ΑΓΑΠΟΥΛΑ ΞΕΠΟΥΛΑ!

ΑΓΑΠΟΥΛΑ ΞΕΠΟΥΛΑ!

Τους είδα στα υπόγεια καταφύγια 
κείνες τις νύχτες του Μαγιού

με βλέμμα καρφωμένο προς την πόρτα, 
ανήσυχο από το φόβο του διωγμού

Τους είδα βιαστικούς μέσα στη νύχτα, 
σ' ένα παράνομο κρυφτό
δραπέτες των λεωφόρων, 
σκορπώντας στους πολίτες πανικό

Τους είδα σε διαδήλωση, 
να φεύγουν με τη γεύση του μισού
το πλήθος ξέρναε την αγρύπνια τους 
και τους σημάδευε το μάτι ενός φακού 
Γυμνοί από αγάπη κι από μίσος, 
διωγμένοι σαν εξτρεμιστές

γνωρίσαν τον Χριστό μέσα απ' την πείνα τους, 
ή μες στις φυλακές

πεθαίνοντας στον τρόμο ότι πεθαίνουν, 
στην αγωνία της επόμενης στιγμής
τους είδα περαστικούς από τις αίθουσες 
των Πανεπιστημίων
και των δημόσιων σκοτεινών ψυχιατρείων
να συλλαβίζουνε την αλφαβήτα της κραυγής
                                                             
                                                                ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Μου κάηκε η τηλεόραση και δεν φρόντισα να την αντικαταστήσω. Τώρα λειτουργούν επάνω μου όλα τα στερητικά σύνδρομα. Επιβιώνω όμως και ζω χωρίς τον κομμωτή Τρύφωνα, τα μπούτια της Σκορδά, τα δελτία ειδήσεων, τα παπαγαλάκια, τους πράκτορες, τις κατσαρίδες και τα φίδια, τους ανήλικους μάστερ σεφ γκουρμέ, τις τούμπες στον πάγο, τον παπά Πάγκαλο. Ένα όμως μου λείπει,
το «Αγαπούλα πούλα», «αγαπούλα κουκούλα».

Πριν καεί η συσκευή, είχε βγει στην οθόνη ο τέως πρωθυπουργός Γιώργος για να μιλήσει στα μέλη του εθνικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Η ομιλία του ήταν συγκινητική. Αναρωτιόμουν γιατί αδίκησαν τόσο πολύ αυτό το παλικάρι. Με συνεπήρε ο λόγος του. Πού θα καταλήξεις τώρα Γιώργο; Μετανάστης στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου; Σερβιτόρος στα σκυλάδικα της Αλβανίας; Μεταφραστής σε Τούρκικα σίριαλ; Κηπουρός στη βίλα του Λοβέρδου; Μάστερ σεφ στη βίλα της Διαμαντοπούλου; Μα εσύ δεν είσαι ικανός να τηγανίσεις ούτε ένα αυγό, μονολόγησα.

Αυθόρμητα έβγαλα από την τσέπη μου ένα δίευρο και το έριξα στο πίσω μέρος της συσκευής, όπως έκαναν παλιά στα τζουκ μποξ, στα ποδοσφαιράκια, στους κουλοχέρηδες. Η τηλεόραση βραχυκύκλωσε και ο Γιώργος χάθηκε από την οθόνη.

Κι έτσι δεν πρόλαβα να ακούσω τις προτάσεις του αν θα είναι και πάλι υποψήφιος

πρόεδρος του κινήματος και υποψήφιος πρωθυπουργός.

Στο κρατικό ραδιόφωνο ακουγότανε η γνωστή λαϊκή επιτυχία «Πάρε ότι θέλεις δοσατζή από μια χώρα που δε ζει…»

Και κει που Γιώργο γράφω για σένα, ως εκ θαύματος η συσκευή άναψε (δεν αστειεύομαι, έχω μάρτυρες)όχι σαν σόμπα (αν και θα το προτιμούσα ) όχι σαν κερί αλλά σαν τηλεόραση «Άγιε μου Γιώργη Λυκαβηττέ μου».

Σε πλήρη άνθηση ο «δεθελοντισμός». Συγκεντρώνονται τρόφιμα μακράς διάρκειας για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Είναι ένας τρόπος για την αρχή της ανάπτυξης. Πανηγυρίστε! Σε λίγο καιρό θα εξάγουμε ζητιάνους!.

250 000 Έλληνες στριμώχνονται και σπρώχνονται στις ουρές των συσσιτίων για τέσσερις πατάτες γιαχνί.

«Αγαπούλα ξεπούλα»

Όνειρο κάθε Πασοκτζή, υποστηρικτή του κόμματος της αλλαγής και της κοινωνικής δικαιοσύνης ήταν να δει υφυπουργό της κυβέρνησης τον Άδωνη Γεωργιάδη; Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ακροδεξιά στοιχεία, υποστηρικτές της μεγάλης Γερμανίας;

Αυτό τελικά θέλατε;

Ένα συνοδευτικό παπά ήταν και θα είναι ο εφιάλτης των Ελλήνων. Από τον Παπακαραμανλή στον Παπανδρέου και έπειτα στα τέκνα και τα ανίψια αυτών έως τους Παπαδήμο, Παπαρίζου και Παπαρήγα.

Τα στρώματα δεν απέθαναν, απλά μεταφέρθηκαν σε άλλη γειτονιά. Αυτή τη φορά στην οδό Αναπαύσεως, μόνο που από την πείνα από διπλά έγιναν μονά!

Το κρατικό ραδιόφωνο συνεχίζει με λαϊκές επιτυχίες « PSI-PSI, θα μας κάνουνε Μασάι».

ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ

ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ

Αυτό το δέντρο δεν έχει πάει ποτέ στο μόλο.

Αυτή η πέτρα δεν έχει πάει ποτέ στο μόλο.

Αυτός ο κήπος δεν έχει πάει ποτέ στο μόλο.

Κι αυτός ο τύπος δεν έχει πάει ποτέ στο μόλο.

Αυτός ο μόλος δεν έχει έρθει ποτέ σε δέντρο.

Αυτός ο μόλος δεν έχει έρθει ποτέ σε κήπο.

Αυτή η κότα έκανε αυγό από τον κώλο.

Κι αυτός ο κώλος δεν έχει κάτσει ποτέ σε πέτρα.

Κι όλοι εμείς πάμε στο μόλο πάμε στο δέντρο.

Όλοι εμείς τρώμε το αυγό πάνω στην πέτρα.

Μα ποιος στο διάολο πάει στο μόλο πάνω σε πέτρα;

Πάει ο τύπος που από τον κήπο έφαγε πέτρα.

                                                                               ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ο φίλος Σπύρος Γραμμένος με ενέπνευσε με το τραγουδάκι του. Με ένα μαθηματικό θεώρημα που αποδεικνύει πως οι παράλληλες ποτέ δεν συναντιούνται, δεν τέμνονται. Ο καθένας βαράει ντουγρού και για πάρτη του. Τα μόνα που μας ενώνουν είναι «τα του κώλου», και η συνταγή είναι απλή. Παίρνουμε μια γλάστρα ή φυτεύουμε ένα δέντρο και δημιουργούμε με ένα τεχνητό ή φυσικό τρόπο ελεύθερο χώρο πρασίνου εμποδίζοντας παράλληλα και την παράνομη στάθμευση των αυτοκινήτων. Είδατε τι μπορεί να πετύχει μία γλάστρα;

Αν είναι και αυτοποτιζόμενη, δεν μας τρώει και χρόνο. Επίσης, αν φυτέψουμε και αγκινάρες, που δεν έχουν και μεγάλες απαιτήσεις για νερό, μπορούμε και να το επωφεληθούμε κατά την συγκομιδή.

«Ένας βράχος μοναχός περπατούσε ο καημένος»

Τι γίνεται όμως με ένα στρώμα αραγμένο δίπλα σε έναν κάδο σκουπιδιών στην οδό Παναγιωτοπούλων, που πέρασε κακουχίες και μοναξιά, βροχές και αέρηδες από τις αρχές του φθινοπώρου; Έτρεμε και κρύωνε ξεβράκωτο καθώς ήταν κι έκανε μια ευχή στο θεό των στρωμάτων ώστε να περάσει τα Χριστούγεννα μαζί με μια σύντροφο κι ένα δάκρυ κύλησε στα μάγουλά του.

Ο θεός των στρωμάτων το άκουσε και του ’στειλε μια σύντροφο. Τι θα γίνει όμως αν το ζεύγος διαιωνιστεί και ο πελαργός τους φέρει και μικρά στρωματάκια;

Αλλαγή πλεύσης. Τσουχτερό κρύο. Πικρό φινάλε. Παραμονές για την αλλαγή του καινούργιου χρόνου. Νεκρική πομπή. Γύφτικα νταούλια και φάλτσα κλαρίνα.

Το ζεύγος των στρωμάτων απεδήμησεν εις Κύριον.

«Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια

Στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου, ε;»*

Αχυράνθρωποι, λογιστές κυβερνήτες, διορισμένοι από τις τράπεζες. Διεκπεραιωτές της απάτης,
του φόβου, της ανισότητας, του πλασματικού χρήματος και της εξουσίας.

Τοποτηρητές της στέρησης, της στείρωσης, του ακρωτηριασμού, του σκοταδισμού.

Τι γίνεται όμως όταν συναλλάσσονται και εξαγοράζονται οι συνειδήσεις; Όταν γίνονται ελαστικές; Όταν μειώνονται οι αντιδράσεις, οι αντιστάσεις, οι διεκδικήσεις;

Ο αγώνας για την ανατροπή; Παράγοντες και λαμόγια με υλικά σούπερ μάρκετ εξαγοράζουν συνειδήσεις εκμεταλλευόμενοι την ανέχεια και την ανάγκη του φτωχού, του άνεργου, του απολυμένου, του μικροσυναξιούχου. Ισοπεδώνουν τα πάντα …

«Ό,τι Κινείται, Κρίνεται»

 Τα πάντα ρει έλεγε ο Ηράκλειτος. Τι γίνεται όμως με τους μόνιμους ερασιτέχνες,

που δεν εξελίχθηκαν ποτέ τους και που παραμένουν στάσιμοι; Ατάλαντοι, άτεχνοι

και αμόρφωτοι. Δεν εννοώ τους εραστές, τους ρομαντικούς της τέχνης, που την αγάπη τους δεν έκαναν επάγγελμα, αλλά όλους αυτούς τους Καραγκιόζηδες, που η συνεισφορά τους είναι στο να κακοποιούν την τέχνη. Ένα είδος που διαιωνίζεται και πολλαπλασιάζεται επικίνδυνα.

Ζήλεψα το τραγουδάκι του Σπύρου του Γραμμένου και έγραψα ένα παρόμοιο και το αφιερώνω στην ντόπια κουλτούρα.

Αυτή η γλάστρα δεν έχει πάει ποτέ με στρώμα.

Αυτό το στρώμα δεν έχει πάει ποτέ με γλάστρα.

Κι αυτά τα βλίτα δεν έχουν βγει ποτέ στους δρόμους.

Αυτό το τσούρμο το κάνει μόνο για να τα παίρνει.

Κι όλοι αυτοί δεν ξέρουν τίποτα ούτε για πλάκα.

Γιατί αν γελούσαμε κάτι θα προσέφεραν κι αυτοί στον κόσμο.

Αλλά είναι άχρηστοι, άτεχνοι, άνανδροι και τυχοδιώκτες.

Όλοι αυτοί έχουν το πρόσωπο πίσω στο κώλο.

* Απόσπασμα από ποίημα της Κατερίνας Γώγου

Ο πίνακας είναι του Νίκου Εγγονόπουλου

Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν
σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...
Γέρασα μ' ένα παιδικό παντελονάκι
και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω
το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα
κομπρεσέρ μ' ανοίγουν και με κλείνουν...
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα...
Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο,

το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή

                                                                     
                                                                                      ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Τα παπαγαλάκια είχαν χάσει το χρώμα τους, είχαν ξεθωριάσει τα φτερά τους. Βραχνιασμένα, ξεπουπουλιασμένα, άπλυτα, πεινασμένα, ιδρωμένα και αξύριστα

περίμεναν την αντίδραση της Εθνικής Σωτηρίας. Η Σωτηρία ήταν ένα παλιό τζουκ μποξ ανατολίτικης προελεύσεως, που λειτουργούσε με δραχμές και που κανείς δεν φρόντισε να εκσυγχρονίσει το μηχανισμό της. Έκανε παρέα στους χωριάτες, στο καφενείο του χωριού, που ήταν και ταβέρνα και χώρος συγκέντρωσης και συνέβαλλε στις χαρές και στις λύπες τους. Η διαφορά της Σωτηρίας από τα άλλα τζουκ μποξ ήταν ότι είχε καλλιτεχνική άποψη και ανάλογα με τις συναισθηματικές συνθήκες αντιδρούσε. Δηλαδή άλλο τραγούδι μπορεί να της ζητούσες και άλλο να έπαιζε. Όλα αυτά οφείλονταν βέβαια στην παλαιότητα του μηχανήματος, όμως οι κάτοικοι έλεγαν πως η Σωτηρία ήταν σοφή.

Ακριβώς πίσω της, κολλημένη στον τοίχο, ήταν η αφίσα της εθνικής ποδοσφαίρου

που κέρδισε το EURO στην Πορτογαλία. Η οπτική ταύτιση και ο συνδυασμός των εικόνων ενέπνευσε τους κατοίκους του χωριού να την ονομάσουν Εθνική Σωτηρία.

Το ταξίδι στις Κάνες ήταν κουραστικό. Δεν γύρισε ούτε καν με το βραβείο δεύτερου γυναικείου ρόλου. Οι προσπάθειές του πήγανε χαμένες. Δεν ανταμείφθηκε. Τι θα πει τώρα στους συχωριανούς του; Πώς θα δικαιολογηθεί; Πώς θα αντικρίσει το βλοσυρό βλέμμα της Διαμαντοπούλου; Τι θα πει στο Ραγκούση, στο Λοβέρδο, στο Μόσιαλο, στον Πεταλωτή;

Ο δρόμος ήταν λασπωμένος από τη βροχή. Έσπρωξε με δύναμη την πόρτα, είπε ένα βιαστικό καλησπέρα και κατευθύνθηκε προς τη Σωτηρία. Ήταν προετοιμασμένος, το είχε κάνει και πρόβα.
Θα χόρευε ένα βαρύ ζεϊμπέκικο τύπου Ρίτας Σακελλαρίου σαν αυτά που χόρευε ο πατέρας του.
Θα θύμιζε τον πατέρα του. Τα επιβλητικά πατήματα στη γη θα του έδιναν τη δύναμη να τους εξηγήσει. Διάλεξε τις «Στροφές» του Τερλέγκα. Οι στίχοι του τραγουδιού στροβίλιζαν μέσα στο μυαλό του από την ώρα της επιστροφής του από τις Κάνες, μέσα στο αεροπλάνο και έως ετούτη τη στιγμή …που άνοιξε τα χέρια για να απογειωθεί.

«Θέλω απόψε να χορέψω δυο στροφές χορό αντρίκιο.
Το άδικο που έχεις πώς ν’ αντέξω αφού εγώ, εγώ έχω το δίκιο.
Θέλω απόψε να χορέψω δυο στροφές χορό αντρίκιο.
Το άδικο που έχεις πώς ν’ αντέξω αφού εγώ, εγώ έχω το δίκιο.»

Όμως η Σωτηρία αυτοσχεδίασε και ανέτρεψε τους σκοπούς του κι από το μονοφωνικό ηχείο της ακούστηκε «Να ζήσω ή να πεθάνω σ’ ένα φλαμένκο επάνω μάτια μου.»

Η κίνηση της εξόδου είχε πια ολοκληρωθεί.

ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ

ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ

Εμείς η μεσαία τάξη
ήμεθα η μόνη τάξη
με έντιμη συνείδηση, εθνική
Παρασυρόμενοι όμως από τις άλλες τάξεις
στα νοήματα και στις πράξεις
δίνουμε χροιά πολιτική
Για όλα φταίνε οι γκόμενες
οι πρώην και οι επόμενες
ανώνυμες και επώνυμες και γενικώς.

Και όπως είναι φυσικό η μεσαία τάξη
θέλει και εκείνη λιγάκι να διατάξει
να γίνει άρχουσα δηλαδή
Στην κλειδαρότρυπα σκυμμένη
και το χέρι στην τσέπη
χρόνια τώρα περιμένει και βλέπει
όμως την εμποδίζει ένα κλειδί

                                                                       
                                                                           ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Φορτωμένη με γεγονότα και εξελίξεις η επικαιρότητα. Φορτισμένη με ένταση η ατμόσφαιρα. Φορτωμένοι με σκουπίδια οι κάδοι του δήμου, περισσότερο στις λαϊκές συνοικίες. Ρίχνεις βουτιά στα βαθιά για να προστατευτείς. Όταν όμως βγαίνεις στην επιφάνεια για να αναπνεύσεις, σε παίρνει η μπόχα. Και αρχίζω με την απόφαση του εμπορικού συλλόγου Αιγίου. Δεν τους άκουσε κανείς!

Τα μαγαζιά ήταν κλειστά. Οι έμποροι συμμετείχαν στην πανελλαδική απεργία εκδηλώνοντας την αντίθεσή τους στην κυβερνητική πολιτική ενώ οι διοικούντες ανακοίνωσαν πως ο εμπορικός σύλλογος δε μετέχει στην απεργία. «Οι αποφάσεις σας είναι εν γένει εκτός του κλίματος!».
Δεν αντιλαμβάνεστε το σφυγμό και τη θέληση του κόσμου. Συμπερασματικά αναφέρω πως δεν υπάρχει λόγος ύπαρξής σας. Παραιτηθείτε και επιστρέψετε στα μαγαζιά σας και στα σπίτια σας.

Τρεις εκσυγχρονιστές λαλούν και επιστολογραφούν. Δυο χορεύουν βγαίνοντας στη ζητιανιά.
Είκοσι οκτώ κατασκευαστές πλυντηρίων στηρίζουν το Γιώργο. Ο Ανδρουλάκης αποποιείται το αριστερό του παρελθόν, διαφωνεί με το πολυνομοσχέδιο και το ψηφίζει. 

Τη Βάσω την πιάνουν οι τύψεις, όμως η ελαστική της συνείδηση την οδηγεί να το ψηφίσει
Τη Λούκα την πείραξε το άρθρο τριάντα εφτά -ενώ όλα τα άλλα ήταν καλά- και διαγράφεται.

Οι γέροντες συνταξιούχοι ταλαιπωρούνται με το ΑΜΚΑ και την απογραφή. Μένουν χωρίς τη σύνταξή τους για να την πάρουν τον άλλο μήνα. Τι θα τρώνε ως τότε; Ποιος θα τους πληρώσει τα φάρμακα; Δεν νοιάζεται κανείς.

Ο Κακλαμάνης τρεμάμενος και τραυλίζοντας με ελαφριά δόση πάρκισον και ασλτσχάιμερ τα βάζει με τους διαδηλωτές.

Τα τρυγόνια τσαμπουκαλεύονται μέσα στη Βουλή. Οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία μετά το κόντρα κούρεμα κινδυνεύουν να κλείσουν. Μάλλον αργότερα θα κρατικοποιηθούν από έλλειψη ρευστότητας και θα εκποιηθούν μαζί με όλα τα άλλα

στους ξένους επενδυτές. Αυτή είναι η κυβέρνηση!

Ο Ρουβάς έκανε γιο και ο Σαρκοζί κόρη. Ο Κούγιας εξομολογείται σε συνέντευξη πως σαν παιδάκι δεν είχε ποδήλατο γιατί δεν έφτανε στα πετάλια. Αργότερα το πέταξε το μπόι! Ξεκίνησαν έρευνες για το πόσο στοίχησε η ανακαίνιση στο σπίτι του Τσοχατζόπουλου. Ο Πούτιν συναντά τον Εφραίμ.
Ο Μπερλουσκόνι δεν δέχεται να πάρει οικονομικά μέτρα. Ο Καντάφι δολοφονείται αποτρόπαια από αγανακτισμένους επαναστάτες με σπόνσορα το ΝΑΤΟ. Το κεντρικό σύνθημα ακούστηκε στον ποδοσφαιρικό αγώνα Champions league Ολυμπιακού- Μπορούσια Ντόρτμουντ και δίνει κατεύθυνση για το μέλλον «Έτσι πηδάνε αυτοί που χρωστάνε ….». Ακολουθούν συνθήματα και πανό σε άλλους ποδοσφαιρικούς αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος κατά της κυβέρνησης και της τρόικα.

Δεν θέλω να αναφερθώ σε αυτά που έγιναν έξω από τη βουλή την ημέρα της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου ίσως γιατί δεν τα κατάλαβα καλά. Όμως σε καμιά περίπτωση επαναστάτες δεν κάνουν διακοπές για μπάνια ξαναγυρίζοντας το Σεπτέμβρη. Όπως επίσης, κανείς δεν εμπόδισε κανέναν. Γιατί αν θες να κάνεις αυτό που θες να κάνεις, κάν’ το τώρα!

Κι ήρθε η αναβολή της σύσκεψης για το κούρεμα. Μετατέθηκε την Τετάρτη. 
Θέλω να ξέρετε πως υπάρχουν κομμωτήρια για σκύλους που τους κάνουν το τρίχωμά τους ράστα, μοϊκάνα, κοτσιδάκια, αφέλειες, τους βάζουν φιόγκους και ρουχαλάκια. 
Τα κάνουν σαν τα μούτρα τους. 
Όμως ποτέ κανείς δεν αποπειράθηκε να κουρέψει τη γάτα.

ΟΛΑ ΒΑΡΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

ΟΛΑ ΒΑΡΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά

γερμένος πάνω σ' ένα δεκανίκι

δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά

και είχε γλώσσα μόνο για να γλείφει
Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά

μα ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας
γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά

κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας

Τα πόδια μου καήκανε σ' αυτή την ερημιά

η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα
τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ' αυτιά

μα απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια
Αμέσως καταλάβαμε τι πήγαινε να πει

και του 'παμε να φύγει μουδιασμένα
αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει

καλύτερα να μην μας πει κανένα.*
                                                                                    
                                                     ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Το κούρεμα θα μπορούσε να είναι a la garcon ή γουλί ή γουλί με τούφα, μοϊκάνα, με χαίτη, καρέ, με επιστροφή στη δραχμή, με έλλειψη ρευστότητας στις τράπεζες, με ελεγχόμενη χρεοκοπία, με πτώχευση, με έξοδο από το ευρώ. Κάτι όμως στην ατμόσφαιρα μυρίζει έντονα από Τσαουσέσκου και από Μαρία Αντουανέτα.

Αν η Ελλάδα καταρρεύσει, θα τους πάρει και τους άλλους το ποτάμι. Ποιος όμως νοιάζεται για τους άλλους; Ποιοι νοιάζονται για την Ελλάδα; Ποιος νοιάζεται για την Ευρωπαϊκή Ένωση; Για την Ελλάδα πρέπει να νοιάζονται κατά κύριο λόγω οι Έλληνες. Και όχι οι υποταχτικές κυβερνήσεις, αυτές που ήρθανε κι αυτές που θα ’ρθουν. Η Μέρκελ έκανε άνοιγμα στις αγορές της Κίνας, της Ρωσίας, της Ινδίας, στην αγορά του Αλ Χαλίλι και σε όλες τις «Αγορές του Κόσμου».

Δεν είναι τελικά η Ιθάκη, είναι η Κεφαλλονιά η πατρίδα του πολυμήχανου Οδυσσέα. Ανατρέπεται η ιστορία. Ανατρέπεται ο μύθος. Αποδεικνύεται πως αλλού ήταν το βασίλειο του Οδυσσέα κι άλλο νησί εξυμνούσαμε. Το αποδεικνύουν τα πρόσφατα ευρήματα. Το είχε αναφέρει και ο Όμηρος. Τζάμπα το ποίημα του Καβάφη (φαίνεται δεν θα του ’βγαινε η ρίμα). «Τζάμπα καίει η λάμπα τζάμπα σε θυμάμαι». «Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννάνε οι κότες.»

Εδώ ανατράπηκε κοτζάμ Ιστορία και δυσκολευόμαστε να ανατρέψουμε μια σαπουνόφουσκα; Ένα μπαλόνι αμφιβόλου ποιότητος; Εννοώ τούτους δω, τους υπηρέτες της Τρόικα. Έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Βάρεσαν όλα στο κόκκινο. Μαθητές λιποθυμούν στα σχολεία από ασιτία, επιχειρηματίες αυτοκτονούν, γριές κλαίνε μπροστά στις κάμερες τηλεοπτικών συνεργείων δηλώνοντας ότι πεινάνε γιατί δεν τους φτάνει η σύνταξή τους, νέοι στερούνται το κοινωνικό αγαθό της εργασίας και μεταναστεύουν, ολόκληρος ο λαός στερείται το δικαίωμα στην υγεία, στη μόρφωση, στην ελευθερία. Το μόνο που βλέπει κανείς όπως κατάντησαν τη χώρα είναι φόροι και πάλι φόροι, ύφεση, απολύσεις, περικοπές, ανασφάλεια και αδιέξοδα.

Τους πήρανε χαμπάρι και τους κυνηγάνε παντού. Το παραραγοντιλίκι ξεσκεπάζεται.

Ξεβρακώνεται. Τους έχουν πάρει είδηση ακόμα και τα μικρά παιδιά των Νηπιαγωγείων.

Διαβάστε τι άκουσα περνώντας μπροστά από ένα Νηπιαγωγείο. Ένα παιδικό τραγουδάκι άριστα εμπνευσμένο και με τεχνική Σουρή.

Μύτη Πινόκιο/ και μίνι φούστα/ λανσάρουν άρχοντες/ με σπάνια γούστα

Γιαούρτι άπαχο/ παχύ τζατζίκι/ είναι το αντίτιμο/ που τους ανήκει.

Και αναρωτήθηκα: Τι θα λένε όλα αυτά τα παιδιά, όταν θα μεγαλώσουν;

Μήπως έρχεται η γενιά που θα αντικρίζει τα γεγονότα κατάματα;

Μήπως έρχεται η γενιά που θα καταλαβαίνει την ψευτιά και την υποκρισία;

Μήπως έρχεται η γενιά της ανατροπής;

*Απόσπασμα από το τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου «Άγγελος Εξάγγελος»

ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΜΑΣ ΦΙΛΟΙ

Όμορφη είναι αυτή η στιγμή, να το ξαναπώ
όμορφη να σας μιλήσω
Βλέπω πυρκαγιές
πάνω από λιμάνια πάνω από σταθμούς
κι είμαι μαζί σας.
Όταν ο κόσμος μας θα καίγεται
όταν τα γεφύρια πίσω μας θα κόβονται
Εγώ θα είμαι εκεί να σας θυμίζω
τις μέρες τις παλιές.

                                     ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Καλώς τα μας κι ας άργησαν. Ήρθαν τελικά οι σωτήρες της Τρόικα για να επιβάλουν τις 30.000 απολύσεις μέχρι το τέλος του Δεκέμβρη.

Κι ύστερα …Κι ύστερα έρχεται η TREUHAND. Είναι η εταιρεία που ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία (αντί πινακίου φακής) των χρεοκοπημένων χωρών σε ιδιώτες. Με τεράστια διεθνή εμπειρία στο ξεπούλημα και στην καταστροφή. Ίσως αυτός να ήταν ο λόγος που χειροκροτούσαν τον πρωθυπουργό Γιώργο, οι Γερμανοί επιχειρηματίες.

Εις εκ των ιδρυτών της εταιρείας, ο γνωστός Σόιμπλε, ισχυρό στέλεχος των Χριστιανοδημοκρατών, που ήταν ο πιθανότερος αντικαταστάτης του Κολ. Όμως το σκάνδαλο που ξέσπασε εις βάρος του για φοροδιαφυγή οδήγησε τη Μερκελ στην εξουσία του κόμματος. Είχε ακουστεί πως ήταν ανακατεμένος και σε σκάνδαλα με εμπόριο όπλων. Λέγεται επίσης πως το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών στη Γερμανία είναι τα υπολείμματα των Ναζί.

Τώρα πώς ένα κόμμα, εννοώ το κόμμα του ΠΑΣΟΚ, που συμπτωματικά βρίσκεται στην εξουσία (γιατί κορόιδεψε και ξεγέλασε τον κόσμο) καταφέρνει να διαπραγματεύεται τη δημόσια περιουσία, είναι ανεξήγητο. Πώς φορολογεί ανεξέλεγκτα και απολύει παίρνοντας εντολές από την Τρόικα; Πώς παίρνει τέτοιου είδους αποφάσεις; Είναι μειοψηφία. Τα τελευταία γκάλοπ του δίνουν 15%. Και να φανταστείτε πως έχει τέτοια ποσοστά πριν ακόμα αρχίσει το μεγάλο αριθμό των απολύσεων στο δημόσιο τομέα, που είναι ο βασικός του κορμός και η δεξαμενή των ψήφων του. Μήπως κάτι δεν πάει καλά με τη δημοκρατία; Μήπως κάτι πρέπει να αλλάξει σύντομα; Φαίνεται πως είχαν δίκιο αυτοί που φώναζαν για το Μάαστριχ και τη Λισαβόνα. Όμως το δίκιο σου για να το βρεις, πρέπει να βρεις τον τρόπο για να το στηρίξεις. Να γίνει κατανοητό στον κόσμο και αυτός να σε υποστηρίξει.

Παραδείγματος χάριν η συρρίκνωση του Δημοσίου κλονίζει τα κέντρα αποτοξίνωσης

που δεν χρησιμοποιούν υποκατάστατα. Δεν τα επιδοτεί και τα ενσωματώνει με άλλα που χρησιμοποιούν τη μεθαδόνη σαν λύση. Με τη μεθαδόνη είναι σαν να τους αλλάζεις το ποτό και αντί για τεκίλα να τους δίνεις να πίνουν βότκα. Άσε που οι χρήστες μπορούν να πουλήσουν τη μεθαδόνη και να αγοράσουν ηρωίνη. Τι όμως λένε για όλα αυτά τα μέλη, οι οικογένειες και οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ;

«Η δραματική μείωση της επιχορήγησης, η δαμόκλειος σπάθη των συγχωνεύσεων και η μείωση του προσωπικού, που οδηγούν στο κλείσιμο τα προγράμματα θεραπείας και επανένταξης του ΚΕΘΕΑ, έχουν διαμορφώσει ένα εξαιρετικά απειλητικό περιβάλλον για τα μέλη που βρίσκονται σε θεραπεία και στις οικογένειές τους αβεβαιότητα, αστάθεια, αγωνία για την ίδια τους τη ζωή.
Ο μονόδρομος της χορήγησης υποκατάστατων ουσιών και μόνο, που προωθεί το Υπουργείο στο όνομα της μείωσης των κρατικών δαπανών, κλείνει το δρόμο της απεξάρτησης και της κοινωνικής επανένταξης για τους εξαρτημένους και απαξιώνει το έργο του μακροβιότερου και αποτελεσματικότερου οργανισμού θεραπείας στη χώρα μας. Παρ’ όλα αυτά τα μέλη, οι γονείς και οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ εξακολουθούν να ελπίζουν, να παλεύουν για μια ζωή χωρίς ουσίες και δεκανίκια, να προσπαθούν και να αγωνίζονται ενάντια στις φθηνές λύσεις– άλλοθι των υποκαταστάτων που εγκλωβίζουν τους εξαρτημένους στη χρήση.»

Ο εκσυγχρονισμός και οι μεταρρυθμίσεις δείχνουν πως όλα ήταν προσυμφωνημένα

και στο σωστό timing. Εκτός από το ξεπούλημα της γης θα πρέπει να δημιουργηθούν και κίνητρα για τους ξένους επενδυτές στον τουρισμό. Η χώρα εκτός από τον ήλιο και τη θάλασσα θα διαθέτει και «ελεύθερη νομοθεσία» στα ναρκωτικά, στον τζόγο, στην πορνεία και σε ότι άλλο μπορεί να δημιουργήσει κάλπικη ζωή και τεχνητούς παραδείσους.

ΟΙ ΦΑΛΤΣΕΣ ΚΑΡΑΚΑΞΕΣ

ΟΙ ΦΑΛΤΣΕΣ ΚΑΡΑΚΑΞΕΣ

Μίλα μου για μήλα
Μη μου μιλάς για πρασινάδα ή για μαυρίλα
Δε θέλω τη Διαμαντοπούλου την καμήλα
Θέλω μόνο να μου μιλάς για μήλα.

Μίλα μου για μήλα
Μη μου μιλάς για τον Κομφούκιο ή τον Αττίλα
Δε θέλω πια το Βενιζέλο τον ξεφτίλα
Θέλω μονάχα να μου μιλάς για μήλα.

Μίλα μου για μήλα
Μη μου μιλάς για επιμηκύνσεις για καφρίλα
Δε θέλω ούτε μπιμπερό ούτε πιπίλα
Θέλω μόνο να μου μιλάς για μήλα. *

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Έμποροι όπλων και ναρκωτικών κρύβονται πίσω από τους άθλιους λογιστές Β΄ που απαρτίζουν τα στελέχη της τρόικα, πολυεθνικές, τράπεζες, αχυράνθρωποι και ανδρείκελα. Είναι αυτοί που με κίνητρο την αισχροκέρδεια καταστρέφουν λαούς και πολιτισμούς χωρίς έλεος.

Στη χώρα μας όλα δείχνουν πως βαίνομεν προς την καταστροφή.

Φτάσαμε σε σημείο, εφημερίδες να πουλούν σχολικά βιβλία και βοηθήματα.

Τα πάντα είναι οριακά. Κάτι πρέπει να γίνει.

Ο Ευάγγελος προσπάθησε να ανοίξει την τηλεόραση και αυτή δεν άναβε. Πλησίαζε η ώρα της τηλεσύσκεψης. Τον έπιασε κρύος ιδρώτας, κρίση πανικού. Τι θα ’κανε με τους Τροϊκάνους, που θα του υπαγόρευαν τα μέτρα της εβδομάδος; Θα το θεωρούσαν πρόκληση, αποφυγή, προδοσία. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα πέρασε από μπροστά του όλη του η ζωή σαν σε ταινία, λες και έφτανε το τέλος του.

Είδε τον εαυτό του μωρό να τρώει μιλούπες και κομπόστες ροδάκινο. Τις λειτουργιές που έκλεβε όταν ήταν παπαδάκι. Θυμήθηκε που έκανε τον Κουασιμόδο στην Παναγία των Παρισίων σαν μαθητής Γυμνασίου. Το πτυχίο του στο Πανεπιστήμιο. Την είσοδό του στο ΠΑΣΟΚ. Το γάμο του. Την πρώτη φορά που έγινε βουλευτής, υπουργός, αντιπρόεδρος Β΄. Και τώρα, τι γίνεται τώρα….. (Πάριος)

Πήρε βιαστικά το κινητό του, ευτυχώς σκέφτηκε φορολογούνται μόνο τα ακίνητα,

και τηλεφώνησε στον πρωθυπουργό Γιώργο. Ο Γιώργος ετοιμαζόταν να πάει στην Αμερική για να ζητήσει στήριξη από τον Ομπάμα για την εξασφάλιση της έκτης δόσης.

-Έλα Γιώργο, ο Βενιζέλος είμαι. Δεν βρίσκω την πρίζα.

-Έρχομαι. Έφτασε η ιστορική στιγμή για να δώσω τη λύση!

Και έγινε η αιτία μια πρίζα να αναβάλει το ταξίδι του στην Αμερική.

Η πρίζα μπήκε στη θέση της. Τώρα είναι όλα έτοιμα για την τηλεσύσκεψη.

Η τηλεσύσκεψη έγινε με δόσεις. Τα μέτρα θα ανακοινωθούν με δόσεις και θα εισπραχθούν με δόσεις.

Εν αρχή ην ο μύθος. Τι όμως μας διδάσκει ο μύθος;

Με ούριο άνεμο ταξίδεψαν για πολλές ώρες μέσα στο πέλαγος. Κάποια στιγμή αντίκρισαν από μακριά το νησί των Σειρήνων. Αυτές ήταν θαλασσινά πλάσματα που με τη γλυκιά τους φωνή έκαναν τους ανθρώπους να λησμονούν τα πάντα. Οι ναυτικοί, που δεν μπορούσαν ν' αντισταθούν με κανέναν τρόπο στα θέλγητρά τους, κατέβαιναν στο νησί τους. Επειδή έμεναν μαγεμένοι από το τραγούδι τους, πέθαιναν εκεί από πείνα και δίψα. Γι' αυτό, δίπλα στις Σειρήνες, που ήταν πουλιά με κεφάλι γυναίκας, υπήρχαν τεράστιοι σωροί από ανθρώπινα κόκαλα.

Αμέσως ο πανέξυπνος Οδυσσέας έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο, όπως τον είχε συμβουλέψει η Κίρκη. Έλιωσε κερί και έφραξε μ’ αυτό τ’ αφτιά των συντρόφων του· έπειτα τους έβαλε να τον δέσουν πάνω στο κατάρτι. Αυτός θα ήταν ο μόνος που θα άκουγε το μαυλιστικό τραγούδι. Όταν έφτασαν μπροστά στο νησί, οι Σειρήνες κάλεσαν τον Οδυσσέα με το γλυκόφωνο τραγούδι τους. Γνώριζαν την ταυτότητα του ήρωα και όλα τα γεγονότα του Τρωικού πολέμου. Αυτός άρχισε να χτυπιέται και να κάνει νοήματα στους συντρόφους του να τον λύσουν. Μα ο Περιμήδης και ο Ευρύλοχος, σύμφωνα με τις διαταγές, που τους είχε δώσει από πριν, έσφιγγαν περισσότερο τα σκοινιά.

Συμπέρασμα. Ενώ στο τραγούδι των Σειρήνων υπήρχε ο πειρασμός, το ερωτικό κάλεσμα, ο πόθος, η περιέργεια, το απρόοπτο, ο Οδυσσέας δεν παρασύρθηκε. Κατάφερε να τις αντιμετωπίσει έχοντας στο βάθος του μυαλού του το στόχο να φτάσει στον προορισμό του.

Κι εδώ στις φάλτσες καρακάξες, που φορολογούν ακόμα και τις πέντε χιλιάδες ευρώ που για την Ευρώπη είναι όριο φτώχειας, εμείς δεν μπορούμε να φράξουμε τα αυτιά μας και να τους αγνοήσουμε;

* ελαφρώς παραποιημένο παιδικό τραγουδάκι του Ευγένιου Τριβιζά