ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Χίλιες φωνές χίλια τραγούδια
και χίλιοι μπάτσοι αγγελούδια
και ένα φτέρνισμα της διπλανής κυρίας
χάλασε την σειρά που λες μιας διμοιρίας
Και εγώ φωνάζω σ’ αγαπώ
και με κοιτάς και σε κοιτώ
και βλέπω κόλαση να γίνεται τριγύρω
και τι να γράψω τι να πω
τι να σου τάξω στον χαμό
θέλεις να πιάσω έναν μπάτσο να τον δείρω;
Θες μια ασπίδα ένα γκλοπ;
Θες να ξηλώσω ένα στοπ;
Θες να κεράσω μια ρετσίνα ή λίγο γύρο;

                                           
                             ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Και ήρθε η κυβέρνηση που έκανε τις μεγαλύτερες ανατροπές, τις μεγαλύτερες αλλαγές στη νεότερη ιστορία. Έτσι δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος στην 76η έκθεση Θεσσαλονίκης. 

Ο πληθωρικός αντιπρόεδρος Β΄ της κυβέρνησης δεν κατάφερε να πείσει τους τροϊκάνους λογιστές Β΄. «Δεν θέλουμε λόγια. Θέλουμε έργα» του απάντησαν και διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις.

Τα νέα φορομπηχτικά μέτρα αν δεν καταφέρουν να τα εισπράξουν θα την πληρώσουν με απολύσεις οι δημόσιοι υπάλληλοι Β΄ με προσόντα υποχρεωτικής ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Φτωχά συνθήματα, χλιαρή αντίσταση, ενώ το καζάνι θα έπρεπε να βράζει.

Μια κυβέρνηση «περιορισμένης ευθύνης» επικίνδυνη, υποτελής, άρρωστη, σας κάνει γυμναστική. Έξι διαφορετικές συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη, από αλλού ΠΑΜΕ αλλού ρχόμαστε κι αλλού καταλήγουμε.

Τόσα χρόνια φοβόσαστε μην έρθουν οι κομμουνιστές και σας πάρουν τα αμπελοχώραφα και τα χέρσα και τώρα που σας παίρνουν και τα σώβρακα παρουσιάζετε γραφικούς συνδικαλιστές Θύμιους!

«Έφυγε ο Σπαθάρης κι έμειναν πίσω οι Καραγκιόζηδες»

Ημιαμόρφωτε του δημοσίου με τη βασική υποχρεωτική εκπαίδευση ή και το απολυτήριο Λυκείου, απολύεσαι!

Άνεργε, που ζεις με το επίδομα ανεργίας, αν δεν πληρώσεις τον έκτακτο φόρο υπέρ της σωτηρίας
των λαμόγιων, θα σου κόψουνε το ρεύμα.

«Στις μέρες μας η φοροδιαφυγή είναι αντίσταση»

Μαθητή, αν δεν έχεις στο σπίτι σου κομπιούτερ και στο σχολείο laptop, δεν μπορείς να παρακολουθήσεις τη διδασκαλία, ούτε να μελετήσεις στο σπίτι.

Μικρομαγαζάτορα, ετοίμασε το λουκέτο. Οι πολυεθνικές έρχονται…….

Καλλιτέχνη, ο πολιτισμός τέλειωσε. Στήσου στις λαϊκές να πουλάς καρπούζια …….

«Αν η πορνογραφία μπορούσε να ικανοποιήσει τη σεξουαλική στέρηση, τότε θα δίναμε βιβλία μαγειρικής στους πεινασμένους»

Ποιοι είναι όλοι αυτοί που παρελαύνουν στα παράθυρα των τηλεοπτικών σταθμών

κουστουμαρισμένοι, ξεκούραστοι, φρεσκοπλυμένοι, με ύφος εκατό καρδιναλίων

και παίρνουν μέτρα χωρίς να σε ρωτήσουν; Εδώ ακόμα και η Μέρκελ δήλωσε: «αν έπαιρνα τέτοιου είδους μέτρα, ο λαός μου θα είχε εξεγερθεί.»

«Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.»

Ποιοι είναι όλοι αυτοί που τσαμπουκαλεύονται και απειλούν και λειτουργούν παράλογα και παράνομα στις πλάτες του λαού και σεις πειθαρχημένα στρατιωτάκια εκτελείτε τις εντολές τους; Αυτός είναι
ο Έλληνας; Αυτά μάθαμε τόσα χρόνια; Αυτά μας δίδαξε η ιστορία;

«Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια,

τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια,
τα λόγια, μοναχά, μας απομείναν κι οι θεωρίες,

στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί.»

Σε καμιά περίπτωση δεν θα διορθωθούν τα πράγματα. Δεν θα βγούμε από την ύφεση,

δεν θα περάσουμε στην ανάπτυξη και στην εθνική μας ανεξαρτησία αν δεν πάρεις την τύχη σου στα χέρια σου, αν δεν αποκτήσεις αυτοπεποίθηση και δεν αντιδράσεις συλλογικά. Υφιστάμεθα δεκαετίες, για να μην πω αιώνες, υποταχτικούς πολιτικούς και υποταχτικές κυβερνήσεις. Επιτέλους! Δώσε ένα τέλος!

Αχ Ευρώπη, αχ Ευρώπη εσύ μας μάρανες, εσύ μας μάρανες
Μας τη φέραν οι βάρβαροι. Μας θαμπώσαν με δώρα
Με χαντρούλες πολύχρωμες και κουτιά κόκα-κόλα
Μας τη φέραν οι βάρβαροι μας φλομώσαν στο ψέμα
μας τρελάναν στα πέναλτι και δεν έχουμε τέρμα.

* Τα συνθήματα είναι ανωνύμων και γράφτηκαν στους τοίχους.

Οι στίχοι από τα τραγούδια που χρησιμοποίησα στο κείμενο είναι κατά σειρά
των Μανόλη Αναγνωστάκη, Νικόλα Άσιμου και Τζίμη Πανούση.

Ο ΣΕΡΑΦΙΝΟ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η ΠΑΤΤΥ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ

Η ΠΑΤΤΥ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ

Κόσμε χρυσέ, κόσμε αργυρέ, κόσμε μαλαματένιε,
Κόσμε και ποιος σε χάρηκε και ποιος θα σε κερδίσει, ψεύτη κόσμε.
Εγώ 'μαι που σε γλέντησα και 'γω θα σε κερδίσω, ψεύτη κόσμε.
Πεζός περπάτουν στα βουνά,
στους κάμπους καβαλάρης, ψεύτη κόσμε.

                                                                    Παραδοσιακό

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Μεταμφιέστηκε σε Πάττυ για να μην τον αναγνωρίσουν. Έβαλε στη βαλίτσα μια φουσκωτήρα και ανταλλακτικά. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Στο πρόσωπό του ζωγραφίστηκε ένα χαμόγελο ικανοποίησης. Κατέβηκε βιαστικά τα σκαλοπάτια,

ανέβηκε στο ποδήλατο κι εκεί τον προλάβανε.

Ήταν οι αστυνομικοί της προσωπικής του φρουράς, ο προσωπικός του γιατρός και ο Πεταλωτής.

-Πού πας πρόεδρε;

-Στη Θεσσαλονίκη, στην έκθεση.

-Με το ποδήλατο; Δεν ξέρεις ότι σε περιμένουν οι ταξιτζήδες, το ΠΑΜΕ, οι φοιτητές,

οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές, οι αγανακτισμένοι, οι οπαδοί του Ηρακλή, αστυνομικοί, λιμενικοί, πυροσβέστες, τραυματιοφορείς, τσιγγάνοι, γύφτοι, μοϊκανοί και ό,τι άλλο προκύψει μέχρι να φτάσουμε;

Εδώ Θεσσαλονίκη. Εδώ Θεσσαλονίκη. Ο πρωθυπουργός Γιώργος έφτασε. Τα μεγάφωνα παίζουν δυνατά την επιτυχία των Εναλλάξ «Μαργαρίτα ου ου».

Το πλήθος ανταποκρίνεται στο τραγούδι με μισό ρεφραίν, μακρόσυρτα και φάλτσα: «Ου ου ου……..ουστ. »

Δεν θα ξέρουν τα λόγια απ’ το τραγούδι συλλογίζεται ο Γιώργος απογοητευμένος.

Τι περιμένεις; Λαός απαίδευτος, αμόρφωτος.

Δεν γνωρίζω τις εξελίξεις των γεγονότων. Γράφω το άρθρο Παρασκευή βράδι.

Κι ενώ ο Έκο έλεγε ότι η ιστορία παράγεται από ψέματα, μάλλον γράφεται κι από απατεώνες!

Αναζητούσα τον Μπετόβεν, τον Πουτσίνι, τον Παμπούκη και τον Καντάφι και

ξαφνικά βρίσκεται ο πίνακας του Ρούμπενς «Το κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου», καθώς επίσης και ο μαρμαροκυβόλιθος ως υλικό κατασκευής ανάπλασης ιστορικών κέντρων. Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Σαν φαρσοκωμωδία θα έλεγα εγώ.

Μόνη λύση η άσφαλτος, που θα ποτίζεται από υδροφόρες του δήμου, όταν υπάρχει καύσωνας και υψηλές θερμοκρασίες.

- Να μια, να δυο, να κι άλλη μια, λοστοί, ξινάρια και σφυριά
- Να δυο, να τρεις να κι άλλη μια κι ο κόκορας λαλεί μακριά
-Άιντε και ντε...άιντε και ντε άιντε και ντε ……άιντε ντε……..*

Ποιος είδε το Λοβέρδο στο κεντρικό δελτίο του MEGA και δεν τον φοβήθηκε;

Πιστός στρατιώτης των τροϊκανών, υποτελής και το παινεύεται. Όμως αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι οι απόψεις του για τα φαρμακεία. Έχει δίκιο ο άνθρωπος. Ανησυχεί αν θα βρίσκει τα φάρμακά του τα απογεύματα της Δευτέρας, της Τετάρτης και ολόκληρο το Σάββατο. Τα νεύρα του είναι διαλυμένα και τα χρειάζεται.

Κι ερχόμαστε στην εργασιακή εφεδρεία. Τι είναι όμως αυτό και από πού προέκυψε;

Είναι ο τρόπος συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα. Περνούν στην εφεδρεία με αμοιβή το 60% του μισθού τους για ένα χρόνο και ύστερα πάπαλα.

Στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι ακόμα χειροτέρα. Αυτή η χώρα παράγει ανεργία, αβεβαιότητα και λουκέτα.

Κι από την άλλη ο πρωθυπουργός Γιώργος στην απόλυτη ευτυχία. Τι ακριβώς σου συμβαίνει Γιώργο; Μήπως σου μείνανε υπολείμματα από τη διάσειση; Μήπως ήπιες μαζεμένα τα χάπια του Λοβέρδου; Μήπως το πρωί τρως ληγμένες μαρμελάδες σύκου και αναστατώνεσαι; Μήπως παρακολουθείς Τούρκικα σήριαλ;

Γιώργο, τι θα κάνεις με τα ΤΑΧΙ; Θα τα δώσεις στους Κινέζους; Θα πουλήσεις τη Βουλή και μετά θα την νοικιάσεις; Πότε θα εκδώσεις τα απομνημονεύματά σου;

Σε βιβλίο ή σε φωτοτυπίες; Γιατί κράζουν τον Πεταλωτή; «Το κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου» είναι του Ρούμπενς ή των μαθητών του; Ποιος είπε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα; Πόσες φωτοτυπίες βγάζουν το λεπτό τα κατεστραμμένα φωτοτυπικά μηχανήματα των σχολείων; Ποιος θα πληρώσει τα λεφτά για τις φωτοτυπίες; Πόσα εξάμηνα έχασες από καταλήψεις;

Πόσο έχουν οι φρέσκιες μπάμιες στα μανάβικα; Ποια η γνώμη σου για το μαρμαροκυβόλιθο; Πόσες μέρες περνάς με τα λεφτά της κατώτατης σύνταξης

και το μισθό ενός ανειδίκευτου εργάτη;

Τα πράγματα διαρκώς δυσκολεύουν. Η μεσαία τάξη καταστρέφεται. Τα επαγγέλματα βρίσκονται σε διαρκή κρίση. Τα μόνα επαγγέλματα χωρίς κρίση είναι του αφισοκολλητή, του ρουφιάνου και του λαμόγιου. Η διχόνοια είναι το επικινδυνότερο όλων. Φοβάμαι μη φαγωθούμε μεταξύ μας σαν τους Άραβες. Υπεύθυνοι όλων των δεινών είναι: οι υποταχτικές κυβερνήσεις, η αισχροκέρδεια, η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και ο λαός που τους επιλέγει.

*Απόσπασμα από το «Άιντε και ντε» του Γιάννη Ρίτσου. 

THE MEETING IS OVER

THE MEETING IS OVER

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας.
Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε.
Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε.  

                                                                        
                                                                          ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η πομπή ξεκίνησε. Επικεφαλής είναι ο Πούτιν με τρίκυκλη Harley Davidson. Δίπλα του ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο νεότερος με μονόγκαζο. Ακολουθεί πλήθος λαού με μηχανοκίνητα. Όλοι αυτοί δεν είναι μισθοφόροι, δεν είναι εθελοντές, πραιτοριανοί, μαραθωνοδρόμοι. Δεν είναι οι αλλοδαποί παίχτες του Εργοτέλη ή του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Δεν είναι κυνηγοί κεφαλών που αναζητούν τον επικηρυγμένο Καντάφι, αγανακτισμένοι πολίτες του Συντάγματος. Είναι οι αγνοί οπαδοί του Πούτιν. Τελευταίος και καταϊδρωμένος ο γνωστός Γιώργος, πρωθυπουργός της Ελλάδος με ποδήλατο, που του κόβονται τα φρένα στην κατηφόρα και καταλήγει σε μια διαφημιστική πινακίδα. Όλοι χειροκροτούν γιατί νομίζουν πως είναι μέρος του show.

The meting is over. Οι Τροϊκάνοι μαζεύουν τους φακέλους τους. Υπηρεσιακός υπάλληλος τους ειδοποίησε πως η σύσκεψη έλαβε τέλος. Τι όμως ακριβώς είχε γίνει;

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στα μέσα της σύσκεψης αισθάνθηκε μια ελαφριά λιγούρα,

ζήτησε από τους Τροϊκάνους ένα μικρό διάλειμμα, κατέβηκε στο σουβλατζίδικο, παράγγειλε δώδεκα σουβλάκια με πίτα, τζατζίκι και κρεμμύδι. Πλήρωσε με ΦΠΑ 13% γιατί τα έφαγε στο πόδι, ήπιε μια κόκα κόλα, ρεύτηκε, η ανάσα του έβγαλε μια ανάμικτη μυρωδιά από σκόρδο και κρεμμύδι, κάτι σαν ποδαρίλα. Τότε σχημάτισε τον αριθμό του τηλεφώνου του γνωστού Γιώργου, Έλληνος πρωθυπουργού.

Για να θυμηθούμε όμως, πού βρισκόταν ο Γιώργος ο Έλλην πρωθυπουργός.

Είχε στουκάρει σε μια διαφημιστική πινακίδα στην προεκλογική συγκέντρωση του Πούτιν με τους μοτοσικλετιστές και είχε πάθει ελαφριά διάσειση. Είναι αυτό που λέμε «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν». Να μου πείτε, δεν την είχε και από πριν; Ναι αλλά τώρα είναι επίσημη και με γνωμάτευση γιατρού, που τον εξέτασε, όταν τον είδε τ’ανάσκελα.

-Έλα πρόεδρε, ο αντιπρόεδρος Β΄ είμαι. Οι Τροϊκάνοι μας ζητούν να πάρουμε νέα μέτρα. Τι να κάνω;

Λίγο η διάσειση, λίγο η μπόχα που τον πήρε από τα κρεμμύδια και τα σκόρδα, λίγο οι φωτοβολίδες από τη γιορτή του Πούτιν, λίγο η γενική θολούρα του μυαλού του τον έκαναν να απαντήσει:

- Διακόψατε τη σύσκεψη! Βυθίσατε το Χώρα!

The meeting is over.

Και τώρα τι θα γίνει με την έκτη δόση, με τους ηλιοκαμένους αγανακτισμένους στο Σύνταγμα, με τα σχολεία χωρίς βιβλία, με τα νοσοκομεία χωρίς φάρμακα, με τον Ολυμπιακό στους ομίλους, με την ατέλεια γραμματοσήμων στις τοπικές εφημερίδες;

Προσπαθώ να αντιγράψω σε cd την παλιά επιτυχία του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου

«Lost in the night»και τότε «έτσι ξαφνικά -έτσι ξαφνικά» το πράσινο cd γνωστής μάρκας καίγεται και μαζί του καίγεται ό,τι απέμεινε από τα πράσινα δάση: η πράσινη οικονομία, τα πράσινα άλογα, ο Παμπούκης, η πράσινη σημαία του Καντάφι, η πράσινη πλατεία, τα πράσινα δολάρια, ο Παναθηναϊκός, ο Αιμίλιος το μήλο, το πράσινο μποξεράκι του πρωθυπουργού Γιώργου, που απεικονίζει τον πράσινο ήλιο του ΠΑΣΟΚ και οι πράσινες, οι κόκκινες κι οι θαλασσιές οι χάντρες. Και τότε αναρωτιέμαι και λέω: Σ’ αυτή την κρίση αξιών, που ο άνθρωπος θα έπρεπε να αγωνίζεται για τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, πώς γίνεται να κάνει ένα βήμα μπρος και δυο πίσω; Πώς ενώ η τεχνολογία θα έπρεπε να υπηρετεί τον άνθρωπο, ο άνθρωπος βρίσκεται στην υπηρεσία των φυτών; Πού είσαι Γκίνσμπεργκ να εμπνευστούμε παρέα; Πού είναι ο Μπετόβεν; Πού είναι ο Πουτσίνι; Πού είναι ο Παμπούκης; Πού είναι ο Καντάφι;

Οι αξιολογήσεις οδηγούν άξιους ανθρώπους στο περιθώριο. Το παρασκήνιο και οι αχυράνθρωποι στέλνουν δυναμικές και δημιουργικές μονάδες στη σύνταξη.

Περιμένω το κούριερ. Έχω παραγγείλει από μαγαζί με μεταχειρισμένα στο Μοναστηράκι ένα LP που λείπει από τη δισκοθήκη μου.

Στην τηλεόραση τα παπαγαλάκια προετοιμάζουν τον κόσμο για την εισφορά αλληλεγγύης. Σκέφτομαι πως αν ο κόσμος αντιδρούσε συλλογικά κι αποφάσιζε συλλογικά, πόσο απλά θα ήταν τα πράγματα.

Ίδιες αποφάσεις, ίδιες αντιδράσεις, ίδιες απαντήσεις, ίδιες λέξεις.

Επιτέλους το δέμα έφθασε. Στα χέρια μου βρίσκεται ο πρώτος δίσκος από το συγκρότημα της Θεσσαλονίκης «ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ»……

ΤΑ ΑΝΕΙΠΩΤΑ

ΤΑ ΑΝΕΙΠΩΤΑ

                        
                           Τα περασμένα καίγονται, στη λησμονιά πετάνε
                           Γίνονται αγιάτρευτες πληγές τις νύχτες και πονάνε
                           Στη λησμονιά σε πάνε…

Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς
να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί…
Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ ανείπωτα…
Γλυκιά μου, μη χαθείς…

Και τα χαράματα σαν ’ ρθεί … με μια λαχτάρα η προσμονή
Θα’ ναι μι’ αλλόκοτη χαρά, θα γίνει δίψα και φωτιά…
Θα’ ναι μι’ αλλόκοτη χαρά…

Στάσου λιγάκι, μη μιλάς, άσε το χτύπο της καρδιάς
να πει ό,τι είναι για να πει, στο φως να γεννηθεί…
Για ένα τίποτα, μη φοβηθείς, πώς φτάσαμε στ’ ανείπωτα…
Απόψε, μη χαθείς...

                                                                
                                                                          ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν και εξαπατούν. Τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Τίποτα δεν είναι στάνταρ. Όπως στο ΠΡΟ-ΠΟ. Όπως στο ποδόσφαιρο, που ενώ όλοι χαιρόμασταν το στήσιμο και την αγωνιστικότητα του Ολυμπιακού Βόλου και της Καβάλας, αυτά ήταν αλλού στημένα. Όπως με τους Ιησουίτες, που ενώ διαρκώς προσεύχονται και εξυμνούν τον Κύριο, πίσω απ’ αυτά τα «κεριασμένα» και πιστά πρόσωπα μπορεί να κρύβονται παιδεραστές, κίναιδοι, έμποροι ναρκωτικών και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί η πιο διεστραμμένη φαντασία. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Άβυσσος και τα έργα του.

«Όλα στη ζωή είναι ρόλοι» όπως λέει και ο εμπνευσμένος λαϊκός στιχουργός. Αρκεί

να ξέρεις αυτούς τους ρόλους να τους παίζεις σωστά σεβόμενος τον εαυτό σου και τους γύρω σου, αλλιώς είσαι αγύρτης και απατεώνας.

Πολύ το βάρυνα το κείμενο με τα περί ηθικοπλαστικού χαρακτήρος, όμως καμιά φορά χρειάζεται. Υπάρχουν παντού και πάντα παραλήπτες, που λαμβάνουν τα μηνύματά μου.

Εννέα όγδοα. Ένα βαρύ ζεϊμπέκικο γραμμένο από το φίλο μου το Μήτσο το Ζερβουδάκη. Πατάει γερά, βαριά και αντρικά πάνω στη γη κι είναι στιγμές που ενώνεται ο άνθρωπος με το Θεό, είναι στιγμές που ενώνεται ο άνθρωπος με το διάολο…….

Ζεϊμπέκικος: αρχαίος χορός της Θράκης που οι ζεϊμπέκηδες τον μετέφεραν στη Μικρά Ασία και από εκεί επέστρεψε μαζί με τους μικρασιάτες πρόσφυγες. Χορός κατ’ εξοχήν ανδρικός, πολεμικός, συνεπακόλουθος της ήττας. Όταν ένας άνδρας χορεύει ζεϊμπέκικο έχει ήδη χάσει τη μάχη. Οι συμπολεμιστές του είναι πια νεκροί. Αυτός, ο μόνος ζωντανός μάχεται να παραμείνει ζωντανός. Για τον χορευτή που χορεύει ζεϊμπέκικο δεν υπάρχουν άλλοι. Είναι μόνος του, ηττημένος, πονεμένος, χωρίς δυνάμεις, παραπαίει και παραπατά, χάνει το ρυθμό της ζωής και τον ξαναβρίσκει. Χτυπά απελπισμένα στα τυφλά. Εκλιπαρεί και οδύρεται. Είναι ζαλισμένος, χαμένος, λαβωμένος, μόνος κι έρημος, μα συνεχίζει. Όταν κάποιος χορεύει ζεϊμπέκικο δεν έχει πια τίποτ’ άλλο να χάσει. Ψυχορραγεί. Και αυτό το ψυχορράγημα είναι οι κινήσεις του σώματος. Δεν υπάρχουν βήματα, δεν υπάρχει αρχή, μέση και τέλος. Δεν υπάρχει σχέδιο. Το σώμα αγωνίζεται να επιβιώσει όπως -όπως. Πέφτει και ξανασηκώνεται. Γονατίζει και τρικλίζει. Στρίβει στα τυφλά. Έχει χάσει την αίσθηση του χώρου και του χρόνου. Γυρίζει ο χορευτής γύρω από τον εαυτό του κυκλωμένος από εχθρούς, πόνους και βάσανα που τον χτυπούν από παντού. Πολεμάει για να ζήσει κι ας είναι ήδη νεκρός. Κάποιες φορές χτυπά το χέρι του στο πάτωμα όπως χτυπά ο νεκρός την πόρτα του Άδη. Ν’ ανοίξει, να μπει, να ησυχάσει….

Ο νεοπλουτισμός μετέφερε το ζεϊμπέκικο στα μπαρ και στα σκυλάδικα όπου οι αλλοδαπές και τα τσακλοκουδουνα ξεσαλώνουν στις μπάρες και στα τραπέζια επιδεικνύοντας την κυτταρίτιδα και τα εσώρουχά τους.

Ο Ζεϊμπέκικος είναι ο κατεξοχήν ανδρικός χορός. Μοναδική ίσως εξαίρεση το κορμί της χαροκαμένης μάνας στη συγκλονιστική φωτογραφία με τη μάνα (Κατίνα Τούση) να θρηνεί πάνω από το πτώμα του γιου της στη Θεσσαλονίκη, στη μεγάλη διαδήλωση των καπνεργατών απεργών στις 9 Μαΐου του1936 (πρωτοσέλιδη στην εφημερίδα “Ριζοσπάστης” αλλά και στη “Μακεδονία” της 12ης Μαΐου του1936), που ενέπνευσε τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον “Επιτάφιο.”

ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ

ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ

Θαρρείς και κίνησαν τα όρη της Σκυθίας
εξήντα άνεμοι από την Μπαρμπαριά
κι έναν χρησμό καλό ζητήσαν της Πυθίας
ποια γη θα βρούνε για ν΄ ανάψουνε φωτιά

Εκεί που σμίγουνε του κόσμου τα ποτάμια
και τα φαράγγια γεννοβόλαγαν καρπούς
εκεί που ο θάνατος γιορτάζεται σαν γέννα
κι ήρωες μάρτυρες γυρίζουν τους τροχούς

Ξέρεις τη γη που ζουν η Ήρα και η Ρέα
και περιβρέχεται από θάλασσα ωραία
κι αυτοφυής ανθεί πανέμορφος ελαία
ξέρεις τη γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα

                                            

                                                   ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Το ολόγιομο φεγγάρι φεύγοντας μαζεύει βιαστικά ό,τι έχει αφήσει μοιραία πίσω του.

Οι δύτες και οι σφουγγαράδες της Καλύμνου βγάζουν από το βυθό τα πολύτιμα μάρμαρα. Τα αρχαία δάση και οι αρχαιολογικοί χώροι έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπους. Τα χρήματα του ΕΣΠΑ
θα συμβάλουν στην εικονική ανάπτυξη. Θα επισκευαστούν δρόμοι και λιμάνια για να εκποιηθούν ολοκληρωμένα, καινούργια ή ελαφρώς μεταχειρισμένα προς όφελος των νέων ιδιοκτητών. Σύγχρονοι αναλυτές εξηγούν τον Καλλικράτη. Καλλιτεχνικοί διευθυντάδες μεταδίδουν τον πολιτισμό σαν ίωση, σαν γρίπη. Ρήτορες μικρής διαδρομής, όσο η απόσταση δυο συγχορδιών, αναλύουν το χαρακτήρα και τη μεμψιμοιρία του σημερινού Έλληνα. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανευθυνότητα, ο ερασιτεχνισμός, η ηλιθιότητα και το θράσος; Εδώ ισχύει για όλους αυτούς τους σπουδαίους το αρχαίο ρητό ελαφρώς παραποιημένο «Παν μέτρον άχρηστον»!

Και πλησιάζει η Πέμπτη, και θα ξημερώσει Παρασκευή, και τότε τι θα γίνει;

Θα ρθεί ο ποιμήν με τη δραχμή; Θα ’ρθει η πτώχευση; Θα ’ρθει το μάνα εξ ουρανού;

Ο Τρίτος Παγκόσμιος; Οι Γερμανοί ξανάρχονται; Η Δευτέρα Παρουσία; Ο Αρμαγεδών; Ο Μπάρκουλης; Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ; Ο Αντίχριστος; Οι κομμουνιστές; Ο Πούτιν; Η συνέχεια επί της οθόνης. Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Η ανεργία μέρα με τη μέρα αυξάνει. Η αισιοδοξία του ποιητή από το Πέραμα ετούτη τη φορά δε θα πιάσει τόπο. Ακολουθούν κι άλλοι ποιητές που βροντοφωνάζουν την αγωνία τους. Η διαφορά των ποιητών από τους κοινούς θνητούς είναι ότι αντιλαμβάνονται το μέλλον, αντιλαμβάνονται τη συνέχεια σαν προφήτες, σαν Πυθίες, για αυτό και πονάνε περισσότερο. Μυρίζονται την καταστροφή.

Πέμπτη βράδι. Τι κι αν είναι ελεγχόμενη, τι κι αν είναι επιλεκτική η χρεοκοπία Όπως κι αν λέγεται, χρεοκοπία είναι. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα μη διαθέτοντας ρευστό θα καταρρεύσει και ή θα κρατικοποιηθεί για να εκποιηθεί αργότερα στους ξένους προστάτες, ή θα πουληθεί απευθείας στις ξένες τράπεζες.

Ό σώζων εαυτόν σωθήτω……

I «Τη μέρα που ήρθα και σε βρήκα κάτω στο Πέραμα με τους γέρους
στάθηκα δίπλα σου και σου είπα θα μας ξεχάσουνε την Πέμπτη
το Σάββατο, το Σάββατο την ίδια ώρα θ' αναστηθούμε.»

II «Σπασμένο καράβι, να 'μαι πέρα βαθειά έτσι να 'μαι
με δίχως κατάρτια, με δίχως πανιά να κοιμάμαι…»

III «Ήταν ο τόπος μου σαν το χαμόγελο, όνειρο καθημερνό
κάποιος τον πούλησε, κάποιος τον ρήμαξε σα δανεισμένη πραμάτεια»

IV «Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι.
Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία.»

V «Τι θέλουν όλοι αυτοί που λένε πως βρίσκουνται στην Αθήνα ή στον Πειραιά;
Ο ένας έρχεται από Σαλαμίνα και ρωτάει τον άλλο μήπως "έρχεσαι εξ Ομονοίας"
"Όχι έρχομαι εκ Συντάγματος" απαντά κι είν' ευχαριστημένος
"βρήκα το Γιάννη και με κέρασε ένα παγωτό".
Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει. Δεν ξέρουμε την πίκρα του λιμανιού σαν ταξιδεύουν όλα τα καράβια, περιγελάμε εκείνους που τη νιώθουν.
Παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δε βρίσκεται πουθενά
Αγοράζουν κουφέτα για να παντρευτούνε κρατούν "σωσίτριχα" φωτογραφίζονται

Σφυρίζουν τα καράβια τώρα που βραδιάζει στον Πειραιά
Σφυρίζουν ολοένα σφυρίζουν μα δεν κουνιέται κανένας αργάτης
Καμμιά αλυσίδα δεν έλαμψε βρεμένη στο στερνό φως που βασιλεύει
Ο καπετάνιος μένει μαρμαρωμένος μες στ' άσπρα και στα χρυσά.
Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει.
Παραπετάσματα βουνών αρχιπέλαγα γυμνοί γρανίτες...»

* Χρησιμοποίησα αποσπάσματα από ποιήματα των: I Χρονά, II Σκαρίμπα, III Μύρη, IV Κάλβου, V Σεφέρη.   

ΑΝΗΚΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ

ΑΝΗΚΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ

Μαντάρω ποιήματα, οι λέξεις βήματα μ’ ακολουθάν

Πηδάω τα ρήματα σαράντα κύματα με κυνηγάνε.

Πλαστά τα κέρματα, χρυσόμαλλα δέρματα με συντροφεύουν.

Θυμοί και βάσανα, αμάν να ανάσαινα, με σημαδεύουν.

Άτεχνα κι άβολα, σάπια, παράλογα με προστατεύουν.

Ψέματα, θαύματα, αγάπης σφάλματα με κυριεύουν.

Φόνου πειστήρια, χρηματιστήρια με ταξιδεύουν.

Θανάτου μήνυμα λανσάρω κίνημα για καταλήψεις.

Σφεντόνες ποιήματα, πυροτεχνήματα για να ανανήψεις.

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ποίηση, Αντιποίηση, Αποποίηση, Παραποίηση, Προσποίηση, Πολτοποίηση, Εκποίηση…Λίγο η ζέστη, λίγο που έχασα τη μούσα μου, τον Πεταλωτή, (μεταφέρθηκε σε σοβαρό υπουργείο!) έχασα την έμπνευσή μου και το χιούμορ μου. Ο καινούργιος είναι μουρόχαυλος. Δεν έχει αυτό το κάτι το καλλιτεχνικό να σε απογειώσει.

Τι να σχολιάσεις; Ότι πήρανε τα ψάρια του Πάγκαλου; Ε, και λοιπόν; Παράγγειλε άλλα και διπλή μερίδα και σαλάτα και τυρόπιτα και τυροκαυτερή και μπριζόλες και κεφτέδες και μουσακά και φρούτα και παγωτό και σόδα για να χωνέψει και μετά, πάλι ψάρια.

Με ρώτησε ένας φίλος κάτι σαν κουίζ.

-Αν συναντηθούν ο Πάγκαλος κι ο Βενιζέλος σε ασανσέρ που γράφει για τέσσερα άτομα, τι θα κάνουν;

-Θα πάνε ένας-ένας, του απαντάω γιατί αυτοί και οι δυο μαζί είναι έξι!

Δεκτά έγιναν τα ομόλογα της Ελλάδας και της Πορτογαλίας παρά τις αρνητικές εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης. Ο Τρισέ δεν το διαπραγματεύεται. Τι θα γίνει όμως με την ανάπτυξη; Χωρίς ανάπτυξη οδηγούμαστε σε αργό θάνατο.

Κι ενώ ο Τσοχατζόπουλος παραπέμφθηκε και το ΠΑΣΟΚ το χρεώθηκε, τώρα προτείνουν να δημιουργηθούν καινούργιες εξεταστικές επιτροπές ώστε να βγουν στη σέντρα και πρώην υπουργοί της ΝΔ. Οι συμψηφισμοί θα είναι αυτοί που θα τους σταματήσουν ή θα ξαναπέσει στο τραπέζι και η παραπομπή του Σημίτη για το χρηματιστήριο; Και μέσα σ' αυτή τη ζέστη και στο σύνδρομο στέρησης για τον Πεταλωτή, προτείνει ο Βουλγαράκης την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην πολιτική αρένα. Ζητώντας του να παίξει το ρόλο του ρυθμιστή ηγέτη, που θα συσπειρώσει τις κεντροδεξιές δυνάμεις. Εδώ μην ξεχνάτε και την πρόταση Φλωρίδη για επιστροφή του Σημίτη στον πολιτικό στίβο.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, κι ενώ τα συσσίτια αυξάνουν, στο βάθος του τούνελ υπάρχει σκοτάδι. Όλα δείχνουν πως οι θυσίες του ελληνικού λαού θα πάνε χαμένες. Οι συντάξεις και οι μισθοί διαρκώς συρρικνώνονται. Οι συντεχνίες χάνουν τα κεκτημένα τους. Η δημόσια διοίκηση ξεχείλισε και βγήκε στους δρόμους. Οι καναλάρχες κονταροχτυπιούνται. Οι Έλληνες επιστήμονες μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Οι τροϊκάνοι αμφισβητούν την εθνική μας κυριαρχία. Οι Τούρκοι βλέπουν με καλό μάτι τις βραχονησίδες μας. Σκάει η ιδέα της «ευροδραχμής». Κυριαρχεί το καφριλίκι και οι κανιβαλισμοί. Οι επικηρύξεις των βουλευτών από τους πολίτες θυμίζουν «Άγρια Δύση». Ανταμοιβή, η «Άμεση Δημοκρατία».

Το τραβάει από τη μια ο οργανισμός των επικηρυγμένων βουλευτών, έχουν και το κληρονομικό χάρισμα, κι από την άλλη είναι και το ισχυρό μήνυμα που τους έλεγε ο μεγάλος Εθνάρχης Καραμανλής «Ανήκωμεν εις την Δύσιν».

Ο Κουβέλης έδωσε συνέντευξη στην εφημερίδα «Αυγή», μετά από τη στάση που κράτησε στη βουλή καταψηφίζοντας το μεσοπρόθεσμο.

Άντε να μαζεύεστε. Μετά είναι η σειρά της «Ανταρσίας» για να αρχίσει να μπαίνει σιγά -σιγά το νερό στ’ αυλάκι.

* Το ποίημα «Επανάσταση» περιέχεται στη συλλογή μου «Μην καπνίζεις στο κρεβάτι.» Το ροζ βιβλίο.