ελλάδα δεν είσαι ό,τι δηλώσεις, όπως έλεγε εντελώς άστοχα 

ο Τσαρούχης. Είσαι ό,τι σε δηλώσουν.

Σε σημαδεύουν οι προβοκάτορες και οι ρουφιάνοι και σε χτυπούν πισώπλατα.

Είμαι καλά.

Είμαι καλά. Αύριο θα με σταυρώσουν.

Είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι καλά…

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ.

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μιλιά να το φωνάξω.

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω.

Γι’ αυτό το σκάβω…

Το σμιλεύω επιτύμβιο…

πάνω σ’ αυτόν τον ανεμόδαρτο γκρεμνό…

σ’ αυτό το τρελό νεκροταφείο…

πως όλοι οι νεκροί του

Ε Ι Ν Α Ι   Κ Α Λ Α**

Τα άψυχα σώματα, μετά την αναγνώριση, αποκεφαλίστηκαν. Τα δύο κεφάλια περιφέρθηκαν σε διάφορα χωριά, όπου γίνονταν γλέντια, για να καταλήξουν στην πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα. Εκεί τα κρέμασαν και ακολούθησε μεγάλη γιορτή με νταούλια και χορούς... 

Αυτοί είμαστε…

* ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΙΣ ΣΤΟ  

  ΚΡΕΒΑΤΙ» ΤΟ ΡΟΖ ΒΙΒΛΙΟ

**ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ

           ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ

Πέντ’ έξι αρπαχτήκανε βαθιά μέσα στο ΤΑΟ
κι εγώ τους παρατήραγα απ’ τον φωταγωγό.
Οι μεν ήτανε Γιάνκηδες, οι δε ήταν Κινέζοι, 
γίνανε κουλουβάχατα και τα παιδία παίζει
και κορυφούται η ένταση, προβλέπω μαύρη λύση
κι όποιος νικήσει τελικά, μονάχος του θα ζήσει.

Τι γυρεύεις μες στην Κίνα, Τσάκι Τσαν;
Οι γροθιές σου εκατομμύρια τσάκισαν.
Δείρε τους μισούς μα όχι όλους, 
τους Κινέζους, τους Τζαπάν και τους Μογγόλους.

Τι γυρεύεις μες στην Κίνα, Τσάκι Τσαν;
Οι γροθιές σου εκατομμύρια τσάκισαν.
Μην ξεχνάς πως κι εσύ ’σαι κιτρινιάρης
και το μπούμερανγκ στην μούρη θα το πάρεις.

Παράτα πια μου φώναξαν την γη των τραγουδιών
και γίνε τίμιος έμπορος πυρηνικών βομβών.
Μολών λαβέ τους φώναξα και πήγαν να με φάνε
και ενωμένοι όλοι μαζί ακόμη με βαράνε.
Στην διεθνή αμνησία μου, θυμήθηκα τον Μάο
και πόσο ανεξίτηλα εσένα αγαπάω...
                                           

                                      ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ήταν η μέρα του Αδόλφου. Του Αδόλφου Βαλεντίνου.

Ο Κούλης συναντήθηκε ανήμερα του Αγίου με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Σόιμπλε για 77 ολόκληρα λεπτά και προσπάθησε να τον πείσει για την αξιοπιστία του κόμματός του και του ιδίου.

-Γνωρίζω τον Χριστοφοράκο!

-Λέω και Πράματι. Στο γάμμα δυσκολεύομαι…

-Ξέρω να γουρλώνω και τα μάτια.

-Αγόρασα και το σπίτι του Βολτέρου.

-Του Αδόλφου, δεν το πουλούσαν τα ανίψια του…

-Μήπως έπρεπε να πάρω του Βαλεντίνου ή ένα σπίτι στην Τέμενη;

Ο Σόιμπλε καθόταν στο αναπηρικό του καροτσάκι και κουνούσε απειλητικά το μπαστούνι του προς τον αξιόπιστο Κούλη.

Ο Κούλης με φόβο και λυγμούς έλεγε:

-Θα λέω ναι σε όλα… Θα είμαι υποτακτικός… Θα πονάω και θα μ’ αρέσει…..

Θα μαζεύω τον χρυσό και θα σας τον στέλνω…

Όταν πονάω, θα δακρύζω στη βροχή για να μη φαίνεται. Πράματι!

Θα σας κάνω δώρο τον Άδωνι, να τον κάνετε μπρελόκ!

Θα φωνάζω «Χάι Χίτλερ!»

Ο Σόιμπλε δεν πείθεται με τίποτα. Θέλει αίμα. Τι αίμα όμως να του δώσει το αντιανεμικό αναιμικό;…

Είχε τελειώσει και η τελετή στην Τέμενη, στον Αη- Γιώργη και προσφέρθηκε γλυκό του κουταλιού, νεραντζάκι με περγαμότο. 

Ήταν η εκκλησία όπου έγινε «η συνέλευση της Βοστίτσας» απεφάνθη η έμπειρη ιστορικός αναλυτής και ερευνήτρια.

Αναρωτιέμαι αν κάποια από τις άλλες 12 εκκλησιές της περιοχής που έφεραν το όνομα Αη-Γιώργης πρόσφεραν αρνί στη σούβλα με τζατζίκι, σαλάτες, κρασί και παγωτό, τι τύχη θα είχαν; 

Θα της παίρνανε και τα σώβρακα της έμπειρης ιστορικού-ερευνήτριας, που απεφάνθη και έβγαλε πόρισμα για κάτι που δεν έγινε ποτέ.

Απλά, κάποια γρόσια πέσανε στο τραπέζι…

Προεστοί και δεσποτάδες παίζανε μπιρίμπα και ζάρια, πίνανε ποτά και κάνα τρίφυλλο στα σπίτια τους, στις ταβέρνες και στα bar της περιοχής.

Ας σοβαρευτούμε…

Με βασανίζουν αναπάντητα ερωτήματα.

-Τι γύρευε ο Κοτζιάς στην Ουκρανία;

-Τι γύρευε ο Τσίπρας στην Disneyland;

-Τι δουλειά έχουν οι χρυσαυγίτες με το Heavy Metal;

-Τι γυρεύεις μες στην Κίνα Τσάκι Τσαν;

-Γιατί ο Τραμπ τρώει γαριδάκια, δρακουλίνια και μπισκότα γεμιστά;

-Ποιος δηλητηρίασε τον αδελφό του Κιμ, προέδρου της Βόρειας Κορέας;

Εν κατακλείδι…

Το θέμα είναι ποιος θα διαχειριστεί το τέταρτο μνημόνιο. Γιατί χωρίς το τέταρτο μνημόνιο, το ΔΝΤ δεν θα συμμετέχει ούτε καν σαν παρατηρητής.

Χωρίς το ΔΝΤ, η Ελλάδα δεν θα υφίσταται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Grexit θα είναι προ των πυλών.

Άρα, έχεις να διαλέξεις τον νέο διαχειριστή του μνημονίου, μόνο του ή σε σύνθετο μικτό

Εκτός αν…

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!

               ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!

Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις

όλη η Ελλάδα ατέλειωτη παράγκα

παράγκα, παράγκα, παράγκα του χειμώνα

κι εσύ μιλάς σαν πτώμα

Ο λαός, ο λαός στα πεζοδρόμια

κουλούρια ζητάει και λαχεία

κοπάδια, κοπάδια, κοπάδια στα υπουργεία

αιτήσεις για τη Γερμανία

Κυράδες, φιλάνθρωποι παπάδες

εργολαβίες, ψαλμωδίες και καντάδες

Η Ευανθούλα κλαίει πριν να κοιμηθεί

την παρθενιά της βγάζει στο σφυρί

Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει

στα καφενεία μπιλιάρδο, καλαμπούρι και χαρτί

Στέκει στο περίπτερο διαβάζει

φυλλάδες με μιάμιση δραχμή

Όχι, όχι αυτό δεν είναι τραγούδι

Είναι η τρύπια στέγη μιας παράγκας

Είναι η γόπα που μάζεψε ένας μάγκας

Κι ο χαφιές που μας ακολουθεί.

                                 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο χειμώνας βαρύς. Οι δρόμοι γεμάτοι παιδιά των φροντιστηρίων και αδέσποτα σκυλιά. Βρισκόμαστε στη σκιά του τέταρτου μνημονίου.

Θα υπάρχει η Ε.Ε μετά τον Ιούλιο;

Θα είμαστε στο ευρώ, στη δραχμή ή και στα δυο;

Τι θα κάνουμε φέτος στη Eurovision;

Θα είναι ο Κούλης πρωθυπουργός;

Πολλά και αναπάντητα τα ερωτήματα. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω μερικά.

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Ο Κούλης, πολιτικός κρατούμενος από 6 μηνών, στα 12 του χρόνια πήγε και είπε στον πατέρα του:

-Πατέρα όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαλεπιτζής.

-Όχι παιδί μου, είσαι καταδικασμένος, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις πρωθυπουργός…

Και ο Κούλης από τότε περιμένει… Και ακόμα θα περιμένει.

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Ο Κούλης δεν θα καταφέρει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Οι πατερίτσες Διαμαντοπούλου-Ραγκούσης-Φλωρίδης δεν τα κατάφεραν να σχηματίσουν κόμμα γιατί δεν έχουν αποδοχή από το λαό.

Την εντολή θα την πάρει το δεύτερο κόμμα, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα τον στηρίξει ο μεγάλος ρυθμιστής Γιώργος, ο «πρωταγωνιστής» μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το υπόλοιπο σκυλολόι. 

Και το ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ!

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Η Μέρκελ παρακολουθούσε τσόντες για να συλλάβει τον τρόπο σκέψης του Τραμπ.

Δεν γνωρίζω αν αυνανιζόταν κατά την διάρκεια της παρακολούθησης.

Ο Τραμπ δεν «τον παίζει». Κυνηγάει τους μουσουλμάνους.

Τούρκοι αξιωματικοί έκαναν επίδειξη δύναμης μπροστά απ’ τα Ίμια.

Αλβανοί νεοσύλλεκτοι στον ελληνικό στρατό σχηματίζουν με τα χέρια τους το σήμα της μεγάλης αλβανίας. Η μεγάλη αλβανία τους μάρανε…

Παράλληλα, τα αλβανάκια θα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια αν παρακολουθήσουν την 9χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση.

Τρίτος νεαρός νεκρός στη Μόρια από δηλητηρίαση με μαγκάλι.

Το Βήμα και τα Νέα έκλεισαν γιατί δεν έχουν χαρτί να τυπώσουν την εφημερίδα.

Το MEGA εξακολουθεί με τους δημοσιογράφους και τους τεχνικούς απλήρωτους.

Δυο κνίτες κατέβηκαν στις εκλογές του εμπορικού συλλόγου και πήραν δυο ψήφους.

Ο Μαυρίδης πήρε 52 μόνος του…

-Δεν τους πιστεύω άλλο τους μαλάκες μάτια μου.

Λύσε με…

Δεν τους αντέχω, κοντά τους άλλο δεν μπορώ.

Έπεσα κουρασμένος για ύπνο και έζησα έναν πραγματικό εφιάλτη.

Είχα ξηλώσει όλη την άσφαλτο στη Μητροπόλεως και είχα φυτέψει στο χωματόδρομο στα άκρα, δεξιά και αριστερά, μαρούλια και στο κέντρο χασίσι. Μετέφερα το πολιτικό μήνυμα «legalize it» (νομιμοποιήστε το), ώστε αργότερα να μπορούμε να μπούμε πιο εύκολα στις αγορές και στην ανάπτυξη.

Ξύπνησα ιδρωμένος και στα χέρια μου βαστούσα το λογαριασμό του νερού.

Ήταν η παρανομία μου στο όνειρό μου. Τους ξόδεψα το νερό…

-Δεν τους πιστεύω άλλο τους μαλακές μάτια μου.

Λύσε με…

Δεν τους αντέχω, κοντά τους άλλο δεν μπορώ.

Ο χειμώνας μου τσάκιζε τα κόκαλα από το κρύο και την υγρασία. 

Τα παιδιά των φροντιστηρίων μαζί με τα αδέσποτα σκυλιά είχαν γίνει μια παρέα κι έβγαζαν τους ίδιους άναρθρους ήχους. Εγώ είχα ήδη αργήσει…

Πάτησα το play στο DVD. «Τα κουρέλια τραγουδούσαν ακόμα»…

-Άκου πτώμα να μαθαίνεις.

Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

                 Ο πρωταγωνιστής

                                                     Κι απόμεινα παιχνίδι σ’ ένα πάρκο

που πια κανείς δε θέλει να το δει.

Κι αν κάθομαι ακόμα και σου γράφω,

είναι γιατί σε πόνεσα πολύ.

Κι απόμεινα μονάχος σ’ ένα τρένο

που βγήκε κάποια νύχτα απ’ τη γραμμή.

Κι αν κάθομαι ακόμα κι επιμένω,

είναι γιατί σ’ αγάπησα πολύ.

Κοίτα να ντύνεσαι καλά

κι  έρχεται κρύο.

Ξέρεις, δεν είπα πουθενά

για μας τους δύο.

                                                                     

                                                                          ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΤΟΥΜΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Φυσούσε βοριάς απ’ το νοτιά.

Χιόνιζε στα παράλια και τα βουνά ήταν γυμνά…

Η ρόδα δεν κύλαγε (ρόδα είναι… και δεν γυρίζει…)

Η Αριάδνη έφυγε αφήνοντας πίσω της ένα ξεβράκωτο κράτος και τον Μουζάλα.

Τους υποσχέθηκε ότι θα ξανάρθει…

Το τρένο δεν έφτασε ποτέ στην Κατερίνη…

Τα ζώα ψόφησαν στις στάνες γιατί τα ζώα που τα φρόντιζαν, παρά τις έντονες προειδοποιήσεις, 

δεν είχαν προμηθευτεί τρόφιμα.

Ο Μπουτάρης είχε πρόβλημα γιατί πάγωνε το αλάτι.

-Γι αυτό μου παγώνει και μένα η σούπα, όταν την αλατίζω; …

Ο κοντόψευδος ήρωας δήμαρχος άνοιξε τα σχολεία για να κοιμίσει τους αγανακτισμένους-εγκλωβισμένους της εθνικής οδού Αθηνών-Πατρών.

Ο Κυρίτσης δήλωσε ότι στο μεταναστευτικό είχαν 80% επιτυχία, που μεταφράζεται πως στους δέκα πεθαίνουν οι δύο, στους εκατό οι είκοσι και στους χίλιους οι διακόσιοι.

Είπαμε… Για πρώτη φορά Αριστερά, αλλά όχι να γίνουμε και Μόσχα…

Φρενάρετε λίγο τη μαλακία στις δηλώσεις σας.

Η μαλακία  βλάπτει σοβαρά τα νεύρα…

Ο Καμμένος συλλαμβάνει δημοσιογράφους και σκιτσογράφους ζητώντας τους τρελές

αποζημιώσεις. Ο Ερντογανισμός δεν θα περάσει…

Ο Τσίπρας δηλώνει ότι οι εφημερίδες είναι επικίνδυνες και πως βλάπτουν σοβαρά την υγεία. 

Ο Ερντογανισμός δεν θα περάσει…

Η Πόλα Ρούπα (ληστής τραπεζών) παριστάνει την αναρχική. 

Ο Ολυμπιακός κερδίζει εκτός έδρας την Μπαρτσελόνα.

Και εκεί που όλα είναι μαύρα, γυρίζει ο Γιώργος στο ΠΑΣΟΚ μαζί με τον μουσουλμάνο Ποταμίσιο απ’ τη Ροδόπη.

Ο Γιώργος τους πήγε κάστανα Κισσάβου και ο μουσουλμάνος Ποταμίσιος λουκούμια Κομοτηνής.

-Δώστε τα στον Βενιζέλο μπας και στουμπώσει και τη γλιτώσουμε…

Ο Λεβέντης για πρώτη φορά δηλώνει πως θέλει να γίνει Πρωθυπουργός και το δικαιούται λόγω ηλικίας, εμπειριών, γνώσεων, πτυχίων, διορατικότητας, ευαισθησίας, ευφυΐας και επειδή έχει νοσηλευτεί… Δεν εννοώ τότε που τράκαρε με την κολόνα.

Η Ραχήλ τσακώθηκε με τη Ζωή. Αποκαλεί την Πλεύση Ελευθερίας μόρφωμα, τους χρηματοδότες του κόμματος υπόπτους και φλερτάρει με τον Κούλη (μόνο εκεί δεν έχει πάει).

Φινάλε ο Σώρρας, ο δισεκατομμυριούχος άφραγκος που θέλει να μπει στη Βουλή και να εξασφαλίσει τον βουλευτικό μισθό για να επιβιώσει.

Έχει δεσμούς συγγενείας με την περιοχή μας και υψηλά ιστάμενα στελέχη: πρώην κομμουνιστές και νυν ακροδεξιούς-φασίστες…

Γεγονός της καινούριας χρονιάς η παρακάτω φωτογραφία που συμβολίζει την «Έντεχνη Ζωή».

Και μη χειρότερα…

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

                ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

 

Σ’ αυτό το χώρο κάτι μου φέρνει
ρίγη γλυκιάς αδιαφορίας
Δεν τρέχει τίποτα έξω από μένα
ζω στο δικό μου μικρό παράδεισο

Σ’ αυτό το χώρο όλα μας φέρνουν
ρίγη ηδονής, ρίγη ευτυχίας
Δεν τρέχει τίποτα γύρω από μας
κανένα ίχνος ανησυχίας

Κλείνω τ’ αυτιά μου σε κάθε ψέμα
που μου ξυπνά φόβο παράλογο
Είμαι περήφανος που ζω σαν τον καθένα
στην αυτοκρατορία των ανάπηρων

                                                  

                                                   ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Ερντογάν φοβίζει τους Τούρκους ότι ο χάρτης θα γυρίσει στη συνθήκη των Σεβρών,
αν αποχωρίσει ο ίδιος.
Και ο Αλέξης δηλώνει πως είχε πέσει μικρός στην μαρμίτα της αισιοδοξίας.
Συμβαίνουν τόσα πολλά τον τελευταίο καιρό.
«Κοσμοϊστορικές αλλαγές» που αν τις αναλύσεις με πολιτικά κριτήρια, υποκειμενικά και
με υποκρισία, μπορείς να μαγειρέψεις τα συμπεράσματα και να δώσεις μια αισιόδοξη νότα.
Αν όμως τα κοιτάξεις κατάματα, με το προφητικό ένστικτο του ποιητή, οι εξελίξεις θα είναι δύσκολες και επικίνδυνες.

Δεν είμαι με κανέναν. Ούτε με τον λαό ούτε με τον Θεό.
Ο Θεός κοιτάζει την πάρτη του και ο λαός είναι όχλος.
Αντικρίζω κάθε μέρα τα εμφυλιακά τους βλέμματα.
Υπάρχει συγκρατημένο μίσος.
Υπάρχει ασυγκράτητο μίσος.
Τα φρένα είναι φθαρμένα. Θα κοπούν στην ευθεία…
Εγώ το ξέρω. Είναι όλοι τους εναντίον μου: δεξιοί, αριστεροί, κομμουνιστές και φασίστες.
Είναι η μοίρα αυτών που ξεχωρίζουν από το κοπάδι, από τον όχλο.
Ρωτήστε τον Κατσαρό, τον Αναγνωστάκη, τον Αλεξάνδρου…
Άνω κάτω η Πατησίων. Προβοκάτορες καίνε τα τρόλεϊ.
Ο Καμμένος, με τα αποκριάτικα ρούχα του στρατού, σταυρώνει τους πιλότους.
Οι συνταξιούχοι έλαβαν το εφάπαξ βοήθημα για τις γιορτές και τους ήρθε «μία η άλλη»
Η χαρά τους θα είναι στιγμιαία. «Κυριακής χαρά και Δευτέρας λύπη»
Τον άλλο μήνα θα κλαίνε. Όταν συνειδητοποιήσουν τι έπαθαν με την περικοπή του ΕΚΑΣ.
Κι όπως έγραψε και ο σύντροφος Στάθης, ο σκιτσογράφος: «Αυτός ο Μέγας Λιόντας ο Ληστής έδωσε στην πλέμπα ένα επίδομα εφάπαξ για να την κλέβει επ’ άπειρον».
Ο υποτακτικός δεξιός πολιτικός, που ονειρεύεται για σπίτι του τον τάφο του Ινδού, πισίνα
και να σπουδάσει τα κωλόπαιδά του στο Μπέρκλεϋ ή στο Χάρβαρντ και που κατά βάθος χέζεται για τον φτωχό λαό, δεν έχει καμιά διαφορά από έναν άσχετο και ανιστόρητο αριστερό πολιτικό, που νομίζει ότι είναι αριστερός και που φέρνει τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα.
Οι ηττημένοι τζιχαντιστές στη Συρία αντιδρούν με τρομοκρατικά χτυπήματα στην Τουρκία και στην Ευρώπη.
Στη Ρωσία δεν υπάρχει περίπτωση να χτυπήσουν.
Θα τους αλέσουν με την ψιλή μηχανή του κιμά.
Θα γεμίζει η Ευρώπη φανατικούς μουσουλμάνους που θα απειλούν τους πάντες και τα πάντα. Ανεξέλεγκτος όχλος, που θυσιάζεται και θυσιάζει…
Δεκάδες χιλιάδες καλασνίκοφ βρίσκονται θαμμένα σε κασέλες, σκορπισμένα σε ολόκληρη 

την Ελλάδα. Ο εχθρός είναι εντός.
Τα τάγματα ασφαλείας βρίσκονται σε απόλυτη επιφυλακή. Έχει γεμίσει ο τόπος ρουφιάνους. Παριστάνουν τους αριστερούς και είναι χρυσαυγίτες.
Μοιράζουν στους πεινασμένους τραχανά, φασόλια και ληγμένα φάρμακα και τους μιλούν
για τη μεγάλη ιδεολογία με πρότυπο τον Ξανθόπουλο, τον Πρέκα και τον Φούντα.
Και την Χούντα! Και την Χούντα!
Οι εφημερίδες κλείνουν η μια μετά την άλλη και η «εντεχνίλα» έχει πέσει στα χέρια επικίνδυνων αμόρφωτων.
Ο πολιτισμός και η γλώσσα τραντάζονται συθέμελα.
Η γίδα Αμάλθεια θέλει να επιβάλει την αριστοκρατική της φυσιογνωμία και το αρχοντιλίκι της.
Τα πάντα είναι θέμα αισθητικής και είναι δύσκολο να την έχεις…

Τις μέρες του αυτόχθονος καιρού
Φέρτε ένα χάρτη του χωριού
Εγώ να σας μετρήσω
Το μέγεθος της τρέλας σας
Και της ανοησίας…

ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

                  ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ

                                        Τα πιο ωραία παραμύθια

 απ’ όσα μου ’χεις διηγηθεί

 αχ είν’ εκείνα που μιλούσαν

 για τα παιδιά που ’χουν χαθεί

 Για τα παιδιά που χάθηκαν

 στο στοιχειωμένο δάσος

 στις λίμνες στο βορρά

 Για τα παιδιά που χάθηκαν

 στου δράκου το πηγάδι

 στης στρίγκλας τη σπηλιά.

 Σε συμμορίες με ζητιάνους

 σε αχυρώνες και σ’ αυλές

 και σε καράβια του πελάγους

 με λαθρεμπόρους πειρατές

 Για τα παιδιά που τα ’συραν

 στης Αφρικής τις αγορές

 εμπόροι και ληστές

 και φοβισμένα κι ορφανά

 στη Σμύρνη και στη Βενετιά

 τα πιάσαν οι φρουρές.

 Ψωμί ζητήσαν του φουρνάρη

 λίγο νερό του καφετζή

 τα διώχνει ο πρώτος μ’ ένα φτυάρι

 κι ο άλλος λύνει το σκυλί

                                         Στις λυπημένες πολιτείες

 πέφτει μια κίτρινη βροχή

 στο σώμα μου έχω ανατριχίλες

 και το `να δόντι μου πονεί

                                   

                                        Το γράμμα σου δέκα σελίδες

 πάλι η ίδια συμβουλή

 μου λες στο σπίτι να γυρίσω

 μου λες ν’ αλλάξω πια ζωή

                                         Ομίχλη πέφτει στις σκεπές

 φεύγουν οι φάτσες σαν σκιές

 και τρέμει το κερί

 φωτιές ανάβουν στις ακτές

 μέσα στ’ αυτιά μου ακούω στριγκλιές

 και τρέμω σαν πουλί.

                                                        

                                                     ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

«Ο γέρο-Κάστρο πέθανε, ο γέρο-Κάστρο πάει…»

Αγαπώ τα καρτούνς περισσότερο από τους ανθρώπους. Ίσως γιατί είναι αθάνατα.

Ίσως γιατί δεν ασπρίζουν τα γένια τους και τα μαλλιά τους.

Ίσως γιατί δεν αρρωσταίνουν ποτέ. Ίσως γιατί δεν γερνούν ποτέ. 

Ο άνθρωπος είναι όμορφος, όταν πεθαίνει νέος. Να, σαν τον Τσε.

Τα μαλλιά του ανέμιζαν στον αέρα. Δεν μπορούσε να τον σταματήσει κανείς.

Κανείς. Εκτός αν έδινε μόνος του το τέλος…

Έφυγε από την Κούβα, αρνούμενος τη θέση του Υπουργού Βιομηχανίας,

και μαζί με τους δώδεκα μαθητές του χάθηκε στη Βολιβία.

-Μην πολεμάς στην πρώτη γραμμή, του έλεγε ο Φιντέλ, άφησε τους άλλους.

Εσύ μας χρειάζεσαι και για μετά…

Όμως, ο Τσε δεν έφυγε ποτέ του από την πρώτη γραμμή.

Μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού ήρθε το εμπόριο, οι επισκέψεις του Πάπα, του Ομπάμα, μέχρι και του Κοκού και του Καρατζαφέρη. 

Τα πρόσωπα της επανάστασης έγιναν καρικατούρες. 

Τσολιαδάκια Made in Japan.

Ο Τσε τα είχε προβλέψει όλα, όπως κι ο Μαγιακόφσκι.

Δεν υπήρχαν πια κόκκινες γραμμές. Υπήρχαν κόκκινες υπόγειες διαδρομές.

Παιδική πορνεία, μαφία, ναρκωτικά. Το «αμερικάνικο όνειρο» πνιγμένο στα νερά
του ωκεανού και οι αμερικάνικες βάσεις νοικιασμένες.

Για όλα έφταιγε το Εμπάργκο; Για όλα έφταιγε η κατάρρευση του σοσιαλισμού;

Για όλα έφταιγε ο καραγκιόζης ο Τραμπ;

Του κώλου τα νιάμερα…

Τελετές, καραμούζες και φιέστες, δηλώσεις, κροκοδείλια δάκρυα και λυκοφιλίες.

«Ο γέρο-Κάστρο πέθανε, ο γέρο-Κάστρο πάει…»

Ο σοσιαλισμός θα πρέπει να επανεξεταστεί με βάση την ελευθερία και τη δημοκρατία,
τις ανθρώπινες ανάγκες και τις ανθρώπινες αξίες.