ΤΩΡΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ;

ΤΩΡΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ;

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά, δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

                                                                                        ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ή εντός ή εκτός των τειχών βρίσκεσαι, η κατάσταση παραμένει ίδια. Είσαι ή εγκλωβισμένος ή παραπεταμένος. Όπως ένας ανατολικογερμανός, που όταν έπεσε το τείχος του μίσους στο Βερολίνο, ξεφυλλίζοντας τις διαφημίσεις, αγόρασε καινούργιο αυτοκίνητο, πήρε στεγαστικό δάνειο, κοστούμι και γραβάτα για την κωλότσεπη, βάζοντας ενέχυρο τη μικρή του καλύβα, που εκπροσωπούσε συμβολικά την κατάρρευση του σοσιαλισμού. Και τώρα «ανήκοντας εις την δύσιν» του τα πήρε όλα η τράπεζα γιατί δεν κατάφερε να ξοφλήσει το στεγαστικό του δάνειο. Μαζί, του πήρε και την καλύβα που είχε βάλει ενέχυρο. Τώρα κοιμάται στα παγκάκια φορώντας την γραβάτα στην κωλότσεπη.

Εντός των τειχών είναι και ο μικρό-ομολογιούχος στην Ελλάδα. Βλέπεις αυτός δεν ανήκει στο Γερμανικό, το Αγγλικό ή το Αμερικάνικο Δίκαιο να του εξοφληθεί το ομόλογο εξ ολοκλήρου. Και έπειτα ακούει στο χαζοκούτι το Στουρνάρα να λέει με θράσος σε ερώτηση που του έκανε εντός της βουλής ο Καμμένος, αν εξοφλήθηκε το ομόλογο «Δεν απαντώ γιατί δεν θέλω να απαντήσω.»

-Πρόσεξε το κείμενο. Καραδοκούν μορφωμένοι!

Βγήκες στον δρόμο κι άρχισες να σκούζεις και να λες
Πως γρήγορα κουράστηκες για `κει που `χες να πας
Μα οι βαλίτσες που φορτώθηκες είναι όλες αδειανές
Πες μου γιατί, πες μου γιατί,  γιατί τις κουβαλάς

Στη πρώτη ανηφοριά κλατάρεις κι αρχινάς να κλαις
Δεν γίνεται να φτάσεις λες `κει π’ άξιζες να πας
Μα οι βαλίτσες που φορτώθηκες είναι όλες αδειανές
Πες μου γιατί, πες μου γιατί,  γιατί τις κουβαλάς*

Εκτός των τειχών και ο Βραζιλιάνος πολίτης, που τα χρήματα του οικονομικού προϋπολογισμού του κράτους, ενώ θα έπρεπε να επενδυθούν στην παιδεία, στην υγεία, στην πρόνοια, στην κατασκευή εργατικών κατοικιών, στις μεταφορές, στην ανάπτυξη, επενδύονται τριπλασιαζόμενες στις φιέστες που δεν μπορεί να παρακολουθήσει από κοντά παρά μόνο από το χαζοκούτι.

Εκτός των τειχών και η σπουδάζουσα νεολαία στην Ελλάδα, άνεργη, ανασφάλιστη,

ανίκανη να αντιδράσει, μεταναστεύει για μια καλύτερη τύχη.

Κι εντός των τειχών οι Μουζαχεντίν: Άδωνις Γεωργιάδης και Κυριάκος Μητσοτάκης. Ανασχηματίστηκαν για να δώσουν λύσεις στα προβλήματα των εντός των τειχών.

Τα τείχη της Ιεριχούς έπεσαν με τον ήχο των σαλπίγγων των Εβραίων ιερέων….

Όμως εδώ δε λειτουργεί το μαντείο των Δελφών, που τον καιρό των ελληνοπερσικών πολέμων, μάντεψε ότι θα σώσουν την Ελλάδα τα ξύλινα τείχη.

Τι να σου κάνουν σήμερα τα ξύλινα τείχη; Οι εχθροί είναι και εντός.

Τώρα ποια να ’ναι η λύση;

Μια παγκόσμια ανερχόμενη τάση, που διαπερνά σαν άνεμος τα τείχη των σιδερόφραχτων καθεστώτων του κεφαλαίου, στην Αίγυπτο, στην Τουρκία, στην Ελλάδα, στη Βουλγαρία, στις ΗΠΑ, στην Ισπανία, στη Βραζιλία και αλλού, δημιουργεί μια ελπίδα ανατροπής.

Πολιτικοί και ξένοι. Χωρίς περίσκεψη, χωρίς λύπη,
χωρίς ντροπή μεγάλα και ψηλά τριγύρω μας ύψωσαν τείχη.
Πολίτες. Και καθόμαστε και απελπιζόμαστε όλοι μαζί.
Άλλο δε σκεφτόμαστε: Το νου μας τρώει αυτή η τύχη,
διότι πράγματα πολλά έξω είχαμε να κάνουμε.
Πολιτικοί, συνδικαλιστές και πολίτες
Α! όταν έχτιζαν τα τείχη, πώς να μην προσέξουμε;
Αλλά, κρότο χτιστών ή ήχο δεν ακούγαμε.
Μας έκλεισαν έξω από τον κόσμο χωρίς να το καταλάβουμε. **

*Γιάννης Αγγελάκας

** Διασκευή στο ποίημα του Καβάφη «Τα Τείχη» από το Γιώργο Κ. Καπρινιώτη, επίτιμο Σχολικό Σύμβουλο Φιλολόγων

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΝΕΡΟ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΝΕΡΟ

Mάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο

Bάρα καλή, βάρα γερή, μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νιώσει η γαλαρία του χαρτοπόλεμου τη βία

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ, τη λογική απαρνιέμαι
μ’ ένα σαράκι αρμένικο για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Bάστα το νου, βάστα το νου να μην γκρινιάξει του καιρού
πού `φτιαξε με τον πόνο κλίκα και τσιγκουνεύεται στη γλύκα

                                                                

                                                         ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Στόχος ή διαδικασία; Διαδικασία ή στόχος ;

Η ζέστη ήταν αφόρητη. Νέρωσε το μυαλό μου. Οι ειδήσεις έτρεχαν με υπερβολική ταχύτητα. Κανείς δεν είχε σκοπό να τους βάλει φρένο. Οι πολιτικοί αναλυτές έβγαζαν άστοχα ή καθοδηγούμενα συμπεράσματα. Τι θέλω εγώ στη μέση της αβύσσου;

Τι να γράψω; Για το μεταρρυθμιστή που δεν είναι ικανός να αλλάξει το ΦΠΑ σε μια παστουρμαδόπιτα ή σε μια μερίδα μπάμιες ή σε μια ολίγη από τζατζίκι;

Να γράψω αν θα γίνουν εκλογές μέσα στο καλοκαίρι κι αν θα επηρεάσουν την τουριστική μας βιομηχανία;

Και βέβαια να γίνουν! Να τις χρησιμοποιήσουμε και ως κίνητρο για να ψηφίζουν και οι τουρίστες ή ακόμα να βάζουν και υποψηφιότητα. Πού ξέρεις, με αυτό τον τρόπο μπορεί να ανακαλύψουμε και κανέναν αξιόλογο ηγέτη. Μπορούμε να φέρουμε και ινδιάνους για ατραξιόν. Αυτή τη φορά όμως να τους πληρώσουμε. Μην τους αφήσουμε να κοιμηθούνε στα γρασίδια των γηπέδων.

Άκουγα τα τραγούδια από το cd του Γιάννη Αγγελάκα «Γελαστή Ανηφόρα».

Είχε κυκλοφορήσει μέσα στη Μεγάλη Βδομάδα, όμως τώρα μου δόθηκε η ευκαιρία να το ακούσω. Παράλληλα έριχνα μια ματιά στον τοπικό τύπο. Είχα αποφασίσει να μην γράψω. Δεν με πίεζε κι ο χρόνος.

Ένας φίλος και συνεργάτης μού είχε πει πως προτιμά τον έντυπο τύπο από τον ηλεκτρονικό για τη μυρωδιά των μελανιών, το γύρισμα των φύλλων, την αίσθηση, την αφή. Του αρέσει ακόμα κι όταν παίρνουν τις εφημερίδες οι ψαράδες και διπλώνουν το γαύρο. Από τότε βλέπω γαύρους στον ύπνο μου να μου κάνουν κριτική και ερωτήσεις να διαμαρτύρονται και να μου λένε γιατί έγραψες αυτό ή το άλλο.

Ξαφνικά ένα δημοσίευμα με έβαλε στην πρίζα. Αιτία ένα μπουκάλι με νερό

που πετάχτηκε στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου.

Ήθελα να τα μάθω όλα. Το νερό ήταν των πεντακοσίων ml ή του λίτρου; Ήταν παγωμένο ή ζεστό; Ήταν σφραγισμένο ή ασφράγιστο; Τι μάρκα ήταν; Ήταν αγορασμένο ή από σπόνσορα; Τον πέτυχε, αστόχησε, απέκρουσε ή βρήκε στο δοκάρι;

Ένα άγριο και αγωνιώδες ρεπορτάζ ξεκίνησα ρωτώντας μάρτυρες, παράγοντες, αρχηγούς παρατάξεων και συγγενείς, που μου διευκρίνισαν τα γεγονότα.

Ειπώθηκε κι ένα ρε. Ήταν μινόρε, ματζόρε, δίεση, ύφεση, εβδόμη, ενάτη, υπό μορφή συγχορδίας ή μιας μοναχικής παρακατιανής νότας;

Άνοιξα την τηλεόραση στο ΣΚΑΙ. Ο Σαμαράς συνάντησε τη Μέρκελ για να τη ρωτήσει τι θα κάνει με το ΦΠΑ στην ταραμοσαλάτα.

Ο αστυνομικός είχε ξεματώσει στο Δίστομο δεχόμενος επίθεση από Αλβανούς κακοποιούς δραπέτες αφήνοντας πίσω του νεαρή χήρα με τρία ορφανά.(το ένα στην κοιλιά). Ο επιστρατευμένος καθηγητής διόρθωνε γραπτά. Ο απολυμένος δεν έχει πια στον ήλιο μοίρα, δεν έχει από πού να πιαστεί.

Δε θίγονται μόνο ζητήματα δημοκρατίας, αλλά βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο μεταρρυθμιστής θα έχει απολύσει από το Δημόσιο άλλους δυο χιλιάδες μέχρι το τέλος του 2013 και έντεκα χιλιάδες ως το τέλος του 2014. Θα συρρικνωθούν βρεφονηπιακοί σταθμοί, νηπιαγωγεία, δημοτικά και νοσοκομεία βαδίζοντας έτσι προς το δρόμο των μεταρρυθμίσεων και της ανάπτυξης.  

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

Μέσα στη φάλαινα δουλεύω μια φίρμα αντιπροσωπεύω
που `χει σταθμούς και εργοτάξια σκάφη κι αμάξια,
τι φτιάχνουμε ακριβώς δεν ξέρω όμως προσφέρω.

Σπίτι μου έχω έναν Πινόκιο που πήρα Duty Free απ’ το Τόκιο
σκουπίζει και μ’ ενημερώνει η μύτη μεγαλώνει
έχω μια κούκλα που μιλάει και μ’ αγαπάει.

Εκατομμύρια σαν κι εμένα μέσα στο κήτος ταξιδεύουν,
καταναλώνουνε, δουλεύουν και συγχωρνάνε πεθαμένα,
παίρνουν διαζύγια, παίρνουν δάνεια,  καλλιεργούνε Coka Cola,
φυτεύουν όπλα και φουστάνια, αυτό το κήτος δίνει απ’ όλα.

Μονάχα έξοδο δεν έχει, ποιος το προσέχει,
τρέχω από πίσω να προλάβω τον οδηγό, τον εργολάβο,
λιώνουν τα πόδια μου στις σκάλες σέρνοντας φιάλες,
δεν κατεβαίνω σε απεργίες, δουλεύω αργίες.

Το βράδυ όμως που γυρνάω μεσ’ στο σπιτάκι μου ξεσκάω,
πίτσα ο Πινόκιο παραγγέλνει, στην πόκα μου τα παίρνει,
καπνίζουμε δυο τσιγαράκια μετά νανάκια.

                                                         ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ποιος περιμένετε να μας σώσει τελικά; Ο Πινόκιο, ο Χριστός, ο Ντόναλντ Ντακ, το κοριτσάκι με τα σπίρτα, ο παπουτσωμένος γάτος, το μολυβένιο στρατιωτάκι, ο Γκουσγκούνης; Προσγειωθείτε επιτελούς στην πραγματικότητα. Βρείτε τον εαυτό σας και αντιδράστε!

Οι τροϊκανοί παράγγειλαν κολιούς στο τηγάνι, χωριάτικη σαλάτα με φέτα Καλαβρύτων, ποικιλία τηγανητών λαχανικών (κολοκύθια, μελιτζάνες, πιπεριές)

και κόκκινο κρασί Αχαΐας. Μετά το γεύμα, έφαγαν για φρούτο καρπούζι Αμαλιάδος

συνοδευόμενο με coca cola Αμερικής. Πλήρωσαν με δολάρια Αμερικής και πήραν ρέστα ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αργότερα αποσύρθηκαν για να αναπαυθούν .

Η επόμενη μέρα θα ήταν η δύσκολη.

Πρωί πρωί με την αυγούλα έφαγαν από δυο αυγά τηγανητά ο καθένας, ροδοζάχαρη από τη μονή Ταξιαρχών και φυσικό χυμό από πορτοκάλια Τέμενης.

Και έφτασε η ώρα της δύσκολης απόφασης.

Φόρεσαν τα κοστούμια και τις γραβάτες τους για να δώσουν έμφαση και σοβαρότητα στην απόφαση. Εις εξ αυτών έβγαλε ένα νόμισμα από τα ρέστα που του είχε δώσει ο ταβερνιάρης. Οι Έλληνες τους είχαν υποσχεθεί πως θα απολύσουν 2.000 εργαζόμενους μέσα στον Ιούνιο. Από τη μια μεριά στο νόμισμα έγραψαν ΕΡΤ κι από την άλλη ΕΒΟ και έχασε η ΕΡΤ.

Μη νομίζεις πως αυτό που συνέβη εχθές δεν σε αφορά. Η ανάσα της αρκούδας είναι πίσω απ’ το δικό σου σβέρκο.

Ο Κεδίκογλου εξαγγέλλει με πράξη νομοθετικού περιεχομένου το κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης στερώντας από το λαό το δημόσιο αγαθό της πληροφόρησης.

Τα ΜΑΤ περικυκλώνουν τη Μουρούζη. Δεν υπάρχουν τανκς. Υπάρχει όμως έλλειμμα δημοκρατίας. Η οθόνη μαυρίζει. Ο κόσμος πάει και έρχεται. Άνω κάτω η Μεσογείων. Τα φώτα σβήνουν. Η πόλη κοιμάται.

Τα δυο κόμματα από τη συγκυβέρνηση διαφωνούν, όμως δε θα ρίξουν την κυβέρνηση. Ο ένας δεν τολμάει γιατί οι μετρήσεις του δίνουν κάτω από 5% κι αν γίνουν εκλογές τώρα, θα εκτεθεί ανεπανόρθωτα και ο άλλος ονειρεύεται να γίνει πρόεδρος στη θέση του βαλσαμωμένου.

Ο ηγέτης της χώρας πρωτοπαλίκαρο του Αβέρωφ (φωτιά και τσεκούρι) με συνεργάτες (πρώτο τραπέζι πίστα) ψυχοπαθητικές ακροδεξιές προσωπικότητες τύπου Άδωνη, Πλεύρη και Βορίδη, δε θα διστάσει να συνεργαστεί ακόμα και με τη Χρυσή Αυγή αρκεί να μη χάσει την εξουσία.

Από την άλλη, ο αποπροσανατολισμός και η έλλειψη στόχων έχουν καταντήσει το λαό κομπάρσο σε τηλεοπτικό σήριαλ κακής ποιότητας.

Την επόμενη μέρα……..

Περιμένω να δω τον τρίτο αγώνα ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ μετά από μια μαραθώνια διαδικασία ψαξίματος και αναξιόπιστων πληροφοριών. Αρχικά ήταν να μεταδοθεί από τη ΝΕΤ. Η ΝΕΤ όμως έκλεισε. Μετά θα μεταδιδόταν από τον Αντένα, μετά από το nova και τέλος από το Σκάι.

Διαφημίσεις και κόντρα διαφημίσεις για την Παναθηναϊκή Συμμαχία. Ρε δε γίνομαι Παναθηναϊκός, δε μπα να χτυπιέστε! Τα μόνα καρτούν που δε γουστάρω είναι ο Αλαφούζος και ο Πορτοσάλτε.

Με σώζει το έκτακτο δελτίο από το Μέγαρο Μουσικής, που διακόπτει τις διαφημίσεις. Ποιος θα τραγουδήσει; Και τότε βγαίνει στο έκτακτο ο έκτακτος για να εξηγήσει τα επιτεύγματα του συλλογικού του έργου στο δρόμο προς την ανάπτυξη.

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΕΜΑΛ!

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΕΜΑΛ!

Ως και τ’ αγάλματα κάνουνε άλματα.
Μ’ αυτοί που ξέρουν δε μιλάνε.
Όλα τα πράγματα γίνονται θαύματα,
κι οι νεκροκεφαλές γελάνε.
Αυτός ο κόσμος μπορεί ν’ αλλάξει, Κεμάλ!
Μέσα στις καρδιές, στις πλατείες, σε γραφεία οβάλ
θέλει σωστοί χιλιάδες να `ναι στους τροχούς,
να `ναι η ψυχή η νύφη και γαμπρός ο νους.
Τα προαιώνια κρύβουν νετρόνια,
που με μία έκρηξη αλλάζουν.
Και οι θεούληδες, οι καημενούληδες,
γίνονται ντεμοντέ κι αράζουν.

                                              ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Το κράτος που δεν κατάφερε να ομογενοποιηθεί ποτέ του, κατάφεραν να το ομογενοποιήσουν οι διαδηλωτές.

Να που και οι μπουνταλάδες μπορούν περισσότερα από τους ψεκασμένους!

Και μιλάμε για ένα κίνημα αποφασισμένο, δυναμικό, ενωτικό, με κύριο στοιχείο (και δεν το άκουσα από κανένα πολιτικό αναλυτή) τη μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας: φοιτητών, μαθητών, νέων γυναικών, που αντιστέκονται στο αυταρχικό, συντηρητικό, ισλαμικό μοντέλο. Το μέλλον καθορίζεται πάντα από τη νεολαία.

Και είναι και οικολόγοι και αριστεριστές και αναρχικοί και κομμουνιστές και μετριοπαθείς ισλαμιστές και αριστεροί ισλαμιστές και οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων της Κωνσταντινούπολης και Κούρδοι και Κεμαλικοί και ομοφυλόφιλοι και πόρνες, (ο Μπακούνιν επιβεβαιώνεται για την πρωτοπορία του λούμπεν προλεταριάτου) και καλλιτέχνες και διανοούμενοι και μικροαστοί και δυτικόστροφοι και άνεργοι και αστοί και φιλελεύθεροι, μέχρι και ψηφοφόροι του ίδιου του Ερντογάν, που αρνούνται τα μέτρα των φανατικών ισλαμιστων με τις απαγορεύσεις βασικών ελευθεριών, όπως την απαγόρευση των ποτών, των τσιγάρων, των προφυλακτικών, των αμβλώσεων, του ελευθέρου έρωτα, της χαράς, της διασκέδασης, της εκτόνωσης. Η άνοδος που βιοτικού επιπέδου δημιουργεί πρόσθετες ανάγκες όχι αυταρχικά μέτρα και απαγορεύσεις.

Ουδείς Αγιατολάχ, από όποιο χώρο κι αν προέρχεται, δεν έχει το δικαίωμα να σου στερήσει τις μικρές απολαύσεις της ζωής στο βωμό της φανατικής του ασυναρτησίας.

Δεν μπορείς να λες σε μια φοιτήτρια: μη ντύνεσαι, μη βάφεσαι και μη φιλάς τον φίλο σου και φόρα μπούρκα.

Δεν μπορείς να λες σε ένα νέο εργαζόμενο: δεν έχεις δικαίωμα να βγεις να πιεις μια μπύρα με τους φίλους σου μετά τις δέκα. Κλείσου σπίτι και μελέτησε το κοράνιο.

Αλήθεια εκεί στην Τουρκία, ποιοι είναι αυτοί που ρίχνουν δακρυγόνα σε τόσο μεγάλες ποσότητες, που πολλοί διαδηλωτές κινδυνεύουν να μείνουν τυφλοί; Είναι τα εκτελεστικά όργανα μιας αυταρχικής εξουσίας, είναι η προέκταση του φανατικού ισλαμικού συστήματος. Και πώς λέγονται; Τουρκομπάτσοι ή Καρακόλια;

Τα παπαγαλάκια και οι μαϊμούδες των ΜΜΕ, φερέφωνα της εξουσίας, μετέδιδαν καλλιστεία, συνταγές για ντολμαδάκια και τις δυσκολίες επιβίωσης των πιγκουΐνων.

Κι ενώ τα γεγονότα στην Τουρκία εξελίσσονταν , ο Μίκης έκανε βαρύγδουπη δήλωση. Διαφωνώ με τις αερολογίες της Ρεπούση, όμως διαφωνώ και με τις κορώνες του Μίκη, που είπε πως αν δεν της αρέσει εδώ, να πάει στη Νιγηρία. Μου θύμισε την ιδεολογική αντιπαράθεση με τους θερμοκέφαλους δεξιούς που, όταν τους στρίμωχνες και τους έφερνες σε δύσκολη θέση, σου έλεγαν: «αν δε σου αρέσει εδώ, να πας στη Ρωσία.»

Το γύρο των social media κάνει από το βράδυ της προηγούμενης Τετάρτης καταγγελία δασκάλας, που δημοσιεύει και το προσωπικό της e-mail στο facebook. Η διευθύντρια του σχολείου στο οποίο διδάσκει την επέπληξε για τη διδασκαλία του «Κεμάλ» του Μάνου Χατζιδάκι και Νίκου Γκάτσου, μετά από διαμαρτυρία γονέα που την κατήγγειλε για ισλαμική προπαγάνδα.
Ολόκληρη η επιστολή-καταγγελία της δασκάλας έχει ως εξής:
«Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διευθύντρια επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε' δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζιδάκι στο μάθημα της μουσικής κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα. Αντίδραση διευθύντριας; Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει. Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμένη από τη δουλειά μου, μου ανέλυσε για ποιους λόγους στο δημοτικό μόνο μας μέλημα οφείλει να είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να αγαπούν την πατρίδα και να τονώνουμε το εθνικό τους φρόνημα.
Αν σας έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο (απευθύνομαι στους εκπαιδευτικούς φίλους) θα ήθελα να επικοινωνήσετε μαζί μου, γιατί θεωρώ πως τα πράγματα έχουν ξεφύγει και κάπως πρέπει να αντιδράσουμε, έστω σε επίπεδο δημοσιοποίησης αυτών των φαινομένων. Δεν είναι δυνατόν το έργο των εκπαιδευτικών και ιδίως των καλλιτεχνικών μαθημάτων να υφίσταται λογοκρισία, ούτε τα φαινόμενα φανατισμού, που μας έχουν παγώσει το αίμα, να τα βλέπουμε να τρυπώνουν στα σχολεία με τις ευλογίες των διευθυντών και των ανωτέρων τους».

Ο όχλος κοιμάται…. Θα ξυπνήσει με μεταπτυχιακά ιατρικής, φιλολογίας και νομικής.

Οι κάτοχοι των φροντιστηρίων θα τρίβουν τα χέρια τους και στον κατάλογο των ανέργων θα προστίθενται χιλιάδες άνεργοι ιατροί, καθηγητές και δικηγόροι.

Κι εμείς θα αναλωνόμαστε σε κυνήγι μαγισσών!

ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣ

ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣ

                                Λικνιστείτε μαζί μου όλα τα θλιμμένα
                                Τρελοί σε πέτρινα κτίρια χωρίς πόρτες
                                Λεπροί που αναβλύζετε αγάπη και τραγούδι
                                Βάτραχοι που προσπαθείτε να σκιαγραφήσετε τον ουρανό

                                Λικνιστείτε μαζί μου θλιμμένα πράγματα
                                Δάχτυλα σχισμένα σε κάποιο σιδεράδικο
                                Γεράματα σαν φλούδια προγεύματος
                                Μεταχειρισμένα βιβλία, μεταχειρισμένοι άνθρωποι
                                Μεταχειρισμένα λουλούδια, μεταχειρισμένη αγάπη

                                             Σας χρειάζομαι.
                                             Αυτό έχει φύγει σαν άλογο ή σκυλί
                                             Νεκρό ή χαμένο ή αδυσώπητο
                                             Σας χρειάζομαι!

                                                                            Charles Bukowski 

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Η νύχτα θύμιζε φθινόπωρο. Ένα χελιδόνι που έχτισε τη φωλιά του στην πόρτα της εισόδου, μου έκανε κατάληψη. Λίγο μετά άρχισαν μικροσεισμικές δονήσεις. Το γιαούρτογλου βαρύ και τα νεύρα μου στην τσίτα. Κοιμάμαι αποσπασματικά, διακεκομμένα. Το χελιδόνι που με ξύπνησε, κοιμάται του καλού καιρού στο κουρτινόξυλο. Δεν το ενοχλεί ούτε καν η σχιζοφρενική φωνή του Πορτοσάλτε.

Ξημέρωσε. Κάποιοι σκάβουν υπόγειες διαδρομές. Φτιάχνω καφέ. Τον συνοδεύω με ληγμένα κουλούρια από το Πάσχα. Το τασάκι είναι γεμάτο αποτσίγαρα. Ευτυχώς είχα τσιγάρα στην καβάτζα. Πρωί. Μαγνητική ακτινοβολία, μαγνητική βροχή, εκρήξεις του ήλιου, οι συσκευές τρελαίνονται, οι άνθρωποι τρελαίνονται.

Ντριν …ντριν…. ωχ ο Αλέκος.

Ο Αλέκος είναι ένας φίλος απ’ το πουθενά, που με θυμάται τις πιο ακατάλληλες στιγμές της ζωής μου. Θα μπορούσε να είναι ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Παπαχελάς, ο Τσίπρας, ο Αλαβάνος, η Παπαρήγα, ο σκύλος της διαφήμισης, ένας Αλέκος από το υπερπέραν, ο Φασιανός (όχι το πουλί ο ζωγράφος).

- Έλα Αλέκο, θα συγκεντρώσουμε πιο πολύ πετρέλαιο και φυσικό αέριο κι από τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα.

-Αλέκο, αφού τους βάζει να υπογράφουν και να εκτελούν εντολές, στο τέλος θα τους φορέσει φούστες με πιέτες και φουρό.

- Τι άλλο να κάνω Αλέκο μόνος μου; Στοχοποιούμαι!

Τα ανθρωπάκια δεν ασχολούνται με πανηγυράκια και ποιηματάκια. Είναι υπεράνω.

Πώς το καταντήσατε έτσι το κόμμα μου κοντά, μίζερα ανθρωπάκια;

Άλλη χώρα φαντάστηκα κι άλλη αντικρίζω στην πραγματικότητα.

Άλλο λαό φαντάστηκα και με άλλον συνυπάρχω.

-Αλέκο δίνουν στα παιδιά υγρά από μπαταρίες να μαστουρώνουν για να μη σκέφτονται. Διώχνουν τη νεολαία, κι όσοι μένουν τους ναρκώνουν.

Οι αριστοκράτες αριστεροί υπερασπίζονται το σύστημα, τους θεσμούς του καπιταλισμού. Πρέπει να ανατρέψουμε τα δεδομένα και τα αυτονόητα.

-Αλέκο, η Διαμαντοπούλου ξανάρχεται. Το φοβάμαι αυτή. Δαγκώνει.

- Αλέκο μη μιλάς, θέλω μόνο να μ’ ακούς.

- Τι έγιναν Αλέκο οι αγανακτισμένοι, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτές του Καμμένου και της Χρυσής Αυγής;

- Αλέκο, ανοίγουν γραφεία ευρέσεως διαδηλωτών για να συμπληρώσουν το όριο των διακοσίων.
Τι άλλο θα δούμε Αλέκο….

-Πάω να φτιάξω άλλον ένα καφέ
Mείνε λίγο ξάγρυπνη ακόμα κρατώντας τούτη τη γραμμή ανοιχτή
Tη γραμμή που χτίζει κάστρα γύρω απ’ τα όνειρά μου
Tη γραμμή που ρίχνει σωσίβια κάθε που ναυαγώ στο φόβο
Kράτα τη γραμμή ανοιχτή
Bάρκα που ψάχνει έλεος στα απάνεμα βράχια σου η ζωή μου
Δάκρυα και δηλητήρια παραμορφώνουν το πρόσωπό μου στο σκοτάδι
Άσπρα γλαροπούλια στο γαλάζιο σου ορίζοντα

Κράτα τη γραμμή ανοιχτή!

Το αίμα θα ξανά γίνει κρασί στην Κανά σου λέω

Θα ακούσουμε ξανά παιδιάστικα γέλια σου λέω

Θα πούμε ξανά τραγούδια στη θάλασσα σου λέω

Θα πιούμε ξανά από ανοιξιάτικο ρυάκι σου λέω

Θα κάνουμε ξανά έρωτα στα χωράφια σου λέω

Κράτα μονό τη γραμμή ανοιχτή!

Κράτα τη γραμμή ανοιχτή!

Κράτα… Κράτα ….. Κράτα …………….

- Μ’ ακούς Αλέκο………

Απόσπασμα από το ποίημα του Δημήτρη Βάρου « Γραμμή ανοιχτή»

ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ανεμοστρόβιλος στην Οκλαχόμα, πλημμύρες στη νότια Κίνα.

Ξύλινα σπίτια στις λαϊκές συνοικίες, ο Θεός δεν τους βλέπει εκεί κάτω που είναι κρυμμένοι. Δεν έφταιγε καθόλου το μικρό γουρουνάκι που έφτιαξε το σπίτι του από άχυρο. Η ταξική του προέλευση, η ταξική του καταγωγή έφταιγε.

Μικρά κι ανήλιαγα στενά και σπίτια χαμηλά μου

βρέχει στη φτωχογειτονιά βρέχει και στην καρδιά μου*

Ήχοι καμπάνας πένθιμοι ντιν, νταν, ντιν, νταν για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

Όσο βαρούν τα σίδερα βαρούν τα μαύρα ρούχα

«Δεν αρμόζει στους ορθοδόξους και μάλιστα στους Έλληνες να ξεχωρίζουν ανθρώπους, να υποτιμούν ανθρώπους, να προπηλακίζουν ανθρώπους, γιατί δεν είναι του δικού μας χρώματος, της δικής μας φυλής, της δικής μας πίστεως», υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, προσθέτοντας: «Καταλαβαίνω την κρίση, ξέρω πολύ καλά τα προβλήματα, ζω ανάμεσά σας.

Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί επ' ουδενί να ενδώσουμε και να υποχωρήσουμε στο κήρυγμα της αγάπης, στο κήρυγμα του σεβασμού του άλλου και της διαφορετικότητας. Αν συμβεί αυτό, θα έχουμε προδώσει τον Χριστό και το Ευαγγέλιο Του».

Διαγραφή δασκάλου από το ΚΚΕ στη Λάρισα γιατί ήθελε να γίνει διευθυντής. Μαθητής της τρίτης Λυκείου στο Αγρίνιο μαχαίρωσε τη μάνα του (δασκάλα 51 ετών) με κουζινομάχαιρο γιατί του ζήτησε να κλείσει την τηλεόραση.

Ο Κασιδιάρης προτείνει τη Μακρόνησο της δεκαετίας του ’50 και του ’60 για τους λαθρομετανάστες. Κι ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ, αστειευόμενος προτείνει τα Γκουλάγκ  για όσους δεν ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Ο Πάγκαλος γαυγίζει….. φάλτσα.

Πολύς λαός κατά της συμμετοχής του τέως πρωθυπουργού Γιώργου σε συνέδριο στο Εδιμβούργο, για να μιλήσει για τα «μαθήματα που πήρε από την Ελληνική κρίση χρέους». Συλλέγονται... υπογραφές για τη μη συμμετοχή του.

Ο Γιώργος έχει προσκληθεί ως ομιλητής σε συνέδριο του TEDGlobal 2013, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στο Εδιμβούργο από τις 10 έως τις 14 Ιουνίου. Το συνέδριο αυτό θεωρείται κάτι σαν εναλλακτικό Νταβός για «έξυπνες ιδέες». Και βρήκανε τον ειδικό για να τους τις εξηγήσει!

Κι όλα αυτά με 32 βαθμούς θερμοκρασία, μικροσεισμούς, ανάμεσα σε ψεκασμένους, ψεύτες, δειλούς και μουσαντούς, αλλοπρόσαλλους, αλλοδαπούς, κυκλοθυμικούς, αναπληρωματικούς και τενεκέδες.

Όλοι αυτοί είναι άχρηστοι, είναι ερασιτέχνες, είναι παίχτες του πάγκου…

Το βράδυ έχω βρει έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι,

τους συγχωρώ έναν έναν όλους.

Άλλοτε πάλι, θέλω να σώσω την ανθρωπότητα,

αλλά εκείνη αρνείται...**

Ήλιος: -Καλημέρα! Θέλετε να σας συστηθώ; Είμαι ο ήλιος, όχι αυτός που γνωρίζετε, αλλά ο ήλιος της Ντενεκεδούπολης. Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες. Και μένουν σ’ αυτή, τι... άλλο; Ντενεκεδάκια. Άδεια, σκουριασμένα, παλιά ντενεκεδάκια. Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ’ ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να ’χουν την ησυχία τους.

Ήλιος: -Τα ντενεκεδάκια απελπισμένα έβλεπαν τον Άρχοντα να κατεβάζει τεράστιες ποσότητες φαγητού και μάλιστα έτρωγε τόσο πολύ φαγητό, που μπορεί μ’ αυτό να χόρταινε ολόκληρη η Ντενεκεδούπολη για μια εβδομάδα! Αυτό συνεχίστηκε για πολύ καιρό ακόμη. Ο Άρχοντας έτρωγε, έπινε του σκασμού, διέταζε και λογαριασμό δεν έδινε σε κανένα. Τα ντενεκεδάκια αγανακτισμένα άρχισαν να σκέφτονται τρόπους για να απαλαγούν από το στυγνό αυτό δικτάτορα. Διαταγές, διαταγές, διαταγές …

Άρχοντας: -Να διώξετε μακριά όλα τα μικρά ντενεκεδάκια! Κάνουν φασαρία και με ενοχλούν!            

Σοφός: -Δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη προσπάθεια για να απαλαγούμε. Θα τον τρομάξουμε όλοι μαζί. Είναι θρασύδειλος και θα φύγει.

Του ’καναν μπαμ μες το σκοτάδι!

Ήλιος: -Και πραγματικά σε λίγη ώρα ο Άρχοντας δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας πατημένος τενεκές! Μαζεύτηκαν τότε όλα τα ντενεκεδάκια της Ντενεκεδούπολης και ζητωκραύγαζαν, σηκώνοντας στους ώμους τους τη Μαρία και τον Ορέστη, τους πιο γενναίους κατοίκους της πολιτείας τους! Και ξέρετε τι φώναζαν τα ντενεκεδάκια όλα μαζί; ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πολλά γέρικα τελώνια τραβάνε με τα δυο τους τα χέρια το σκοινί της Καμπάνας.

Και το μπρούτζινο τέρας, αφού έτρεξε πάνω στους αρμούς του, βρόντηξε τόσο δυνατά, που όλοι ανοίξανε τα στόματα και βουλώσανε τ’ αυτιά τους.

Κανένας δεν κατάλαβε τι έλεγε η Καμπάνα.

Γιατί καθένας άκουγε τη δική του σκέψη.

Κ' ύστερα γυρίσανε όλοι στα σπίτια τους με την φανφάρα,

που έπαιζε χαρούμενα κομμάτια.

Εκεί στο σπίτι τούς ανάμενε ζεστό φαγί και ζεστή αγκαλιά.

Κ' ήτανε όλοι τους βαθιά περήφανοι με την ιδέα,

πως έχουνε την πιο καινούρια και την πιο μεγάλη Καμπάνα

σ' όλη τη γης.***

Έρρωσθε

Τα κομμάτια από την «Ντενεκεδούπολη» είναι από το βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου, ελαφρώς παραποιημένα για τις ανάγκες του κειμένου.

* ** Τάσος Λειβαδίτης *** Κώστας Βάρναλης 

REALITY SHOW

REALITY SHOW

Μέσα απ’ τη ζέστα του σφαγείου και με στεφάνια δροσερά
Θ’ ανταμωθούμε μια τρελή πρωτομαγιά
Και το πλυμένο σώμα πίσω απ’ τα λουλούδια θα ενωθεί
Σαν ζαλιστούμε απ’ των χορών μας το κρασί
Σε παραλίες σκουπιδοτόπων με κασετόφωνα κι εγώ
Μια πολιτεία σωριασμένη έχω σκοπό
Όλα είναι τόσο τρομαγμένα μα τ’ αγαπάω ο φτωχός
Δώσ’ μου τα λόγια επιτέλους να μην είμαι μοναχός

                                                 
                                        ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο αυτοκράτωρ Αντώνιος αφού υπέγραψε την επιστράτευση, αναχώρησε για την Κίνα

για να παρακολουθήσει τα σεμινάρια «Πώς να κάνεις τον Κινέζο».

Τα είχαν παρακολουθήσει στο παρελθόν ο πρωθυπουργός Γιώργος και ο Σημίτης.

Του Κωστάκη του είχαν κάνει σεμινάρια κατ’ οίκον. Ήταν η περίοδος που πήγε να κλωτσήσει μια μπάλα και έσπασε το πόδι του. Ο γύψος τον εμπόδισε να ταξιδέψει…..

Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ ξεσπάει σε κλάματα μπροστά στα απορημένα βλέμματα των τηλεθεατών και του Αυτιά.

Ποιος ήταν ο λόγος; Ήταν η συναισθηματική φόρτιση των ημερών; Ήταν η διαγραφή του από τη ΝΔ; Ήταν η «μοναχική» παλαιοημερολογίτικη συμπεριφορά του ΠΑΜΕ; Ήταν η προειδοποίηση απολύσεων και μεταθέσεων των συναδέλφων του; Ήταν η αντιδημοκρατική συμπεριφορά της κυβέρνησης, που αποφάσισε τη λύση της επιστράτευσης; Ή απλά συνειδητοποίησε πως χωρίς κόμμα στην καβάτζα ο ρόλος του είχε τελειώσει;

Οι αθίγγανοι διαδήλωναν πίσω από το Νομισματοκοπείο για να προστατεύσουν τους καταυλισμούς τους. Αστυνομικοί δέχτηκαν σκάγια στις Σκουριές της Χαλκιδικής. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το νταμπλ στο ποδόσφαιρο και στέφτηκε πρωταθλητής Ευρώπης στο μπάσκετ για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Οι βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να εμφανίζονται στους τηλεοπτικούς σταθμούς με τα ακαλαίσθητα συνολάκια τύπου «η θεία μου η χίπισσα». Όχι αυτά που φόραγε η Βλαχόπουλου στην ταινία, αλλά αυτά που φόραγε ο Τσιβιλίκας.

Ο λόγος τους ήταν παρόμοιος με την αμφίεση τους.

Ω τρικάταρτε λόγιε στο μυαλό μου γυρνάς με μανία,

θολωμένα κεφάλια τρεμοπαίζουν στα γκρίζα θρανία.*Η αλήθεια είναι πως οι καθηγητές δεν είναι κομματικά ρουσφέτια, αφισοκολλητές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που φόρτωσαν το Δημόσιο. Τη θέση που κατέχουν την απέχτησαν στα ίσα. Μετά γίνονται τα παράξενα, στις αξιολογήσεις και στη συγκέντρωση μορίων για τις θέσεις των διευθυντάδων. Με μεταπτυχιακά, διδακτορικά και διατριβές για την «ψυχολογία των κουνουπιών» και «την κυοφορία των φιδιών».

Πώς το κρατάς το μυστικό που φέγγει, μέσα απ' τα δόντια του φιδιού

περνά και μένει διάφανο κάτω απ' τις γλώσσες των παιδιών.**Κι από κάτω ο όχλος που βρυχάται. Γονείς με αυξημένες απαιτήσεις για τα σαΐνια τους, ανταγωνισμός, παραπαιδεία, προοπτική ανέργων, μετανάστευση, μεταφορά της παιδείας στους ιδιώτες, ταξικές αντιθέσεις. Οι καρχαρίες καραδοκούν!

Πέρασαν για πάντα οι παλιές ιδέες, οι παλιές αγάπες, οι κραυγές.
Γίνανε παιχνίδι στα χέρια των παιδιών.***

Πρόσφατα παρακολούθησα στην τηλεόραση την ταινία «Το μεγάλο κανόνι». Κάποιοι δεν διδάξαν σωστά την Ιστορία. Διαπίστωσα πως αρκούν μερικά λόγια για να περιγράψεις τους Γερμανούς κατακτητές και τους συνεργάτες τους. Κάτι που δεν έκαναν σωστά οι ειδήμονες και έτσι γέμισε η Βουλή κι οι δρόμοι με χρυσαυγίτες. Παλιά σε προβλημάτιζαν και σε συσπείρωναν οι άνθρωποι του πνεύματος και των τεχνών. Τώρα τι να σου κάνει η Μαίρυλιν Μονρόε του Αιγάλεω.

Απόλαυσε ωστόσο τη δύναμη και το μεγαλείο του λόγου:

Φταις και συ φταις! Μ’ άφησες ποτέ να του πω πέντε πράγματα;

Όχι. Να αφήσουμε το παιδί ανεπηρέαστο.
Ορίστε τώρα. Του τα ’παν άλλοι.

Τι σου είπανε βρε μασκαρά και σε ρίξανε; Ε;
Τι σου είπανε;
Για την Κατοχή σου είπανε;
Για τη μαύρη σταφίδα; Για το κουκουτσάλευρο; Για το θαλασσοβρεγμένο στάρι; Σου είπανε;
Για τα ανθρωπάκια που πούλησαν το νοικοκυριό τους για μια χούφτα αλεύρι, σου είπανε;
Για τα παιδιά, τα πρησμένα από την πείνα, που τα μαζεύαν από τους δρόμους, και τα ρίχνανε σαν σκυλιά στα σκουπίδια; Σου είπανε;
Για τον πατέρα σου μωρέ, που έκανε τον σαλταδόρο, και κείνο το γομάρι ο Φριτς με το κάγκελο στο μανίκι τον έπιασε να κλέβει μια κουραμάνα και του έσπασε το χέρι στο γόνατο σαν καλάμι; Σου είπανε;

Απόσπασμα από την ταινία «Το μεγάλο Κανόνι»του Πάνου Γλυκοφρύδη με τον Θανάση Βέγγο.

* ** Μαρίζα Κωχ *** Διονύσης Σαββόπουλος